به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از کوینتلگراف، مدیر سابق بخش پرداختهای بلاکچینی متا (فیسبوک سابق)، پروژه دیِم (Diem) را نتیجه فشار سیاسی بیسابقهای از سوی مقامات ایالات متحده میداند. دیوید مارکوس، یکی از خالقان Diem، در پستی در ۱۰ آذر ۱۴۰۲ در X (توییتر سابق) اظهار داشت: «هیچ زاویه قانونی یا نظارتی برای دولت یا مقامات جهت متوقف کردن این پروژه باقی نمانده بود. این یک قتل ۱۰۰٪ سیاسی بود که از طریق ترساندن مؤسسات بانکی تحت کنترل اجرا شد».
دیِم که ابتدا با نام لیبرا (Libra) شناخته میشد، در خرداد ۱۳۹۸ با هدف ایجاد یک شبکه پرداخت غیرمتمرکز و یک استیبلکوین مرتبط با دلار آمریکا راهاندازی شد. این پروژه حمایت شرکتهایی مانند ویزا و پیپال (جایی که مارکوس قبلاً رئیس آن بود) را نیز به همراه داشت. مارکوس، که اکنون مدیرعامل لایتاسپارک (Lightspark) است و روی راهکارهای پرداخت مبتنی بر بیتکوین (BTC) و شبکه لایتنینگ کار میکند، گفت: «این پروژه میتوانست مسئله پرداختهای جهانی را در مقیاسی بزرگ حل کند».
پایان دیِم نشاندهنده چالشهای عمیق پروژههای بلاکچینی در مقابله با فشارهای سیاسی و مقرراتی است، بهویژه زمانی که این پروژهها توسط غولهای فناوری هدایت میشوند.
توییت دیوید مارکوس به شرح زیر بود:
«چگونه پروژه لیبرا نابود شد؟
من هرگز این ماجرا را بهطور عمومی بازگو نکرده بودم، اما از آنجایی که مارک اندرسن در پادکست جو روگان این بحث را باز کرد، به نظر میرسد زمان مناسبی است که جزئیات بیشتری را روشن کنم. برای یادآوری، لیبرا (که بعدها به دیم تغییر نام داد) یک بلاکچین پیشرفته، با عملکرد بالا و متمرکز بر پرداخت بود که به همراه یک استیبلکوین طراحی شده بود. این پروژه که با تیم من در متا توسعه یافت، میتوانست پرداختهای جهانی را در مقیاس وسیع حل کند.
پیش از اعلام پروژه، ماهها وقت صرف کردیم تا مقامات کلیدی در واشنگتن و سایر کشورها را در جریان جزئیات آن قرار دهیم. سپس، در خرداد ۱۳۹۸ پروژه را همراه با ۲۸ شرکت دیگر معرفی کردیم. دو هفته بعد، من برای شهادت در برابر کمیته بانکی سنا و کمیته خدمات مالی مجلس فراخوانده شدم. این، آغاز دو سال کار بیوقفه و تغییرات مداوم برای جلب رضایت قانونگذاران و مقامات دولتی بود.
تا بهار ۱۴۰۰ (بله، هر مرحله را برای ما از عمد کند پیش بردند)، ما تمام نگرانیهای احتمالی نظارتی را برطرف کرده بودیم؛ از جمله موارد مربوط به جرایم مالی، پولشویی، حمایت از مصرفکننده، مدیریت ذخایر، ذخایر احتیاطی، و بسیاری موارد دیگر. ما آماده راهاندازی پروژه بودیم. برنامهریزی کرده بودیم که این پروژه را بهطور محدود و تدریجی اجرا کنیم، و حتی برخی از اعضای هیئتمدیره فدرال رزرو از آن حمایت کرده بودند. در نهایت، جروم پاول (رئیس فدرال رزرو) آماده بود که به ما اجازه دهد که بهطور محدود پیش برویم.
اما، داستانی که شنیدم این است: در یکی از جلسات دوهفتهای جروم پاول با جانت یلن (وزیر خزانهداری)، یلن به او گفت که اجازه دادن به این پروژه برای ادامه کار، «خودکشی سیاسی» است و اگر او چنین اجازهای بدهد، حمایت وی را نخواهد داشت. من در اتاق حاضر نبودم که این صحبتها را بشنوم، بنابراین بهتر است این کلمات را با شک در نظر بگیرید. اما به طور مؤثر، این همان لحظهای بود که لیبرا از بین رفت».
ضربه نهایی زمانی وارد شد که فدرال رزرو ظاهراً به چندین بانک اعلام کرد که از مشارکت آنها در این پروژه «احساس راحتی» نمیکند. متا در اوایل سال ۲۰۲۲ میلادی (زمستان ۱۴۰۰) پروژه دیم را رها کرد و داراییها و حقوق معنوی آن را به شرکت «سیلورگیت کپیتال» فروخت. این شرکت در اسفند ۱۴۰۱ بهطور داوطلبانه منحل شد و در شهریور ۱۴۰۲ اعلام ورشکستگی کرد.
مارکوس گفت که پس از صحبتهای «مارک آندرسن»، بنیانگذار شرکت سرمایهگذاری «آندرسن هوروویتز»، درباره فشارهای سیاسی وارد بر صنعت فناوری در پادکست جو روگان، احساس کرد که باید این جزئیات را فاش کند. مارکوس گفت که پس از شکست پروژه، یک نکته کلیدی را پنهان کرد. او گفت: «اگر میخواهید یک شبکه مالی باز برای جهان بسازید (شبکهای که در نهایت روزانه تریلیونها دلار جابهجا کند و برای ۱۰۰ سال آینده پایدار باشد) باید آن را بر روی بیطرفترین، غیرمتمرکزترین و غیرقابلچالشترین شبکه و دارایی بنا کنید».
و آن شبکه، به گفته مارکوس، «بدون شک بیتکوین است».















نظرات کاربران