به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کریپتونیوز، مالکین ارزهای دیجیتال اغلب با ارزهای دیجیتال «کثیف» روبرو می‌شوند. این ارزها چیستند و چرا شناسایی چنین دارایی‌هایی روز به روز آسان‌تر می‌شود؟ هر کسی که ارزهای دیجیتال «کثیف» را پیگیری نکند، ممکن است این دارایی‌های علامت‌دار را در کیف پول خود دریافت کند. بسیاری از پلتفرم‌های بزرگ این کیف پول‌ها را مسدود کرده‌اند و گاهی اوقات اثبات بی‌گناهی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.
متخصصان سیستم‌های تحلیلی می‌توانند داده‌های مربوط به آدرس‌های ارز دیجیتال را تغییر دهند تا وجوه را به فعالیت‌های غیرقانونی مرتبط کنند، حتی اگر زمان زیادی از دریافت آنها گذشته باشد. صرافی‌های متمرکز بزرگ (CEX) یکی از قانون‌مدارترین بازیگران بازار هستند. این صرافی‌ها معمولاً با توصیه‌های گروه ویژه اقدام مالی (FATF)، یک سازمان بین‌دولتی که هدف آن مبارزه با پولشویی، تأمین مالی تروریسم و تهدیدات دیگر است، تطابق دارند. آنها همچنین از ابزارهای تحلیلی خاصی برای بررسی پاکیزگی ارزهای دیجیتال در مرحله ورودی استفاده می‌کنند که احتمال دریافت دارایی‌های «کثیف» در این پلتفرم‌ها را بسیار کم می‌کند.
با این حال، خطر زمانی ایجاد می‌شود که صرافی تحت تحریم‌ها قرار گیرد، به طوری که تمام وجوه مرتبط با آن ممکن است به عنوان تحریمی علامت‌گذاری شوند. در مقابل، خدمات غیرمتمرکز (DEX) می‌توانند بدون مجوز، در یک منطقه خاکستری فعالیت کنند و از الزامات ضدپولشویی (AML) پیروی نکنند، که احتمال دریافت ارز دیجیتال «کثیف» را افزایش می‌دهد.
چگونه ارزهای دیجیتال «کثیف» ممکن است در یک کیف پول قرار گیرند؟
پلتفرم‌های معاملاتی و صرافی‌های تحت نظارت، به دقت گردش ارزهای دیجیتالی که با فعالیت‌های جنایی مرتبط هستند را زیر نظر دارند. آنها دارایی‌هایی را که در تراکنش‌های غیرقانونی دخیل بوده‌اند، ثبت می‌کنند. کلاهبرداران از روش‌های مختلفی برای پنهان کردن اقدامات خود و «پاکسازی» ارزها استفاده می‌کنند، از جمله میکس‌کننده‌های ارز دیجیتال، تقسیم تراکنش‌ها به مقادیر کوچک، پلتفرم‌های قانون‌گذاری‌نشده، قمار، کارت‌های پیش‌پرداخت و دستگاه‌های خودپرداز کریپتو.
در نتیجه، ارزهای دیجیتال «کثیف» می‌توانند به کیف پول حتی کاربران کاملاً قانون‌مدار هم راه یابند. خرید چنین دارایی‌هایی در صرافی‌های تحت نظارت و صرافی‌هایی که مطابق با الزامات KYC/AML فعالیت می‌کنند، غیرممکن است زیرا این دارایی‌ها نمی‌توانند در این پلتفرم‌ها دریافت شوند. با این حال، کاربران می‌توانند به راحتی دارایی‌های دیجیتال را در یک پلتفرم قانون‌گذاری‌نشده یا یک صرافی مشکوک خریداری کرده یا آنها را به عنوان پرداخت قبول کنند.
استانداردهای بین‌المللی AML استفاده از میکسرها را ممنوع نمی‌کنند، اما صرافی‌ها محتاط هستند. آنها معمولاً حساب‌هایی که سکه‌های آنها از طریق یک میکسر ردیابی شده‌اند را مسدود نمی‌کنند. با این حال، این کیف پول‌ها تحت نظارت اضافی قرار می‌گیرند. صرافی‌ها عمدتاً از راهکارهای خارجی برای بهینه‌سازی فرآیندهای AML برای نظارت بر تراکنش‌های مشکوک استفاده می‌کنند. محبوب‌ترین راهکارها سایفرتریس (CipherTrace)، چین‌آنالیز (Chainalysis)، و الیپتیک (Elliptic) هستند که توسط صرافی‌های تحت نظارت، صرافی‌های ارز فیات به رمز ارز و سازمان‌های اجرای قانون استفاده می‌شوند.
به عنوان مثال، سایفرتریس بخش عمده‌ای از تمام دارایی‌های دیجیتال را ردیابی می‌کند. سیستم آن تراکنش‌های رمزنگاری را نظارت می‌کند و بسته به اینکه وجوه در پروژه‌های کلاهبرداری، میکسرها، خریدهای دارک نت، حملات هکری، اخاذی، قاچاق مواد مخدر و تامین مالی تروریسم استفاده شده است یا خیر، به کیف پول‌ها سطح ریسک ده نقطه‌ای را اختصاص می‌دهد. تمام کیف پول‌ها و سکه‌های هک شده به یک لیست سیاه اضافه می‌شوند که برای پلتفرم‌های معاملاتی که از راهکار سایفرتریس استفاده می‌کنند، قابل دسترسی است. پس از آن، سیستم‌های صرافی تنها باید وجوه «کثیف» را مسدود کنند و حساب‌های متخلف از الزامات AML را ببندند.
ارزهای دیجیتال ناشناس
ارزهای دیجیتال ناشناس، که به منظور فراهم کردن حریم خصوصی و ناشناسی بالا طراحی شده‌اند، از فناوری‌هایی استفاده می‌کنند که عمدتاً برای اطمینان از ناشناسی و حریم خصوصی تراکنش‌ها بدون نیاز به میکس‌کننده‌های خارجی کریپتو ایجاد شده‌اند. یکی از معروف‌ترین ارزهای دیجیتال ناشناس، مونرو (XMR) است. اصل کار مونرو این است که هر توکن منتقل‌شده با بسیاری از تراکنش‌های دیگر مخلوط می‌شود، به طوری که نمی‌توان پیگیری کرد که چه کسی مونرو را به چه کسی ارسال کرده است.
با این حال، در واقعیت، ناشناسی مونرو اغلب مورد سوال قرار گرفته است. مشکلات ناشناسی مونرو به ویژه تا فوریه ۲۰۱۷ قابل توجه بود، اما پس از آن توسعه‌دهندگان کد را اصلاح کردند. بنابراین، تمام تراکنش‌هایی که قبل از این زمان انجام شده‌اند قابل پیگیری هستند؛ علاوه بر این، حتی پس از تغییر کد، برخی از خلأها باقی مانده‌اند که با استفاده از آنها می‌توان فرستندگان تراکنش‌ها را پیگیری کرد؛ کارشناسان از دانشگاه پرینستون، دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه بوستون، موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه ایلینوی در اربانا-شامپین این موضوع را کشف کردند.
در یک تحلیل تجربی از ردیابی‌پذیری در بلاک‌چین مونرو توضیح داده شده که: «میکس‌های مونرو به گونه‌ای نمونه‌برداری می‌شوند که می‌توان آنها را به راحتی از سکه‌های واقعی بر اساس توزیع سنی‌شان متمایز کرد؛ به عبارت دیگر، ورودی واقعی معمولاً جدیدترین ورودی است». آرامش خاطر در مورد ناشناس بودن مونرو نیز به تازگی بر هم خورده است. در سال ۲۰۲۴، چندین مورد شناخته شده وجود داشت که در آن، این ارز رمزنگاری که ادعا می‌شود ناشناس است، ردیابی شده است.
برای مثال، در ژانویه، اداره ملی تحقیقات فنلاند گزارش داد که مونرو (XMR) مرتبط با هکر جولیوس کیویماکی را ردیابی کرده است. بعداً در سپتامبر، نشت ویدیویی توسط شرکت تحلیل داده چاینالیسیس، دلیلی بر این شد که بتوان تراکنش‌های XMR را ردیابی کرد. این شرکت این ویدیو را به اشتباه آپلود کرد و به سرعت آن را حذف کرد. با این حال، کاربران این محتوا را دانلود و دوباره در یوتیوب آپلود کردند. این ویدیو در آگوست ۲۰۲۳ ساخته شده بود. چاینالیسیس تعداد زیادی نود (Node) را از مکان‌های جغرافیایی مختلف راه‌اندازی کرده است و از چندین ارائه‌دهنده اینترنت برای ضبط آدرس‌های IP تراکنش‌ها و زمان‌های آنها استفاده می‌کند. این روش به طور بالقوه حریم خصوصی مونرو را کاهش می‌دهد و امکان ردیابی موقعیت کیف پول‌هایی که با نود "خرابکارانه" تعامل دارند را فراهم می‌کند.
ناشناس بودن: افسانه یا توهم؟
با وجود ایده اولیه ارزهای رمزنگاری شده به عنوان پول ناشناس، مشخص است که امروزه این کاملاً درست نیست. حداقل به این دلیل که در طول ۱۶ سال وجود پول دیجیتال، دولت‌ها، شرکت‌ها و افراد توانسته‌اند خود را با واقعیت‌های غیرمتمرکز سازگار کنند و ابزارهای نظارتی جدیدی را معرفی کنند. در هر صورت، ناشناس بودن کامل همیشه برای طرفداران غیرمتمرکزسازی یک آرمان باقی خواهد ماند.
نظرات کاربران