معیار حق بیمه و آزمون کریدور چیست؟

معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) برای تعیین اینکه آیا یک محصول بیمه‌ای به عنوان بیمه مشمول مالیات می‌شود یا به عنوان یک سرمایه‌گذاری، استفاده می‌شود. GPT میزان حق بیمه‌ای که می‌توان به یک قرارداد بیمه نسبت به مزایای فوت آن پرداخت کرد را محدود می‌کند.

نکات کلیدی

• معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) آزمونی است که برای تعیین اینکه آیا یک محصول بیمه‌ای به عنوان بیمه یا به عنوان سرمایه‌گذاری مشمول مالیات می‌شود، استفاده می‌شود.
• میزان حق بیمه‌ای که می‌توان به یک قرارداد بیمه نسبت به مزایای فوت آن پرداخت کرد، توسط معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) محدود می‌شود.
• GPT زمانی استفاده می‌شود که تمرکز قرارداد بیمه بر بخش تجمیع نقدینگی باشد، نه بخش مزایای فوت.
• برای تطابق با تعریف سازمان درآمد داخلی (IRS) از بیمه، یک قرارداد بیمه عمر باید "مقدار در معرض ریسک" کافی را فراهم کند، که همان حفاظت از مزایای فوت است که ذینفع پس از فوت بیمه‌شده دریافت می‌کند.
• معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) از طریق قانون کاهش کسری بودجه (DEFRA) ایجاد شده است.

درک معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT)

GPT روشی است که سازمان درآمد داخلی (IRS) برای تعیین اینکه آیا یک قرارداد بیمه عمر مجاز به دریافت待遇 مالیاتی ویژه است یا خیر، استفاده می‌کند. قراردادهای بیمه عمر انواع و اشکال مختلفی دارند. یکی از ویژگی‌های خاص قرارداد بیمه عمر همگانی این است که حق بیمه به دو بخش تقسیم می‌شود. بخش اول به هزینه‌های قرارداد اختصاص می‌یابد، در حالی که بخش دوم به حساب تجمیع نقدینگی، نوعی حساب پس‌انداز برای بیمه‌شده، واریز می‌شود. این ذخایر نقدی می‌توانند برای گرفتن وام یا برداشت استفاده شوند، البته با شرایط خاصی.

قراردادهای بیمه عمر می‌توانند به گونه‌ای طراحی شوند که یا از مزایای فوت در زمان فوت فرد به طور کامل بهره‌مند شوند یا از ذخایر تجمیع نقدینگی به طور کامل استفاده کنند. قراردادهایی که بر مزایای فوت تمرکز دارند، در سال‌های اولیه حق بیمه‌های بالاتری دارند و در سال‌های بعدی حق بیمه‌های کمتری. قراردادهای بیمه عمر متمرکز بر تجمیع نقدینگی برعکس هستند، با حق بیمه‌های پایین‌تر در سال‌های اولیه و حق بیمه‌های بالاتر در سال‌های بعدی.

صرف‌نظر از نوع قرارداد بیمه عمر انتخاب‌شده، هر قرارداد باید آزمونی خاص را پشت سر بگذارد تا مشخص شود آیا به عنوان یک محصول بیمه‌ای مشمول مالیات می‌شود یا به عنوان یک سرمایه‌گذاری. مشمول مالیات شدن به عنوان یک محصول بیمه‌ای بهتر است زیرا نرخ مالیات پایین‌تری دارد. دو آزمون برای تعیین این عامل وجود دارد: معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) و آزمون تجمیع ارزش نقدی (CVAT).

اجرای معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT)

روش GPT زمانی استفاده می‌شود که بیمه‌گذار می‌خواهد حداکثر میزان حق بیمه را پرداخت کند در حالی که مزایای فوت متغیری را حفظ می‌کند یا می‌خواهد مقدار نقدینگی که می‌تواند در قرارداد جمع‌آوری کند را بیش از حداکثر کردن مزایای فوت، به حداکثر برساند. به جای تمرکز بر مزایای فوت در امید به زندگی، GPT زمانی استفاده می‌شود که بیمه‌گذار می‌خواهد بخش تجمیع نقدینگی را با مزایا در سنین بالاتر به حداکثر برساند.

قراردادهای بیمه می‌توانند از نظر مالیاتی به صورت معوق رشد کنند، و مزایای فوت از مالیات بر درآمد یا مالیات بر عایدی سرمایه معاف هستند. گذراندن آزمون GPT برای بیمه‌گذار و همچنین شرکت بیمه‌گر بسیار مهم است. اگر یک محصول بیمه‌ای نتواند این آزمون را پشت سر بگذارد، دیگر به عنوان یک محصول بیمه‌ای در نظر گرفته نمی‌شود و به عنوان یک سرمایه‌گذاری مشمول مالیات می‌شود، به این معنی که عدم موفقیت در آزمون منجر به نرخ مالیات بالاتری خواهد شد.

علاوه بر معیار حق بیمه و آزمون کریدور، بیمه‌گر گزینه‌ای برای طراحی قراردادی دارد که آزمون تجمیع ارزش نقدی (CVAT) را پشت سر بگذارد. CVAT ارزش نقدی را نسبت به مزایای فوت محدود می‌کند، برخلاف GPT که حق بیمه‌ها را نسبت به مزایای فوت محدود می‌کند. تعیین اینکه کدام آزمون استفاده شود، به نوع محصول بیمه‌ای انتخاب‌شده بستگی دارد. بیمه‌گر باید در تاریخ صدور قرارداد مشخص کند که کدام آزمون استفاده خواهد شد، و پس از صدور قرارداد، بیمه‌گر نمی‌تواند تصمیم بگیرد که از گزینه آزمون دیگر استفاده کند. انتخاب آزمون می‌تواند تعیین‌کننده میزان حق بیمه‌ها، ارزش نقدی و مزایای قرارداد باشد.

معیار حق بیمه و آزمون کریدور (GPT) و قانون کاهش کسری بودجه (DEFRA)

از آنجا که قراردادهای بیمه عمر همگانی دارای جنبه سرمایه‌گذاری از طریق تجمیع نقدینگی با سود حاصل از ذخایر نقدی هستند، به عنوان وسایل سرمایه‌گذاری با ارزش تسلیم نقدی در نظر گرفته شدند. قانون‌گذاران معتقد بودند که تمایز بین قراردادهای بیمه عمری که به عنوان بیمه سنتی استفاده می‌شوند یا به عنوان وسایل سرمایه‌گذاری، مهم است، بنابراین معیار حق بیمه و آزمون کریدور را در قانون کاهش کسری بودجه سال ۱۹۸۴ (DEFRA) ایجاد کردند. DEFRA شرایطی را که قراردادهای بیمه عمر همگانی باید برای حفظ وضعیت مالیاتی ویژه تحت بخش ۷۷۰۲ کد درآمد داخلی (IRC) رعایت کنند، تعیین کرد. برای تطابق با تعریف IRC از بیمه عمر، قراردادهای بیمه عمر باید "مقدار در معرض ریسک" کافی را فراهم کنند، به این معنی که حفاظت از مزایای فوت خالص که ذینفع پس از فوت بیمه‌شده دریافت می‌کند، کافی باشد.