به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از «Forexlive»، تورم قیمت مصرف‌کننده (CPI) چین در ماه (فوریه)، 0.7 درصد نسبت به سال قبل رشد پیدا کرد. بر اساس پیش‌بینی‌ها این رقم 0.3 درصد در نظر گرفته شده بود، در حالی که این عدد برای دوره قبل منفی 0.8 درصد بود که این افت در (ژانویه)، شدیدترین سقوط طی بیش از 14 سال گذشته را نشان می‌داد. همچنین تورم قیمت مصرف‌کننده برای دوره ماهانه، 1.0 درصد رشد را در برابر 0.3 درصد افزایش در مدت مشابه قبل به نمایش می‌گذارد.
این اولین افزایش تورم قیمت مصرف‌کننده از (آگوست 2023) است. علاوه بر این، هسته تورم قیمت مصرف‌کننده 1.2 درصد افزایش را نسبت به رقم مثبت 0.4 درصد سال قبل تجربه کرد.
از طرف دیگر، تورم قیمت تولید کننده (PPI)، نسبت به سال قبل، منفی 2.7 درصد بود. رقم مذکور در مقابل منفی 2.5 پیش‌بینی شده و منفی 2.5 درصد قبلی قرار می‌گیرد. همچنین، برای مدت ماهانه این رقم منفی 2 عنوان شده است.
با این حساب، این امر جهشی بسیار بزرگ در شاخص تورم قیمت مصرف‌کننده از منفی 0.8 درصد در (ژانویه) به مثبت 0.7 درصد در ماه (فوریه) است. با این وجود، اینطور نباید برداشت شود که یوان چین (CNY) سقوط کرده تا قیمت واردات را افزایش دهد.
اعلان اداره ملی آمار چین (NBS) درمورد افزایش تورم قیمت مصرف‌کننده
این مسئله عمدتاً افزایش قیمت مواد غذایی و خدمات بود که در طول دوره جشنواره بهار، تقاضای مصرف‌کنندگان برای محصولات غذایی را افزایش داد. مضاف بر این، برف و باران در برخی مناطق بر عرضه تأثیر گذاشت. بر این اساس، چنین رخدادی به «روایت رکود تورمی» در چین پایان می‌دهد که خبر خوبی است، زیرا که رکود تورمی به چندین روش بر اقتصاد تأثیر می گذارد:
کاهش تمایل به خرید: زمانی که قیمت‌ها کاهش می‌یابد، مصرف‌کنندگان ممکن است خریدها را به تعویق بیندازند تا در آینده قیمت‌ها حتی پایین‌تر بیاید. این کاهش هزینه می‌تواند منجر به کاهش تقاضا برای کالاها و خدمات شود و رشد اقتصادی آهسته‌ای را پدید آورد.
افزایش ارزش واقعی بدهی: رکود تورمی، ارزش واقعی بدهی را افزایش می‌دهد و بازپرداخت وام را برای دریافت‌کنندگان وام گران‌تر می کند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش نرخ نکول و فشار بر مؤسسات مالی شود. در نتیجه، افراد و مشاغل ممکن است هزینه و سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهند.
کاهش سودآوری شرکت‌ها: با کاهش قیمت‌ها، درآمد شرکت‌ها کاهش می‌یابد، اما بسیاری از هزینه‌های آنها (مانند وام، اجاره و حقوق) به سرعت کاهش نمی‌یابد. این مسئله می‌تواند منجر به سود کمتر، کاهش تولید و تعدیل نیرو شود و در نتیجه بیشتر به رکود اقتصادی کمک کند.
دستمزدهای چسبنده: دستمزدها تمایل به کاهش رو به پایین ندارند، به این معنی که حتی در صورت رکود تورمی به راحتی کاهش نمی‌یابند. این امر می‌تواند منجر به هزینه‌های نیروی کار بالاتر نسبت به درآمد برای مشاغل شود و آنها را مجبور کند تا نیروی کار خود را کاهش دهند یا روند استخدام را متوقف کنند.
کاهش بازده سرمایه‌گذاری: با کاهش قیمت‌ها، بازده سرمایه‌گذاری می‌تواند کمتر از حد انتظار یا حتی منفی باشد. این موضوع، می‌تواند منجر به کاهش سرمایه‌گذاری توسط مشاغل در حوزه‌هایی مانند تحقیق و توسعه، پروژه‌های جدید یا توسعه شود.
مارپیچ رکود تورمی: خطرناک‌ترین جنبه رکود تورمی، خطر مارپیچ رکود تورمی است. این زمانی اتفاق می‌افتد که کاهش قیمت‌ها منجر به کاهش تولید، افزایش بیکاری، کاهش تقاضا و در نتیجه کاهش بیشتر قیمت‌ها شود. شکستن این چرخه معیوب می‌تواند بسیار دشوار باشد و منجر به رکود اقتصادی بلند مدت شود.
سلب مسئولیت: تلاش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بر ارائه محتوای مفید و صرفاً در راستای افزایش آگاهی مخاطب است و توصیه مالی محسوب نمی‌گردد.
نظرات کاربران