به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از فوربز، یکی از فرضیه‌های اصلی من برای اینکه چرا ارزهای دیجیتال و فناوری‌های بلاکچین به طور اجتناب‌ناپذیری در حال پیشروی هستند این است که جوانان این حوزه را فوق‌العاده هیجان‌انگیز و جذاب می‌دانند. برای نسل Z، که در دوران کاملاً اینترنتی بزرگ شده‌اند، دلیل وجود دارایی‌های دیجیتال بومی کاملاً واضح است. برای آن‌ها، ارزهای دیجیتال نماد فرصت‌های شغلی جدید، علاقه‌های فکری، راه‌های کسب درآمد و شیوه‌هایی برای یافتن جامعه‌ای در عصر دیجیتال هستند.
آن‌ها به راحتی تحت تأثیر FUD (ترس، عدم اطمینان و تردید) و دیگر استدلال‌های منفی که نسل‌های قدیمی‌تر با آن‌ها درگیر می‌شوند، قرار نمی‌گیرند. استدلال‌های تکراری و خسته‌کننده‌ای مانند اینکه ارزهای دیجیتال نمی‌توانند ارزش داشته باشند چون «پشتوانه‌ای ندارند» یا اینکه فقط توسط مجرمان استفاده می‌شوند، بر آن‌ها تأثیری ندارد. قطعاً شب‌ها با نگرانی درباره اینکه آیا یک توکن دیجیتال خاص باید به‌عنوان یک اوراق بهادار یا یک کالا طبقه‌بندی شود، خوابشان نمی‌برد. در جریان بازدید اخیرم از کنفرانس بلاک چین میدوست، یک کنفرانس بلاک چین دانشگاهی که در دانشگاه میشیگان در آن آربر و با همکاری کالج دی ائو برگزار شد، نظریه اصلی من تقویت شد و تا حد زیادی ثابت گردید.
مفهوم MBC به عنوان راهی برای گرد هم آوردن باشگاه‌های مختلف بلاک چین از منطقه Big 10 آغاز شد. این رویداد به سرعت به گردهمایی بیش از 500 دانشجو از 34 دانشگاه مختلف از جمله دانشگاه فلوریدا، دانشگاه واندربیلت، دانشگاه ویرجینیا و دانشگاه واترلو در انتاریو تبدیل شد. چندین برند برجسته از صنعت که به دنبال ایجاد ارتباط با استعدادهای دانشگاهی بودند، به‌عنوان حامیان مالی این رویداد حضور داشتند: موسسه فایل‌کوین، یونی‌سواپ، فرنکلین تمپلتون، ریپل، کوین‌بیس (با ذکر این نکته که کارفرمای من است) و سویی (Sui) و دیگران.
انتظار اولیه من این بود که فضای این رویداد مشابه یک گردهمایی ارز دیجیتال در سال‌های ۲۰۱۶-۲۰۱۷ باشد: چند علاقه‌مند مشتاق که با افرادی کنجکاو و تازه‌کار در حال گفتگو هستند؛ کسانی که درباره بلاکچین چیزهایی شنیده‌اند اما می‌خواهند بیشتر درک کنند تا بتوانند باهوش‌تر به نظر برسند. واقعیتی که با آن روبه‌رو شدم بسیار فراتر از تصور اولیه بود. این گروه‌های دانشگاهی دیگر فقط کنجکاو به ارزهای دیجیتال نیستند. برخی از آن‌ها در حال مدیریت صندوق‌های واقعی ارز دیجیتال هستند؛ با کمیته‌های سرمایه‌گذاری و ساختارهایی کامل که دارایی‌هایی با ارزش شش تا هفت رقمی را مدیریت می‌کنند.
دامنه دانشجویان شرکت‌کننده از دانشجویان رشته علوم کامپیوتر که در تلاش برای جایگاه‌سازی خود در مسیر حرفه‌ای آینده هستند تا افراد کاملاً "دیجن" (degens) متغیر بود؛ کسانی که بیشتر وقت خود را صرف معامله میم‌کوین‌ها می‌کنند تا انجام فعالیت‌های عادی دانشجویی. اوان سولومون، یکی از دانشجویان دانشگاه میشیگان و سازمان‌دهنده این رویداد، گفت: «اگر این نمونه نماینده‌ای از تمام استعدادهای بلاکچین در سطح کشور باشد، این صنعت در دستان خوبی قرار دارد».
باشگاه‌های زیادی در حال اجرای نودهای اعتبارسنجی بر روی اتریوم و دیگر شبکه‌های عمومی بلاکچین هستند. برخی دیگر نیز به انجام مشاوره‌های اختصاصی و تحقیقات برای پروژه‌های ارز دیجیتال مشغول‌اند. باشگاه دانشگاه میشیگان به طور فعال در حاکمیت پروتکل Uniswap شرکت می‌کند و ۳.۹ میلیون توکن UNI که توسط شرکت سرمایه‌گذاری a16z و دیگر گروه‌ها واگذار شده را مدیریت می‌کند.
بسیاری از دانشجویان حاضر در این رویداد همزمان با تحصیل، به طور تمام‌وقت یا نیمه‌وقت در صنعت بلاکچین مشغول به کار هستند. با فردی آشنا شدم که کار خود را در یک صندوق پوشش ریسک ارز دیجیتال (crypto hedge fund) از سن ۱۶ سالگی آغاز کرده بود. آنچه جالب است، این است که این باشگاه‌ها به سطحی از شهرت و احترام در دانشگاه‌ها دست یافته‌اند که در چرخه‌های قبلی بازار وجود نداشت. دانشجویان در سال ۲۰۱۷ به ICOها وارد می‌شدند و در سال ۲۰۲۱، NFT معامله می‌کردند، اما این روندها چیزهایی نبودند که دانشگاه‌ها تمایل به حمایت نهادی از آن‌ها داشته باشند.
در یک پنل بحث، نمایندگانی از صندوق وقف ۲۰ میلیارد دلاری دانشگاه میشیگان دیدگاه خود را درباره اینکه چرا دارایی‌های جایگزینی مانند ارزهای دیجیتال می‌توانند ابزار ارزشمندی برای تنوع‌بخشی باشند توضیح دادند (اگرچه هنوز بودجه‌ای به ارزهای دیجیتال تخصیص نداده‌اند). کارل زیلینسکی، یکی از بنیان‌گذاران باشگاه بلاکچین پرینستون، توضیح داد که جریان اصلی شدن این صنعت و علاقه روزافزون دانشجویان به آن، این روند را غیرقابل چشم‌پوشی کرده است. حضور در رویدادهای او معمولاً بین ۵۰ تا ۲۵۰ نفر متغیر است، بسته به شرایط فعلی بازار.
همچنین علاقه زیادی به کاربردهای غیرف مالی بلاکچین، مانند DePIN (زیرساخت فیزیکی غیرمتمرکز) و ادغام بلاکچین با فناوری‌های هوش مصنوعی وجود داشت. به طور کلی، حضور در کنفرانسی درباره بلاکچین که ذاتاً قبیله‌گرایانه نبود، برایم خوشایند بود، جایی که همه افراد به یک زنجیره یا جامعه خاص متعهد نمی‌شدند و آن را تبلیغ نمی‌کردند. بیشتر دانشجویان نسبت به فناوری بلاکچین نگرشی بی‌طرف داشتند و به ندرت "ماکسیمالیست" بودند. آن‌ها دارایی‌های دیجیتال را به‌عنوان یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر بلندمدت می‌بینند و تلاش می‌کنند تا از فرصت‌ها پیش از دیگران استفاده کنند.
کسانی که امیدوارند ارزهای دیجیتال به آرامی محو شوند، برای قانع کردن این نسل با دشواری مواجه خواهند شد.
نظرات کاربران