بازار سهام چیست؟

که با نام بورس اوراق بهادار نیز شناخته می‌شود، بخشی از اقتصاد بازارمحور است که فرآیند انتشار و معامله سهام شرکت‌ها را تسهیل می‌کند. از غول‌های وال استریت تا بازنشستگانی که نگران همخوانی سرمایه‌گذاری‌هایشان با تورم هستند، نفوذ بازار سهام بر همه‌ی ما تأثیر می‌گذارد و بر همه چیز، از برنامه‌های بازنشستگی فردی تا سیاست‌های اقتصادی ملی، شکل می‌دهد. بازار سهام، که اغلب بورس اوراق بهادار نامیده می‌شود، شاهرگ اصلی سرمایه‌داری مدرن است. طبق گزارش فدراسیون جهانی بورس‌ها، در سال ۲۰۲۴، ارزش بازار سهام جهانی بیش از ۱۰۰ تریلیون دلار برآورد شده است.این رقم کلان نه تنها ارزش تجمعی شرکت‌های سهامی عام است، بلکه به امیدها، ترس‌ها و آینده‌ی مالی میلیون‌ها سرمایه‌گذار در سراسر جهان نیز گره خورده است.

شرکت‌ها با عرضه سهام به سرمایه‌گذاران، از بازار سهام برای تأمین سرمایه جهت رشد و توسعه استفاده می‌کنند. در مقابل، سرمایه‌گذاران با مالکیت بخشی از این شرکت‌ها، از طریق سود سهام یا افزایش قیمت سهام، پتانسیل کسب سود از عملکرد آتی آن‌ها را دارند.اما بازار سهام چگونه کار می‌کند و چرا برای کسانی که هرگز قدم به تالار بورس نگذاشته‌اند، اهمیت دارد؟ در ادامه، به بررسی عملکرد داخلی آن می‌پردازیم و با ارائه نمونه‌های واقعی، تأثیر آن بر زندگی روزمره خود را روشن می‌کنیم. دانستن چگونگی کارکرد بازار سهام، چه سرمایه‌گذاری کارکشته باشید و چه صرفاً به نیروهای محرک اقتصاد جهانی کنجکاو باشید، برای درک دنیای پیرامون ما ضروری است.

نکات کلیدی

• بازارهای سهام، محل تلاقی عرضه‌کنندگان و خریداران سهام در یک اقتصاد بازارمحور هستند.
• این بازار جایی است که شرکت‌ها برای راه‌اندازی یا توسعه کسب و کار خود سرمایه جذب می‌کنند.
• در مقابل، بازارهای سهام به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهند تا سهام شرکت‌هایی را که عرضه می‌شوند، مالک شوند.
• سهام می‌تواند در بازارهای عمومی یا خصوصی عرضه شود. بسته به نوع عرضه، محل معامله تغییر می‌کند.
• اکثر بازارهای سهام، بورس‌های اوراق بهادار هستند که در سراسر جهان یافت می‌شوند، مانند بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) و بورس اوراق بهادار توکیو.

درک یک بازار سهام

بازارهای سهام محل تلاقی خریداران و فروشندگان سهام هستند. اوراق بهادار معامله شده در بازار سهام می‌تواند سهام شرکت‌های سهامی عام فهرست‌شده در بورس اوراق بهادار یا سهام شرکت‌های خصوصی باشد. بازار سهام از دو نوع مکان معامله تشکیل شده است: بورس‌های اوراق بهادار و بازارهای خارج از بورس (OTC). بورس‌های اوراق بهاداری مانند NYSE و نزدک، بازارهای متمرکزی هستند که سهام در آن‌ها به صورت عمومی معامله می‌شود. بازارهای خارج از بورس، جایی است که سهام به طور مستقیم بین معامله‌گران و سرمایه‌گذاران، اغلب برای شرکت‌های کوچک‌تر یا کمتر شناخته‌شده، معامله می‌شود.در بازار سهام، دو نوع سهام اصلی وجود دارد: سهام عادی و سهام ممتاز. سهام عادی سهمی از مالکیت یک شرکت است و معمولاً با حق رأی همراه است. سهام ممتاز، در حالی که حق رأی ندارد، سود سهام ثابت را ارائه می‌دهد و در صورت ورشکستگی، بر سهام عادی اولویت دارد.اکثر شرکت‌ها به عنوان شرکت‌های خصوصی تأسیس می‌شوند. برای اینکه سهام آن‌ها به عموم مردم عرضه شود، باید یک عرضه اولیه سهام (IPO) را طی کنند. پس از آن، سهام به همراه سایر سهام‌ها، چه در بازار خارج از بورس و چه در یک بورس خاص، معامله می‌شود. سهام شرکت‌های خصوصی عملکرد متفاوتی دارد، زیرا آن‌ها فقط به کارکنان و سرمایه‌گذاران خصوصی عرضه می‌شوند.شرکت‌ها سهام خود را برای تأمین سرمایه جهت رشد کسب و کارشان در بورس عرضه می‌کنند. بازار سهام شکلی از تأمین مالی مبتنی بر سهام است که در آن یک شرکت در ازای تأمینسرمایه سپس برای نیازهای مختلف تجاری استفاده می‌شود. تأمین مالی مبتنی بر سهام با تأمین مالی مبتنی بر بدهی، که از وام‌ها و سایر اشکال استقراض برای تأمین بودجه استفاده می‌کند، متفاوت است.بزرگترین بازارهای سهام در جهان عبارتند از NYSE (با حدود ۲۸.۵ تریلیون دلار ارزش بازار تا اواسط سال ۲۰۲۴)، نزدک (با حدود ۲۵.۵ تریلیون دلار)، یورونکست در اروپا (۷.۳ تریلیون دلار)، بورس اوراق بهادار توکیو (۶.۷ تریلیون دلار) و بورس اوراق بهادار شانگهای (۶.۵۵ تریلیون دلار). در حالی که سایر سهام ممکن است نسبتاً کوچکتر باشند، اغلب بخش کوچکی از اقتصادهای منطقه‌ای خود و شرکت‌هایی که در آنجا فعالیت می‌کنند، نیستند.

معامله در بازار سهام

در بازار سهام، سرمایه‌گذاران با ارائه قیمت مشخصی برای سهام، پیشنهاد خرید می‌دهند و فروشندگان قیمت خاصی را درخواست می‌کنند. وقتی این دو قیمت مطابقت داشته باشند، فروش انجام می‌شود. اغلب، بسیاری از سرمایه‌گذاران برای یک سهام مشابه پیشنهاد می‌دهند. وقتی این اتفاق می‌افتد، اولین سرمایه‌گذاری که پیشنهاد را ثبت می‌کند، اولین کسی است که سهام را دریافت می‌کند. وقتی خریدار هر قیمتی را برای سهام می‌پردازد، آن را به ارزش بازار می‌خرد. به همین ترتیب، وقتی فروشنده هر قیمتی را برای سهام می‌پذیرد، آن را به ارزش بازار می‌فروشد.وقتی شرکتی سهام خود را در بازار عرضه می‌کند، به صورت عمومی معامله می‌شود و هر سهم نشان‌دهنده بخشی از مالکیت است. این موضوع برای سرمایه‌گذاران جذاب است و وقتی شرکتی عملکرد خوبی داشته باشد، با افزایش ارزش سهامشان، به سرمایه‌گذارانش پاداش داده می‌شود.خطر زمانی ایجاد می‌شود که شرکتی عملکرد خوبی نداشته باشد و ارزش سهام آن ممکن است کاهش یابد. سهام را می‌توان به راحتی و به سرعت خرید و فروش کرد و فعالیت پیرامون یک سهام خاص بر ارزش آن تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، وقتی تقاضای زیادی در بین سرمایه‌گذاران برای یک شرکت وجود داشته باشد، قیمت سهام افزایش می‌یابد و وقتی بسیاری از سرمایه‌گذاران می‌خواهند سهام خود را بفروشند، ارزش آن کاهش می‌یابد.

بورس‌های اوراق بهادار

بورس‌های اوراق بهادار می‌توانند مکان‌های فیزیکی یا مکان‌های گردهمایی مجازی باشند. نزدک نمونه‌ای از یک تالار معاملاتی مجازی است که در آن سهام به صورت الکترونیکی از طریق شبکه‌ای از رایانه‌ها معامله می‌شود. معاملات الکترونیکی نحوه انجام اکثر معاملات سهام در حال حاضر است.NYSE در وال استریت نمونه‌ای مشهور از یک بورس اوراق بهادار فیزیکی است. با این حال، بیشتر معاملات در NYSE اکنون به صورت الکترونیکی انجام می‌شود، بنابراین یک بازار ترکیبی است.اکثر خریداران و فروشندگان تمایل دارند در بورس‌های بزرگتر معامله کنند، جایی که گزینه‌ها و فرصت‌های بیشتری نسبت به بورس‌های کوچکتر وجود دارد. با این حال، در سال‌های اخیر، افزایش تعداد بورس‌ها از طریق بازارهای شخص ثالث وجود داشته است که کمیسیون بورس را دور می‌زنند، اما خطر بیشتری از انتخاب نامطلوب دارند و پرداخت یا تحویل سهام را تضمین نمی‌کنند.به عنوان مثال، شرکت هلدینگ گروه علی‌بابا (BABA)، یک شرکت چندملیتی چینی، سهامی دارد که هم در NYSE و هم در بورس اوراق بهادار هنگ کنگ (HKEX) معامله می‌شود. در سپتامبر ۲۰۱۴، علی‌بابا عرضه اولیه سهام خود را در NYSE انجام داد که یکی از بزرگترین عرضه‌های اولیه سهام در تاریخ با ۱۶۹.۴ میلیارد دلار (حدود ۲۲۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴) بود. این فهرست به علی‌بابا اجازه داد تا طیف وسیعی از سرمایه‌گذاران بین‌المللی را جذب کند و در بازارهای مالی جهانی، حضور قابل توجهی پیدا کند. بعداً، در نوامبر ۲۰۱۹، علی‌بابا یک فهرست ثانویه در HKEX را دنبال کرد و سرمایه اضافی جذب کرد و پایگاه سرمایه‌گذار خود را در آسیا گسترش داد.

بورس‌های فیزیکی

در یک بورس فیزیکی، سفارش‌ها در قالب «فریاد علنی» (open outcry) همانطور که در تصاویر قدیمی وال استریت در فیلم‌ها دیده می‌شود، انجام می‌شوند: معامله‌گران در سراسر تالار فریاد می‌زنند و از علائم دستی برای ثبت معاملات استفاده می‌کنند. بورس‌های فیزیکی در تالار معاملات انجام می‌شوند و از طریق یک کارگزار تالار، که متخصص پست معاملاتی برای آن سهام را پیدا می‌کند تا سفارش را انجام دهد، فیلتر می‌شوند.بورس‌های فیزیکی هنوز محیط‌های بسیار انسانی هستند، اگرچه بسیاری از وظایف اکنون به صورت دیجیتالی انجام می‌شوند.

برترین بازارهای سهام

• بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE)

واقع در وال استریت در قلب منطقه مالی منهتن جنوبی نیویورک، NYSE برای یک قرن بزرگترین بازار سهام جهان بوده است.تأسیس: ۱۷۹۲، محل: شهر نیویورک

• NYSE

بزرگترین بورس اوراق بهادار در جهان از نظر ارزش بازار است. این بورس که با نام مستعار "هیئت بزرگ" شناخته می‌شود، تاریخ غنی‌ای دارد که تا حد زیادی از تاریخ اقتصادی ایالات متحده پیروی می‌کند. ریشه‌های آن به سال ۱۷۹۲ برمی‌گردد که ۲۴ کارگزار سهام و بازرگان بورس را زیر یک درخت چنار در وال استریت تشکیل دادند و بازاری ساختاریافته برای معامله اوراق بهادار ایجاد کردند.همانطور که ملت جوان رشد کرد، NYSE نیز رشد کرد. اولین خانه دائمی خود را در سال ۱۹۰۳ در خیابان ۱۸ Broad، شاهکاری به سبک هنرهای زیبا با سنگ مرمر گرجستانی پانل‌دار یافت که امروزه نیز در مکان نمادین خود باقی مانده است. زنگ معروف آن در ابتدا یک گونگ چینی بود.این بورس طوفان‌های مالی، از وحشت سال ۱۹۰۷ تا رکود بزرگ را پشت سر گذاشت و هر بحران تکامل آن را شکل داد و مقررات جدیدی را برای محافظت از سرمایه‌گذاران برانگیخت. قرن بیستم شاهد ظهور NYSE به عنوان یک بورس جهانی بود. از نقل قول‌های دست‌نویس روی تخته سیاه به سیستم‌های معاملاتی الکترونیکی تغییر یافت. همسرایی کرکننده معامله‌گران فریادزن در تالار بورس به نمادی از سرمایه‌داری آمریکایی تبدیل شد که در فیلم‌ها و گزارش‌های خبری بی‌شماری به نمایش گذاشته شد.علی‌رغم چالش‌هایی مانند سقوط دوشنبه سیاه در سال ۱۹۸۷ و بحران مالی ۲۰۰۸، NYSE موقعیت خود را به عنوان بورس اوراق بهادار برجسته جهان حفظ کرده است. امروزه، تالار معاملاتی تاریخی خود را حفظ کرده است - به صدا درآوردن زنگ افتتاحیه هنوز افتخار بزرگی در این صنعت است - در حالی که معاملات الکترونیکی پرسرعت را نیز پذیرفته است. نمای آشنای معامله‌گران با کت‌های رنگارنگ و زنگ افتتاحیه نمادین همچنان نشان‌دهنده شروع روز معاملاتی آمریکا است، حتی اگر بیشتر معاملات اکنون در سکوت شبکه‌های رایانه‌ای انجام شود.NYSE بسیاری از بزرگترین و مشهورترین شرکت‌های جهانی، از جمله Berkshire Hathaway Inc. (BRK.A)، Johnson & Johnson (JNJ) و Exxon Mobil Corporation (XOM) را فهرست می‌کند.

• نزدک

واقع در میدان تایمز منهتن در مرکز نیویورک، بورس نزدک دومین بورس بزرگ جهان از نظر ارزش بازار است.تأسیس: ۱۹۷۱، محل: شهر نیویورک

نزدک، مخفف انجمن ملی قیمت‌گذاری خودکار معامله‌گران اوراق بهادار و تأسیس شده در سال ۱۹۷۱، اولین بازار سهام الکترونیکی جهان بود. این در تضاد با تالارهای معاملاتی شلوغ بورس‌های سنتی مانند NYSE بود. نزدک از شبکه‌های رایانه‌ای برای اجرای معاملات استفاده کرد و راه را برای سیستم‌های معاملاتی الکترونیکی پرسرعت امروزی هموار کرد.همانطور که بخش فناوری در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ رونق گرفت، نزدک به بورس مورد علاقه شرکت‌های فناوری تبدیل شد. با فهرست کردن غول‌های نوظهوری مانند شرکت مایکروسافت (MSFT)، شرکت اپل (AAPL) و بعداً آمازون (AMZN) و آلفابت (GOOGL) به شهرت رسید. رونق دات‌کام در اواخر دهه ۱۹۹۰ شاخص ترکیبی نزدک را به اوج سرسام‌آوری رساند، فقط برای اینکه با حالت تهوع پایان آن در سال ۲۰۰۰ به پایان برسد، رویدادی که صنعت فناوری و اقتصاد گسترده‌تر را تغییر شکل داد.علی‌رغم این پسرفت، نزدک دوباره احیا شد و به تکامل خود ادامه داد. به صورت جهانی گسترش یافت، بورس‌های دیگر را خریداری کرد و پیشنهادات خود را فراتر از معاملات سهام متنوع کرد. امروزه، نزدک نه فقط به عنوان یک بورس سهام، بلکه به عنوان یک ارائه دهنده پیشرو در زمینه معاملات، تسویه حساب، فناوری بورس و خدمات شرکت‌های سهامی عام شناخته می‌شود.همچنین دیگر رقیب نوظهور NYSE نیست - اکنون با رقیب خود در منهتن جنوبی برای فهرست کردن بزرگترین و بزرگترین شرکت‌های جهان رقابت می‌کند.

• بورس اوراق بهادار توکیو (TSE)

بورس اوراق بهادار توکیو در ۲۲ فوریه ۲۰۲۴ در توکیو، ژاپن. شاخص سهام Nikkei 225 در آن روز به بالاترین حد خود رسید و سرانجام از رکوردی که سه دهه قبل ثبت شده بود، فراتر رفت.نوع: بورس سهام.تأسیس: ۱۸۷۸، محل: توکیو، ژاپن

بورس اوراق بهادار توکیو (TSE)، که در سطح محلی به عنوان Tōshō یا JPX شناخته می‌شود، گواهی بر ظهور شهابی ژاپن به عنوان یک قدرت اقتصادی در قرن بیستم است. تاریخچه آن عمیقاً با دگرگونی ژاپن از یک جامعه فئودالی به یک غول صنعتی و مالی مدرن در هم تنیده است.TSE که در سال ۱۸۷۸ در دوره میجی تأسیس شد، همزمان با آغاز مدرن شدن ژاپن و پذیرش سریع سرمایه‌داری به سبک غربی ظهور کرد. این بورس در ابتدا اوراق قرضه دولتی را قبل از گسترش به سهام معامله می‌کرد. سال‌های اولیه آن با فراز و نشیب‌هایی همراه بود که نشان دهنده دردهای فزاینده اقتصاد صنعتی نوپای ژاپن بود.جنگ جهانی دوم به طور قابل توجهی TSE را مختل کرد. این بورس در بحبوحه هرج و مرج شکست ژاپن در سال ۱۹۴۵ مجبور به تعطیلی شد. با این حال، در سال ۱۹۴۹ دوباره بازگشایی شد که نمادی از تولد دوباره اقتصادی ژاپن و آغاز معجزه پس از جنگ آن بود. دهه‌های پس از آن شاهد رشد انفجاری بود که منعکس کننده صعود ژاپن به دومین اقتصاد بزرگ جهان تا دهه ۱۹۸۰ بود.TSE در دسامبر ۱۹۸۹ به اوج خود رسید، زمانی که شاخص Nikkei 225 به بالاترین حد خود رسید. این نقطه اوج حباب قیمت دارایی ژاپن بود که سپس ترکید و "دهه گمشده" رکود اقتصادی ژاپن را آغاز کرد. علیرغم این پسرفت، TSE به عنوان یک مرکز مالی جهانی حیاتی باقی ماند. اما دهه‌ها طول می‌کشید تا دوباره به اوج اواخر دهه ۱۹۸۰ خود بازگردد.در قرن بیست و یکم، TSE بر مدرن سازی و ادغام متمرکز شده است. در سال ۲۰۱۳، با بورس اوراق بهادار اوزاکا ادغام شد و گروه بورس ژاپن (JPX) را تشکیل داد. Nikkei 225 شاخص معیار این بورس است که نشان دهنده شرکت‌های بزرگ مانند تویوتا، سونی و هوندا است.

• بورس اوراق بهادار شانگهای (SSE)

واقع در منطقه Pudong Lujiazui شانگهای، بورس اوراق بهادار شانگهای یکی از سه بورس در سرزمین اصلی چین است.تأسیس: ۱۹۹۰، محل: شانگهای، چین

سه بورس مستقل در چین وجود دارد: شنژن، هنگ کنگ و SSE. آخری بزرگترین در چین است.

برخلاف همتایان خود در نیویورک یا لندن، تاریخچه SSE با دوره‌های طولانی عدم فعالیت، منعکس کننده قرن پرآشوب بیستم چین، نقطه گذاری شده است. این بورس در سال ۱۸۹۱ در اواخر سلسله چینگ، زمانی که انجمن کارگزاران سهام شانگهای تأسیس شد، معاملات خود را آغاز کرد. تا سال ۱۹۴۱، زمانی که اشغال ژاپن در طول جنگ جهانی دوم آن را مجبور به تعطیلی کرد، فعالیت داشت. پس از جنگ، برای مدت کوتاهی دوباره بازگشایی شد، اما در سال ۱۹۴۹ پس از انقلاب کمونیستی دوباره تعطیل شد.برای تقریباً نیم قرن، زیرا چین اقتصاد برنامه‌ریزی شده‌ای را تحت رهبری مائو تسه تونگ دنبال می‌کرد، مفهوم بازار سهام برای ساختار اقتصادی کشور منفور بود. تا سال ۱۹۹۰، در بحبوحه اصلاحات اقتصادی دنگ شیائوپینگ، نبود که بورس اوراق بهادار مدرن شانگهای دوباره تأسیس شد. این بازگشایی نقطه عطفی در گذار چین به سمت اقتصاد بازارمحورتر، هرچند همچنان تحت کنترل دولت، بود.رشد SSE از زمان راه‌اندازی مجدد آن منعکس کننده صعود اقتصادی گسترده‌تر چین بوده است. به سرعت به ابزاری کلیدی برای شرکت‌های دولتی برای تأمین سرمایه و بعداً برای شرکت‌های خصوصی برای سهامی عام شدن تبدیل شد. این بورس چندین چرخه رونق و رکود، از جمله سقوط بزرگ در سال ۲۰۱۵ را که شوک‌هایی را به بازارهای جهانی وارد کرد، پشت سر گذاشته است. سقوط املاک و مستغلات در دهه ۲۰۲۰ نیز بازارهای چین را تحت تأثیر قرار داده است.امروزه، بورس اوراق بهادار شانگهای به عنوان سومین بورس بزرگ جهان از نظر ارزش بازار، فقط از NYSE و نزدک عقب است. این بورس نقشی حیاتی در سیستم مالی چین ایفا می‌کند و بسیاری از بزرگترین شرکت‌های دولتی و خصوصی کشور، از جمله برخی از بزرگترین شرکت‌های جهان مانند بانک صنعتی و تجاری چین و شرکت نفت و مواد شیمیایی چین (Sinopec) را فهرست می‌کند. شاخص ترکیبی SSE تمام سهام فهرست شده در بورس را ردیابی می‌کند.

• بورس اوراق بهادار لندن (LSE)

در قلب منطقه مالی لندن، بورس سلطنتی قدیمی، محل بورس اوراق بهادار لندن قرار دارد.تأسیس: ۱۸۰۱،، محل: لندن، انگلستان

LSE منشأ خود را در بورس سلطنتی می‌یابد. در ابتدا در سال ۱۵۷۱ تأسیس شد، در سال ۱۸۰۱ به یک بورس اوراق بهادار رسمی تبدیل شد و بستری برای معامله سهام و اوراق قرضه فراهم کرد.در اوایل، کارگزاران سهام به دلیل رفتار پر سر و صدای خود از بورس سلطنتی منع شدند و آنها را به انجام تجارت در قهوه‌خانه‌های Change Alley سوق دادند که در نهایت به LSE تبدیل شد.در طول قرن‌های ۱۸ و ۱۹، LSE همزمان با سلطه استعماری بریتانیا بر بخش بزرگی از جهان توسعه یافت. در تأمین مالی انقلاب صنعتی و سایر سرمایه‌گذاری‌های امپراتوری، فهرست کردن شرکت‌های درگیر در راه‌آهن، معدن و تجارت استعماری بسیار مهم بود. نفوذ جهانی این بورس در اواخر قرن نوزدهم، زمانی که لندن مرکز مالی برجسته جهان بود، به اوج خود رسید.دو جنگ جهانی و رکود بزرگ به نقش اوج آن در امور مالی جهانی پایان داد، اگرچه تا به امروز، همچنان کلیدی برای اقتصاد بریتانیا است و یک نیروگاه مالی است. لحظه مهمی در سال ۱۹۸۶ با "انفجار بزرگ" مقررات‌زدایی و خصوصی‌سازی LSE تحت دولت مارگارت تاچر فرا رسید. معاملات سنتی چهره به چهره از بین رفت و با سیستم‌های الکترونیکی جایگزین شد و کرسی‌ها در بورس اکنون برای شرکت‌های خارجی باز بود. این تغییرات به لندن کمک کرد تا موقعیت خود را به عنوان یک مرکز مالی پیشرو در مواجهه با رقابت جهانی فزاینده حفظ کند.امروزه، بورس اوراق بهادار لندن یکی از بزرگترین و بین‌المللی‌ترین بورس‌های سهام جهان باقی مانده است. این بورس میزبان هزاران شرکت از بیش از ۶۰ کشور است و ارزش کل بازار آن تریلیون‌ها پوند است. علیرغم تأثیرات برگزیت و افزایش رقابت از مراکز مالی آسیایی، LSE همچنان سنگ بنای امور مالی جهانی است. دارای ۱۰۲۵ ناشر است، ارزش بازار آن حدود ۵.۷ تریلیون دلار است - با ۸۴ کشور نمایندگی می‌شود.از جمله شرکت‌های بزرگ معامله شده در LSE می‌توان به AstraZeneca PLC (AZN)، Shell PLC (SHEL)، Linde PLC (LIN)، HSBC Holdings PLC (HSBC) و Unilever PLC (UL) اشاره کرد.

بورس اوراق بهادار آمستردام که در سال ۱۶۰۲ تأسیس شد، اولین بورس جهان محسوب می‌شود. در ابتدا برای کمک به معامله سهام و اوراق قرضه منتشر شده توسط شرکت هند شرقی هلند، اولین شرکتی که سهام و اوراق قرضه را به عموم مردم عرضه کرد، ایجاد شد.

• بورس اوراق بهادار یورونکست

یورونکست بورس سهام پان اروپایی و زیرساخت بازار است که اقتصادهای اروپایی را متصل می‌کند به بازارهای سرمایه جهانی. این بورس دارای دفاتری در چندین شهر اروپایی از جمله منطقه تجاری La Defense در پاریس، فرانسه است. مانند اکثر بازارهای سهام، بیشتر معاملات در بازار سهام پاریس - که اغلب با LSE برای بزرگترین بورس اروپا رقابت می‌کند - به صورت الکترونیکی انجام می‌شود و داده‌های معاملاتی روی تابلوهای دیجیتال روشن می‌شوند.

تأسیس: ۲۰۰۰ (ادغام چندین بورس)، محل: آمستردام، بروکسل، لیسبون و پاریس

در آغاز هزاره جدید، بورس‌های آمستردام، بروکسل و پاریس برای تشکیل یورونکست ادغام شدند. این بورس در سراسر هلند، پرتغال، بلژیک، فرانسه، ایرلند و بریتانیا فعالیت می‌کند، اما در آمستردام، هلند مستقر است. این اولین بورس پان اروپایی است که تجارت خود را به یورو انجام می‌دهد، ظهوری که تقریباً همزمان با ظهور خود آن بود.این بورس به سرعت ردپای خود را گسترش داد. در سال ۲۰۰۲، بورس پرتغال Bolsa de Valores de Lisboa e Porto را اضافه کرد و در سال ۲۰۰۷ با بورس اوراق بهادار نیویورک ادغام شد و NYSE Euronext را تشکیل داد و اولین بورس فراتلانتیک را ایجاد کرد. این مشارکت تا سال ۲۰۱۴ ادامه داشت، زمانی که Intercontinental Exchange (ICE) شرکت NYSE Euronext را خریداری کرد و متعاقباً یورونکست را به عنوان یک نهاد مستقل جدا کرد.یورونکست از زمان به دست آوردن استقلال خود، یک استراتژی رشد بلندپروازانه را دنبال کرده است. در سال ۲۰۱۸، بورس اوراق بهادار ایرلند را خریداری کرد. در سال ۲۰۲۰، Borsa Italiana را از LSE خرید.یورونکست به عنوان یک بورس واحد با چارچوب‌های نظارتی ملی متعدد فعالیت می‌کند که منعکس کننده ماهیت پیچیده ادغام مالی اروپا است. این مدل به آن اجازه می‌دهد تا حضور و تخصص محلی خود را حفظ کند و در عین حال یک پلتفرم معاملاتی واحد را در سراسر بازارهای خود ارائه دهد.

• بورس اوراق بهادار هنگ کنگ

بورس اوراق بهادار هنگ کنگ در بالای بندر ویکتوریا هنگ کنگ قرار دارد. این بورس مدت‌هاست که دروازه جغرافیایی و مالی به بازارهای آسیا بوده است.

تأسیس: ۱۸۹۱محل: هنگ کنگ

بورس اوراق بهادار هنگ کنگ منشأ خود را در سال ۱۸۹۱ می‌یابد، زمانی که انجمن کارگزاران سهام در هنگ کنگ به عنوان اولین بورس اوراق بهادار رسمی در شهر تأسیس شد. دوران مدرن HKEX در سال ۱۹۸۶ آغاز شد، زمانی که بورس‌های جداگانه هنگ کنگ تحت یک نهاد واحد، بورس اوراق بهادار هنگ کنگ محدود، متحد شدند.لحظه مهم دیگر در سال ۱۹۹۳ با تأسیس شرکت تسویه اوراق بهادار هنگ کنگ بود که یک سیستم تسویه و پایاپای مرکزی را معرفی کرد. بازگشت حاکمیت هنگ کنگ به چین در اواخر دهه ۱۹۹۰ فصل جدیدی را برای این بورس رقم زد. این انتقال نه تنها از اهمیت آن نکاست، بلکه نقش HKEX را به عنوان یک حلقه حیاتی بین اقتصاد به سرعت در حال رشد سرزمین اصلی چین و بازارهای سرمایه بین‌المللی افزایش داد. معرفی سهام H در سال ۱۹۹۳، که به شرکت‌های سرزمین اصلی چین اجازه می‌داد در هنگ کنگ فهرست شوند، گامی مهم در این راستا بود.در سال ۲۰۰۰، این بورس دستخوش یک تجدید ساختار عمده شد و با بورس آتی هنگ کنگ و شرکت تسویه اوراق بهادار هنگ کنگ ادغام شد تا شرکت بورس‌ها و تسویه هنگ کنگ محدود (HKEX) را تشکیل دهد. این ادغام یک بورس و خانه تسویه عمودی یکپارچه ایجاد کرد و رقابت‌پذیری هنگ کنگ را در عرصه مالی جهانی افزایش داد.قرن بیست و یکم شاهد ادامه نوآوری و گسترش HKEX بوده است. راه‌اندازی Shanghai-Hong Kong Stock Connect در سال ۲۰۱۴ و به دنبال آن Shenzhen-Hong Kong Stock Connect در سال ۲۰۱۶، پیوندهای مستقیمی بین بازار هنگ کنگ و بورس‌های سرزمین اصلی چین ایجاد کرد. این برنامه‌ها در باز کردن بازارهای سرمایه چین به روی سرمایه‌گذاران بین‌المللی و بالعکس مؤثر بوده‌اند.این سومین بورس بزرگ سهام در آسیا از نظر ارزش بازار است و فقط از بورس اوراق بهادار توکیو و بورس اوراق بهادار شانگهای عقب است. به دلیل افزایش شیوع معاملات الکترونیکی، تالار معاملات فیزیکی در سال ۲۰۱۷ بسته شد.

از ژوئیه ۲۰۲۴، ارزش بازار بورس‌ها و تسویه هنگ کنگ ۳۸.۶۹ میلیارد دلار است.

از جمله بیش از ۲۶۰۰ شرکتی که در آنجا معامله می‌شوند، بانک چین (هنگ کنگ) و China Unicom هستند.در بازار اولیه، سهام جدید صادر و مستقیماً توسط شرکت از طریق IPO و موارد مشابه به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شود. بازار ثانویه جایی است که سهام موجود بین سرمایه‌گذاران معامله می‌شود. بورس‌های بزرگ سهام مانند NYSE و نزدک در بازار ثانویه فعالیت می‌کنند.

اهمیت بازارهای سهام

بازارهای سهام به عنوان سنگ بنای سرمایه‌داری مدرن عمل می‌کنند و بستری را فراهم می‌کنند که در آن شرکت‌ها می‌توانند سرمایه جذب کنند تا رشد را تقویت کنند در حالی که سرمایه‌گذاران می‌توانند در موفقیت شرکت‌ها شرکت کنند و ثروت ایجاد کنند. بازارهای سهام فراتر از نقش خود در تسهیل سرمایه‌گذاری، به عنوان دماسنج سلامت اقتصادی عمل می‌کنند و روندهای اقتصادی گسترده‌تر را منعکس و تحت تأثیر قرار می‌دهند.آنها با همسو کردن منافع مدیریت با ارزش سهامداران، حاکمیت شرکتی را هدایت می‌کنند، شفافیت را از طریق الزامات افشا تقویت می‌کنند و به ثبات اقتصادی کمک می‌کنند و به شرکت‌ها و افراد اجازه می‌دهند ریسک را متنوع کنند.

جذب سرمایه

وظیفه اصلی بازارهای سهام، توانمندسازی شرکت‌ها برای جذب سرمایه است. گاهی اوقات، کارآفرینان هنگام تلاش برای تأمین مالی سرمایه‌گذاری‌های خود، به ویژه زمانی که بودجه یا وثیقه کافی ندارند، با چالش‌هایی روبرو می‌شوند. وام دهندگان سنتی، مانند بانک‌ها، گاهی اوقات به دلیل خطرات مرتبط و عدم تضمین، تمایلی به اعطای وام به استارت آپ‌ها یا مشاغل کوچک ندارند.بازار سهام این مشکل را با اجازه دادن به شرکت‌ها برای جمع‌آوری بودجه با صدور سهام برای سرمایه‌گذاران حل می‌کند. هنگامی که سهام فروخته می‌شود، کارآفرینان بدون متحمل شدن بدهی، سرمایه جذب می‌کنند و این بار مالی وام‌های با بهره بالا را کاهش می‌دهد. این سرمایه جمع‌آوری شده اغلب برای گسترش عملیات، سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه یا پرداخت بدهی استفاده می‌شود.

نقدینگی

نقدینگی به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهد که سهام را به سرعت و کارآمد خرید و فروش کنند. این سهولت معامله به حفظ اعتماد سرمایه‌گذار کمک می‌کند زیرا افراد می‌توانند در صورت نیاز، سرمایه‌گذاری‌های خود را بدون تأخیر یا تأثیر قیمت به پول نقد تبدیل کنند. نقدینگی بالا در بازارهای سهام به این معنی است که خریداران و فروشندگان زیادی به طور فعال در آن شرکت می‌کنند. این امر معاملات روان‌تر را تسهیل می‌کند و به تثبیت قیمت‌ها کمک می‌کند.در نتیجه، سرمایه‌گذاران بیشتر احتمال دارد که در فعالیت‌های معاملاتی شرکت کنند، زیرا می‌دانند که می‌توانند با سهولت نسبی وارد موقعیت‌ها شوند یا از آنها خارج شوند. علاوه بر این، نقدینگی امکان کشف قیمت بهتر را فراهم می‌کند. هنگامی که معاملات زیادی رخ می‌دهد، قیمت سهام منعکس کننده عرضه و تقاضای فعلی است.

گزینه‌های سرمایه‌گذاری

بازارهای سهام طیف وسیعی از محصولات مالی را ارائه می‌دهند: سهام عادی و ممتاز، صندوق‌های قابل معامله در بورس و غیره. با این گزینه‌ها، سرمایه‌گذاران می‌توانند پرتفوی خود را مطابق با مشخصات ریسک و اهداف سرمایه‌گذاری خود تنظیم کنند. آنها می‌توانند در معرض شرکت‌ها و صنایع مختلف قرار بگیرند.سرمایه‌گذاران می‌توانند به طور استراتژیک سهام را بر اساس روندهای بازار، عملکرد شرکت و پویایی بخش انتخاب کنند تا سرمایه‌گذاری آنها با اهداف مالی آنها همسو باشد.

ستون فقرات نظارتی

در حالی که بازارهای سهام اغلب با سرمایه‌داری بازار آزاد مرتبط هستند، مهم است که توجه داشته باشیم که چیزی به عنوان یک بازار سهام واقعاً "بدون مقررات" وجود ندارد. مقررات پایه و اساس اعتماد و ثبات را در این بازارها تشکیل می‌دهند و بازی منصفانه را تضمین می‌کنند و از سرمایه‌گذاران محافظت می‌کنند. بدون این پیشینه، بازارهای سهام نمی‌توانستند وجود داشته باشند.

جنبه‌های حیاتی مقررات بازار سهام شامل موارد زیر است:

• الزامات افشا: اطمینان از ارائه اطلاعات دقیق و به موقع توسط شرکت‌ها به سرمایه‌گذاران.
• قوانین معاملات داخلی: جلوگیری از مزایای ناعادلانه بر اساس اطلاعات غیرعمومی.
• قوانین دستکاری بازار: محافظت در برابر اقداماتی که به طور مصنوعی بر قیمت سهام تأثیر می‌گذارند.
• استانداردهای فهرست‌بندی: تعیین حداقل الزامات برای فهرست شدن شرکت‌ها در بورس‌ها.
• توقف معاملات و قطع کننده‌های مدار: سازوکارهایی برای جلوگیری از نوسانات شدید بازار.

این مقررات که توسط نهادهایی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده در ایالات متحده یا سازمان رفتار مالی در بریتانیا اجرا می‌شوند، برای حفظ یکپارچگی بازار، محافظت از سرمایه‌گذاران و پرورش اعتمادی که برای عملکرد مؤثر بازارها ضروری است، حیاتی هستند.

بازارهای سهام چگونه با سایر بازارهای مالی مانند بازارهای اوراق قرضه یا کالا متفاوت هستند؟

بازارهای سهام عمدتاً سهام شرکت‌های سهامی عام فهرست شده را معامله می‌کنند که نشان دهنده سهام مالکیت است. سرمایه‌گذاران در بازارهای سهام قصد دارند از افزایش سرمایه و سود سهام سود ببرند. در همین حال، بازارهای اوراق قرضه، اوراق بهادار با درآمد ثابت را معامله می‌کنند که نرخ بهره و برنامه بازپرداخت از پیش تعیین شده را برای وام دهندگان فراهم می‌کنند. بازارهای کالا، مواد خام و محصولات کشاورزی را معامله می‌کنند. برخلاف سهام، کالاها به عملکرد یک شرکت خاص مرتبط نیستند. هر بازار هدف مشخصی را دنبال می‌کند و سرمایه‌گذارانی با مشخصات ریسک و اهداف سرمایه‌گذاری متفاوت را جذب می‌کند.

چه عواملی بر عملکرد بازارهای سهام تأثیر می‌گذارند؟

بازارهای سهام تحت تأثیر شرایط اقتصادی مانند تغییرات در تولید ناخالص داخلی، تورم و نرخ بهره؛ رویدادهای سیاسی و اجتماعی؛ روندهای صنعت؛ و درآمدهای شرکت، تغییرات مدیریتی و مزایای رقابتی قرار می‌گیرند.سرمایه‌گذاران این عوامل را با استفاده از تحلیل بنیادی، که شامل ارزیابی صورت‌های مالی، مدیریت و موقعیت رقابتی یک شرکت است، تجزیه و تحلیل می‌کنند. آنها همچنین از تحلیل تکنیکال استفاده می‌کنند که بر مطالعه داده‌های تاریخی قیمت و حجم برای شناسایی الگوها و روندها متمرکز است. تنوع بخشیدن به سرمایه‌گذاری در بخش‌ها و صنایع مختلف می‌تواند به کاهش تأثیر یک یا چند عامل بر پرتفوی سرمایه‌گذار کمک کند.

سرمایه‌گذاران چگونه می‌توانند خطرات سرمایه‌گذاری در بازارهای سهام را کاهش دهند؟

سرمایه‌گذاری در بازارهای سهام دارای ریسک بازار (ریسک کاهش کلی بازار)، ریسک خاص شرکت (احتمال شکست یا عملکرد ضعیف یک شرکت)، ریسک نقدینگی (ناتوانی در فروش سریع سهام با قیمت منصفانه) و ریسک اقتصادی (ریسک رکود یا رکود اقتصادی) است.سرمایه‌گذاران می‌توانند این خطرات را با تنوع بخشیدن به پرتفوی خود در بخش‌ها و صنایع مختلف، انجام تحقیقات کامل در مورد شرکت‌ها قبل از سرمایه‌گذاری، تعیین دستورات توقف ضرر برای محدود کردن زیان‌های احتمالی و توجه به افق بلندمدت برای غلبه بر نوسانات کوتاه مدت کاهش دهند.

نتیجه‌گیری

بازارهای سهام به جریان سرمایه به کارآفرینان برای تأمین مالی سرمایه‌گذاری‌های خود یا گسترش عملیات کمک می‌کنند. سرمایه‌گذاران می‌توانند از افزایش سرمایه و سود سهام بهره‌مند شوند و بسیاری از طریق سرمایه‌گذاری در سهام خود، ثروت بلندمدت ایجاد می‌کنند.درک نحوه عملکرد بازار و عوامل مختلفی که بر قیمت سهام تأثیر می‌گذارند، مانند عملکرد شرکت، احساسات بازار، شاخص‌های اقتصادی و غیره، مهم است. در حالی که سرمایه‌گذاری در بازارهای سهام پتانسیل بازده خوب را دارد، خطرات ذاتی نیز وجود دارد. برای موفقیت در سرمایه‌گذاری سهام، باید دیدگاه بلندمدت داشته باشید، تحقیقات کامل در مورد بازار انجام دهید و یک پرتفوی متنوع را حفظ کنید.