توکن‌ کاربردی چیست و چه کارایی دارد؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کوین‌نیوز، در این مقاله، به این سؤال پاسخ خواهیم داد: توکن‌ کاربردی چیست؟ ما توضیح می‌دهیم که این توکن‌ها چگونه در سیستم‌های بلاک‌چین جای می‌گیرند و چرا برای عملکرد روان اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز اهمیت زیادی دارند. در پایان، خواهید دید که چرا این توکن‌ها برای رشد فضای رمزارزها مهم هستند.

توکن کاربردی چیست؟

توکن کاربردی یک دارایی دیجیتال است که می‌توان از آن برای خرید خدماتی در یک پلتفرم بلاک‌چین استفاده کرد. در بسیاری از موارد، توکن‌های کاربردی برای خرید کالا یا خدمات در پلتفرم‌های بلاک‌چین یا دسترسی به ویژگی‌های خاصی مانند استفاده از اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (DApps) به کار می‌روند. ارزش یک توکن کاربردی را نمی‌توان به طور دقیق تعیین کرد تا زمانی که در یک صرافی رمزارزی عمومی و دارای نقدینگی لیست شود. ارزش این نوع توکن‌ها تنها زمانی مشخص می‌شود که به صورت گسترده در دسترس عموم قرار گیرند و سپس قیمت آن‌ها توسط نیروهای بازار تعیین شود.

اغلب، ارزش یک توکن کاربردی به چند عامل کلیدی بستگی دارد: ارزش پیشنهادی شبکه، نحوه پذیرش آن توسط جامعه، کیفیت تیم پشت پروژه، منحصر‌به‌فرد بودن محصول و انطباق توکن با قوانین موجود. در سال‌های اخیر، بیت‌کوین (BTC) به ارزشمندترین رمزارز جهان تبدیل شده است، زیرا اولین دارایی دیجیتالی بود که فناوری بلاک‌چین را به نمایش گذاشت. اتریوم (ETH) نیز با موفقیت روبه‌رو شده و به عنوان اولین پلتفرم قراردادهای هوشمند، حمایت گسترده‌ای به دست آورده است.

توکن‌های کاربردی چگونه کار می‌کنند؟

در دنیای واقعی، شرکت‌هایی مانند علی‌بابا می‌توانند توکن کاربردی عرضه کنند که به کاربران اجازه دهد کالا و خدمات را در پلتفرم خریداری کنند. به‌طور مشابه، توکن‌های کاربردی می‌توانند در یک رویداد جذب سرمایه، از طریق ICO (عرضه اولیه سکه) یا IDO (عرضه اولیه در صرافی غیرمتمرکز) منتشر شوند تا سرمایه لازم برای تحقق چشم‌انداز یا مأموریت پروژه جمع‌آوری شود.

در این ساختار، توکن کاربردی صادرشده به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تا به پلتفرم دسترسی داشته باشند و با استفاده از این توکن به‌عنوان روش پرداخت درون پلتفرم، تراکنش انجام دهند. توکن‌های ICO/IDO برای ایجاد سود طراحی نشده‌اند، بلکه هدف آن‌ها افزایش ارزش پروژه، ایجاد اثر شبکه‌ای و جلب توجه گسترده به محصولات یا پیشنهادات ارزشمند پروژه است.

مزایای توکن‌های کاربردی

توکن‌های کاربردی را مانند یک بلیت دسترسی کامل به یک پروژه بلاک‌چین تصور کنید. این توکن‌ها ویژگی‌ها، خدمات و محتوای ویژه‌ای را که کاربران عادی به آن‌ها دسترسی ندارند، برای شما باز می‌کنند. این مزایا می‌توانند شامل تخفیف روی محصولات پلتفرم یا پاداش‌هایی برای مشارکت از طریق استیکینگ باشند. این توکن‌ها فقط دسترسی فراهم نمی‌کنند، بلکه شما را در اکوسیستم سهیم می‌کنند. آن‌ها به شما امکان می‌دهند که مستقیماً با پلتفرم تعامل داشته باشید و در موفقیت آن نقش داشته باشید. علاوه بر این، توکن‌های کاربردی سوخت لازم برای تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کنند و از عملکرد روان پلتفرم اطمینان حاصل می‌کنند. در نهایت، این توکن‌ها نه‌تنها تجربه شما را ارتقا می‌دهند، بلکه به بهره‌وری و کارایی پلتفرم نیز کمک می‌کنند.

نمونه‌هایی از توکن‌های کاربردی

توکن‌های کاربردی متعددی وجود دارند که نشان می‌دهند چگونه ارزش واقعی به اکوسیستم‌های بلاک‌چین اضافه می‌کنند. یکی از شناخته‌شده‌ترین مثال‌ها اتریوم است که برای پرداخت هزینه‌های تراکنش و خدمات محاسباتی در شبکه اتریوم استفاده می‌شود.

بایننس‌کوین (BNB) نیز یکی دیگر از نمونه‌های برجسته است که تخفیف در کارمزدهای معاملاتی و دسترسی به خدمات مختلف در اکوسیستم بایننس را ارائه می‌دهد. چین‌لینک (LINK) نیز مثالی عالی است که خدمات اوراکل غیرمتمرکز را برای قراردادهای هوشمند فراهم می‌کند.

یونی‌سوآپ (UNI) نمونه دیگری است که به قدرت‌دهی صرافی غیرمتمرکز کمک کرده و به کاربران امکان می‌دهد در تصمیم‌گیری‌های مدیریتی رأی دهند. در نهایت، تتر (USDT)، اگرچه بیشتر به‌عنوان یک استیبل‌کوین شناخته می‌شود، به‌عنوان توکن کاربردی در پلتفرم‌های مختلف عمل کرده و تراکنش‌های سریع و کم‌هزینه را در فضای رمزارزها ممکن می‌سازد.

توکن‌های کاربردی چگونه ایجاد می‌شوند؟

صرافی‌های رمزارزی، پروتکل‌های استیکینگ، متاورس‌ها، پلتفرم‌های وام‌دهی و زنجیره‌های جانبی از صادرکنندگان رایج توکن‌های کاربردی هستند. معمولاً مدل صدور شامل عرضه محدود توکن‌ها است که بر اساس قوانین از پیش تعیین‌شده میان تیم پروژه، اکوسیستم، سرمایه‌گذاران و کاربران توزیع می‌شوند. برخی از این توکن‌ها قفل شده و به مرور زمان به تدریج آزاد می‌شوند.

بیشتر توکن‌های کاربردی محبوب از طریق عرضه اولیه سکه (ICO) وارد بازار می‌شوند. در این فرآیند، سرمایه‌گذاران توکن‌ها را با قیمت پایین خریداری می‌کنند و این امر به استارتاپ‌های بلاک‌چینی کمک می‌کند تا سرمایه لازم را جمع‌آوری کنند. انگیزه سرمایه‌گذاران می‌تواند دریافت امتیازات ویژه یا احتمال افزایش قیمت توکن پس از ICO باشد. روش دیگر ورود توکن‌های کاربردی به بازار، رویدادهای تولید توکن (TGE) است. این رویدادها محدود به زمان بوده و در طی آن توکن‌ها ایجاد شده و برای فروش (به صورت عمومی یا خصوصی) عرضه می‌شوند. TGEs فقط به منظور جذب سرمایه نیستند؛ بلکه به جلب توجه و درگیر کردن جامعه از همان روز اول نیز کمک می‌کنند.

تفاوت توکن‌های کاربردی و توکن‌های اوراق بهادار

همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، توکن‌های کاربردی معمولاً برای دسترسی به ویژگی‌ها یا خدمات خاص در یک پلتفرم بلاک‌چینی استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، پلتفرم آگور (Augur) از توکن خود، REP، استفاده می‌کند تا کاربران بتوانند پیش‌بینی‌هایی درباره نتیجه رویدادها معامله کنند. شبکه فایل‌کوین (Filecoin) نیز از توکن خود، FIL، برای تشویق کاربران به ارائه فضای ذخیره‌سازی در شبکه بهره می‌برد.

در مقابل، توکن‌های اوراق بهادار نمایانگر یک سرمایه‌گذاری در یک شرکت یا دارایی هستند. این توکن‌ها معمولاً توسط شرکت‌ها در طی عرضه توکن اوراق بهادار (STO) منتشر می‌شوند و می‌توانند در بازارهای ثانویه معامله شوند. توکن‌های اوراق بهادار تحت قوانین فدرال اوراق بهادار قرار دارند، مانند قوانین SEC در ایالات متحده. یک نمونه از توکن اوراق بهادار، NEXO است.

هر دو توکن کاربردی و توکن اوراق بهادار دارای مزایا و معایب خاص خود هستند. توکن‌های کاربردی معمولاً نسبت به توکن‌های اوراق بهادار نوسان بیشتری دارند، زیرا این نوع توکن‌ها به یک دارایی فیزیکی متکی نیستند و تحت نظارت نهادهای دولتی قرار نمی‌گیرند. در مقابل، توکن‌های اوراق بهادار اغلب پایدارتر هستند، زیرا پشتوانه آن‌ها یک دارایی واقعی است و توسط نهادهای دولتی تنظیم و نظارت می‌شوند.