ارزش اسمی چیست؟

ارزش اسمی به دسته‌بندی واحدهای ارزش اسمی یا اسمی ابزارهای مالی مانند اسکناس یا سکه و همچنین اوراق بهادار، اوراق قرضه و سایر سرمایه‌گذاری‌ها اشاره دارد.بنابراین، از ارزش اسمی می‌توان برای بیان ارز پایه در یک معامله فارکس یا ارز مظنه در یک دارایی مالی استفاده کرد. این کاربرد اصطلاح به تعریف پرداخت قابل قبول در معاملات و واحد پولی که در آن قیمت‌گذاری می‌شود، کمک می‌کند، به عنوان مثال هنگام اشاره به اوراق قرضه دلاری که توسط یک دولت خارجی صادر شده است.

نکات کلیدی

• ارزش اسمی واحد پولی را تعریف می‌کند که دارایی‌ها، اوراق بهادار و معاملات با آن قیمت‌گذاری می‌شوند.
• اغلب، ارزش اسمی به ارزش اسمی ابزار اشاره دارد، به عنوان مثال بر اساس ارزش اسمی اوراق قرضه که به دلار آمریکا تعیین شده است.
• گاهی اوقات، ارزهای کلکسیونی ارزش بازاری بالاتری از ارزش اسمی خود دارند، مانند یک پنی قدیمی که امروزه صدها دلار ارزش دارد.

درک ارزش اسمی

اغلب، ارزش اسمی واحد ارزش یا شمارنده است که به پول یا ارزهایی مانند سکه و اسکناس و همچنین سایر ابزارهای مالی که ارزش‌های ثابتی دارند، مانند اوراق قرضه دولتی، داده می‌شود. مقدار ارزش اسمی چنین اوراق بهادار با درآمد ثابت اغلب به عنوان "ارزش اسمی" آن نامیده می‌شود زیرا روی قسمت جلویی یا روی ابزار مالی ظاهر می‌شود.در ایالات متحده، اسکناس‌های توزیع شده توسط اکثر دستگاه‌های خودپرداز (ATM) فقط در ارزش‌های اسمی خاصی موجود است. به عنوان مثال، برخی از دستگاه‌های خودپرداز اسکناس‌های 20 دلاری و 100 دلاری ارائه می‌دهند، در حالی که برخی دیگر ممکن است اسکناس‌های 10 و 50 دلاری ارائه دهند. در یک معامله تجاری، یک صادرکننده مستقر در اروپا ممکن است برای خریدار به دلار آمریکا فاکتور صادر کند و معامله را به دلار آمریکا تعیین کند. در حالی که بیشتر کالاها بر حسب دلار قیمت‌گذاری می‌شدند، از سال 2011، کالاهایی مانند نفت خام می‌توانستند به ارزش‌های اسمی ارزی دیگر مانند یورو قیمت‌گذاری شوند.برخی از نهادهای خارجی اوراق بهادار را به ارزی متفاوت از ارز خود صادر می‌کنند. به عنوان مثال، دولت آرژانتین بدهی دولتی دلاری صادر کرده است و برخی از شرکت‌های غیر آمریکایی سهام‌هایی را که به دلار تعیین شده‌اند، صادر می‌کنند.

ارزش‌های اسمی به عنوان ارزش اسمی

ارزش اسمی که به یک اوراق قرضه یا سایر سرمایه‌گذاری‌های با درآمد ثابت اختصاص داده می‌شود، برابر با ارزش اسمی اوراق قرضه است که مبلغ پرداختی در سررسید است. می‌توان اوراق قرضه را در ارزش‌های اسمی مختلف از 50 تا 10000 دلار خریداری کرد. هنگامی که کسی یک اوراق قرضه متقابل می‌خرد، به مبلغی کمتر از ارزش اسمی مشخص شده فروخته می‌شود زیرا تفاوت بین قیمت فروش و ارزش در سررسید عملکردی مشابه سود به دست آمده در سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری دارد.انواع دیگر اوراق بهادار نیز با ارزش اسمی صادر می‌شوند. با این حال، ارزش اسمی واقعی یک سهم سهام، به عنوان مثال، ارزیابی دقیقی از اهمیت اوراق بهادار در بازار نیست. در اینجا ارزش اسمی به جای آن نشان دهنده حداقل ارزش برای دارایی است. هنگام صدور سهام عادی، شرکت‌ها در واقع آنها را با ارزش اسمی به اندازه صفر یا یک سنت صادر می‌کنند. این قرارداد قیمت‌گذاری به آنها اجازه می‌دهد از بدهی‌های قانونی که ممکن است در صورت لیست کردن سهام با قیمت بالاتر در معرض آن قرار بگیرند، اجتناب کنند.

ارزش‌های اسمی و نامگذاری

نامگذاری عمل اختصاص دادن یک نام به یک مورد است و بسیاری از ارزها نه تنها ارزش اسمی رسمی، بلکه یک نام مستعار نیز دارند. به عنوان مثال، دلار کانادا (CAD) به دلیل داشتن تصویر یک پرنده غواص در یک طرف، نام مستعار "لونی" را دارد. اسکناس 100 دلاری آمریکا به دلیل داشتن تصویر بنجامین فرانکلین به عنوان "بنجامین" شناخته می‌شود.

مثال واقعی

برخی از قطعات منفرد ارز دارای ارزش بازار خرده فروشی بالاتری نسبت به ارزش اسمی رسمی خود هستند. این ارزها کلکسیونی هستند و مورد توجه علاقه‌مندان و کسانی هستند که به دنبال یک سرمایه‌گذاری جایگزین هستند.به عنوان مثال، برخی از سکه‌های 25 سنتی ایالات متحده که بین سال‌های 1932 و 1964 تولید شده‌اند، شامل 90٪ نقره بودند. در نتیجه، اگرچه ارزش اسمی ارزش آنها را 25 سنت حفظ می‌کند، ارزش بازار ممکن است بر اساس قیمت نقره، ارزش ذوب نقره، وضعیت یک سکه خاص و تاریخ و ضرابخانه مربوطه بیشتر باشد. این تفاوت بین ارزش اسمی و ارزش ذوب در نهایت منجر به تغییر در مواد مورد استفاده برای تولید سکه‌های 25 سنتی شد.