"تحویل در مرز" (DAF) اصطلاحی است که در قراردادهای حمل و نقل بین‌المللی استفاده می‌شود و فروشنده را ملزم می‌کند کالاها را به یک مکان مرزی تحویل دهد. فروشنده معمولاً مسئول تمام هزینه‌های حمل کالاها تا محل تحویل برای خریدار است. طرفی که کالاها را تحویل می‌گیرد معمولاً آنها را وارد می‌کند و از گمرک عبور می‌کند.
درک تحویل در مرز
"تحویل در مرز" یک اصطلاح قراردادی حمل و نقل است که ممکن است هنگام حمل کالاها از مرزها استفاده شود. مرز، نشانگر مرزی در یک مسیر حمل و نقل است که معمولاً بسیار پرتردد است و شامل بازرسی بار گمرکی می‌شود.
توافق‌نامه‌های حمل و نقل
بخش مهمی از حمل و نقل انواع کالاها از فروشنده به خریدار است. حمل و نقل بین‌المللی اغلب پیچیده‌تر از حمل و نقل داخلی استاندارد خواهد بود زیرا شامل کنترل‌های گمرکی است. فروشندگان و خریداران توافق‌نامه‌های حمل و نقل الزام‌آوری را ایجاد می‌کنند که می‌تواند شامل موارد متعددی برای اطمینان از واضح بودن دستورالعمل‌های حمل و نقل، بیان واضح مسئولیت‌های مربوطه برای جلوگیری از سردرگمی و کارآمد بودن حمل و نقل باشد. به همین ترتیب، توافق‌نامه‌های حمل و نقل شامل مقررات مختلفی است و از نظر قانونی الزام‌آور هستند.
در مورد یک قرارداد حمل و نقل شامل تحویل در مرز، فروشنده کالا معمولاً مسئول تمام هزینه‌های مربوط به کالاها در زمان تصرف آنها است. تحویل در مرز به وضوح مکان دقیقی را برای تحویل و افرادی که با فروشنده ملاقات می‌کنند، مشخص می‌کند. طرفی که از طرف خریدار کالاها را تحویل می‌گیرد معمولاً از گمرک مرزی عبور می‌کند و کالاها را وارد می‌کند.محل‌های تحویل مرزی مکان مهمی برای تجارت بین‌المللی هستند. آنها می‌توانند محل‌های تحویل زمینی یا دریایی باشند. محل‌های تحویل زمینی می‌توانند شامل حمل بار با کامیون یا راه‌آهن باشند. محل‌های تحویل دریایی شامل حمل بار کشتی به خشکی یا برعکس خواهد بود. صرف نظر از این، شرایط حمل و نقل تحویل در مرز باید به وضوح مکان و نقاط تبادل را شرح دهد.
اگر فروشنده کالاها را صادر می‌کند، باید هزینه‌های حمل و نقل تا محل تحویل را بپردازد و از تمام قوانینی که بر صادرات حاکم است، از جمله مجوز و ثبت صادرات، پیروی کند. این معمولاً محدوده تعهد آنها است. از مرز، واردکننده مالکیت کالاها را بر عهده می‌گیرد و سپس مسئول پردازش کالاها از طریق گمرک است که شامل بازرسی، ثبت گمرکی و شروع هرگونه هزینه و/یا تعرفه واردات است که توسط واردکننده پرداخت می‌شود.اینکوترمز اتاق بازرگانی بین‌المللی سازمان پیشرویی است که به تلاش‌های استانداردسازی زبان حمل و نقل در سطح جهانی اختصاص دارد. این سازمان که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد، یکی از اولین اقدامات آن، سفارش یک بررسی از اصطلاحات تجاری مورد استفاده بازرگانان در سراسر جهان بود. این در نهایت منجر به گردآوری و انتشار چیزی شد که امروزه به عنوان قوانین اینکوترمز شناخته می‌شود.صادرکنندگان و واردکنندگان در سطح جهانی برای استانداردسازی زبان حمل و نقل به نشریه اینکوترمز اتاق بازرگانی بین‌المللی متکی هستند.اصطلاح تحویل در مرز امروزه نسبت به دهه‌های گذشته کمتر استفاده می‌شود، زیرا تحولات در سیاست تجارت جهانی، تجارت فرامرزی را کمتر پیچیده کرده است. این اصطلاح در سال ۱۹۶۷، پس از سومین تجدید نظر در قوانین اینکوترمز، به مجموعه اینکوترمز اضافه شد.در سال ۲۰۱۰، اتاق بازرگانی بین‌المللی اصطلاح تحویل در مرز را از واژه‌نامه خود حذف کرد. در سال ۲۰۱۱، اینکوترمز تحویل در مرز را با اصطلاحات تحویل در ترمینال (DAT) و تحویل در محل (DAP) جایگزین کرد. این اصطلاحات عمدتاً جایگزین DAF شده‌اند.این اصطلاحات تقریباً قابل مقایسه هستند، اما DAT و DAP کلی‌تر و بنابراین در عصری که مرزها برای تجارت نفوذپذیرتر هستند، مفیدترند. به عنوان جایگزین، این اصطلاحات به طور کلی الزامات مشابهی دارند. به طور کلی، صرف نظر از اینکه یک نقطه تحویل مرزی مرز، ترمینال یا محل نامیده شود، بسیار مهم است که دستورالعمل‌های حمل و نقل شامل جزئیات جامع تبادل تحویل و افرادی باشد که مالکیت کالاها را بر عهده می‌گیرند.
نکات کلیدی
- تحویل در مرز یک اصطلاح حمل و نقل بین‌المللی است که فروشنده را ملزم می‌کند کالاها را به یک مکان مرزی تحویل دهد.
- توافق‌نامه‌های حمل و نقل باید جزئیات کاملی در مورد محل دقیق تحویل و الزامات تبادل برای فروشنده ارائه دهند.
- خریدارانی که کالاها را در مرز تحویل می‌گیرند، مسئول پردازش گمرکی هستند.
نظرات کاربران