به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کوین تلگراف، برای بیشتر سرمایه گذاران دارایی‌های دیجیتال، به روز رسانی اتریوم به نسخه 2.0، یک رویداد متحول کننده خواهد بود که بهره وری را بهبود می‌بخشد، قیمت شبکه را کاهش می‌دهد و کل بلاکچین و فضای ارزهای دیجیتال را به واقعیت Web3 نزدیک‌تر می‌کند.
اتریوم با مشکلاتی از قبیل کمبود مقیاس، نرخ بالای گس فی دست و پنجه نرم می‌کند، اما با این حال به عنوان بزرگترین پلتفرم قرارداد هوشمند و توسعه دهنده DAppها خدمات رسانی می‌کند. تبدیل شدن به یک بلاکچین اثبات سهام و مقیاس پذیر برای اتریوم یک اتفاق خوشایند خواهد بود.
از زمان انتشار وایت پیپر پولکادات، ارزش آن به‌عنوان پلی بین اکوسیستم اتریوم و بسیاری از امکاناتی که تجربه اینترنتی Web3 را تشکیل می‌دهند، در خط مقدم نقاط فروش اصلی پولکادات بوده است.
بنابراین، پولکادات دقیقاً چگونه با اتریوم مقایسه می شود؟ پیشرفت فعلی اتریوم به سمت اینترنت غیرمتمرکز چیست و آیا پاراچین‌های پولکادات به تهدیدی برای شبکه قراردادهای هوشمند غالب تبدیل شده‌اند؟ در اینجا نگاهی گذرا به جزئیات فنی است که اکوسیستم پولکادات را از ارتقای آتی اتریوم متمایز می کند.
دو مسیر به اینترنت غیرمتمرکز
برای درک ارزشی که پولکادات به ارمغان می‌آورد، ابتدا باید پلتفرم Substrate Polkadot و تفاوت آن با آنچه اتریوم در حال حاضر ارائه می‌دهد را مقایسه کنیم.
نمی توان انکار کرد که در یک مقطع، اتریوم یک فناوری انقلابی و یک پلتفرم مورد توجه برای توسعه DApp در نظر گرفته شد. با این حال، در طول سال ها، مقیاس پذیری به پاشنه آشیل اتریوم تبدیل شده است. با برآورد 1 میلیون تراکنش در روز، بلاک چین اتریوم تنها قادر به پردازش 15 تراکنش در ثانیه (TPS) است که منجر به ایجاد گس فی‌ها یا کارمزدهای ناپایدار می شود. اگرچه قرار است این تعداد با ارتقاء به اتریوم 2.0 افزایش یابد، اما همچنان از زیرساخت‌های متمرکز سنتی مانند ویزا که از نظر تئوری می‌تواند بیش از 1700 TPS را پردازش کند، فاصله زیادی دارد.
الگوریتم‌های اجماع قدیمی اتریوم با افزودن به شبکه کند و شلوغ آن، تا 112.15 تراوات ساعت در سال مصرف می‌کنند که با مصرف برق پرتغال یا هلند قابل مقایسه است. به زبان ساده، اتریوم به شدت به الگوریتم اثبات کار (PoW) متکی است که برای افزودن بلوک‌های جدید به زنجیره و تأیید تراکنش‌ها، به استخراج محاسباتی فشرده نیاز دارد.
اتریوم 2.0، راه حل مقیاس پذیری را خرد تر می‌کند و اصطلاحا شبکه به تکه های کوچکتری تقسیم می‌شود که باعث خواهد شد که تراکنش های موازی صورت بگیرد. از دیدگاه تئوری، این اتفاق به اتریوم اجازه خواهد داد که بی نهایت تراکنش در ثانیه انجام دهد، اما در عمل، این تعداد با توجه به تکه‌هایی که ایجاد می‌شود، محدوده خواهد بود.
نظرات کاربران