به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از نیوزبیت‌کوین، هفته گذشته، پال اتکینز، کمیسر کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC)، اظهارنظری کرد که باید بزرگ‌ترین تیتر خبری حوزه رمزارزها در سال جاری می‌شد: «اکثر دارایی‌های رمزارزی، اوراق بهادار نیستند.» این اظهارنظر در تضاد آشکار با موضع دیرینه SEC بود. بازارها واکنشی نشان ندادند، اما تبعات این سخن عمیق و تحول‌آفرین است.
برای ناظرانی که طی هشت سال گذشته شاهد تنش‌های میان SEC و صنعت رمزارزها بوده‌اند، این لحظه نشانه‌ای از یک عقب‌نشینی خاموش اما تعیین‌کننده بود؛ نشانه‌ای قوی از تغییر جهت در سیاست‌های نظارتی.
چگونه به اینجا رسیدیم؟
از سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷)، SEC بدون داشتن مجوز صریح از کنگره، نقش ناظر اصلی رمزارزها را بر عهده گرفت. این نهاد با استناد به آزمون هاوی، رأی دیوان عالی آمریکا در سال ۱۹۴۶، طیف گسترده‌ای از دارایی‌های دیجیتال را به‌عنوان اوراق بهادار طبقه‌بندی کرد. در پرونده هاوی، مالکان زمین‌های مرکبات، قطعات زمین را با وعده کشت و فروش میوه توسط دیگران فروختند. دیوان عالی این ترتیب را «قرارداد سرمایه‌گذاری» و مشمول قوانین اوراق بهادار دانست.
SEC این معیار را با شدت به رمزارزهای غیرمتمرکز و جهانی اعمال کرد. نتیجه، محیطی نظارتی بود که حتی پروژه‌های نرم‌افزاری غیرحضانتی برای باقی ماندن در صرافی‌ها به نظرات حقوقی پرهزینه نیاز داشتند. من خودم بسیاری از این نظرات را نگارش کرده‌ام. پروژه‌هایی که توان مالی برای این هزینه‌ها نداشتند، اغلب بدون راه‌حل از فهرست صرافی‌ها حذف شدند.
در سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸)، روزنه‌ای از شفافیت پدیدار شد. ویلیام هینمن، مدیر وقت SEC، اعلام کرد که برخی دارایی‌های رمزارزی می‌توانند از وضعیت اوراق بهادار خارج شوند و اتریوم را به‌عنوان نمونه‌ای از توکنی که «به اندازه کافی غیرمتمرکز» شده، مثال زد. این اظهارنظر، هرچند غیررسمی، امیدی به صنعت داد که مسیر انطباق ممکن است.
سخت‌گیری‌های گنسلر
این امید با انتصاب گری گنسلر به‌عنوان رئیس SEC در سال ۱۴۰۰ (۲۰۲۱) توسط جو بایدن رنگ باخت. گنسلر، که پیش‌تر در MIT بلاکچین تدریس کرده و اذعان داشت رمزارزهای بزرگی مانند اتریوم، لایت‌کوین و بیت‌کوین‌کش اوراق بهادار نیستند، رویکردی سخت‌گیرانه و مبتنی بر اجرای قانون اتخاذ کرد. SEC تحت رهبری او از گفت‌وگو به ارعاب روی آورد و به موجی از اقدامات قانونی دامن زد.
پروژه‌های معتبر مانند LBRY، که هدفش غیرمتمرکز کردن انتشار محتوا بود، نابود شدند. رمزارز XRP، با وجود کاربرد واقعی در بانکداری برون‌مرزی، سال‌ها درگیر دعاوی قضایی شد. صرافی کوین‌بیس، که از نظر انطباق پیشرو در آمریکا بود، اخطاریه ولز دریافت کرد. برایان آرمسترانگ، مدیرعامل کوین‌بیس، گفت: «SEC به‌جای تدوین مقررات شفاف، رویکردی مبتنی بر اجرای قانون را در پیش گرفته که به آمریکا آسیب می‌رساند.»
به‌طرز کنایه‌آمیزی، در حالی که SEC بر بازیگران قانونمند تمرکز داشت، صرافی FTX از وجوه مشتریان برای خرید نفوذ سیاسی استفاده می‌کرد و گزارش‌ها حاکی از ارتباطات مستقیم گنسلر با این صرافی بود. این نظارت نبود؛ اجرای قانون گزینشی بود.
لحظه ظهور میم‌کوین‌ها
نقطه عطف واقعی در ۲۷ دی ۱۴۰۳ (۱۷ ژانویه ۲۰۲۵) رخ داد: سه روز پیش از مراسم تحلیف دوم ترامپ، او توکن رمزارزی خود، $TRUMP، را عرضه کرد. این توکن در تلگرام تبلیغ شد، تنها در صرافی‌های غیرمتمرکز معامله شد و همان شب که ترامپ «جشن رمزارز» را در نزدیکی کاخ سفید برگزار کرد، عرضه شد. از منظر نظارتی، $TRUMP باید فوراً توسط SEC به‌عنوان اوراق بهادار شناسایی می‌شد. اما از گنسلر هیچ واکنشی دیده نشد. نه بیانیه‌ای، نه تحقیقی، نه حتی اظهارنظری. اگر هر فرد دیگری این توکن را عرضه می‌کرد، اقدامات تنبیهی سریع و شدید بود. اما این بار، هیچ احضاریه‌ای صادر نشد. این سکوت لحظه‌ای بود که SEC در برابر رمزارزها تسلیم شد.
تبعات و آینده
صنعت رمزارز نه‌تنها از فشارهای نظارتی جان سالم به در برده، بلکه در حال شکوفایی است. پلتفرم‌هایی مانند پامپ‌فان هزاران میم‌کوین را عرضه می‌کنند و روح خلاق و بی‌حدومرز رمزارزها را به نمایش می‌گذارند. صرافی غیرمتمرکز هایپرلیکوئید حالا در تجربه کاربری، نقدینگی و اجرا از رقبای متمرکزش پیشی گرفته است. بنیان‌گذاران در آمریکا دوباره آشکارا فعالیت می‌کنند. استارتاپ‌ها بار دیگر از خاک آمریکا محصولات خود را عرضه می‌کنند. رمزارزها بار دیگر جایگاه فرهنگی و روح بی‌نیاز به مجوز خود را بازمی‌یابند.
نظرات کاربران