زوما یک معیار ریسک مرتبهٔ سوم است که درجهٔ حساسیت گاما یک قرارداد گزینه (options) را نسبت به تغییرات در نوسان ضمنی اندازه‌گیری می‌کند. این معیار همچنین به عنوان «D-gamma/D-vol» شناخته می‌شود. خود گاما یک معیار ریسک مرتبهٔ دوم است که حساسیت دلتا یک گزینه را نسبت به تغییرات در قیمت دارایی پایه اندازه‌گیری می‌کند.
زوما بخشی از دسته‌ای از معیارها است که برای ارزیابی حساسیت قیمت یک مشتقه نسبت به عوامل مختلف استفاده می‌شود؛ مانند تغییرات در نرخ بهره، نوسان یا قیمت لحظه‌ای دارایی پایهٔ مشتقه. این معیارها معمولاً به عنوان «یونانی‌ها» (Greeks) شناخته می‌شوند، زیرا با نمادهای یونانی نشان داده می‌شوند؛ با این حال، کلمهٔ «زوما» توسط معامله‌گران ساخته شده تا شبیه به یک حرف یونانی به نظر برسد و بخشی از الفبای یونانی نیست.
نکات کلیدی
- زوما حساسیت گاما یک گزینه نسبت به تغییرات در نوسان ضمنی است؛ جایی که زومای بالاتر نشان‌دهندهٔ آن است که تغییرات کوچک در نوسان ضمنی (IV) به تغییرات بزرگ در گاما تبدیل می‌شوند.
- زوما یکی از به‌اصطلاح یونانی‌های کوچک است که برای مدیریت ریسک مرتبهٔ بالاتر در معاملات مشتقات استفاده می‌شود؛ عمدتاً در زمینهٔ معاملات گزینه‌ها.
- زوما یک مفهوم بسیار انتزاعی است که تنها در رابطه با سایر معیارهای ارزیابی موقعیت ریسک یک گزینه قابل درک است.
درک زوما
درک زوما می‌تواند برای کسانی که با اصطلاحات مشتقات آشنا نیستند، کاملاً دشوار باشد. این به دلیل آن است که زوما تنها در رابطه با دو مفهوم انتزاعی دیگر تعریف می‌شود: گاما و دلتا. بنابراین، برای درک معنای «واقعی» زوما، باید گاما و دلتا را نیز درک کنید.
با این مقدمه، می‌توانیم بگوییم که زوما یک مشتقهٔ مرتبهٔ سوم است. این به معنای آن است که زوما تغییر یک مشتقهٔ مرتبهٔ دوم – به‌طور خاص، گاما – را اندازه‌گیری می‌کند. گاما به نوبهٔ خود، حساسیت دلتا را نسبت به تغییرات در قیمت دارایی پایه اندازه‌گیری می‌کند. در نهایت، دلتا حساسیت تغییر بین دارایی پایه و محصول مشتقه را اندازه‌گیری می‌کند.
معامله‌گران مشتقات و مدیران پرتفوی اغلب از زوما برای تعیین اثربخشی یک پرتفوی هج‌شده با گاما استفاده می‌کنند. در این زمینه، زوما نوسانات در نوسان و/یا دارایی‌های پایهٔ آن پرتفوی را اندازه‌گیری می‌کند.
نکتهٔ مهم
هجینگ گاما یک استراتژی هجینگ است که در رابطه با گزینه‌ها یا سایر محصولات مشتقه استفاده می‌شود. در اصل، کاربر استراتژی هجینگ دلتا هدفش محافظت در برابر ریسک جدایی قیمت مشتقه از قیمت دارایی پایه‌اش است. زوما یک معیار مهم در این زمینه است.
مثال واقعی از زوما
پرتفوی‌های مشتقات می‌توانند پروفایل‌های ریسک بسیار پویایی داشته باشند. برای مثال، ریسک آن‌ها می‌تواند بر اساس عواملی مانند نوسانات قیمت در دارایی‌های پایه، تغییرات در نرخ بهره یا تنظیمات نوسان ضمنی تغییر کند.
برای پیگیری این پروفایل ریسک همیشه در حال تحول، معامله‌گران مشتقات از معیارهای مختلفی استفاده می‌کنند. برای نمونه، دلتا معیاری است از اینکه چقدر سود یا زیان تولید می‌شود وقتی قیمت‌های دارایی‌های پایه بالا یا پایین می‌روند. با این حال، حتی این مفهوم به ظاهر ساده، پیچیده‌تر از آنچه به نظر می‌رسد است. این به دلیل آن است که رابطهٔ بین دلتا و حرکات قیمت دارایی پایه، خطی نیست. این امر منجر به معیار دومی به نام گاما می‌شود که حساسیت دلتا را نسبت به آن تغییرات قیمت پیگیری می‌کند. در این معنا، دلتا یک معیار مرتبهٔ اول است، در حالی که گاما یک معیار مرتبهٔ دوم است.
زوما در نهایت، نرخ تغییر گاما را نسبت به تغییرات در نوسان ضمنی اندازه‌گیری می‌کند. برای مثال، اگر زوما = ۱٫۰۰ برای یک موقعیت گزینه باشد، آنگاه افزایش ۱ درصدی در نوسان، گاما را نیز ۱ واحد افزایش می‌دهد که این امر به نوبهٔ خود، دلتا را به اندازهٔ داده‌شده توسط گامای جدید افزایش می‌دهد. اگر زوما از نظر مطلق بالا باشد (چه مثبت یا منفی)، نشان‌دهندهٔ آن است که تغییرات کوچک در نوسان می‌تواند تغییرات بزرگی در ریسک جهت‌دار ایجاد کند وقتی قیمت پایه حرکت می‌کند.
نظرات کاربران