لغو اشتراک چیست؟
اصطلاح «لغو اشتراک» به سهامی اشاره دارد که در عرضه اولیه عمومی (IPO) پیش از تاریخ عرضه رسمی خریداری نشده‌اند. این بدان معناست که علاقه چندانی به سهام شرکت پیش از عرضه اولیه وجود ندارد.
به بیان ساده، لغو اشتراک به این معناست که تقاضا برای سهام پایین است. تحلیلگران و سرمایه‌گذاران می‌توانند با اطمینان فرض کنند که عرضه‌های اولیه‌ای که اشتراک کامل دارند، بیش از حد قیمت‌گذاری شده‌اند. لغو اشتراک ممکن است مانع از جمع‌آوری سرمایه مورد نیاز شرکت‌ها برای دستیابی به اهدافشان شود.
نکات کلیدی
-
لغو اشتراک به بخشی از سهام عرضه اولیه اشاره دارد که فروخته نشده باقی می‌مانند.
-
در صورت لغو اشتراک، تقاضا برای سهام معمولاً کمتر از عرضه است.
-
برخی از دلایل لغو اشتراک شامل قیمت‌گذاری بیش از حد عرضه اولیه، مشکلات شرکت، و شرایط کلی بازار است.
-
لغو اشتراک به این معناست که شرکت‌ها نمی‌توانند سرمایه مورد نیاز برای ادامه فعالیت یا اجرای برنامه‌های رشد خود را تأمین کنند.
-
شرکت‌هایی با سهام لغو اشتراک ممکن است به گزینه‌هایی مانند دریافت بدهی بیشتر یا فروش کسب‌وکار خود فکر کنند.
درک مفهوم لغو اشتراک
شرکت‌های خصوصی زمانی که می‌خواهند عمومی شوند، فرآیند عرضه اولیه را طی می‌کنند. این کار به آن‌ها امکان می‌دهد تا با فروش سهام در بازار، سرمایه لازم برای عملیات روزمره و برنامه‌های رشد خود را جمع‌آوری کنند. اشتراک عرضه اولیه به سفارشی اشاره دارد که معمولاً توسط سرمایه‌گذاران نهادی برای خرید اوراق بهادار تازه‌منتشرشده پیش از عرضه رسمی ثبت می‌شود. این سهام مستقیماً توسط شرکت صادر می‌شوند و نه از طریق کارگزار در بازار ثانویه.
سهام لغو اشتراک به بخشی از سهام اشاره دارد که پیش از عرضه اولیه فروخته نشده باقی می‌مانند. این نشان‌دهنده تقاضای پایین برای سهام شرکت است که از عرضه کلی پیشی می‌گیرد. همان‌طور که اشاره شد، این وضعیت اغلب نشانه‌ای از قیمت‌گذاری بیش از حد سهام عرضه اولیه توسط شرکت و پذیره‌نویسان آن است.
شرکت‌هایی که فرآیند عرضه اولیه را طی می‌کنند، معمولاً هدفی برای میزان سرمایه‌ای که قصد دارند از عرضه جمع‌آوری کنند، در نظر دارند. لغو اشتراک به این معناست که آن‌ها نمی‌توانند سرمایه مورد انتظار را تأمین کنند. این امر ممکن است به اختلال در عملیات روزمره یا برنامه‌های رشد آن‌ها منجر شود. برای سرمایه‌گذاران یا تحلیلگران، عدم علاقه ممکن است نشانه‌ای از شکست احتمالی عرضه اولیه باشد.
سهام لغو اشتراک ممکن است در بازار آزاد با توجه به نوسانات بازار بالا یا پایین بروند. این سهام سپس تنها در بازار ثانویه، عمدتاً از طریق بورس‌های عمومی یا با استفاده از کارگزار، قابل خرید و فروش هستند.
نکته مهم
در عرضه‌های اولیه لغو اشتراک، که گاهی به آن‌ها عرضه‌های کم‌اشتراک نیز گفته می‌شود، شرکت صادرکننده ممکن است سهام را بازخرید کرده و به تعداد کمی از خریدارانی که علاقه نشان داده‌اند، بازپرداخت کند. این در تضاد با عرضه اولیه بیش‌اشتراک است که در آن تقاضای سرمایه‌گذاران بسیار بیشتر از عرضه سهام موجود است. پذیره‌نویسان مسئول عرضه بیش‌اشتراک می‌توانند قیمت را تنظیم کنند یا سهام بیشتری برای پاسخگویی به تقاضا ارائه دهند.
آماده‌سازی برای عرضه اولیه
عرضه اولیه یک شرکت معمولاً توسط یک بانک سرمایه‌گذاری پذیره‌نویسی می‌شود. این نهاد تلاش می‌کند تا قیمت عرضه‌ای را تعیین کند که منجر به تعداد بهینه اشتراک‌ها شود. تعیین قیمت عرضه بیش از حد بالا احتمالاً به لغو اشتراک سهام منجر خواهد شد. به همین دلیل، اندازه بخش لغو اشتراک عرضه اولیه می‌تواند بر قیمت کل مجموعه سهام تأثیر بگذارد. شرکت صادرکننده در عرضه اولیه ممکن است از پذیره‌نویس بخواهد بخش لغو اشتراک را خریداری کند.
دلایل لغو اشتراک سهام
همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، دلیل اصلی اغلب قیمت‌گذاری بیش از حد سهام عرضه اولیه است. اما دلایل دیگری نیز برای لغو اشتراک عرضه اولیه وجود دارد، از جمله:
-
مشکلات شرکت (ناهنجاری‌های مالی، مسائل مدیریت شرکت و غیره)
-
ناتوانی در جلب علاقه سرمایه‌گذاران
-
کمبود بازاریابی و تبلیغات که می‌تواند به آگاهی اندک از عرضه اولیه منجر شود
-
شرایط کلی بازار
-
زمان‌بندی نامناسب عرضه اولیه (به‌ویژه در زمان‌های تنش مالی و اقتصادی)
گزینه‌های دیگر تأمین مالی
عرضه‌های اولیه موفق (چه اشتراک‌شده و چه بیش‌اشتراک) آن‌هایی هستند که سرمایه زیادی جمع‌آوری می‌کنند. این امر به حفظ کسب‌وکار و تأمین مالی عملیات و استراتژی‌های رشد کمک می‌کند. اما وقتی عرضه اولیه لغو اشتراک می‌شود و شکست می‌خورد، چه اتفاقی می‌افتد؟
شرکت‌ها ممکن است مجبور شوند راه‌های دیگری برای جمع‌آوری پول پیدا کنند. برخی از این گزینه‌ها عبارتند از:
-
تأمین مالی از طریق بدهی
-
جمع‌آوری پول از طریق کمک‌های دولتی
-
باز کردن دورهای تأمین مالی اضافی برای سرمایه‌گذاران موجود
-
فروش شرکت
مثال لغو اشتراک
در اینجا یک مثال فرضی برای نشان دادن نحوه عملکرد سهام لغو اشتراک ارائه می‌شود. فرض کنید شرکت X در آستانه عمومی شدن است و می‌خواهد عرضه اولیه‌ای با هشت میلیون سهم منتشر کند. بانک سرمایه‌گذاری آن عرضه اولیه را پذیره‌نویسی می‌کند، اسنادی درباره مدل کسب‌وکار و چشم‌انداز مالی شرکت تهیه می‌کند و سپس این اطلاعات را به خریداران بالقوه ارائه می‌دهد تا ببیند آیا آن‌ها به عرضه اشتراک می‌کنند یا توافق می‌کنند که پیش از انتشار سهام را خریداری کنند. بیشتر این خریداران بالقوه، سرمایه‌گذاران نهادی یا خریداران بزرگ‌مقیاس دیگر هستند.
هنگامی که بانک پذیره‌نویس سطح علاقه را ارزیابی می‌کند، تصمیم می‌گیرد که چه تعداد سهم و با چه قیمتی بفروشد. اما فرض کنید بانک پذیره‌نویس برای هفت میلیون از هشت میلیون سهم شرکت X خریدار پیدا می‌کند و توافق می‌کند که این سهام را به قیمت ۲۰ دلار برای هر سهم بفروشد. یک میلیون سهم لغو اشتراک باقی می‌مانند. شرکت X ممکن است به اندازه‌ای که امیدوار بود از عرضه اولیه خود کسب درآمد نکند.
هدف از عرضه اولیه عمومی چیست؟
عرضه اولیه عمومی به شرکت‌ها امکان می‌دهد با انتشار سهام برای سرمایه‌گذاران به بازار بروند و سرمایه جمع‌آوری کنند. با فروش سهام، شرکت موافقت می‌کند که در ازای سرمایه، مالکیت را به سهامداران واگذار کند. پول جمع‌آوری‌شده از فروش سهام به کسب‌وکار اجازه می‌دهد که به فعالیت خود ادامه دهد و برنامه‌های رشد خود را تأمین مالی کند. همچنین ممکن است شرکت بتواند دریافت بدهی (بیشتر) برای حفظ خود را به تعویق بیندازد.
عرضه اولیه بیش‌اشتراک چیست؟
عرضه اولیه بیش‌اشتراک برخلاف عرضه کم‌اشتراک است. این بدان معناست که عرضه اولیه از علاقه زیادی از سوی سرمایه‌گذاران برخوردار است. به همین دلیل، تقاضا بسیار بیشتر از عرضه سهام موجود است. پذیره‌نویسان می‌توانند قیمت عرضه را تنظیم کنند یا تعداد سهام را برای پاسخگویی به تقاضا افزایش دهند.
چه کسی سهام لغو اشتراک را خریداری می‌کند؟
وقتی عرضه اولیه لغو اشتراک می‌شود، سهامی باقی می‌مانند که فروخته نشده‌اند. در این مورد، شرکت صادرکننده ممکن است از بانک(های) پذیره‌نویس بخواهد که بخشی یا تمام سهام لغو اشتراک را خریداری کند.
پذیره‌نویسان عرضه اولیه چگونه دستمزد دریافت می‌کنند؟
شرکت صادرکننده یک بانک پذیره‌نویس را انتخاب می‌کند که به نفع آن عمل کند. بسته به اندازه و ماهیت عرضه اولیه، ممکن است نهادهای دیگری نیز مورد نیاز باشند. پذیره‌نویس اصلی به‌عنوان رهبر عمل می‌کند و یک سندیکا تشکیل می‌دهد.
پذیره‌نویسان معمولاً برای خدمات خود کارمزدی تضمین‌شده دریافت می‌کنند. رهبر بخشی از حاشیه ناخالص را دریافت می‌کند که به‌صورت درصدی ثابت از درآمد عرضه اولیه تعیین می‌شود. بخش باقی‌مانده بین پذیره‌نویسان دیگر تقسیم می‌شود. شرکت همچنین ممکن است موافقت کند که هزینه‌های دیگر، از جمله هزینه‌های خارج از جیب پذیره‌نویس(ها) در طول فرآیند را پوشش دهد.
نظرات کاربران