اثر ازدحام یک نظریه اقتصادی است که استدلال میکند افزایش هزینههای بخش عمومی، هزینههای بخش خصوصی را کاهش میدهد یا حتی از بین میبرد.
برای افزایش هزینهها، دولت به درآمد بیشتری نیاز دارد. این درآمد از طریق افزایش مالیاتها یا استقراض با فروش اوراق قرضه خزانهداری تأمین میشود. مالیاتهای بالاتر میتوانند درآمد و هزینههای افراد و کسبوکارها را کاهش دهند.
فروش اوراق خزانهداری میتواند نرخ بهره و هزینههای استقراض را افزایش دهد. این امر میتواند تقاضای استقراض و هزینهها را کاهش دهد.
به طور کلی، این فعالیتهای دولتی به کاهش هزینههای افراد و شرکتهای خصوصی منجر میشود.
نکات کلیدی
- نظریه اثر ازدحام پیشنهاد میکند که افزایش هزینههای بخش عمومی، هزینههای بخش خصوصی را کاهش میدهد.
- برای افزایش هزینهها، دولت به درآمد بیشتری نیاز دارد که از طریق مالیاتهای بالاتر و/یا فروش اوراق خزانهداری به دست میآید.
- این امر میتواند درآمد بخش خصوصی و تقاضای وام را کاهش دهد و در نتیجه هزینهها و استقراض را کم کند.
- سه نوع اصلی اثر ازدحام وجود دارد: اقتصادی، رفاه اجتماعی و زیرساختی.
- اثر همافزایی (Crowding In) نشان میدهد که استقراض و هزینههای دولتی میتوانند تقاضا را افزایش دهند.
درک اثر ازدحام
اثر ازدحام بر اساس عرضه و تقاضای پول استوار است. طبق این نظریه، هنگامی که دولت اقداماتی برای افزایش درآمد مانند افزایش مالیاتها یا فروش اوراق بدهی انجام میدهد، تقاضای مصرفکنندگان و کسبوکارها برای وامهایی با نرخ بهره بالاتر کاهش مییابد.
همچنین تمایل آنها به هزینه کردن درآمد بالقوه کاهشیافته نیز کم میشود. (تمایل به کسب نرخ بهره بالاتر بر پساندازهایشان نیز ممکن است نقش داشته باشد.) بنابراین، دولت با افزایش هزینههای خود، هزینههای آنها را ازدحام میکند.
توجه داشته باشید که نظریه اثر ازدحام با نظریههای اقتصادی قدیمیتر و شناختهشدهای که معتقدند هزینههای دولتی در دورههای کندی فعالیت اقتصادی در واقع هزینههای مصرفکنندگان و کسبوکارها را از طریق قرار دادن پول بیشتر در جیب آنها افزایش میدهد، در تضاد است.
یکی از رایجترین اشکال ازدحام زمانی رخ میدهد که یک دولت بزرگ، مانند دولت ایالات متحده، استقراض خود را افزایش میدهد و زنجیرهای از رویدادها را به راه میاندازد که منجر به کاهش هزینههای بخش خصوصی میشود.
مقیاس عظیم این نوع استقراض میتواند به افزایش قابل توجه نرخ بهره واقعی منجر شود. این امر میتواند ظرفیت وامدهی اقتصاد را جذب کند و کسبوکارها را از سرمایهگذاریهای سرمایهای منصرف کند.
شرکتها اغلب پروژههای سرمایهای را تا حدی یا بهطور کامل از طریق تأمین مالی انجام میدهند. افزایش هزینه استقراض، پروژههای سنتی سودآور که از طریق وام تأمین مالی میشوند را غیراقتصادی میکند.
مهم: استقراض افزایشیافته توسط دولتهای بزرگ به عنوان یکی از دلایل رایج اثر ازدحام در نظر گرفته میشود. این استقراض میتواند نرخ بهره را افزایش دهد و تقاضای وام در بخش خصوصی را کاهش دهد.
انواع اثر ازدحام
اقتصادی
کاهش هزینههای سرمایهای شرکتها میتواند تا حدی مزایای ناشی از استقراض دولتی، مانند محرکهای اقتصادی، را خنثی کند. با این حال، این امر تنها زمانی محتمل است که اقتصاد در ظرفیت کامل خود عمل کند. در این راستا، محرکهای دولتی از نظر تئوری زمانی که اقتصاد زیر ظرفیت عمل میکند، مؤثرتر هستند.
اگر اینطور باشد، یک کاهش اقتصادی ممکن است رخ دهد. این میتواند درآمدهایی که دولت از طریق مالیاتها جمعآوری میکند را کاهش دهد و آن را به استقراض بیشتر ترغیب کند. به طور نظری، این میتواند به یک چرخه معیوب از استقراض و ازدحام منجر شود.
رفاه اجتماعی
ازدحام همچنین ممکن است به دلیل رفاه اجتماعی، هرچند بهصورت غیرمستقیم، رخ دهد. وقتی دولتها مالیاتها را برای معرفی یا گسترش برنامههای رفاهی افزایش میدهند، افراد و کسبوکارها با درآمد اختیاری کمتری مواجه میشوند. این میتواند کمکهای خیریه را کاهش دهد.
در این راستا، هزینههای بخش عمومی برای رفاه اجتماعی میتواند کمکهای بخش خصوصی برای رفاه اجتماعی را کاهش دهد و هزینههای دولت در این زمینه را جبران کند.
به طور مشابه، ایجاد یا گسترش برنامههای بیمه سلامت عمومی مانند مدیکید میتواند باعث شود افرادی که تحت پوشش بیمه خصوصی هستند به گزینه عمومی روی آورند. شرکتهای بیمه سلامت خصوصی که با مشتریان کمتر و استخر ریسک کوچکتری مواجه میشوند، ممکن است مجبور به افزایش حق بیمه شوند، که منجر به کاهش بیشتر پوشش خصوصی میشود.
زیرساختی
شکل دیگری از ازدحام میتواند به دلیل پروژههای توسعه زیرساختی تأمینشده توسط دولت رخ دهد. این پروژهها میتوانند شرکتهای خصوصی را از راهاندازی پروژههای مشابه در همان بخش بازار منصرف کنند، زیرا اکنون به عنوان غیرجذاب تلقی میشوند یا محاسبات مالی شرکتها نشان میدهد که چنین سرمایهگذاریهایی سودآور نخواهند بود.
این اغلب در مورد پلها و جادهها رخ میدهد، زیرا توسعه تأمینشده توسط دولت، شرکتها را از ساخت جادههای عوارضی یا سایر زیرساختهای مرتبط منصرف میکند.
مثال اثر ازدحام
فرض کنید یک شرکت در حال برنامهریزی یک پروژه سرمایهای با هزینه تخمینی ۵ میلیون دلار، نرخ بهره فرضی ۳ درصد برای وامهایش و بازده پیشبینیشده ۶ میلیون دلار است. این شرکت انتظار دارد ۱ میلیون دلار درآمد خالص (NI) کسب کند.
با این حال، به دلیل وضعیت ناپایدار اقتصاد، دولت یک بسته محرک اعلام میکند که به کسبوکارهای نیازمند کمک میکند. این امر نرخ بهره وامهای جدید شرکت را به ۴ درصد افزایش میدهد.
از آنجا که نرخ بهرهای که شرکت در ابتدا در محاسبات خود در نظر گرفته بود ۳۳.۳ درصد افزایش یافته، مدل سود آن تغییر میکند. اکنون شرکت تخمین میزند که برای کسب همان ۶ میلیون دلار بازده، باید ۵.۷۵ میلیون دلار برای پروژه هزینه کند. سود پیشبینیشده آن ۷۵ درصد کاهش مییابد و به ۲۵۰,۰۰۰ دلار میرسد.
بنابراین، شرکت تصمیم میگیرد که بهتر است پروژه دیگری را دنبال کند یا پروژههای بزرگ را برای مدتی متوقف کند.
ازدحام در مقابل همافزایی (Crowding In)
نظریههای چارتالیسم، اقتصاد پساکینزی و سایر نظریههای اقتصاد کلان ادعا میکنند که استقراض دولتی در اقتصادی مدرن که بهطور قابل توجهی زیر ظرفیت عمل میکند، میتواند تقاضا را افزایش دهد. این کار با ایجاد اشتغال و در نتیجه تحریک هزینههای خصوصی انجام میشود. این فرآیند اغلب به عنوان "همافزایی" شناخته میشود.
نظریه همافزایی در سالهای اخیر پس از آن که مشاهده شد در طول رکود بزرگ ۲۰۰۷-۲۰۰۹، هزینههای عظیم دولت فدرال در اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار در واقع اثر کاهش نرخ بهره را داشت، در میان اقتصاددانان مقبولیت بیشتری پیدا کرده است.
آیا اثر ازدحام خوب است یا بد؟
اگر اثر ازدحام وجود داشته باشد، میتواند به عنوان یک پدیده منفی تلقی شود، زیرا میتواند فعالیت و رشد اقتصادی را کند کند. این امر میتواند به دلیل کاهش درآمد قابل خرج ناشی از مالیاتهای بالاتر و افزایش هزینههای استقراض که تقاضای بخش خصوصی برای وام را کاهش میدهد، رخ دهد.
چرا درک اثر ازدحام مهم است؟
درک آن مهم است زیرا با نظریه شناختهشدهای که هزینههای دولتی هزینههای بخش خصوصی را تقویت میکند و از اقتصاد پویا حمایت میکند، در تضاد است.
اثر ازدحام چگونه بر تقاضای کل تأثیر میگذارد؟
طبق اثر این نظریه، تقاضای کل باید کاهش یابد، زیرا هزینهها و تقاضا برای استقراض به دلیل نرخهای بهره بالاتر و کاهش درآمد، دلسرد میشود.
نتیجهگیری
اثر ازدحام یک نظریه است که پیشنهاد میکند افزایش هزینههای دولتی در نهایت هزینههای بخش خصوصی را کاهش میدهد.
این امر به دلیل هزینه بالاتر وامها و کاهش درآمدی است که میتواند ناشی از افزایش مالیاتها یا استقراض دولت از طریق فروش اوراق خزانهداری برای تأمین درآمد بیشتر برای هزینههای خود باشد.















نظرات کاربران