گزارش اعتباری چیست؟

نحوه کار گزارش‌های اعتباری
در ایالات متحده، سه نهاد اصلی گزارش‌دهی اعتباری وجود دارند: Equifax، Experian و TransUnion. هر یک از این شرکت‌ها اطلاعات مربوط به تاریخچه اعتباری شما را جمع‌آوری کرده و گزارش اعتباری منحصربه‌فردی برای شما ایجاد می‌کنند. اگرچه بیشتر اطلاعات آن‌ها مشابه است، معمولاً تفاوت‌های کوچکی بین سه گزارش وجود دارد که به این بستگی دارد کدام یک از اعتباردهندگان شما، مانند وام‌دهندگان مسکن یا شرکت‌های کارت اعتباری، اطلاعات را به آن نهاد خاص ارائه می‌دهند. برخی از اعتباردهندگان ممکن است اطلاعات را به یک یا دو نهاد ارائه کنند، اما نه به همه آن‌ها، و برخی نیز ممکن است هیچ اطلاعاتی ارائه نکنند. گزارش‌های اعتباری عمدتاً بر استفاده شما از اعتبار تمرکز دارند. این گزارش‌ها شامل اطلاعات مربوط به سایر قبوض، درآمد، سرمایه‌گذاری یا دارایی‌های دیگر شما نمی‌شوند.

مشاوره از متخصص:
درک ناتمن، CFP®, ChFC, CLU
Intrepid Wealth Partners LLC، مدیسون، ویسکانسین

قبل از نیاز به گزارش اعتباری خود، آن را بررسی کنید. یکی از مشتریان من برای وام مسکن اقدام کرد، اما بانک در گزارش اعتباری او بیش از ۲۰,۰۰۰ دلار بدهی کارت اعتباری یافت، درحالی‌که او اصلاً کارت اعتباری نداشت. مشکل این بود که مشتری و پدرش یک نام داشتند و وقتی گزارش اعتباری تهیه شد، علاوه بر اطلاعات مشتری، بدهی کارت اعتباری پدرش نیز به اشتباه وارد گزارش شده بود. پیش از اقدام برای دریافت اعتبار، گزارش اعتباری خود را بررسی کنید تا در صورت وجود خطا، آن را اصلاح کنید. این کار می‌تواند از تأخیر در تصمیم‌گیری اعتباری و مشکلات احتمالی جلوگیری کند.

چه اطلاعاتی در گزارش اعتباری من وجود دارد؟
گزارش‌های اعتباری معمولاً اطلاعات را به چهار بخش تقسیم می‌کنند:

1. اطلاعات شخصی:
   در بالای گزارش اطلاعاتی برای شناسایی شما وجود دارد، شامل نام (و هر گونه نام متغیر)، آدرس، تاریخ تولد، همسر یا متقاضی مشترک و شماره تلفن.

2. حساب‌ها:
   این بخش که بخش عمده گزارش را تشکیل می‌دهد، شامل اطلاعاتی درباره حساب‌های اعتباری گذشته و فعلی شما است؛ از جمله اعتبار چرخشی (مانند کارت‌های اعتباری) و اعتبار اقساطی (مانند وام خودرو، وام شخصی و وام مسکن). این بخش نشان می‌دهد که حساب چه زمانی باز شده و وضعیت فعلی آن چیست (باز یا بسته). همچنین، مهم‌تر از همه، نشان می‌دهد که آیا پرداخت‌هایتان به‌موقع انجام شده یا تأخیر داشته‌اید.

3. سوابق عمومی:
   این بخش شامل سوابق عمومی مانند ورشکستگی‌ها، احکام قانونی یا بدهی‌های مالیاتی است. این بخش شامل موضوعات غیرمالی مانند بازداشت نمی‌شود.

4. استعلام‌های اعتباری:
   در پایین گزارش، فهرست تمام نهادهایی که اخیراً گزارش اعتباری شما را درخواست کرده‌اند، دیده می‌شود. این استعلام‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:

   • استعلام‌های سخت که هنگام درخواست اعتبار انجام می‌شود.
   • استعلام‌های نرم که بدون اطلاع شما و برای اهداف بازاریابی انجام می‌شود.
     استعلام‌های سخت می‌توانند تأثیر منفی موقتی بر امتیاز اعتباری شما داشته باشند.

گزارش‌های اعتباری و امتیازهای اعتباری
امتیاز اعتباری یک عدد سه‌رقمی است که معمولاً بین ۳۰۰ تا ۸۵۰ متغیر است و نشان‌دهنده اعتبار شما است. اطلاعات موجود در گزارش‌های اعتباری برای محاسبه امتیازهای اعتباری استفاده می‌شود، اما خود امتیازها بخشی از گزارش نیستند و باید جداگانه دریافت شوند.

امتیازهای اعتباری با استفاده از فرمول‌هایی که توسط FICO یا رقبا مانند VantageScore توسعه یافته‌اند محاسبه می‌شوند. این فرمول‌ها به بخش‌های مختلف گزارش اعتباری وزن متفاوتی می‌دهند:

1. سابقه پرداخت‌ها (۳۵٪): اینکه آیا صورتحساب‌های اعتباری خود را به‌موقع پرداخت می‌کنید.
2. مقدار بدهی (۳۰٪): نسبت استفاده از اعتبار شما نسبت به کل اعتبار موجود. هرچه این درصد کمتر باشد، بهتر است.
3. مدت تاریخچه اعتباری (۱۵٪): حساب‌های قدیمی تأثیر بیشتری دارند.
4. تنوع اعتبار (۱۰٪): افرادی که انواع مختلف اعتبار (مانند کارت اعتباری و وام خودرو) را به‌طور مسئولانه مدیریت کرده‌اند، امتیاز بهتری دارند.
5. اعتبار جدید (۱۰٪): دریافت زیاد اعتبار جدید ممکن است به‌عنوان یک علامت هشدار در نظر گرفته شود.

اگرچه این توزیع معمول است، برخی مدل‌های امتیازدهی بر عوامل خاصی تأکید بیشتری دارند. برای مثال، مدل‌هایی ویژه وام‌های مسکن یا وام خودرو طراحی شده‌اند، بنابراین ممکن است مصرف‌کنندگان چندین امتیاز اعتباری مختلف داشته باشند.

مدت زمان باقی‌ماندن اطلاعات در گزارش اعتباری شما
اطلاعات موجود در گزارش اعتباری شما معمولاً برای حداقل هفت سال باقی می‌ماند و پس از آن از گزارش حذف می‌شود. تنها استثنا ورشکستگی فصل ۷ است که ممکن است تا ۱۰ سال باقی بماند.

چه کسانی می‌توانند گزارش اعتباری شما را ببینند؟
بر اساس قانون گزارش‌دهی اعتباری منصفانه، کسب‌وکارها و سایر طرف‌ها برای درخواست گزارش اعتباری شما باید دلیل قانونی مجاز داشته باشند. این فهرست شامل وام‌دهندگان، شرکت‌های بیمه، کارفرمایان، صاحبان خانه و نهادهای دولتی می‌شود. در مورد کارفرمایان، شما باید اجازه خود را به‌صورت کتبی بدهید.

چگونه می‌توانید گزارش اعتباری خود را دریافت کنید؟
طبق قانون، شما حق دارید که حداقل یک بار در سال یک نسخه رایگان از گزارش اعتباری خود از هر یک از سه نهاد اصلی دریافت کنید. وب‌سایت رسمی برای این منظور AnnualCreditReport.com است. شما همچنین حق دارید گزارش اعتباری خود را به‌طور رایگان ببینید اگر اخیراً بر اساس اطلاعات موجود در گزارش خود از دریافت اعتبار، بیمه یا اشتغال رد شده‌اید یا اگر قربانی دزدی هویت شده‌اید.

نتیجه‌گیری
گزارش‌های اعتباری شما شامل اطلاعاتی است که وام‌دهندگان، شرکت‌های بیمه و دیگران برای ارزیابی شما از آن استفاده خواهند کرد. به همین دلیل، مهم است که گزارش‌های خود را به‌طور دوره‌ای بررسی کنید تا مطمئن شوید اطلاعات آن‌ها صحیح است. اگر خطاهایی پیدا کردید، شما حق دارید که آن‌ها را چالش‌بر‌انگیز کنید و نهاد گزارش‌دهی موظف است که این موضوع را بررسی کرده و پاسخ دهد.