به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از فوربز، پروژه شبکه جهانی، که به همت سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در تیرماه ۱۴۰۲ راهاندازی شد، از زمان آغاز خود توجهات زیادی را جلب کرده است. این پروژه که با استفاده از فناوری اسکن مردمک چشم برای شناسایی کاربران و صدور توکنهای اختصاصی فعالیت میکند، به سرعت در بسیاری از کشورهای جهان مورد بررسی قرار گرفته و واکنشهای متفاوتی از سوی مقامات و نهادهای نظارتی به دنبال داشته است. در حالی که این پروژه در کشورهای مختلفی چون هند، کره جنوبی، ایتالیا، کلمبیا، آرژانتین و پرتغال مورد تحقیق قرار گرفته، برخی از کشورها همچون اسپانیا، هنگکنگ و برزیل اقدام به محدودسازی آن کردهاند.
پذیرش این پروژه در مقیاس تجاری با چالشهایی روبهرو است. مهمترین این چالشها نگرانیهای گسترده در خصوص حریم خصوصی کاربران است. فناوری اسکن مردمک چشم بهعنوان ابزاری برای شناسایی و احراز هویت، نگرانیهایی را در سطح جهانی ایجاد کرده است. فعالان حقوق بشر و کارشناسان قانونی همچنان به این فرآیند اعتراض دارند و حتی با وجود تضمینهای موجود برای از بین بردن اطلاعات شخصی، همچنان هشدارهایی درباره خطرات آن داده میشود. علاوه بر این، مدل اقتصادی توکنهای این پروژه همچنان مبهم باقی مانده و کندی در پذیرش آنها، مخصوصاً در دنیای تجاری مبتنی بر هوش مصنوعی که با حداقل نظارت انسانی فعالیت میکند، مانعی برای گسترش این توکنها ایجاد کرده است.
حریم خصوصی؛ چالشی جدی
یکی از مسائل حیاتی که هوش مصنوعی با آن دستوپنجه نرم میکند، حریم خصوصی است. این موضوع در پروژه شبکه جهانی با استفاده از فناوریهای شناسایی بیومتریک به سطح جدیدی وارد شده است. حریم خصوصی یکی از مباحث پرچالش در دنیای دیجیتال و هوش مصنوعی است که تاکنون دادگاهها و مقامات قانونی بسیاری به آن پرداختهاند. نگرانیها درباره حریم خصوصی در توکنهای کریپتو و کاربرد آنها در اهداف غیرقانونی نیز همچنان ادامه دارد.
مقررات پراکنده؛ مانعی برای توسعه
مقررات مربوط به هوش مصنوعی نسبت به مقررات کریپتو، وضعیت پیچیدهتر و پراکندهتری دارد. در حالی که برای کریپتو در ایالات متحده پیشرفتهایی در زمینه قوانین و مقررات مشاهده میشود، هنوز هیچ چارچوب مشخص و جامع برای هوش مصنوعی تدوین نشده است. این مسأله موجب میشود که استفاده از هوش مصنوعی در بخشهای مختلف اقتصادی، از جمله اقتصاد، به یک چالش نظارتی تبدیل شود.
اهمیت توکنومیک در موفقیت پروژههای هوش مصنوعی
درس دیگری که از صنعت کریپتو میتوان گرفت، اهمیت طراحی و پیادهسازی مدل توکنومیک مناسب برای موفقیت پروژههای دیجیتال است. در حالی که ۶۰ درصد از توکنهای شبکه جهانی به کاربران اختصاص داده شده است، هنوز این پروژه نتواسته به پذیرش وسیعی دست یابد. تجربههایی همچون بیتکوین نشان میدهد که برای موفقیت در بازارهای مالی، نیاز به پذیرش گسترده از سوی سرمایهگذاران خرد و بزرگ وجود دارد. پروژههای مبتنی بر هوش مصنوعی که به دنبال بهرهبرداری از مزایای توکنهای مبتنی بر بلاکچین هستند، باید رویکرد مشابهی در پیش بگیرند.
نتیجهگیری
پروژههای هوش مصنوعی و کریپتو بالقوه میتوانند در رشد و تکامل یکدیگر مؤثر باشند. با این حال، در شرایط فعلی، نیاز به تلاشهای بیشتری از سوی مقامات و توسعهدهندگان در زمینه مقررات، حریم خصوصی و طراحی مدلهای اقتصادی پایدار وجود دارد تا این همکاریها بتواند به مرحلهای از بلوغ برسد که منافع گستردهتری برای سرمایهگذاران و کاربران به همراه داشته باشد.















نظرات کاربران