اوراق بهادار قابل‌معامله، ابزارهای مالی نقدشونده‌ای هستند که می‌توانند به‌سرعت و با قیمتی معقول به پول نقد تبدیل شوند. نقدشوندگی این اوراق از این واقعیت ناشی می‌شود که سررسید آن‌ها معمولاً کمتر از یک سال است و نرخ‌هایی که با آن‌ها خریدوفروش می‌شوند، تأثیر کمی بر قیمت‌ها دارد.
نکات کلیدی
- اوراق بهادار قابل‌معامله، دارایی‌هایی هستند که می‌توانند به‌سرعت به پول نقد تبدیل شوند.
- این اوراق نقدشونده کوتاه‌مدت می‌توانند در بورس سهام عمومی یا بورس اوراق قرضه عمومی خریدوفروش شوند.
- این اوراق معمولاً در کمتر از یک سال سررسید می‌شوند و می‌توانند شامل اوراق بدهی یا سهام باشند.
- اوراق بهادار قابل‌معامله شامل سهام عادی، اسناد خزانه، و ابزارهای بازار پول از جمله موارد دیگر هستند.
درک اوراق بهادار قابل‌معامله
کسب‌وکارها معمولاً مقداری پول نقد در ذخایر خود نگه می‌دارند تا برای موقعیت‌هایی که نیاز به اقدام سریع دارند، مانند بهره‌برداری از فرصت‌های خرید یا انجام پرداخت‌های احتمالی، آماده باشند. بااین‌حال، به‌جای نگه‌داشتن تمام پول نقد در خزانه که فرصتی برای کسب سود فراهم نمی‌کند، یک کسب‌وکار بخشی از پول نقد را در اوراق بهادار نقدشونده کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاری می‌کند. به این ترتیب، به‌جای اینکه پول نقد بی‌استفاده بماند، شرکت می‌تواند از آن بازده کسب کند. در صورت بروز نیاز ناگهانی به پول نقد، شرکت می‌تواند به‌راحتی این اوراق را نقد کند. نمونه‌هایی از محصولات سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت، گروهی از دارایی‌ها هستند که به‌عنوان اوراق بهادار قابل‌معامله دسته‌بندی می‌شوند.
اوراق بهادار قابل‌معامله به‌عنوان هر ابزار مالی بدون محدودیت تعریف می‌شوند که می‌توانند در بورس سهام عمومی یا بورس اوراق قرضه عمومی خریدوفروش شوند. بنابراین، اوراق بهادار قابل‌معامله به‌عنوان اوراق بهادار سهام قابل‌معامله یا اوراق بهادار بدهی قابل‌معامله طبقه‌بندی می‌شوند. سایر الزامات اوراق بهادار قابل‌معامله شامل داشتن یک بازار ثانویه قوی که امکان انجام معاملات خریدوفروش سریع را فراهم کند و داشتن بازاری ثانویه که قیمت‌های دقیق را برای سرمایه‌گذاران ارائه دهد. بازده این نوع اوراق به دلیل نقدشوندگی بالا و ایمن بودن، پایین است.
نمونه‌هایی از اوراق بهادار قابل‌معامله شامل سهام عادی، اسناد تجاری، قبولی‌های بانکی، اسناد خزانه، و سایر ابزارهای بازار پول هستند.
ملاحظات ویژه
اوراق بهادار قابل‌معامله توسط تحلیلگران هنگام انجام تحلیل نسبت‌های نقدینگی برای یک شرکت یا بخش ارزیابی می‌شوند. نسبت‌های نقدینگی توانایی یک شرکت در انجام تعهدات مالی کوتاه‌مدت خود را در زمان سررسید اندازه‌گیری می‌کنند. به عبارت دیگر، این نسبت‌ها ارزیابی می‌کنند که آیا یک شرکت می‌تواند بدهی‌های کوتاه‌مدت خود را با استفاده از دارایی‌های نقدشونده‌تر خود پرداخت کند. نسبت‌های نقدینگی شامل موارد زیر هستند:
نسبت نقدی
نسبت نقدی = (ارزش بازار پول نقد و اوراق بهادار قابل‌معامله) ÷ بدهی‌های جاری
نسبت نقدی به‌عنوان مجموع ارزش بازار پول نقد و اوراق بهادار قابل‌معامله تقسیم بر بدهی‌های جاری شرکت محاسبه می‌شود. بستانکاران ترجیح می‌دهند این نسبت بالای ۱ باشد، زیرا این نشان می‌دهد که شرکت می‌تواند تمام بدهی‌های کوتاه‌مدت خود را در صورت سررسید فوری پوشش دهد. بااین‌حال، اکثر شرکت‌ها نسبت نقدی پایینی دارند، زیرا نگه‌داشتن پول نقد زیاد یا سرمایه‌گذاری سنگین در اوراق بهادار قابل‌معامله استراتژی سودآوری بالایی نیست.
نسبت جاری
نسبت جاری = دارایی‌های جاری ÷ بدهی‌های جاری
نسبت جاری توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت خود با استفاده از تمام دارایی‌های جاری، شامل اوراق بهادار قابل‌معامله، را اندازه‌گیری می‌کند. این نسبت با تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری محاسبه می‌شود.
نسبت سریع
نسبت سریع = دارایی‌های سریع ÷ بدهی‌های جاری
نسبت سریع تنها دارایی‌های سریع را در ارزیابی نقدشوندگی یک شرکت در نظر می‌گیرد. دارایی‌های سریع به‌عنوان اوراق بهاداری تعریف می‌شوند که راحت‌تر از دارایی‌های جاری به پول نقد تبدیل می‌شوند. اوراق بهادار قابل‌معامله به‌عنوان دارایی‌های سریع محسوب می‌شوند. فرمول نسبت سریع، دارایی‌های سریع تقسیم بر بدهی‌های جاری است.
انواع اوراق بهادار قابل‌معامله
اوراق بهادار سهام
اوراق بهادار سهام قابل‌معامله می‌توانند شامل سهام عادی یا سهام ممتاز باشند. این‌ها اوراق بهادار سهامی یک شرکت عمومی هستند که توسط شرکت دیگری نگهداری می‌شوند و در ترازنامه شرکت نگهدارنده فهرست می‌شوند. اگر انتظار برود که سهام ظرف یک سال نقد یا معامله شود، شرکت نگهدارنده آن را به‌عنوان دارایی جاری ثبت می‌کند. در مقابل، اگر شرکت انتظار داشته باشد سهام را برای بیش از یک سال نگه دارد، آن را به‌عنوان دارایی غیرجاری ثبت می‌کند. تمام اوراق بهادار سهام قابل‌معامله، چه جاری و چه غیرجاری، به ارزش پایین‌تر هزینه یا بازار ثبت می‌شوند.
بااین‌حال، اگر شرکتی در سهام شرکت دیگری برای خرید یا کنترل آن شرکت سرمایه‌گذاری کند، این اوراق به‌عنوان اوراق بهادار سهام قابل‌معامله محسوب نمی‌شوند. در عوض، شرکت آن‌ها را به‌عنوان سرمایه‌گذاری بلندمدت در ترازنامه خود فهرست می‌کند.
اوراق بهادار بدهی
اوراق بهادار بدهی قابل‌معامله به‌عنوان هر اوراق قرضه کوتاه‌مدت صادرشده توسط یک شرکت عمومی که توسط شرکت دیگری نگهداری می‌شود، در نظر گرفته می‌شوند. اوراق بهادار بدهی قابل‌معامله معمولاً به‌جای پول نقد توسط شرکت نگهداری می‌شوند، بنابراین وجود یک بازار ثانویه قوی بسیار مهم است. تمام اوراق بهادار بدهی قابل‌معامله به ارزش هزینه در ترازنامه شرکت به‌عنوان دارایی جاری ثبت می‌شوند تا زمانی که سود یا زیانی از فروش ابزار بدهی محقق شود.
اوراق بهادار بدهی قابل‌معامله به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت نگهداری می‌شوند و انتظار می‌رود ظرف یک سال فروخته شوند. اگر انتظار برود که یک اوراق بهادار بدهی برای بیش از یک سال نگهداری شود، باید به‌عنوان سرمایه‌گذاری بلندمدت در ترازنامه شرکت طبقه‌بندی شود.
نظرات کاربران