توکن‌سوزی چیست وچگونه به شیبا اینو کمک می‌کند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کوین‌ادیشن، شیبا اینو (SHIB)، یکی از محبوب‌ترین رمزارزهای مبتنی بر میم، به دلیل اصل جامعه‌محور و تعداد عظیم توکن‌ها، توجه مثبت و گسترده‌ای جلب کرده است. برای مقابله با عرضه بیش‌ازحد و ایجاد کمیابی، توسعه‌دهندگان و اعضای جامعه شیبا شروع به سوزاندن توکن‌ها کردند. این مقاله تاریخچه سوزاندن SHIB، تغییرات آن در طول زمان و اهمیت آن در اکوسیستم شیبا اینو را خلاصه می‌کند.

راه‌اندازی شیبا اینو

شیبا اینو در مرداد ۱۳۹۹ با ایده آزمایش ساخت جامعه غیرمتمرکز راه‌اندازی شد. در زمان عرضه، خالق آن با نام مستعار ریوشی، یک کادریلیون توکن SHIB ایجاد کرد که عرضه‌ای عمداً عظیم بود. نیمی از این عرضه به یونی‌سواپ برای تأمین نقدینگی و نیمی دیگر به ویتالیک بوترین، یکی از بنیان‌گذاران اتریوم، ارسال شد. در آن زمان برنامه رسمی برای سوزاندن توکن‌ها وجود نداشت، اما با عرضه بیش‌ازحد توکن‌ها در بازار، جامعه بحث درباره استراتژی سوزاندن برای کاهش تعداد توکن‌ها را آغاز کرد.

سوزاندن SHIB توسط ویتالیک بوترین

بوترین پس از دریافت توکن‌ها تصمیم گرفت حدود ۹۰ درصد آن‌ها، یعنی بیش از ۴۱۰ تریلیون SHIB به ارزش بیش از ۶ میلیارد دلار در آن زمان، را بسوزاند. او این توکن‌ها را به یک «کیف پول مرده» ارسال کرد، آدرسی غیرقابل‌دسترس که توکن‌ها را برای همیشه از گردش خارج می‌کند. این لحظه‌ای مهم برای SHIB بود. یک‌شبه بیش از ۴۱ درصد کل عرضه SHIB نابود شد و بوترین توضیح داد که نمی‌خواهد چنین قدرت زیادی بر یک پروژه جامعه‌محور داشته باشد و سوزاندن توکن‌ها برای اکوسیستم بهتر است.

ظهور سوزاندن‌های دستی جامعه‌محور

پس از اقدام بوترین، جامعه از او پیروی کرد و شروع به سوزاندن دستی SHIB برای کاهش عرضه توکن کرد. کسب‌وکارهای کوچک، سازندگان NFT، اینفلوئنسرها و تولیدکنندگان محتوا به‌طور داوطلبانه SHIB را به آدرس‌های سوزاندن ارسال کردند تا تعهد خود به جامعه را نشان دهند. برخی کسب‌وکارها بخشی از درآمد مرتبط با SHIB خود را به سوزاندن اختصاص دادند. درآمدهای موسیقی، سود فروش کالا و حتی فروش قهوه به تعهدات سوزاندن SHIB مرتبط شد. ایده ساده بود: سوزاندن توکن‌های بیشتر SHIB باعث کمیابی بیشتر و در نتیجه سود بالقوه برای دارندگان در طول زمان می‌شود.

راه‌اندازی پورتال سوزاندن شیبا‌سواپ

در فروردین ۱۴۰۱، تیم شیبا اینو پورتال سوزاندن SHIB را در شیبا‌سواپ راه‌اندازی کرد. این پورتال علاوه بر ساده‌سازی فرآیند سوزاندن، به کاربران پاداش می‌داد و هر کاربر توکن burnitSHIB دریافت می‌کرد که با توکن RYOSHI جبران می‌شد. این پورتال شروع قدرتمندی داشت و در هفته اول حدود ۲۰ میلیارد SHIB در آن سوزانده شد. این سیستم مفهوم سوزاندن را به یک بازی تبدیل کرد و ابتکارات غیررسمی و جامعه‌محور را تثبیت نمود.

با افزایش علاقه به سوزاندن SHIB، ابزارهای نظارت و تجسم داده‌های سوزاندن ایجاد شد تا داده‌های سوزاندن را در زمان واقعی ردیابی و نمایش دهند. وب‌سایت‌هایی مانند Shibburn.com و Shiba Burn Tracker شروع به رصد سوزاندن‌های روزانه، هفتگی و کلی کردند. این سایت‌ها همچنین آدرس‌های مورداستفاده در تراکنش‌های سوزاندن و تغییرات عرضه را نمایش می‌دادند. این شفافیت و مشارکت جامعه، دارندگان و پروژه‌ها را به سوزاندن بیشتر تشویق کرد.

توسعه شیباریوم و سوزاندن خودکار

در حالی که سوزاندن‌های دستی ادامه داشت، تیم توسعه شیبا اینو بلاکچین لایه دوم به نام شیباریوم را برای بهبود مقیاس‌پذیری و کاهش کارمزدهای گس توسعه داد. یکی از ویژگی‌های کلیدی برنامه‌ریزی‌شده برای شیباریوم، ادغام سوزاندن خودکار SHIB بود. در شبکه آزمایشی شیباریوم (با نام Puppynet)، توسعه‌دهندگان آزمایشی انجام دادند که طی آن ۷۰ درصد کارمزد پایه تراکنش‌های جمع‌آوری‌شده در توکن BONE (توکن گس شیباریوم) به SHIB تبدیل و سپس سوزانده می‌شد. هدف، ایجاد مکانیزمی پایدار و خودکار برای سوزاندن بود.

راه‌اندازی شبکه اصلی شیباریوم

در مرداد ۱۴۰۲، شیباریوم به‌صورت رسمی راه‌اندازی شد. با این راه‌اندازی، سیستم سوزاندن خودکار اجرایی شد. هر تراکنش در شبکه بخشی از کارمزدها را به سوزاندن SHIB اختصاص می‌داد، به این معنا که هرچه افراد بیشتری برای مبادلات، NFTها یا استیکینگ از شبکه استفاده کنند، SHIB بیشتری در کوتاه‌مدت نابود می‌شود.

جهش‌های عظیم نرخ سوزاندن

پس از راه‌اندازی شبکه اصلی شیباریوم، تیم توسعه بهینه‌سازی‌هایی در کارمزد گس انجام داد تا مکانیزم سوزاندن SHIB را بهبود بخشد. در مهر ۱۴۰۲، یک تراکنش سوزاندن ۸ میلیارد SHIB نرخ سوزاندن را در ۲۴ ساعت به بیش از ۷,۰۰۰,۰۰۰ درصد رساند. این اتفاق جامعه SHIB را تکان داد و قدرت شیباریوم و مکانیزم سوزاندن خودکار آن را نشان داد. اگرچه درصد بالا به دلیل پایه پایین بود، اما پتانسیل مقیاس‌پذیری فعالیت را نشان داد و نشانه‌ای از سوزاندن بلندمدت توکن بود.

سوزاندن‌های هفتگی پایدار

تا اوایل سال ۱۴۰۳، ردیاب‌های Shibburn گزارش دادند که سوزاندن‌های هفتگی بیش از ۵۰۰ میلیون SHIB بود که توسط سوزاندن‌های خودکار شیباریوم و مشارکت‌های دستی تأمین می‌شد. در چندین مورد، نرخ سوزاندن هفتگی به‌ویژه در دوره‌های حجم بالای تراکنش در شیباریوم، بیش از ۵۰۰ درصد افزایش یافت. تا اواخر سال ۱۴۰۳، بیش از ۴۱۰ تریلیون SHIB از زمان اقدام اولیه بوترین و ادامه مشارکت‌های جامعه و شبکه سوزانده شده است.

کیف پول‌های مرده چیست؟

کیف پول‌های مرده آدرس‌هایی هستند که توکن‌های SHIB برای حذف دائمی از گردش به آن‌ها ارسال می‌شوند. این آدرس‌های اتریوم کلید خصوصی ندارند، بنابراین توکن‌ها غیرقابل‌دسترسی و بازیابی هستند. اگرچه آدرس‌های سوزاندن متعددی وجود دارد، اکثر توکن‌های SHIB به آدرسی که بوترین در سال ۱۴۰۰ استفاده کرد، ارسال می‌شوند. علاوه بر این، آدرس سیاه‌چاله اتریوم (آدرس صفر) و آدرس‌های سوزاندن تعیین‌شده توسط جامعه نیز استفاده می‌شوند. این آدرس‌ها به‌طور مؤثر توکن‌های SHIB را می‌سوزانند و به مدل کمیابی بلندمدت توکن کمک می‌کنند.

جمع‌بندی

سوزاندن SHIB از اقدام چشمگیر بوترین در سال ۱۴۰۰ تا سوزاندن‌های جامعه‌محور و در نهایت روش خودکار در شیباریوم، فرآیندی تدریجی بوده است. این توسعه نشان‌دهنده حرکت به سمت رویکردی پایدارتر و مبتنی بر سیستم برای مدیریت عرضه است. با گسترش اکوسیستم، مکانیزم سوزاندن نقش استراتژیکی در شکل‌دهی به توکنومیک SHIB ایفا می‌کند. اگرچه سوزاندن تضمین‌کننده رشد قیمت نیست، به ترویج کمیابی بلندمدت و هم‌راستایی ارزش کمک می‌کند.