قانون دسترسی سریع به وجوه چیست؟

به طور کلی، قانون دسترسی سریع به وجوه (EFAA)، دوره‌های نگهداری وجوه سپرده‌گذاری‌شده و زمان‌های قابل‌دسترسی شدن این وجوه برای مشتریان را در نظام بانکی تعریف می‌کند.

قانون دسترسی سریع به وجوه (EFAA) برای تنظیم دوره‌های نگهداری روی سپرده‌های انجام‌شده در بانک‌های تجاری به‌اجرا درآمد. این قانون در سال ۱۹۸۷ توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد و همچنین استفاده مؤسسات مالی از نگهداری سپرده‌ها را استانداردسازی کرد.

قانون EFAA انواع مختلف نگهداری‌هایی که بانک‌ها می‌توانند بر سپرده‌های چکی اعمال کنند را بسته به نوع حساب و مبلغ سپرده مشخص می‌کند.

نکات کلیدی

• قانون دسترسی سریع به وجوه (EFAA) دوره‌های مجاز برای نگهداری سپرده‌ها توسط بانک‌های تجاری را تنظیم می‌کند.
• چهار نوع اصلی از نگهداری‌های مجاز برای سپرده عبارت‌اند از: نگهداری قانونی، نگهداری برای سپرده‌های بزرگ، نگهداری برای حساب جدید، و نگهداری استثنایی.
• علاوه بر این، قانون EFAA مشخص می‌کند که چک‌های بیمه‌ای صادره از بانک‌های درون ایالتی باید ظرف پنج روز کاری پس از سپرده‌گذاری قابل برداشت شوند.

درک قانون دسترسی سریع به وجوه (EFAA)

هدف قانون دسترسی سریع به وجوه (EFAA)، استانداردسازی نحوه اجرای نگهداری وجوه سپرده‌گذاری‌شده است. بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی موظف‌اند مشتریان را از سیاست‌های خود در مورد نگهداری سپرده و همچنین هرگونه تغییر در این سیاست‌ها مطلع سازند. فدرال رزرو این قانون را تحت مقررات CC (Regulation CC) اجرا کرده است.

انواع نگهداری مجاز تحت قانون EFAA

قانون EFAA یا مقررات CC به بانک‌ها اجازه می‌دهد تا چهار نوع نگهداری روی وجوه سپرده‌گذاری‌شده اعمال کنند:

1. نگهداری قانونی (Statutory)
2. نگهداری برای سپرده‌های بزرگ (Large Deposit)
3. نگهداری برای حساب جدید (New Account)
4. نگهداری استثنایی (Exception)

برای هر نوع نگهداری، الزامات خاصی باید رعایت شود. برخی بانک‌ها به‌عنوان سیاست داخلی، ممکن است وجوه را طبق نوع نگهداری‌ای مسدود کنند که طبق قانون اجازه بیشترین مبلغ نگه‌داشته‌شده برای طولانی‌ترین دوره را می‌دهد.

نگهداری قانونی (Statutory Holds)

نگهداری‌های قانونی تقریباً می‌توانند بر هر نوع سپرده‌ای اعمال شوند. طبق این نوع نگهداری:

• بانک باید ۲۰۰ دلار اول سپرده را در روز کاری بعد از سپرده‌گذاری در دسترس قرار دهد.

• ۶۰۰ دلار بعدی را باید در دومین روز کاری پس از سپرده‌گذاری آزاد کند.

• باقی‌مانده مبلغ باید در سومین روز کاری در دسترس قرار گیرد.

نگهداری برای سپرده‌های بزرگ (Large Deposit Holds)

این نوع نگهداری زمانی اعمال می‌شود که مجموع سپرده‌های انجام‌شده در یک روز کاری، بیش از ۵٬۰۰۰ دلار باشد.

• در این حالت، قوانین برای روز اول و دوم کاری مشابه نگهداری قانونی است.
• اما در روز سوم کاری، بانک باید ۴٬۸۰۰ دلار از سپرده را در دسترس قرار دهد.
• هر مبلغ باقی‌مانده باید تا هفتمین روز کاری پس از سپرده‌گذاری در دسترس قرار گیرد.

نگهداری برای حساب جدید (New Account Holds)

این نوع نگهداری بر سپرده‌هایی اعمال می‌شود که به حساب‌هایی با عمر کمتر از ۳۰ روز واریز شده‌اند.

• این نوع نگهداری در نهمین روز کاری پس از سپرده‌گذاری لغو می‌شود.

نگهداری استثنایی (Exception Holds)

نگهداری‌های استثنایی در مواردی استفاده می‌شوند که:

• حساب در گذشته به‌طور مکرر دارای کسری موجودی بوده باشد، یا
• بانک دلایلی برای مشکوک بودن به مشروع بودن یک سپرده داشته باشد.

در موارد نادری، نگهداری استثنایی ممکن است در صورت قطع برق شعبه بانک یا خرابی سیستم‌های رایانه‌ای نیز اعمال شود. اما در اغلب موارد، نگهداری استثنایی در شرایط زیر اعمال می‌شود:

• اگر حساب در شش ماه گذشته، حداقل در شش روز کاری دچار کسری موجودی بوده باشد، یا
• اگر حساب حداقل در دو روز کاری دچار کسری موجودی بیش از ۵٬۰۰۰ دلار شده باشد.

همچنین اگر بانک به جعل بودن چک یا عدم امکان نقد شدن آن مشکوک باشد، ممکن است نگهداری استثنایی اعمال شود.

این نوع نگهداری می‌تواند برای ابزارهایی که قبلاً به‌دلیل نبود موجودی کافی برگشت خورده‌اند نیز اعمال شود.

• نگهداری‌های استثنایی معمولاً در هفتمین روز کاری پس از سپرده‌گذاری لغو می‌شوند.

چک‌های بیمه (Insurance Checks)

وجوه ناشی از چک‌های بیمه‌ای که از بانک‌های درون ایالتی صادر شده‌اند، باید تا پنجمین روز کاری پس از سپرده‌گذاری در دسترس قرار گیرند.

اگر چک از بانکی در خارج از ایالت صادر شده باشد، وجوه آن باید تا هفتمین روز کاری پس از سپرده‌گذاری در دسترس قرار گیرد.