به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز به نقل از اینوستینگ، بهای نفت در روز دوشنبه کاهش یافت؛ در همین راستا، قرارداد برنت با 0.1 درصد کاهش به 80.68 دلار در هر بشکه رسید و معاملات آتی نفت خام آمریکا نیز با درصدی مشابه کاهش، در سطح 76.42 دلار در هر بشکه معامله شد.
گفتنی است نفت نسبت به جلسه‌ی قبل، افت شدید خود را افزایش داد. آنچه مسلم است با بروز برخی احتمالات به ویژه در مواجهه با نرخ‌های بهره‌ی بالاتر برای مدت طولانی‌تر، فعالان بازار نسبت به وضعیت تقاضا نامطمئن بودند.
برای هفته‌ی آتی، مجموعه‌ای از آمارهای کلیدی اقتصادی و همچنین سیگنال‌های بیشتر از سوی فدرال رزرو در مسیر نرخ بهره در مرکز توجه قرار دارند.
با نگاهی به رویدادهای اخیر پیرامون نوسانات نفت می‌توان مشاهده کرد که در پی ارائه‌ی برخی سیگنال‌های جنگ‌طلبانه از سوی فدرال رزرو، نگرانی‌ها در مورد تضعیف تقاضا، در هفته‌ی گذشته فشار مضاعفی بر قیمت‌های نفت خام وارد کرد. از این رو، قیمت‌ها در روز جمعه حدود 3 درصد کاهش یافت و به این ترتیب، تمام سودهای هفتگی را خنثی کرد.
و اما موضوع دیگری که در حقیقت، عامل اصلی تشدید نگرانی‌ها پیرامون تقاضا تلقی می‌شد، بحران‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و تداوم بی‌ثباتی در این حوزه بود. ناگفته نماند که این عامل، در اوایل سال 2024 به لطف نگرانی‌ها در مسیر اختلال عرضه، تا حدی زیادی، منجر به تقویت بهای نفت شد.
با توجه به اینکه نوسانات قیمت نفت به پایین‌ترین حد قبل از کووید رسیده است، گلدمن ساکس، بازه‌ی 70 تا 90 دلار در هر بشکه را در قرارداد برنت برای آینده پیش‌بینی می‌کند.
براساس یادداشت یک بانک سرمایه‌گذاری معتبر به تاریخ 25 فوریه، علیرغم درگیری‌های مستمر در خاورمیانه‌ی نفت‌خیز، این نوسانات خاموش، سه دلیل اصلی را منعکس می‌کند:
اول اینکه مسائل ژئوپلیتیکی، تأثیر چندانی بر قیمت‌ها نخواهد داشت و تنها با افزایش 2 دلاری در هر بشکه‌ی نفت برنت همراه خواهد بود که ناشی از اختلالات دریای سرخ و تولید ضعیف نفت خام است.
ثانیاً، چارچوب‌های محدوده‌ی تعیین‌شده‌ی اوپک که محدودیت‌هایی برای ریسک نزولی در نظر دارد، همچنان بر قوت خود باقی است، چرا که افزایش ظرفیت مازاد ریسک، مانعی بر سر راه قیمت خواهد بود.
و در نهایت، همگام با رشد تقاضای جهانی، عرضه‌ی قوی غیراوپک احتمالاً در میانه‌ی بازی باقی می‌ماند.
در چشم‌انداز گزارش‌های کلیدی، انتشار داده‌های تورمی چندین اقتصاد بزرگ از جمله ژاپن، استرالیا، منطقه یورو و ایالات متحده در هفته‌ی جاری در صف انتشار قرار دارد که برای ایالات متحده، داده‌های شاخص قیمت PCE - معیار تورم ترجیحی فدرال رزرو است و برای اواخر هفته‌ی جاری اراِئه خواهد شد و همچنین انتظار می‌رود مقامات بانک مرکزی برای تصمیم‌گیری در مورد نرخ بهره در اواخر سال 2024، این آمار را مدنظر قرار دهند.
از سوی دیگر، از آنجا که برخی از مقامات فدرال رزرو هشدار دادند که بانک هیچ عجله‌ای برای تعدیل نرخ بهره ندارد، معامله‌گران تا حد زیادی از میزان احتمال برای کاهش نرخ در ماه مه و ژوئن کاستند.
افزون بر آن، در این هفته دومین گزارش از تولید ناخالص داخلی سه ماهه‌ی چهارم ایالات متحده، در کانون توجه قرار دارد که ضمن آنکه به روندی کند نسبت به سه ماهه‌ی قبل اشاره دارد، انتظار می‌رود بیانگر رشد اقتصادی این کشور در سطحی بالاتر از همتایان خود در جهان توسعه‌یافته باشد. البته با تمام نواقص موجود در این آمار، انتظارات بر آن است که رشد اقتصادی در ایالات متحده آنچنان قوی بماند که انگیزه‌ای برای بالا نگه داشتن نرخ‌های بهره برای مدت طولانی‌تر ایجاد کند.
گذشته از آن، داده‌های شاخص مدیران خرید از چین نیز که سرنخ‌های بیشتری را در مورد کندی بهبود اقتصادی در این کشور ارائه می‌دهد، در اواخر این هفته منتشر خواهد شد.
با این حال، با وجود نشانه‌هایی از افزایش هزینه‌های مصرف‌کننده، و با توجه به اینکه در گذشته مقامات چینی مجموعه‌ای از اقدامات محرک را در بازارها اعمال کردند، انگیزه‌‌ی زیادی نسبت به بهبود پایدار اقتصادی در بزرگترین واردکننده‌ی نفت جهان ایجاد شد.
نظرات کاربران