صندوق پوشش ریسک چیست؟

صندوق پوشش ریسک چیست؟

صندوق پوشش ریسک یک مشارکت محدود از سرمایه‌گذاران خصوصی است که پولشان جمع‌آوری و توسط مدیران صندوق حرفه‌ای مدیریت می‌شود. این مدیران از طیف گسترده‌ای از استراتژی‌ها، از جمله اهرم (پول استقراضی) و معاملات دارایی‌های غیرسنتی، برای کسب بازده سرمایه‌گذاری بالاتر از میانگین استفاده می‌کنند.سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک اغلب یک انتخاب سرمایه‌گذاری جایگزین و پرخطر در نظر گرفته می‌شود و معمولاً به حداقل سرمایه‌گذاری یا ارزش خالص بالا نیاز دارد. صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً سرمایه‌گذاران ثروتمند را هدف قرار می‌دهند.

نکات کلیدی

• صندوق‌های پوشش ریسک، صندوق‌های مدیریت فعال هستند که بر سرمایه‌گذاری‌های جایگزین متمرکز شده و معمولاً از استراتژی‌های سرمایه‌گذاری پرخطر استفاده می‌کنند.
• سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک معمولاً به سرمایه‌گذاران معتبر و حداقل سرمایه‌گذاری یا ارزش خالص بالا نیاز دارد.
• صندوق‌های پوشش ریسک نسبت به صندوق‌های سرمایه‌گذاری معمولی کارمزدهای بالاتری دریافت می‌کنند.
• استراتژی‌های مورد استفاده صندوق‌های پوشش ریسک به مدیر صندوق بستگی دارد و با اهداف سرمایه‌گذاری سهام، درآمد ثابت و رویداد محور مرتبط است.
• سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذار در صندوق پوشش ریسک معمولاً به مدت یک سال قبل از فروش سهام و برداشت وجوه قفل می‌شود.

درک صندوق‌های پوشش ریسک

اصطلاح "صندوق پوشش ریسک" به یک ابزار سرمایه‌گذاری با وجوه جمع‌آوری شده اشاره دارد که برای عملکرد بهتر از بازده متوسط بازار مدیریت می‌شود. مدیر صندوق اغلب موقعیت‌های صندوق را پوشش می‌دهد تا از آنها در برابر ریسک بازار محافظت کند.آنها این کار را با سرمایه‌گذاری بخشی از دارایی‌های صندوق در اوراق بهاداری انجام می‌دهند که قیمت‌هایشان در جهت مخالف دارایی‌های اصلی صندوق حرکت می‌کند. از نظر تئوری، اگر قیمت‌های دارایی‌های اصلی کاهش یابد، قیمت‌های اوراق بهادار که به عنوان پوشش ریسک عمل می‌کنند باید افزایش یابد. در نتیجه، پوشش ریسک می‌تواند هرگونه ضرر در دارایی‌های اصلی را جبران کند.به عنوان مثال، یک صندوق پوشش ریسک که بر یک بخش چرخه‌ای مانند سفر تمرکز دارد، ممکن است بخشی از دارایی‌های خود را در یک بخش غیر چرخه‌ای مانند انرژی سرمایه‌گذاری کند، با هدف استفاده از بازده مثبت سهام غیر چرخه‌ای برای جبران هرگونه ضرر در سهام چرخه‌ای.

ریسک

صندوق‌های پوشش ریسک از استراتژی‌های پرخطر، اهرم و اوراق بهادار مشتقه مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی استفاده می‌کنند. بنابراین، سرمایه‌گذار در صندوق پوشش ریسک معمولاً به عنوان یک سرمایه‌گذار معتبر در نظر گرفته می‌شود. این بدان معناست که آنها حداقل سطح درآمد یا دارایی مورد نیاز را دارند. سرمایه‌گذاران معمولی، سرمایه‌گذاران نهادی مانند صندوق‌های بازنشستگی و شرکت‌های بیمه و افراد ثروتمند هستند. سرمایه‌گذاری در صندوق‌های پوشش ریسک به عنوان سرمایه‌گذاری‌های غیر نقدشونده در نظر گرفته می‌شود، زیرا صندوق‌ها اغلب از سرمایه‌گذاران می‌خواهند که پول خود را حداقل به مدت یک سال در صندوق نگه دارند، که به عنوان دوره قفل شدن شناخته می‌شود. برداشت‌ها نیز ممکن است فقط در فواصل معینی مانند فصلی یا دوسالانه انجام شود.

انواع صندوق‌های پوشش ریسک

چهار نوع رایج صندوق پوشش ریسک عبارتند از:

• صندوق‌های پوشش ریسک کلان جهانی: اینها صندوق‌های مدیریت فعال هستند که تلاش می‌کنند از نوسانات گسترده بازار ناشی از رویدادهای سیاسی یا اقتصادی سود ببرند.
• صندوق‌های پوشش ریسک سهام: اینها ممکن است جهانی یا مختص یک کشور باشند، در سهام سودآور سرمایه‌گذاری می‌کنند و در عین حال با فروش استقراضی سهام یا شاخص‌های سهام بیش از حد ارزش‌گذاری شده، در برابر رکود در بازارهای سهام پوشش ریسک انجام می‌دهند.
• صندوق‌های پوشش ریسک ارزش نسبی: این صندوق‌ها به دنبال بهره‌برداری از تفاوت‌های موقت در قیمت‌های اوراق بهادار مرتبط، با استفاده از ناکارآمدی‌های قیمت یا اسپرد هستند.
• صندوق‌های پوشش ریسک فعال: اینها هدفشان سرمایه‌گذاری در کسب‌وکارها و انجام اقداماتی است که قیمت سهام را افزایش می‌دهد، مانند درخواست از شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌ها، تجدید ساختار دارایی‌ها یا تغییر هیئت مدیره.

جذابیت بسیاری از صندوق‌های پوشش ریسک در شهرت مدیران آنها نهفته است که در دنیای بسته سرمایه‌گذاری صندوق‌های پوشش ریسک برجسته هستند.

استراتژی‌های رایج صندوق پوشش ریسک

استراتژی‌های صندوق پوشش ریسک طیف گسترده‌ای از تحمل ریسک و فلسفه‌های سرمایه‌گذاری را پوشش می‌دهند. آنها شامل انتخاب بزرگی از سرمایه‌گذاری‌ها، از جمله اوراق بدهی و سهام، کالاها، ارزها، مشتقات و املاک و مستغلات هستند.استراتژی‌های رایج صندوق پوشش ریسک بر اساس سبک سرمایه‌گذاری مدیر صندوق طبقه‌بندی می‌شوند و شامل اهداف سرمایه‌گذاری سهام، درآمد ثابت و رویداد محور هستند.استراتژی صندوق پوشش ریسک بلند/کوتاه، توسعه‌ای از معاملات جفت است، که در آن سرمایه‌گذاران در دو شرکت رقیب در یک صنعت بر اساس ارزش‌گذاری‌های نسبی آنها موقعیت‌های بلند و کوتاه می‌گیرند.استراتژی صندوق پوشش ریسک درآمد ثابت، بازدهی‌های مستحکم با حداقل نوسان ماهانه را به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد و هدفش حفظ سرمایه است. این استراتژی موقعیت‌های بلند و کوتاه در اوراق بهادار درآمد ثابت می‌گیرد.استراتژی صندوق پوشش ریسک رویداد محور از قیمت‌گذاری نادرست موقت سهام، ناشی از رویدادهای شرکتی مانند تجدید ساختار، ادغام و تملک، ورشکستگی یا تصاحب، بهره می‌برد.

مثال‌هایی از صندوق‌های پوشش ریسک

برجسته‌ترین صندوق‌های پوشش ریسک بر اساس دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) عبارتند از:

• بریج‌واتر اسوشیتس: تاسیس شده در نیویورک در سال 1975 و دفتر مرکزی آن در وستپورت، کانکتیکات، رهبر جهانی، با بیش از 124 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.
• رنسانس تکنولوژی: تاسیس شده در سال 1982 و دفتر مرکزی آن در ایست ساتااوکت، نیویورک، با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر ریاضیات و آمار، و بیش از 106 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.
• ای‌کیوآر کپیتال منیجمنت: تاسیس شده در سال 1998 و دفتر مرکزی آن در گرینویچ، کانکتیکات، با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری تحقیقات کمی کاربردی، و بیش از 94.5 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.

کارمزد صندوق پوشش ریسک

به سرمایه‌گذار استرالیایی، آلفرد وینسلو جونز، اعتبار راه‌اندازی اولین صندوق پوشش ریسک در سال 1949 از طریق شرکتش، ای.دبلیو.جونز و شرکا، داده می‌شود. او با جمع‌آوری 100000 دلار، صندوقی را طراحی کرد که هدفش به حداقل رساندن ریسک در سرمایه‌گذاری بلندمدت سهام از طریق فروش استقراضی بود، که اکنون به عنوان مدل سهام بلند/کوتاه شناخته می‌شود.در سال 1952، جونز صندوق خود را به یک مشارکت محدود تبدیل کرد، 20 درصد کارمزد انگیزشی را به عنوان پاداش برای شریک مدیریت اضافه کرد و اولین مدیر پول شد که فروش استقراضی، استفاده از اهرم و سیستم پاداش مبتنی بر عملکرد را ترکیب کرد.امروزه، صندوق‌های پوشش ریسک از سیستم کارمزد استاندارد "2 و 20" استفاده می‌کنند، که به 2 درصد کارمزد مدیریت و 20 درصد کارمزد عملکرد اشاره دارد.کارمزد مدیریت بر اساس ارزش خالص دارایی سهام هر سرمایه‌گذار است، بنابراین سرمایه‌گذاری 1 میلیون دلاری، 20000دلار کارمزد مدیریت در آن سال برای پوشش عملیات صندوق پوشش ریسک و پاداش مدیر صندوق به همراه دارد. کارمزد عملکرد معمولاً 20 درصد از سود است. اگر سرمایه‌گذاری 1 میلیون دلاری در یک سال به 1.2 میلیون دلار افزایش یابد، 40000 دلار کارمزد بدهی به صندوق است.

صندوق پوشش ریسک در مقابل صندوق سرمایه‌گذاری مشترک

صندوق‌های پوشش ریسک به اندازه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) به شدت تنظیم نمی‌شوند.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک راهی عملی و مقرون به صرفه برای ایجاد یک سبد متنوع از سهام، اوراق قرضه یا سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت هستند. آنها برای عموم مردم و سرمایه‌گذاران عادی در دسترس هستند. صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً فقط پول را از سرمایه‌گذاران معتبر می‌پذیرند که شامل افرادی با درآمد سالانه بیش از 200000 دلار یا ارزش خالص بیش از 1 میلیون دلار، به استثنای محل اقامت اصلی آنها، هستند. این سرمایه‌گذاران برای مدیریت ریسک‌های بالقوه‌ای که صندوق‌های پوشش ریسک مجاز به انجام آنها هستند، مناسب در نظر گرفته می‌شوند. یک صندوق پوشش ریسک می‌تواند در زمین، املاک و مستغلات، سهام، مشتقات و ارزها سرمایه‌گذاری کند، در حالی که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک از سهام یا اوراق قرضه به عنوان ابزار خود برای استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت استفاده می‌کنند. برخلاف صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، که در آن سرمایه‌گذار می‌تواند در هر زمان فروش سهام را انتخاب کند، صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً فرصت‌های بازخرید سهام را محدود می‌کنند و اغلب یک دوره قفل شده یک ساله قبل از نقد شدن سهام را اعمال می‌کنند. صندوق‌های پوشش ریسک از ساختار کارمزد مدیریت 2 درصد و کارمزد عملکرد 20 درصد استفاده می‌کنند. در سال 2022، میانگین نسبت هزینه‌ها در تمام صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس 0.37 درصد بود.

مواردی که قبل از سرمایه‌گذاری باید در نظر بگیرید

همانطور که سرمایه‌گذاران برای شناسایی صندوق‌های پوشش ریسک که با اهداف سرمایه‌گذاری آنها مطابقت دارند، تحقیق می‌کنند، اغلب اندازه صندوق یا شرکت، سابقه و طول عمر صندوق، حداقل سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای مشارکت و شرایط بازخرید صندوق را در نظر می‌گیرند. صندوق‌های پوشش ریسک در بسیاری از کشورها، از جمله ایالات متحده، بریتانیا، هنگ کنگ، کانادا و فرانسه فعالیت می‌کنند. طبق گفته SEC، سرمایه‌گذاران هنگام تصمیم‌گیری در مورد سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک، باید موارد زیر را نیز انجام دهند:

• اسناد و توافق‌نامه‌های صندوق پوشش ریسک را بخوانند، که حاوی اطلاعاتی در مورد سرمایه‌گذاری در صندوق، استراتژی‌های صندوق، مکان صندوق و ریسک‌های پیش‌بینی شده توسط سرمایه‌گذاری است.
• سطح ریسک موجود در استراتژی‌های سرمایه‌گذاری صندوق و اینکه آیا آنها با اهداف سرمایه‌گذاری شخصی، افق‌های زمانی و تحمل ریسک شما مطابقت دارند، را درک کنند.
• تعیین کنند که آیا صندوق از اهرم یا تکنیک‌های سرمایه‌گذاری سوداگرانه استفاده می‌کند یا خیر، که معمولاً هم سرمایه سرمایه‌گذاران و هم پول استقراضی را برای سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذاری می‌کند.
• تضاد منافع بالقوه افشا شده توسط مدیران صندوق پوشش ریسک را ارزیابی کنند و سابقه و شهرت مدیران صندوق پوشش ریسک را بررسی کنند.
• درک کنند که دارایی‌های صندوق چگونه ارزش‌گذاری می‌شوند، زیرا صندوق‌های پوشش ریسک ممکن است در اوراق بهادار بسیار غیر نقدشونده سرمایه‌گذاری کنند و ارزش‌گذاری دارایی‌های صندوق بر کارمزدهایی که مدیر دریافت می‌کند، تأثیر می‌گذارد.
• درک کنند که عملکرد صندوق چگونه تعیین می‌شود و آیا منعکس‌کننده پول نقد یا دارایی‌های دریافت شده توسط صندوق است یا برآورد مدیر از تغییر ارزش.
• محدودیت‌های مربوط به محدودیت‌های زمانی اعمال شده برای بازخرید سهام را درک کنند.

سرمایه‌گذاران از چه ابزارهایی برای مقایسه عملکرد صندوق‌های پوشش ریسک استفاده می‌کنند؟

سرمایه‌گذاران به نرخ بازده سالانه نگاه می‌کنند تا صندوق‌ها را مقایسه کنند و صندوق‌هایی با بازده مورد انتظار بالا را نشان دهند. برای ایجاد دستورالعمل‌هایی برای یک استراتژی خاص، سرمایه‌گذار می‌تواند از یک بسته نرم‌افزاری تحلیلی مانند مورنینگ استار برای شناسایی مجموعه‌ای از صندوق‌ها با استفاده از استراتژی‌های مشابه استفاده کند.

صندوق‌های پوشش ریسک با سایر سرمایه‌گذاری‌ها چگونه مقایسه می‌شوند؟

صندوق‌های پوشش ریسک، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) همگی پول‌های جمع‌آوری شده توسط بسیاری از سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کنند و تلاش می‌کنند برای خود و مشتریانشان سود کسب کنند. صندوق‌های پوشش ریسک به طور فعال توسط مدیران حرفه‌ای مدیریت می‌شوند که سرمایه‌گذاری‌های خاصی را با هدف اعلام شده فراتر رفتن از بازده بازارها یا برخی بخش‌ها یا شاخص‌های بازارها خریداری و می‌فروشند. آنها در تلاش برای دستیابی به این بازده، بیشترین ریسک را می‌پذیرند. علاوه بر این، صندوق‌های پوشش ریسک نسبت به سرمایه‌گذاری‌های رقیب کمتر تنظیم می‌شوند و می‌توانند در اختیار معامله و مشتقات و همچنین سرمایه‌گذاری‌های باطنی که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک نمی‌توانند در آنها سرمایه‌گذاری کنند، سرمایه‌گذاری کنند.

چرا مردم در صندوق‌های پوشش ریسک سرمایه‌گذاری می‌کنند؟

یک فرد ثروتمند که می‌تواند تنوع سرمایه‌گذاری در یک صندوق پوشش ریسک را داشته باشد، ممکن است به شهرت عملکرد بالای مدیر آن، دارایی‌های خاصی که صندوق در آن سرمایه‌گذاری می‌کند یا استراتژی منحصر به فردی که به کار می‌گیرد، جذب شود.

نتیجه‌گیری

سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک یک انتخاب سرمایه‌گذاری جایگزین پرخطر در نظر گرفته می‌شود و مستلزم آن است که سرمایه‌گذاران بتوانند حداقل سرمایه‌گذاری زیادی انجام دهند یا ارزش خالص بالایی داشته باشند. استراتژی‌های صندوق پوشش ریسک شامل سرمایه‌گذاری در اوراق بدهی و سهام، کالاها، ارزها، مشتقات و املاک و مستغلات است. صندوق‌های پوشش ریسک توسط SEC به طور ضعیف تنظیم می‌شوند و از ساختار کارمزد مدیریت 2 درصد و کارمزد عملکرد 20 درصد پول کسب می‌کنند.