به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز
بازار ارز در روز چهارشنبه ۲۳ خرداد، آرام اما پراضطراب بود. دلار آزاد با نوسانی کنترل‌شده، خود را در محدوده ۸۲ هزار تومان نگه داشت و درهم امارات هم حرکتی مشابه نشان داد. اما پشت این آرامش، صدایی واضح به گوش می‌رسید:
انتظار برای یک خبر، یک توافق، یا شاید یک شکست.
دلار، آرام اما آماده جهش
معاملات روز چهارشنبه با گپ افزایشی حدود ۳۰۰ تومان آغاز شد و دلار وارد میانه کانال دوم شد. سپس تا پله‌های بالایی این کانال حرکت کرد و در محدوده ۸۲ هزار و ۱۰۰ تومان تثبیت شد. این حرکت ملایم، نه قدرت یک صعود را داشت، نه نشانه‌ای از سقوط. دقیقاً همان چیزی که تحلیل‌گران از آن با عنوان «تعادل ناپایدار» یاد می‌کنند.
درهم امارات هم، که معمولاً پیش‌درآمد حرکت دلار است، ابتدا با کاهش جزئی آغاز کرد اما خیلی زود با بازگشت تقاضا، تا ۲۲,۶۵۰ تومان بالا رفت. این هم‌حرکتی بین دلار و درهم، به تحلیل‌گران فنی می‌گوید: بازار در سکوت به سر می‌برد، اما بی‌دلیل نیست.
زیرپوست بازار: نه گران است، نه ارزان
کارشناسان می‌گویند دلار اکنون در وضعیت حباب منفی قرار دارد؛ یعنی قیمت بازار آن پایین‌تر از ارزش واقعی و اقتصادی آن است. با تورم بالای ۴۰ درصد، رشد نقدینگی و کسری بودجه مزمن، قیمت واقعی دلار باید بالاتر باشد، اما فعلاً به لطف فضای سیاسی و کنترل ارزی، پایین نگه داشته شده است.
در واقع، بازار میان دو نیرو گرفتار شده:
- از یک سو، فشار متغیرهای اقتصادی برای صعود
- و از سوی دیگر، سیگنال‌های سیاسی که امید به توافق را زنده نگه داشته‌اند
چرا بازار این‌قدر محتاط شده است؟
پاسخ در یک کلمه خلاصه می‌شود: مذاکرات.
طبق گزارش‌ها، گام ششم مذاکرات ایران و آمریکا در عمان در راه است. رسانه‌ها هنوز چیزی را تأیید نکرده‌اند، اما سکوت بازار خودش گویای همه‌چیز است. معامله‌گران ترجیح داده‌اند فعلاً در موقعیت انتظار بمانند. حجم معاملات کاهش یافته و نوسانات محدودتر شده‌اند؛ همه در انتظار «آن یک خبر» که می‌تواند مسیر دلار را تغییر دهد.
پیش‌بینی آینده: سکوت یا انفجار؟
بازار ارز ایران در شرایطی قرار دارد که آینده کوتاه‌مدت آن بیش از آنکه به شاخص‌های اقتصادی وابسته باشد، به تحولات سیاسی و دیپلماتیک گره خورده است. در چنین شرایطی، می‌توان سه سناریو اصلی را برای روند قیمت دلار در نظر گرفت:
سناریوی اول: ثبات محتاطانه (سناریوی پایه و محتمل‌تر)
در این سناریو، جریان فعلی مذاکرات هسته‌ای که طبق اخبار، وارد گام ششم شده، بدون بحران خاصی ادامه می‌یابد. دولت نیز با سیاست‌های تثبیتی خود، ازجمله عرضه کنترل‌شده ارز، مدیریت انتظارات از طریق رسانه‌ها، و کنترل تقاضا، موفق می‌شود نرخ دلار را در محدوده ۸۱,۵۰۰ تا ۸۳,۰۰۰ تومان حفظ کند.
در این وضعیت، قیمت دلار به نوعی «بازه امن روانی» برای بازار تبدیل می‌شود. معامله‌گران محتاط باقی می‌مانند، حجم معاملات پایین است، و نوسانات روزانه محدود خواهد بود.
اما این ثبات شکننده است و فقط به شرط تداوم سیگنال‌های مثبت باقی می‌ماند.
سناریوی دوم: جهش ناگهانی (در صورت شکست سیاسی یا بحران ژئوپلیتیکی)
اگر مذاکرات سیاسی با آمریکا به بن‌بست برسد، یا بی‌اعتمادی ناگهانی از سوی یکی از طرفین ایجاد شود، به‌ویژه اگر رسانه‌ها این تنش را برجسته کنند، بازار فوراً واکنش نشان خواهد داد.
در چنین حالتی، دلار می‌تواند با عبور از مقاومت روانی ۸۳,۵۰۰ تومان، وارد کانال سوم شود و حتی تا محدوده ۸۵ تا ۸۶ هزار تومان رشد کند. در این سناریو، سرمایه‌گذاران برای حفظ ارزش دارایی‌های خود، مجدداً به بازار ارز هجوم خواهند آورد و نهاد سیاست‌گذار هم به‌سختی می‌تواند جلوی نوسانات را بگیرد.
این سناریو به‌ویژه در نیمه دوم سال و همزمان با افزایش واردات، بازگشت تقاضای سفر و فشارهای بودجه‌ای دولت می‌تواند خطرناک‌تر و محتمل‌تر شود.
سناریوی سوم: اصلاح موقت (در صورت مداخله قوی بانک مرکزی)
اگر بانک مرکزی تصمیم بگیرد با ابزارهای فنی مانند افزایش تزریق ارز، کنترل بازار حواله و استفاده از ذخایر وارد عمل شود، ممکن است نرخ دلار با اصلاح موقت به سمت محدوده ۸۱,۰۰۰ یا حتی ۸۰,۵۰۰ تومان حرکت کند.
این سناریو زمانی تحقق می‌یابد که همزمان شاهد:
- افت تقاضای فصلی (مثلاً کاهش نیازهای وارداتی در تابستان)
- انتشار خبر مثبت قوی (مثلاً پیش‌نویس توافق در مذاکرات)
- و فشار از سوی نهادهای تصمیم‌گیر باشیم
اما حفظ این اصلاح، به‌دلیل عوامل بنیادین مانند تورم، نقدینگی بالا و نرخ ارز نیما، بسیار دشوار است.
بازار فعلاً در حالت تعادل ناپایدار است؛ نه آن‌قدر آرام که خیال همه راحت باشد، و نه آن‌قدر بحرانی که بخواهد فوراً جهش کند. اما هر خبری از مسقط یا واشنگتن، می‌تواند این تعادل را بر هم بزند، یا به سمت ثبات کنترل‌شده هدایت کند، یا به سمت نوسان‌های پرشتاب و بی‌ثباتی.
نظرات کاربران