گلوگاه چیست؟

یک گلوگاه یا نقطه تنگنا، نقطه ای از تراکم در یک سیستم تولید (مانند خط مونتاژ یا شبکه کامپیوتری) است که سیستم را متوقف یا به شدت کند می کند. ناکارآمدی های ناشی از این نقطه تنگنا اغلب باعث تاخیر و افزایش هزینه های تولید می شود.اصطلاح "گلوگاه" به شکل معمول یک بطری و این واقعیت اشاره دارد که گردن بطری باریک ترین نقطه است و محتمل ترین مکان برای ایجاد تنگنا و کند شدن جریان مایع از بطری است.

نکات کلیدی

• یک گلوگاه نقطه ای از تراکم در یک سیستم تولید است که سیستم را متوقف یا به شدت کند می کند.
• گلوگاه‌های کوتاه مدت موقتی هستند و معمولاً به دلیل مرخصی یا بیماری کارکنان ایجاد می شوند.
• گلوگاه های بلند مدت در پروتکل تولید تعبیه شده اند و اغلب به تجهیزات یا فرآیندهای ناکارآمد مرتبط هستند.
• Bottlenecking، فرآیندی که گلوگاه‌ها را ایجاد می کند، می تواند تأثیر قابل توجهی بر جریان تولید داشته باشد و زمان و هزینه تولید را به شدت افزایش دهد.
• گلوگاه‌ها تأثیر منفی بر ظرفیت تولید عملی دارند و آن را بیشتر از حد معمول پایین تر از ظرفیت نظری (ایده آل) نگه می دارند.
• از بین بردن گلوگاه‌ها کلید افزایش بهره وری تولید است.

دو نوع اصلی گلوگاه وجود دارد: کوتاه مدت و بلند مدت. یک گلوگاه کوتاه مدت موقتی است و معمولاً به دلیل شرایط موقت مانند مرخصی یا بیماری کارکنان ایجاد می شود. گلوگاه‌های بلند مدت در فرآیند تولید تعبیه شده اند و شامل مواردی مانند ماشین آلات ناکارآمد می شوند.Bottlenecking، فرآیند ایجاد گلوگاه‌ها، می تواند تأثیر قابل توجهی بر جریان تولید داشته باشد و زمان و هزینه تولید را به شدت افزایش دهد. شرکت ها هنگام شروع فرآیند تولید برای یک محصول جدید بیشتر در معرض خطر گلوگاه قرار دارند. این به این دلیل است که ممکن است نقص هایی در فرآیند وجود داشته باشد که شرکت باید شناسایی و اصلاح کند. این شرایط نیاز به بررسی دقیق تر و تنظیم دقیق تر دارد. مدیریت عملیات با کنترل فرآیند تولید، شناسایی گلوگاه‌های بالقوه قبل از وقوع آنها و یافتن راه حل های کارآمد سروکار دارد.

درک یک گلوگاه (گلوگاه)

به عنوان مثال، فرض کنید یک تولیدکننده مبلمان چوب، فلز و سایر مواد خام را به تولید منتقل می کند، سپس برای تولید و مونتاژ مبلمان هزینه نیروی کار و ماشین آلات را متحمل می شود. پس از اتمام تولید، کالاهای نهایی در انبار ذخیره می شوند. هزینه انبارداری اغلب هنگام فروش مبلمان به مشتری به هزینه کالاهای فروخته شده (COGS) منتقل می شود.اگر در ابتدای تولید گلوگاه (گلوگاه) وجود داشته باشد، سازنده مبلمان نمی تواند مواد خام کافی را به فرآیند منتقل کند، به این معنی که ماشین آلات بیکار می مانند و کارگران حقوق بگیر به طور موثر کار نمی کنند و وضعیتی از استفاده ناکافی از منابع ایجاد می کنند. این هزینه تولید را افزایش می دهد، یک هزینه فرصت بالقوه بزرگ ایجاد می کند و ممکن است به این معنی باشد که کالاهای تکمیل شده به موقع به مشتریان ارسال نمی شوند.ترافیک در جاده ها و بزرگراه ها اغلب به دلیل گلوگاه‌هایی که جریان خودرو را محدود می کنند ایجاد می شود. این می تواند به دلیل برنامه ریزی ضعیف، کار جاده ای یا تصادفی باشد که یک یا چند خط را مسدود می کند.

گلوگاه‌ها و ظرفیت تولید

یک گلوگاه بر سطح ظرفیت تولید که یک شرکت می تواند هر ماه به دست آورد تأثیر می گذارد. ظرفیت نظری فرض می کند که یک شرکت می تواند در تمام مدت با حداکثر ظرفیت تولید کند. این مفهوم هیچ خرابی ماشین، استراحت توالت یا تعطیلات کارمندان را در نظر نمی گیرد.از آنجایی که ظرفیت نظری واقع بینانه نیست، اکثر مشاغل از ظرفیت عملی برای مدیریت تولید استفاده می کنند. این سطح از ظرفیت، خرابی ماشین آلات و مرخصی کارکنان را در نظر می گیرد. ظرفیت عملی محدوده ای را فراهم می کند که فرآیندهای مختلف می توانند بدون خراب شدن به طور کارآمد کار کنند. اگر بالاتر از محدوده بهینه بروید، خطر افزایش گلوگاه به دلیل خرابی یک یا چند فرآیند افزایش می یابد.اگر شرکتی متوجه شود که ظرفیت تولید آن برای تحقق اهداف تولید کافی نیست، چندین گزینه دارد. مدیریت شرکت می تواند تصمیم به کاهش اهداف تولید خود برای همسو کردن آنها با ظرفیت تولید خود بگیرد. یا می توانند برای یافتن راه حل هایی که همزمان از گلوگاه‌ها جلوگیری می کنند و تولید را افزایش می دهند، تلاش کنند. شرکت ها اغلب از ابزارها و روش های برنامه ریزی نیازهای ظرفیت (CRP) برای تعیین و تحقق اهداف تولید استفاده می کنند.