مستمری‌بگیر فردی است که حق دریافت پرداخت‌های منظم یک طرح بازنشستگی یا سرمایه‌گذاری مستمری را دارد. مستمری‌بگیر ممکن است صاحب قرارداد یا شخص دیگری مانند همسر بازمانده باشد.
مستمری‌ها معمولاً به‌عنوان مکمل درآمد بازنشستگی در نظر گرفته می‌شوند. آن‌ها ممکن است به یک طرح بازنشستگی کارمندی یا یک محصول بیمه عمر مرتبط باشند. اندازه پرداخت‌ها معمولاً بر اساس امید به زندگی مستمری‌بگیر و همچنین مقدار سرمایه‌گذاری‌شده تعیین می‌شود.
نکات کلیدی
- مستمری‌بگیر یک سرمایه‌گذار یا ذی‌نفع طرح بازنشستگی است که حق دریافت پرداخت‌های منظم یک طرح بازنشستگی یا سرمایه‌گذاری مستمری را دارد.
- مستمری‌بگیر ممکن است واجد شرایط دریافت مستمری معوق یا مستمری فوری باشد.
- مستمری معوق معمولاً یک سرمایه‌گذاری بازنشستگی مشابه حساب بازنشستگی فردی (IRA) یا 401(k) است.
درک مستمری‌ها و مستمری‌بگیران
مستمری پرداخت منظم درآمد تضمین‌شده برای تمام عمر یا برای تعداد سال‌های مشخص است. مستمری‌بگیر ممکن است یک کارمند بازنشسته دولتی باشد که طرح بازنشستگی دریافت می‌کند، یا یک سرمایه‌گذار که پولی به یک شرکت بیمه پرداخت کرده است تا در ازای آن مکمل درآمد منظم دریافت کند.
بسته به جزئی Akbar Shahid / Investopedia جزئیات قرارداد، صاحب مستمری ممکن است یک یا چند مستمری‌بگیر، مانند همسر و والدین سالخورده، را نامزد کند یا ترتیب یک مستمری مشترک را بدهد. مستمری‌بگیر همچنین می‌تواند ترتیب دهد که پرداخت‌ها در صورت نیاز به همسر بازمانده منتقل شود. در هر صورت، مستمری‌بگیر باید یک شخص باشد، نه یک شرکت، سازمان، یا تراست.
مقدار پرداخت‌ها به مستمری‌بگیر بر اساس سن و امید به زندگی فرد و همچنین سن و امید به زندگی هر یک از ذی‌نفعان تعیین می‌شود. برای مثال، اگر مستمری‌بگیر ۶۵ ساله باشد، اما مستمری قابل انتقال به همسر ۶۰ ساله‌اش باشد در صورتی که او زنده بماند، شرکت بیمه محاسبه خواهد کرد که پرداخت‌های ماهانه را به مدت حدود ۲۴ سال انجام خواهد داد، که امید به زندگی یک زن ۶۰ ساله است.
واقعیت مهم: بیشتر مستمری‌ها به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات هستند.
در یک تنوع دیگر، مستمری می‌تواند برای دوره «عمر به علاوه» باشد – یعنی پرداخت‌ها در طول عمر مستمری‌بگیر ادامه خواهد داشت و سپس برای مدت زمان مشخصی به همسر بازمانده منتقل می‌شود.
انواع مستمری‌ها
انواع مختلفی از مستمری وجود دارد، اما می‌توان آن‌ها را به دو نوع اصلی تقسیم کرد:
- مستمری معوق: این نوع اغلب به‌عنوان وسیله‌ای برای پس‌انداز بازنشستگی استفاده می‌شود. مستمری‌بگیر به‌صورت منظم در طول زمان پول سرمایه‌گذاری می‌کند و در ازای آن در آینده جریان پرداخت‌های مستمری دریافت می‌کند. بسیاری از طرح‌های بازنشستگی شرکتی به این صورت ساختاربندی شده‌اند.
- مستمری فوری: همان‌طور که از نامش پیداست، مستمری‌بگیر مبلغی یکجا پرداخت می‌کند و در ازای آن مجموعه‌ای از پرداخت‌ها را که بلافاصله شروع می‌شود و برای تمام عمر یا برای دوره زمانی مشخصی ادامه دارد، دریافت می‌کند. گزینه دوم به‌عنوان مستمری عمر به علاوه دوره معین شناخته می‌شود.
مستمری‌ها چگونه مشمول مالیات می‌شوند؟
مستمری‌ها به‌طور کلی به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات هستند. بخشی از پرداخت‌های مستمری که نشان‌دهنده اصل سرمایه‌گذاری صاحب قرارداد است، مشمول مالیات نیست، فقط بخش سود آن مالیات دارد. در مورد طرح بازنشستگی کارفرمایی، کل پرداخت معمولاً به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات است.
آیا مستمری‌بگیر همان ذی‌نفع است؟
خیر، مستمری‌بگیر با ذی‌نفع متفاوت است. در قرارداد مستمری، اگرچه مستمری‌بگیر ممکن است همان صاحب مستمری باشد، اما نمی‌تواند همان ذی‌نفع باشد. ذی‌نفع فردی است که در صورت فوت مستمری‌بگیر، مزایای فوت را دریافت می‌کند.
وقتی مستمری‌بگیر فوت کند چه اتفاقی برای مستمری می‌افتد؟
این بستگی به قرارداد مستمری دارد. اگر قرارداد پرداخت برای یک عمر تنها را مشخص کند، هیچ مزایای فوتی وجود ندارد. پرداخت‌ها در پایان عمر مستمری‌بگیر متوقف می‌شود. اگر پرداخت برای عمر مشترک باشد، مزایای فوت وجود دارد: ذی‌نفع واجد شرایط دریافت پرداخت‌ها تا پایان عمر خود است. ذی‌نفع معمولاً همسر بازمانده است، اما همیشه این‌طور نیست.
نتیجه‌گیری
مستمری‌بگیر کسی است که پرداخت‌های دوره‌ای یا یکجای مستمری را برای بقیه عمر خود یا برای دوره معینی دریافت می‌کند. مستمری‌بگیر اغلب، اما نه همیشه، صاحب مستمری است. هدف آن‌ها معمولاً این است که جریان درآمد منظمی برای حمایت از آن‌ها در سال‌های بازنشستگی داشته باشند.
نظرات کاربران