صندوق قابل معامله در بورس چیست؟

یک صندوق قابل معامله در بورس (ETF) یک صندوق سرمایه‌گذاری است که دارایی‌های پایه متعددی را در خود جای می‌دهد و مانند یک سهام منفرد، می‌توان آن را در یک بورس خرید و فروش کرد. ETFها می‌توانند به گونه‌ای ساختاردهی شوند که هر چیزی از قیمت یک کالا گرفته تا مجموعه‌ای بزرگ و متنوع از سهام را ردیابی کنند. ETFها حتی می‌توانند برای ردیابی استراتژی‌های سرمایه‌گذاری خاص طراحی شوند. انواع مختلف ETF برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال کسب درآمد، سفته‌بازی یا پوشش ریسک در پرتفوی خود هستند، در دسترس است. اولین ETF در ایالات متحده، SPDR S&P 500 ETF (SPY) بود که شاخص S&P 500 را ردیابی می‌کند.

نکات کلیدی

• یک صندوق قابل معامله در بورس (ETF) سبدی از اوراق بهادار است که درست مانند یک سهام در یک بورس معامله می‌شود.
• قیمت سهام ETF در طول روز معاملاتی نوسان می‌کند. این با صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک متفاوت است که فقط یک بار در روز پس از بسته شدن بازار معامله می‌شوند.
• ETFها نسبت به خرید جداگانه سهام، نسبت هزینه‌های پایین و کمیسیون‌های کارگزاری کمتری ارائه می‌دهند.

نحوه عملکرد ETFها

یک ETF باید در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت شود. در ایالات متحده، اکثر ETFها به عنوان صندوق‌های باز (open-ended funds) راه‌اندازی می‌شوند و مشمول قانون شرکت‌های سرمایه‌گذاری سال ۱۹۴۰ هستند، مگر مواردی که قوانین بعدی الزامات نظارتی آنها را تغییر داده باشد. صندوق‌های باز تعداد سرمایه‌گذاران درگیر در محصول را محدود نمی‌کنند.Vanguard's Consumer Staples ETF (VDC) شاخص MSCI US Investable Market Consumer Staples 25/50 را ردیابی می‌کند و حداقل سرمایه‌گذاری آن ۱ دلار است. این صندوق سهام تمام ۱۰۴ شرکت موجود در شاخص را در خود جای می‌دهد که برخی از آنها برای اکثر مردم آشنا هستند زیرا اقلام مصرفی تولید یا می‌فروشند. تعدادی از شرکت‌های تحت مالکیت VDC عبارتند از پروکتر اند گمبل، کاستکو، کوکاکولا، والمارت و پپسی‌کو.هیچ انتقال مالکیتی وجود ندارد زیرا سرمایه‌گذاران سهمی از صندوق را می‌خرند که سهام شرکت‌های پایه را در اختیار دارد. برخلاف صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، قیمت سهام ETF در طول روز تعیین می‌شود. یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک فقط یک بار در روز پس از بسته شدن بازارها معامله می‌شود. نوسانات با ETF محدود است زیرا دارایی‌های آن متنوع است. ETFهای صنعتی نیز برای چرخش در بخش‌ها در طول چرخه‌های اقتصادی استفاده می‌شوند.

انواع ETFها

• ETFهای غیرفعال (Passive ETFs): ETFهای غیرفعال هدفشان تکرار عملکرد یک شاخص گسترده‌تر است - یا یک شاخص متنوع مانند S&P 500 یا یک بخش یا روند هدفمندتر.
• ETFهای مدیریت فعال (Actively managed ETFs): شاخصی را هدف قرار نمی‌دهند. مدیران پرتفوی در مورد خرید و فروش کدام اوراق بهادار تصمیم می‌گیرند. ETFهای مدیریت فعال نسبت به ETFهای غیرفعال مزایایی دارند اما هزینه‌های بالاتری دارند.
• ETFهای اوراق قرضه (Bond ETFs): برای تأمین درآمد منظم برای سرمایه‌گذاران استفاده می‌شوند. توزیع به عملکرد اوراق قرضه پایه بستگی دارد که ممکن است شامل اوراق قرضه دولتی، شرکتی و ایالتی و محلی باشد که معمولاً اوراق قرضه شهرداری نامیده می‌شوند. برخلاف ابزارهای پایه خود، ETFهای اوراق قرضه تاریخ سررسید ندارند.
• ETFهای صنعتی یا بخشی (Industry or sector ETFs): سبدی از سهام که یک صنعت یا بخش واحد مانند خودرو یا انرژی را ردیابی می‌کند. هدف ارائه دسترسی متنوع به یک صنعت واحد است، صنعتی که شامل عملکرد بالا و ورودی‌های جدید با پتانسیل رشد است. به عنوان مثال، iShares U.S. Technology ETF (IYW) بلک‌راک، شاخص Russell 1000 Technology RIC 22.5/45 Capped را ردیابی می‌کند.
• ETFهای کالا (Commodity ETFs): در کالاهایی مانند نفت خام یا طلا سرمایه‌گذاری می‌کنند. ETFهای کالا می‌توانند یک پرتفوی را متنوع کنند. نگهداری سهام در یک ETF کالا ارزان‌تر از مالکیت فیزیکی کالا است.
• ETFهای ارز (Currency ETFs): عملکرد جفت ارزها را ردیابی می‌کنند. ETFهای ارز می‌توانند برای سفته‌بازی در نرخ ارز بر اساس تحولات سیاسی و اقتصادی در یک کشور استفاده شوند. برخی از آنها برای متنوع کردن یک پرتفوی استفاده می‌کنند در حالی که واردکنندگان و صادرکنندگان از آنها برای پوشش ریسک در برابر نوسانات در بازارهای ارز استفاده می‌کنند.
• ETFهای بیت‌کوین (Bitcoin ETFs): ETF بیت‌کوین نقدی توسط SEC در سال ۲۰۲۴ تأیید شد. این ETFها با خرید و نگهداری بیت‌کوین به عنوان دارایی پایه، سرمایه‌گذاران را در معرض نوسانات قیمت بیت‌کوین در حساب‌های کارگزاری معمولی خود قرار می‌دهند. ETFهای آتی بیت‌کوین که در سال ۲۰۲۱ تأیید شدند، از قراردادهای آتی معامله شده در بورس کالای شیکاگو استفاده می‌کنند و حرکات قیمت قراردادهای آتی بیت‌کوین را ردیابی می‌کنند.
• ETFهای اتریوم (Ethereum ETFs): ETFهای نقدی اتر راهی برای سرمایه‌گذاری در اتر، ارز بومی بلاک چین اتریوم، بدون مالکیت مستقیم ارز دیجیتال فراهم می‌کنند. در ماه مه ۲۰۲۴، SEC به نزدک، بورس گزینه‌های شیکاگو و NYSE اجازه داد تا ETFهایی را که اتر را در خود جای می‌دهند، فهرست کنند. و در ژوئیه ۲۰۲۴، SEC رسماً با شروع معاملات نه ETF نقدی اتر در بورس‌های ایالات متحده موافقت کرد.
• ETFهای معکوس (Inverse ETFs): بدون نیاز به فروش استقراضی سهام، از کاهش سهام سود کسب می‌کنند. یک ETF معکوس از مشتقات برای فروش استقراضی سهام استفاده می‌کند. ETFهای معکوس یادداشت‌های قابل معامله در بورس (ETN) هستند و ETF واقعی نیستند. ETN اوراق قرضه ای است که مانند سهام معامله می‌شود و توسط یک صادرکننده مانند یک بانک پشتیبانی می‌شود.
• ETFهای اهرمی (Leveraged ETFs): یک ETF اهرمی به دنبال بازگشت چند برابر (به عنوان مثال، ۲× یا ۳×) بازده سرمایه‌گذاری‌های پایه است. اگر S&P 500 ۱٪ افزایش یابد، یک ETF اهرمی ۲× S&P 500، ۲٪ بازده خواهد داشت (و اگر شاخص ۱٪ کاهش یابد، ETF ۲٪ ضرر خواهد کرد). این محصولات از بدهی و مشتقاتی مانند گزینه‌ها یا قراردادهای آتی برای اهرم کردن بازده خود استفاده می‌کنند.

مزایا و معایب ETFها

مزایا

• دسترسی به بسیاری از سهام در صنایع مختلف
• نسبت هزینه‌ها و کمیسیون‌های پایین
• مدیریت ریسک از طریق تنوع
• امکان تمرکز بر صنایع یا کالاهای هدفمند

معایب

• ETFهای مدیریت فعال هزینه‌های بالاتری دارند
• ETFهای متمرکز بر یک صنعت واحد، تنوع را محدود می‌کنند
• در برخی موارد، عدم نقدینگی مانع از معاملات می‌شود

نحوه سرمایه‌گذاری در ETFها

ETFها از طریق کارگزاری‌های آنلاین و کارگزاران سنتی معامله می‌شوند. بسیاری از منابع، کارگزاران از پیش بررسی شده را در صنعت ETF ارائه می‌دهند. افراد همچنین می‌توانند ETFها را در حساب‌های بازنشستگی خود خریداری کنند. جایگزینی برای کارگزاران استاندارد، یک مشاور رباتیک مانند Betterment و Wealthfront است.

نسبت هزینه یک ETF، هزینه عملیات و مدیریت صندوق است. ETFها معمولاً هزینه‌های پایینی دارند زیرا یک شاخص را ردیابی می‌کنند.

ETFها در اکثر پلتفرم‌های سرمایه‌گذاری آنلاین، سایت‌های ارائه دهنده حساب بازنشستگی و برنامه‌های سرمایه‌گذاری مانند رابین‌هود در دسترس هستند. اکثر این پلتفرم‌ها معاملات بدون کمیسیون را ارائه می‌دهند، به این معنی که سرمایه‌گذاران برای خرید یا فروش ETFها مجبور به پرداخت هزینه به ارائه دهندگان پلتفرم نیستند.

پس از ایجاد و تأمین مالی یک حساب کارگزاری، سرمایه‌گذاران می‌توانند ETFها را جستجو کرده و به دلخواه خرید و فروش کنند. یکی از بهترین راه‌ها برای محدود کردن گزینه‌های ETF یکی از بهترین راه‌ها برای محدود کردن گزینه‌های ETF، استفاده از ابزاری برای غربالگری ETF با معیارهایی مانند حجم معاملات، نسبت هزینه، عملکرد گذشته، دارایی‌ها و هزینه‌های کمیسیون است.

برای دریافت مشاوره بیشتر در زمینه ثروت‌اندوزی، یک نسخه از کتاب Investopedia با عنوان «با 10000 دلار چه کنیم» را سفارش دهید.

محبوب‌ترین ETFها

در زیر تعدادی از ETFهای محبوب آورده شده است. برخی از ETFها شاخصی از سهام را ردیابی می‌کنند و در نتیجه یک پرتفوی گسترده ایجاد می‌کنند، در حالی که برخی دیگر صنایع خاص را هدف قرار می‌دهند.

• SPDR S&P 500 (SPY): قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین ETF، شاخص S&P 500 را ردیابی می‌کند.
• iShares Russell 2000 (IWM): یک ETF که شاخص Russell 2000 با سرمایه کوچک را ردیابی می‌کند.
• Invesco QQQ (QQQ): که به عنوان "مکعب" شناخته می‌شود، شاخص Nasdaq 100 با تمرکز بر فناوری را ردیابی می‌کند.
• SPDR Dow Jones Industrial Average (DIA): که به عنوان "الماس" شناخته می‌شود، 30 سهام شاخص صنعتی داو جونز را ردیابی می‌کند.
• ETFهای بخشی: ETFهایی که صنایع و بخش‌های جداگانه مانند نفت (OIH)، انرژی (XLE)، خدمات مالی (XLF)، صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (IYR) و بیوتکنولوژی (BBH) را ردیابی می‌کنند.
• ETFهای کالا: این ETFها کالاها از جمله طلا (GLD)، نقره (SLV)، نفت خام (USO) و گاز طبیعی (UNG) را ردیابی می‌کنند.
• ETFهای کشوری: صندوق‌هایی که شاخص‌های اصلی سهام در کشورهای خارجی را ردیابی می‌کنند اما در ایالات متحده به دلار معامله می‌شوند. مثال‌ها عبارتند از چین (MCHI)، برزیل (EWZ)، ژاپن (EWJ) و اسرائیل (EIS). برخی دیگر بازارهای خارجی را در چندین کشور، مانند اقتصادهای نوظهور (EEM) و اقتصادهای توسعه یافته (EFA) ردیابی می‌کنند.

ETFها در مقابل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک در مقابل سهام

اکثر سهام، ETFها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک را می‌توان بدون کمیسیون خرید و فروش کرد. صندوق‌ها و ETFها با سهام متفاوت هستند زیرا برخی از آنها هزینه‌های مدیریتی دریافت می‌کنند، اگرچه هزینه‌ها سال‌ها روند کاهشی داشته‌اند. ETFها معمولاً هزینه‌های کمتری نسبت به صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک دارند.

صندوق‌های سهام فعال در مقابل غیرفعال

سود سهام و مالیات

سرمایه‌گذاران ETF همچنین می‌توانند از شرکت‌هایی که سود سهام پرداخت می‌کنند، سود ببرند. سود سهام بخشی از درآمد اختصاص یافته به سرمایه‌گذاران است. سهامداران ETF مستحق سهمی از سود یا سود سهام کسب شده هستند و در صورت انحلال صندوق ممکن است ارزش باقیمانده‌ای دریافت کنند.یک ETF نسبت به یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک از نظر مالیات کارآمدتر است زیرا بیشتر خرید و فروش از طریق یک بورس انجام می‌شود و حامی ETF نیازی به بازخرید سهام هر بار که یک سرمایه‌گذار می‌خواهد سهام ETF را بفروشد، ندارد.در مورد یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، هر بار که یک سرمایه‌گذار سهام خود را می‌فروشد، آن را به صندوق می‌فروشد و بدهی مالیاتی را متحمل می‌شود که باید توسط سهامداران صندوق پرداخت شود.

ایجاد و بازخرید

عرضه سهام ETF از طریق ایجاد و بازخرید تنظیم می‌شود که شامل سرمایه‌گذاران متخصص بزرگ به نام شرکت‌کنندگان مجاز (AP) است. هنگامی که یک مدیر ETF می‌خواهد سهام اضافی منتشر کند، AP سهام سهام را از شاخص - مانند S&P 500 که توسط صندوق ردیابی می‌شود - خریداری می‌کند و آنها را به ETF برای سهام جدید ETF به ارزش مساوی می‌فروشد یا مبادله می‌کند. به نوبه خود، AP سهام ETF را در بازار برای سود می‌فروشد.هنگامی که یک AP سهام را در ازای سهام ETF به حامی ETF می‌فروشد، بلوک سهام مورد استفاده در معامله، واحد ایجاد نامیده می‌شود. اگر یک ETF با قیمت سهام 101 دلار بسته شود و ارزش سهامی که ETF در اختیار دارد فقط به ازای هر سهم 100 دلار باشد، قیمت 101 دلاری صندوق با صرف نسبت به ارزش خالص دارایی (NAV) صندوق معامله شده است. NAV یک سازوکار حسابداری است که ارزش کلی دارایی‌ها یا سهام در یک ETF را تعیین می‌کند.برعکس، یک AP همچنین سهام ETF را در بازار آزاد خریداری می‌کند. سپس AP این سهام را در ازای سهام سهام جداگانه که AP می‌تواند در بازار آزاد بفروشد، به حامی ETF می‌فروشد. در نتیجه، تعداد سهام ETF از طریق فرآیندی به نام بازخرید کاهش می‌یابد. میزان فعالیت بازخرید و ایجاد تابعی از تقاضا در بازار و این است که آیا ETF با تخفیف یا صرف نسبت به ارزش دارایی‌های صندوق معامله می‌شود یا خیر.

ETFها در انگلستان

بازار ETF انگلستان یکی از بزرگترین و متنوع‌ترین بازارهای اروپا است. ETFهای فهرست شده در بورس اوراق بهادار لندن (LSE) دسترسی به طبقات دارایی و بازارهای مختلف از جمله سهام، درآمد ثابت، کالاها، ارزها، املاک و مستغلات و سرمایه‌گذاری‌های جایگزین را ارائه می‌دهند.خرید ETF در انگلستان امکان گنجاندن در حساب‌های پس‌انداز فردی (ISA) را فراهم می‌کند که ابزارهای پس‌انداز کارآمد از نظر مالیات هستند که به افراد اجازه می‌دهند تا سقف 20000 پوند در سال بدون پرداخت مالیات بر درآمد یا سود سرمایه بر بازده خود سرمایه‌گذاری کنند. مزیت دیگر این است که ETFها هیچ مالیات تمبری را جذب نمی‌کنند، که مالیاتی است که بر معاملات سهام معمولی در انگلستان وضع می‌شود. سرمایه‌گذاران بریتانیایی می‌توانند سهام شرکت‌های فهرست‌شده در ایالات متحده را از بریتانیا خریداری کنند، اما به دلیل مقررات محلی و اروپایی، آنها مجاز به خرید ETFهای فهرست‌شده در ایالات متحده در بریتانیا نیستند. برخی از ETFهای مستقر در بریتانیا بازارهای ایالات متحده را ردیابی می‌کنند. آنها "UCITS" (نهادهای سرمایه‌گذاری جمعی در اوراق بهادار قابل انتقال) را در نام خود دارند. این بدان معنی است که این صندوق به طور کامل در بریتانیا تنظیم شده و مجاز به ردیابی سرمایه‌گذاری‌های ایالات متحده است. برای دسترسی گسترده به سهام بریتانیا، چندین ETF وجود دارد که شاخص FTSE 100 را ردیابی می‌کنند، که شامل 100 شرکت بزرگ فهرست‌شده عمومی در کشور است. HSBC FTSE UCITS ETF در بورس اوراق بهادار لندن فهرست شده و با نماد HUKX معامله می‌شود. این ETF از ژانویه 2024، هزینه جاری 0.07٪ و بازده سود سهام 3.62٪ داشته است.