مالیات فرانشیز (Franchise Tax) به مالیاتی اطلاق می‌شود که توسط برخی شرکت‌ها که در ایالت‌های خاصی فعالیت می‌کنند، پرداخت می‌شود. این مالیات که به عنوان مالیات امتیاز نیز شناخته می‌شود، به کسب‌وکار اجازه می‌دهد که به صورت قانونی ثبت شود و/یا در آن ایالت فعالیت کند. شرکت‌ها در برخی ایالت‌ها حتی اگر در ایالت دیگری ثبت شده باشند، ممکن است مشمول این مالیات شوند. با وجود نام آن، مالیات فرانشیز مالیاتی بر فرانشیزها نیست و از مالیات‌های بر درآمد فدرال و ایالتی که باید سالانه ارائه شوند، جدا است.
نکات کلیدی
- مالیات فرانشیز مالیاتی است که توسط برخی شرکت‌ها برای فعالیت در ایالت‌های خاص پرداخت می‌شود. برخلاف نام آن، این مالیات بر فرانشیزها اعمال نمی‌شود.
- برخی نهادها مانند سازمان‌های برادرانه، غیرانتفاعی‌ها و برخی شرکت‌های با مسئولیت محدود از مالیات فرانشیز معاف هستند.
- مالیات‌های فرانشیز علاوه بر مالیات‌های بر درآمد فدرال و ایالتی پرداخت می‌شوند.
- مقدار مالیات فرانشیز بسته به قوانین مالیاتی ایالت می‌تواند بسیار متفاوت باشد.
- کانزاس، میسوری، پنسیلوانیا و ویرجینیای غربی مالیات‌های فرانشیز شرکتی خود را لغو کرده‌اند.
درک مالیات‌های فرانشیز
مالیات فرانشیز یک مالیات ایالتی است که بر برخی کسب‌وکارها برای حق وجود به عنوان یک نهاد قانونی و انجام فعالیت در یک حوزه قضایی خاص اعمال می‌شود. تا سال ۲۰۲۴، ایالت‌هایی که این مالیات را اعمال می‌کنند عبارت‌اند از:
- آلاباما
- آرکانزاس
- کالیفرنیا
- دلاویر
- جورجیا
- ایلینوی
- لوئیزیانا
- می‌سی‌سی‌پی
- نیویورک
- کارولینای شمالی
- اوکلاهما
- تنسی
- تگزاس
ایالت‌های کانزاس، میسوری، پنسیلوانیا و ویرجینیای غربی مالیات‌های فرانشیز شرکتی خود را لغو کرده‌اند. برخلاف آنچه نام آن نشان می‌دهد، مالیات فرانشیز مالیاتی بر فرانشیزها نیست. بلکه بر شرکت‌ها، شراکت‌ها و سایر نهادها مانند شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLC) که در محدوده ایالتی که این مالیات را اعمال می‌کند فعالیت دارند، اعمال می‌شود. برخی نهادها از مالیات‌های فرانشیز معاف هستند، از جمله سازمان‌های برادرانه، غیرانتفاعی‌ها و برخی LLCها. فهرست جامع‌تری از معافیت‌ها در زیر ذکر شده است. شرکت‌هایی که در چندین ایالت فعالیت می‌کنند ممکن است در چندین ایالت مشمول مالیات شوند. حداقل، آنها در ایالتی که به طور رسمی در آن ثبت شده‌اند (اگر آن ایالت مالیات فرانشیز داشته باشد) مشمول این مالیات هستند.
واقعیت مهم: مالیات فرانشیز برای امتیازی که به کسب‌وکار برای فعالیت در یک ایالت داده می‌شود اعمال می‌شود، در حالی که مالیات بر درآمد بر سودهای آن اعمال می‌شود.
نرخ‌های مالیات فرانشیز
مالیات‌های فرانشیز جایگزین مالیات‌های بر درآمد فدرال و ایالتی نمی‌شوند. آنها علاوه بر این مالیات‌ها پرداخت می‌شوند و معمولاً سالانه در همان زمانی که سایر مالیات‌ها سررسید هستند، پرداخت می‌شوند. مقدار مالیات فرانشیز بسته به قوانین مالیاتی هر ایالت می‌تواند بسیار متفاوت باشد. برخی ایالت‌ها مقدار مالیات فرانشیز را بر اساس دارایی‌ها یا ارزش خالص یک نهاد محاسبه می‌کنند، در حالی که سایر ایالت‌ها از ارزش سهام سرمایه شرکت استفاده می‌کنند. برخی ایالت‌ها ممکن است هزینه‌ای ثابت برای همه کسب‌وکارهای فعال در حوزه قضایی خود اعمال کنند یا نرخ مالیات را بر اساس درآمد ناخالص یا سرمایه پرداخت‌شده شرکت محاسبه کنند.
نرخ‌های مالیات فرانشیز دلاویر
بسته به اندازه شرکت و نحوه تصمیم‌گیری برای ارائه پرونده، نرخ‌های مالیات فرانشیز دلاویر از ۱۷۵ دلار تا ۲۵۰,۰۰۰ دلار در سال متغیر است. در همین حال، شراکت‌های محدود (LPs)، LLCها و شراکت‌های عمومی تشکیل‌شده در ایالت دلاویر باید مالیات سالانه ۳۰۰ دلار پرداخت کنند.
نرخ‌های مالیات فرانشیز کالیفرنیا
مالیات‌های کسب‌وکارهای کوچک در کالیفرنیا لایه‌بندی شده‌اند و مالیات فرانشیز در موقعیت‌های خاصی اعمال می‌شود. برای مثال، مالیات فرانشیز برای شرکت‌ها و LLCهایی که انتخاب می‌کنند به عنوان شرکت‌ها در نظر گرفته شوند (آنها به جای آن مالیات بر درآمد می‌پردازند) اعمال نمی‌شود. با این حال، نرخ‌های مالیات فرانشیز کالیفرنیا برای شرکت‌های S، LLCها، شراکت‌های محدود (LPs) و شراکت‌های با مسئولیت محدود (LLPs) اعمال می‌شود. نرخ مالیات فرانشیز برای شرکت‌های S بیشتر از ۸۰۰ دلار یا ۱.۵٪ از درآمد خالص شرکت است. برای LLCها، مالیات فرانشیز ۸۰۰ دلار است. برای LLPs و LPs، این مقدار متغیر است اما حداقل ۸۰۰ دلار است.
مهم: شرکتی که در چندین ایالت فعالیت می‌کند ممکن است مجبور باشد در همه ایالت‌هایی که در آنها فعالیت می‌کند مالیات فرانشیز بپردازد.
معافیت‌های مالیات فرانشیز
معافیت‌های مالیات فرانشیز از تعهد پرداخت مالیات‌های فرانشیز معافیت فراهم می‌کنند. یکی از معیارهای رایج معافیت، اندازه کسب‌وکار است، و بسیاری از حوزه‌های قضایی برای کسب‌وکارهای کوچک معافیت یا نرخ‌های مالیاتی کاهش‌یافته ارائه می‌دهند.
بر اساس مالی یا نیروی کار
این معافیت‌ها ممکن است بر اساس عواملی مانند درآمد سالانه، کل دارایی‌ها یا تعداد کارکنان تعیین شوند. هدف آنها کاهش بار مالیاتی بر استارتاپ‌ها و شرکت‌های کوچک‌تر برای تقویت کارآفرینی و رشد اقتصادی است.
بر اساس ساختار یا هدف
انواع خاصی از کسب‌وکارها یا نهادها ممکن است بر اساس ساختار سازمانی یا هدف خود واجد شرایط معافیت‌های خاص مالیات فرانشیز باشند. سازمان‌های غیرانتفاعی اغلب از مالیات‌های فرانشیز معاف هستند زیرا برای اهداف خیریه، آموزشی یا مذهبی فعالیت می‌کنند و نهادهای انتفاعی نیستند. به طور مشابه، نهادهای دولتی و انواع خاصی از تعاونی‌ها نیز ممکن است واجد شرایط معافیت از مالیات‌های فرانشیز باشند. به عنوان انگیزه‌ای برای ارائه خدماتی که به نفع جامعه است، مقامات مالیاتی ممکن است از طریق معافیت مالیاتی مشوق مالی ارائه دهند.
بر اساس مزایای اجتماعی ارائه‌شده
علاوه بر این، حوزه‌های قضایی ممکن است برای کسب‌وکارهایی که در صنایع یا فعالیت‌های خاصی که برای اقتصاد یا جامعه مفید تلقی می‌شوند، معافیت‌های مالیات فرانشیز ارائه دهند. این فراتر از انواع شرکت‌های ذکرشده در بخش بالا گسترش می‌یابد. برای مثال، این معافیت‌ها اغلب برای انگیزه دادن به سرمایه‌گذاری در بخش‌های خاصی مانند انرژی تجدیدپذیر، تولید یا تحقیق و توسعه طراحی شده‌اند. دولت‌ها با هدف تحریک نوآوری، ایجاد شغل و توسعه اقتصادی کلی، ممکن است مایل به ارائه مزایای مالی در ازای تمرکز بر این حوزه‌ها باشند.
پیامدهای عدم پرداخت مالیات‌های فرانشیز
پیامدهای مالی پیامدهای عدم پرداخت مالیات‌های فرانشیز برای کسب‌وکارها می‌تواند قابل‌توجه باشد. مقامات حاکم اغلب جریمه‌های مالی اعمال می‌کنند که تا زمانی که مالیات‌ها پرداخت‌نشده باقی بمانند، می‌توانند انباشته شوند. عدم پرداخت مالیات‌های فرانشیز می‌تواند به رتبه‌بندی اعتباری و شهرت کسب‌وکار آسیب برساند و تأمین مالی یا انجام معاملات تجاری در آینده را دشوارتر کند. وقتی شرکت سعی می‌کند با دیگران همکاری کند و باید بررسی‌های اعتباری را پشت سر بگذارد، مالیات‌های فرانشیز معوقه ممکن است توانایی آن را برای تأمین خطوط اعتباری یا گزینه‌های تأمین مالی مختل کند.
پیامدهای قانونی
علاوه بر جریمه‌های مالی، کسب‌وکارهایی که مالیات‌های فرانشیز را پرداخت نمی‌کنند ممکن است با پیامدهای قانونی مواجه شوند، از جمله احتمال لغو یا تعلیق مجوزهای تجاری آنها. بسیاری از حوزه‌های قضایی از کسب‌وکارها می‌خواهند که در مورد تعهدات مالیاتی خود در وضعیت خوبی باشند تا اقتدار قانونی برای فعالیت را حفظ کنند. بنابراین، عدم پرداخت مالیات‌های فرانشیز می‌تواند این اقتدار را به خطر بیندازد.
حق‌تقدم مالیاتی
عدم رعایت مداوم تعهدات مالیات فرانشیز می‌تواند شدت پیامدها را افزایش دهد و در نهایت به اقدامات سخت‌گیرانه‌تری مانند حق‌تقدم یا مصادره مالیاتی منجر شود. حق‌تقدم مالیاتی به مقامات مالیاتی ادعای قانونی بر دارایی‌های یک کسب‌وکار به عنوان وثیقه برای مالیات‌های پرداخت‌نشده می‌دهد که ممکن است منجر به توقیف یا فروش اموال برای تسویه بدهی مالیاتی شود. برای مثال، دولت ممکن است حق‌تقدم بر دارایی‌های شرکت قرار دهد. سپس دولت ممکن است آن دارایی‌ها را بفروشد تا پولی را جمع‌آوری کند که بخشی از آن برای پرداخت مالیات‌های فرانشیز استفاده می‌شود. اگرچه این به این معناست که مالیات‌های فرانشیز (و جریمه‌های انباشته‌شده) اکنون پرداخت شده‌اند، اما همچنین به این معناست که کسب‌وکار ممکن است مختل شود. برای مثال، فرض کنید تنها خودروی شرکت در این فرآیند توقیف و فروخته شده است.
مالیات‌های فرانشیز و استراتژی‌های برنامه‌ریزی مالیاتی
مدیریت عوامل تأثیرگذار بر ارزش خالص یا سرمایه کسب‌وکارها می‌توانند دارایی‌ها و بدهی‌های مشمول مالیات خود را به طور استراتژیک مدیریت کنند تا بار مالیات فرانشیز خود را کاهش دهند. این می‌تواند شامل بررسی دقیق عواملی مانند روش‌های ارزش‌گذاری دارایی، شیوه‌های مدیریت موجودی و ترتیبات تأمین مالی بدهی باشد. هدف در اینجا آگاه بودن از مواردی است که ارزش خالص مشمول مالیات یا پایه سرمایه شرکت را تشکیل می‌دهند. با به حداقل رساندن این موارد، شرکت می‌تواند در مالیات‌های فرانشیز صرفه‌جویی کند.
استفاده از کسورات و اعتبارات
کسب‌وکارها همچنین ممکن است بتوانند از کسورات، اعتبارات و معافیت‌هایی که مقدار مالیات فرانشیز آنها را کاهش می‌دهد، استفاده کنند. این می‌تواند شامل استفاده از کسورات برای هزینه‌های تجاری مانند اجاره، خدمات عمومی، حقوق و دستمزد و ملزومات باشد. شرکت‌ها همچنین ممکن است بتوانند برای فعالیت‌های اقتصادی ذکرشده در بالا اعتبارات دریافت کنند. از آنجا که دولت ممکن است بخواهد شرکت‌ها این فعالیت‌ها را انجام دهند، ممکن است اعتبارات مرتبطی با، به عنوان مثال، تحقیق و توسعه، ایجاد شغل یا حفاظت از محیط زیست وجود داشته باشد.
ملاحظات ویژه
مالکیت‌های انفرادی معمولاً مشمول مالیات‌های فرانشیز و سایر اشکال مالیات بر درآمد کسب‌وکار ایالتی نیستند، تا حدی به این دلیل که به طور رسمی در ایالتی که در آن فعالیت می‌کنند ثبت نشده‌اند. علاوه بر این، انواع خاصی از سازمان‌ها ممکن است به طور کامل از مالیات فرانشیز معاف شوند. به عنوان مثال، تگزاس بسیاری از این سازمان‌ها را فهرست می‌کند. برخی از آنها عبارت‌اند از:
- شرکت‌های گورستان
- انجمن‌های مالکان خانه‌های مسکونی
- سازمان‌های مذهبی
- اتحادیه‌های اعتباری
- عملیات بازیافت
- شرکت‌های تأمین آب غیرانتفاعی
- شرکت‌های تعاونی مسکن
- شرکت‌های سازمان‌یافته برای اهداف حفاظتی
مالیات فرانشیز در مقابل مالیات بر درآمد
تفاوت‌های کلیدی بین مالیات فرانشیز و مالیات بر درآمد وجود دارد. برخلاف مالیات‌های بر درآمد ایالتی، مالیات‌های فرانشیز بر اساس سود یک شرکت نیستند. یک نهاد تجاری باید مالیات فرانشیز را ارائه و پرداخت کند، صرف‌نظر از اینکه در سال معینی سود کسب کند یا خیر. از سوی دیگر، مالیات‌های بر درآمد ایالتی—و مبالغ پرداخت‌شده—مستقیماً به میزان درآمدی که یک سازمان در طول سال کسب می‌کند بستگی دارد. مالیات بر درآمد همچنین برای همه شرکت‌هایی که از منابعی در ایالت درآمد کسب می‌کنند، حتی اگر در محدوده آن ایالت فعالیت نکنند، اعمال می‌شود. برخی ایالت‌ها ممکن است «انجام کسب‌وکار» را به طور متفاوتی تعریف کنند، زیرا هر کدام ممکن است بر عوامل مختلفی تمرکز کنند. این عوامل ممکن است شامل این باشد که آیا شرکت در ایالت فروش می‌کند، در ایالت کارمند دارد یا حضور فیزیکی واقعی در ایالت دارد. دلاویر به عنوان یک پناهگاه مالیاتی شناخته شده است، به‌ویژه برای شرکت‌هایی که در ایالت فعالیت نمی‌کنند. بنابراین، چنین کسب‌وکارهایی باید مالیات فرانشیزی را که توسط وزارت امور خارجه دلاویر اداره می‌شود، پرداخت کنند.
مثال مالیات فرانشیز
همان‌طور که در بالا ذکر شد، هر ایالت ممکن است روش متفاوتی برای محاسبه مالیات‌های فرانشیز داشته باشد. بیایید از تگزاس به عنوان مثال استفاده کنیم. کنترلر ایالت بر همه نهادهایی که در ایالت فعالیت می‌کنند مالیات اعمال می‌کند و از آنها می‌خواهد هر سال تا ۱۵ مه گزارش مالیات فرانشیز سالانه را ارائه دهند. ایالت مالیات فرانشیز خود را بر اساس حاشیه شرکت محاسبه می‌کند که به یکی از چهار روش زیر محاسبه می‌شود:
- درآمد کل ضرب در ۷۰٪
- درآمد کل منهای هزینه کالاهای فروخته‌شده (COGS)
- درآمد کل منهای جبران پرداخت‌شده به همه پرسنل
- درآمد کل منهای ۱ میلیون دلار
درآمد شرکتی با کسر معافیت‌های قانونی از مقدار درآمد گزارش‌شده در اظهارنامه مالیاتی فدرال شرکت محاسبه می‌شود.
هیئت مالیات فرانشیز چیست؟
هیئت مالیات فرانشیز معمولاً یک آژانس مالیاتی ایالتی برای مالیات‌های شخصی و تجاری است.
آیا هیئت مالیات فرانشیز همان IRS است؟
هیئت مالیات فرانشیز مشابه IRS عمل می‌کند، اما در سطح ایالتی، نه فدرال. برای مثال، هیئت مالیات فرانشیز کالیفرنیا اعلام می‌کند که مأموریتش «کمک به مودیان برای ارائه به‌موقع و دقیق اظهارنامه‌های مالیاتی و پرداخت مقدار صحیح برای تأمین مالی خدمات مهم برای کالیفرنیایی‌ها» است.
مالیات‌های فرانشیز چه زمانی سررسید هستند؟
مهلت‌های مالیات فرانشیز بسته به ایالت متفاوت است. در دلاویر، مهلت مالیات فرانشیز برای شرکت‌ها ۱ مارس هر سال است. برای LLCها، LPs و شراکت‌های عمومی، این تاریخ ۱ ژوئن است.
اگر مالیات فرانشیز خود را پرداخت نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟
ایالت‌ها جریمه‌های متفاوتی برای پرداخت دیرهنگام مالیات‌های فرانشیز دارند که توسط هیئت مالیات فرانشیز ردیابی می‌شود. در دلاویر، جریمه برای عدم پرداخت یا پرداخت دیرهنگام ۲۰۰ دلار است، با بهره ۱.۵٪ در ماه.
نتیجه‌گیری
مالیات‌های فرانشیز که توسط یک شرکت پرداخت می‌شود به آن حق انجام کسب‌وکار در یک ایالت را می‌دهد. ایالت‌ها نرخ‌های مالیاتی متفاوتی بر اساس معیارهای مختلف، مانند ساختار قانونی کسب‌وکار، نحوه انتخاب برای ارائه پرونده یا درآمد ناخالص دارند.
نظرات کاربران