یک اتحاد سیاسی و اقتصادی متشکل از ۲۷ کشور است. این اتحادیه، ارزش‌های دموکراتیک را در کشورهای عضو خود ترویج می‌کند و یکی از قدرتمندترین بلوک‌های تجاری جهان است. نوزده کشور از این اتحادیه، یورو را به عنوان واحد پول رسمی خود به اشتراک می‌گذارند.اتحادیه اروپا از تمایل به تقویت همکاری اقتصادی و سیاسی در سراسر قاره اروپا پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت.تولید ناخالص داخلی (GDP) آن در سال ۲۰۲۱ بالغ بر ۱۴.۴۵ تریلیون یورو بود. این مقدار تقریباً معادل ۱۵.۴۹ تریلیون دلار آمریکا است. تولید ناخالص داخلی ایالات متحده برای همین دوره حدود ۲۳ تریلیون دلار آمریکا بود.
نکات کلیدی
- اتحادیه اروپا یک گروه سیاسی و اقتصادی متشکل از ۲۷ کشور است که به ارزش‌های دموکراتیک مشترک متعهد هستند.
- یورو واحد پول رسمی مشترک ۱۹ عضو اتحادیه اروپا است که در مجموع به عنوان منطقه یورو شناخته می‌شوند.
- در سال‌های اخیر، اتحادیه اروپا گسترش یافته و بسیاری از کشورهایی را که قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای سوسیالیستی بودند، شامل شده است.
- در رفراندوم سال ۲۰۱۶ موسوم به برگزیت، بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رای داد و رسماً در سال ۲۰۲۰ از آن خارج شد.
تاریخچه اتحادیه اروپا
ریشه‌های اتحادیه اروپا به جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا برمی‌گردد که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد و تنها شش عضو داشت: بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند. این سازمان در سال ۱۹۵۷ تحت پیمان رم به جامعه اقتصادی اروپا تبدیل شد و متعاقباً به جامعه اروپا (EC) تغییر نام داد.این امر به تعمیق ادغام سیاست‌های خارجی، امنیتی و داخلی کشورهای عضو کمک کرد. اتحادیه اروپا در همان سال یک بازار مشترک ایجاد کرد تا جابجایی آزاد کالا، خدمات، افراد و سرمایه را در مرزهای داخلی خود ترویج کند.جامعه اروپا در ابتدا بر سیاست مشترک کشاورزی و حذف موانع گمرکی متمرکز بود. دانمارک، ایرلند و بریتانیا در سال ۱۹۷۳ در اولین موج گسترش به آن پیوستند. انتخابات مستقیم پارلمان اروپا در سال ۱۹۷۹ آغاز شد.
ایجاد یک بازار مشترک
در سال ۱۹۸۶، قانون واحد اروپا، طرحی شش ساله را برای ایجاد یک بازار مشترک اروپایی از طریق هماهنگ‌سازی مقررات ملی آغاز کرد.پیمان ماستریخت در سال ۱۹۹۳ اجرایی شد و جامعه اروپا را با اتحادیه اروپا جایگزین کرد. یورو به عنوان یک واحد پول واحد مشترک برای اعضای شرکت‌کننده اتحادیه اروپا در ۱ ژانویه ۱۹۹۹ معرفی شد. دانمارک و بریتانیا مفاد "انصراف" را مذاکره کردند که به کشورها اجازه می‌داد در صورت تمایل، واحدهای پول خود را حفظ کنند.چند عضو جدیدتر اتحادیه اروپا نیز یا هنوز معیارهای پذیرش یورو را برآورده نکرده‌اند یا تصمیم به انصراف گرفته‌اند.
بحران بدهی اروپا
در پی بحران مالی جهانی ۲۰۰۸-۲۰۰۷، اتحادیه اروپا و بانک مرکزی اروپا برای مقابله با بدهی بالای دولتی و رشد کند در ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، ایرلند و یونان تلاش کردند.یونان و ایرلند در سال ۲۰۱۰ مشروط به اجرای اقدامات ریاضت مالی، کمک‌های مالی از اتحادیه اروپا دریافت کردند. پرتغال در سال ۲۰۱۱ به دنبال آنها بود. کمک مالی دوم یونان در سال ۲۰۱۲ مورد نیاز بود.این بحران پس از آنکه اتحادیه اروپا و بانک مرکزی اروپا مجموعه‌ای از اقدامات را برای حمایت از بدهی دولتی و بخش بانکی کشورهای آسیب‌دیده اتخاذ کردند، فروکش کرد.
اقدامات بلندمدت
این اقدامات شامل تأسیس سازوکار ثبات اروپا (ESM) در اکتبر ۲۰۱۲ بود که برای کمک به اعضای اتحادیه اروپا که مشکلات مالی شدیدی را تجربه می‌کنند، از جمله ناتوانی در دسترسی به بازارهای اوراق قرضه، ایجاد شد. ESM پشتیبان موقت تسهیلات ثبات مالی اروپا را که از سال ۲۰۱۰ برقرار بود، جایگزین کرد.بانک مرکزی اروپا مجموعه‌ای از "عملیات تأمین مالی بلندمدت هدفمند" را در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ برای تأمین مالی با شرایط مطلوب برای مؤسسات مالی اتحادیه اروپا انجام داد.در سال ۲۰۱۵، اتحادیه اروپا مفاد قانون ثبات و رشد سال ۲۰۱۱ را که از کشورهای عضو می‌خواست بدهی عمومی زیر ۶۰ درصد تولید ناخالص داخلی و کسری بودجه سالانه دولت زیر ۳ درصد تولید ناخالص داخلی را در میان‌مدت هدف قرار دهند، کاهش داد.در همان سال، یک آژانس جدید اتحادیه اروپا، هیئت تفکیک واحد، مسئولیت حل و فصل ورشکستگی بانک‌ها در منطقه یورو را بر عهده گرفت.
مسائل شمال-جنوب اتحادیه اروپا
در حالی که اقدامات امدادی به بحران رسیدگی کردند، به یکی از علل اصلی آن - اختلاف زیاد در ثروت و رشد اقتصادی بین شمال به شدت صنعتی اتحادیه اروپا و حاشیه جنوبی فقیرتر آن، که همچنان کمتر شهرنشین و بیشتر وابسته به کشاورزی است - نپرداخته‌اند.از آنجایی که شمال صنعتی و جنوب روستایی‌تر یک واحد پول مشترک دارند، اقتصادهای در حال مبارزه جنوبی نمی‌توانند از کاهش ارزش پول برای بهبود رقابت بین‌المللی خود استفاده کنند. بدون کاهش ارزش پول، صادرکنندگان جنوبی در نهایت برای رقابت با رقبای شمالی خود، که از رشد سریع‌تر بهره‌وری سود می‌برند، تلاش می‌کنند.
نحوه رسیدگی به اختلافات منطقه‌ای در ایالات متحده
در ایالات متحده، پرداخت‌های انتقالی فدرال به رفع اختلافات اقتصادی مشابه بین مناطق و ایالت‌ها کمک می‌کند. ایالت‌هایی با میانگین درآمد بالاتر، سهم نامتناسب بزرگی از درآمد فدرال را تأمین می‌کنند، در حالی که ایالت‌هایی با درآمد کمتر، سهم بیشتری از هزینه‌های فدرال را به خود اختصاص می‌دهند.در اتحادیه اروپا، همه‌گیری کووید-۱۹ باعث اقدامات هزینه‌کرد مشترک شد که برخی آن را "یک اتحادیه مالی ناقص و شکننده در حال شکل‌گیری" نامیده‌اند.
بمب برگزیت
پس از رد درخواست‌های قبلی برای برگزاری همه‌پرسی عمومی در مورد عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا، دیوید کامرون، نخست‌وزیر محافظه‌کار، در سال ۲۰۱۳ وعده رای‌گیری داد و آن را در سال ۲۰۱۶ برنامه‌ریزی کرد. این زمانی بود که حزب استقلال بریتانیا، که مخالف عضویت در اتحادیه اروپا بود، محبوبیت فزاینده‌ای پیدا می‌کرد.پس از عقب ماندن در نظرسنجی‌های پایانی، گزینه خروج با نزدیک به ۵۲ درصد آرا در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ پیروز شد. کامرون روز بعد استعفا داد. بریتانیا رسماً در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ از اتحادیه اروپا خارج شد.در ژوئیه ۲۰۲۰، گزارشی توسط کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا به گزارش‌های گسترده رسانه‌ها از تلاش‌های روسیه به نفع گزینه خروج اشاره کرد و دولت را به دلیل عدم تحقیق در مورد دخالت روسیه در سیاست بریتانیا مقصر دانست.
هدف اتحادیه اروپا چیست؟
اتحادیه اروپا برای پیوند دادن بیشتر کشورهای اروپا به یکدیگر برای رفاه اقتصادی، اجتماعی و امنیتی همه ایجاد شد. این یکی از تلاش‌های متعدد پس از جنگ جهانی دوم برای پیوند دادن کشورهای اروپا به یک نهاد واحد است.
اتحادیه اروپا در قرن بیست و یکم چگونه تغییر می‌کند؟
اعضای اصلی اتحادیه اروپا، کشورهای اروپای غربی بودند. در قرن بیست و یکم، اتحادیه اروپا عضویت خود را به کشورهای اروپای شرقی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ظهور کردند، گسترش داده است. کشورهای عضو فعلی آن شامل بلغارستان، کرواسی، جمهوری چک، استونی، لتونی، لیتوانی، لهستان، رومانی، اسلواکی و اسلوونی است.
چرا اتحادیه اروپا ایجاد شد؟
هدف اصلی اتحادیه اروپا، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، پایان دادن به جنگ‌های ویرانگری بود که قرن‌ها اروپا را درگیر خود کرده بود. در عین حال، به طور فزاینده‌ای مشخص شد که یک اروپای متحد قدرت اقتصادی و سیاسی بسیار بیشتری نسبت به کشورهای منفرد در دنیای پس از جنگ خواهد داشت.
نکته پایانی
اتحادیه اروپا یک اتحاد قدرتمند متشکل از ۲۷ کشور اروپایی است که ارزش‌های دموکراتیک را در میان اعضای خود ترویج می‌کند. این اتحادیه به تسهیل ادغام سیاسی و اقتصادی در سراسر منطقه کمک می‌کند. بسیاری از اعضای آن، اگرچه نه همه، یورو را به عنوان واحد پول رسمی خود به اشتراک می‌گذارند. از نظر تاریخی، این اتحادیه عمدتاً از کشورهای اروپای غربی تشکیل شده بود. از آن زمان تاکنون، عضویت آن شامل کشورهایی شده است که قبلاً قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای سوسیالیستی بودند. در سال ۲۰۲۰، بریتانیا رسماً از اتحادیه اروپا خارج شد.
نظرات کاربران