پرداخت‌های تضمینی به شرکا چیست؟

پرداخت‌های تضمینی به شرکا به عنوان جبرانی برای خدمات یا سرمایه ارائه‌شده عمل می‌کنند و مانند حقوق، مستقل از سود شرکا هستند. این پرداخت‌ها که در بخش 707(c) کد درآمد داخلی (IRC) تعریف شده‌اند، پیامدهای مالیاتی خاصی ایجاد می‌کنند. بدون مدیریت مناسب، این پرداخت‌ها می‌توانند به عواقب مالی غیرمنتظره‌ای برای شرکا و شراکت منجر شوند.

نکات کلیدی

• پرداخت‌های تضمینی اساساً حقوق برای شرکا در یک شراکت هستند که بدون توجه به سودآوری شراکت انجام می‌شوند.
• این پرداخت‌ها همیشه به عنوان درآمد عادی برای شریک در نظر گرفته می‌شوند و می‌توانند به عنوان هزینه قابل کسر برای شراکت باشند.
• مدیریت نادرست یا ساختاربندی نامناسب پرداخت‌های تضمینی می‌تواند به پیامدهای مالیاتی غیرمنتظره برای شرکا و شراکت منجر شود.
• تفاوت‌های زمانی بین سال‌های مالی شریک و شراکت می‌تواند بر درآمد گزارش‌شده شریک تأثیر بگذارد.
• پرداخت‌های تضمینی ممکن است در برخی حوزه‌های قضایی، به‌ویژه برای شراکت‌های املاک، مشمول ملاحظات مالیاتی ویژه باشند.

پرداخت‌های تضمینی به شرکا چگونه کار می‌کنند؟

بخش 707(c) کد درآمد داخلی (IRC) پرداخت‌های تضمینی به شرکا را به عنوان پرداخت‌هایی برای خدمات یا سرمایه تعریف می‌کند که بدون وابستگی به درآمد شراکت انجام می‌شوند. اگر این پرداخت‌ها با این تعریف مطابقت داشته باشند، برای اهداف مالیاتی به عنوان پرداختی به فردی غیرشریک در نظر گرفته می‌شوند. پرداخت‌های تضمینی به شرکا همیشه به عنوان درآمد عادی برای شریک در نظر گرفته می‌شوند. برای شراکت، چنین پرداختی تحت بخش 162 کد IRC (به عنوان هزینه‌های تجاری عادی یا ضروری) قابل کسر است یا تحت بخش 263 کد IRC سرمایه‌گذاری می‌شود.

مفهوم پرداخت‌های تضمینی به شرکا ممکن است ساده به نظر برسد، اما جزئیات می‌توانند آن را پیچیده کنند. پرداخت‌هایی که به درستی ساختاربندی نشده‌اند، می‌توانند به مسائل مالیاتی غیرمنتظره و پرهزینه برای شریک دریافت‌کننده پرداخت و سایر شرکا منجر شوند.

مدیریت پیامدهای مالیاتی پرداخت‌های تضمینی به شرکا

در مورد یک شراکت، ممکن است توافقی وجود داشته باشد که شریکی 20 درصد از درآمد شراکت را قبل از هرگونه پرداخت تضمینی دریافت کند، با این شرط که حداقل 13,000 دلار دریافت کند. اگر درآمد شراکت 100,000 دلار باشد، شریک 20,000 دلار دریافت می‌کند—که هیچ بخشی از آن پرداخت تضمینی نیست، بنابراین شراکت نمی‌تواند آن را کسر کند. اما اگر شراکت 30,000 دلار درآمد داشته باشد، شریک تنها 6,000 دلار به عنوان سهم خود دریافت می‌کند. از آنجا که حداقل 13,000 دلار به او تعلق دارد، 7,000 دلار باقی‌مانده به صورت پرداخت تضمینی انجام می‌شود و بنابراین برای کسر مالیاتی توسط شراکت واجد شرایط است.

در مورد یک شریک، پرداخت در زمان نامناسب می‌تواند بار مالیاتی او را افزایش دهد. سناریویی را در نظر بگیرید که شریک از سال تقویمی به عنوان سال مالی خود استفاده می‌کند، در حالی که سال مالی شراکت در 30 سپتامبر به پایان می‌رسد. اگر شریکی پس از 30 سپتامبر اما قبل از 1 ژانویه پرداخت تضمینی دریافت کند، آن درآمد باید در سال مالی بعدی شریک گزارش شود، حتی اگر در سال جاری رخ داده باشد.

همچنین ملاحظات ویژه‌ای باید در مورد پرداخت‌های تضمینی به شرکا و املاک در نظر گرفته شود، زیرا دولت‌های محلی گاهی اوقات مالیاتی بر کسب‌وکارهای غیرشرکتی وضع می‌کنند. به عنوان مثال، شهر نیویورک، که تحت کد مالیاتی پیچیده ایالت نیویورک فعالیت می‌کند، مالیات کسب‌وکار غیرشرکتی (UBT) خود را بر شراکت‌ها و همچنین کسب‌وکارهای انفرادی اعمال می‌کند. در حالی که بار مالیاتی می‌تواند قابل توجه باشد، درآمد خالص حاصل از اجاره و مالکیت املاک اجاره‌ای از این مالیات معاف است. بنابراین، شراکت‌های املاک باید پیامدهای مالیاتی هرگونه پرداخت تضمینی به شریک را در نظر بگیرند.

هنگامی که یک شراکت املاک پرداخت بازنشستگی تضمینی انجام می‌دهد، این پرداخت به عنوان درآمد عادی برای خدمات در نظر گرفته می‌شود و به عنوان درآمد کسب‌شده طبقه‌بندی می‌شود. به این ترتیب، مشمول مالیات خوداشتغالی می‌شود که می‌تواند پرهزینه باشد. اما اگر به عنوان سهم توزیعی مشخص شود، به دلیل معافیت ذکرشده، مشمول مالیات خوداشتغالی نخواهد بود.

هدف از پرداخت‌های تضمینی به شرکا چیست؟

پرداخت‌های تضمینی به شرکا برای جبران خدمات ارائه‌شده یا استفاده از سرمایه در نظر گرفته شده‌اند. این پرداخت‌ها بدون ارتباط با سودآوری شراکت انجام می‌شوند و در واقع نشان‌دهنده ضرر خالص برای شراکت هستند. در واقع، آن‌ها به عنوان حقوق برای شریک عمل می‌کنند و شرکا را از ریسک در صورتی که شراکت موفق نباشد، محافظت می‌کنند.

پیامدهای مالیاتی پرداخت‌های تضمینی به شرکا چیست؟

این موضوع می‌تواند پیچیده شود، اما به طور کلی، پرداخت تضمینی به شریک به عنوان درآمد عادی شریک در نظر گرفته می‌شود و به همان ترتیب مشمول مالیات می‌شود. شراکت می‌تواند پرداخت تضمینی را به عنوان کسر مالیاتی در نظر بگیرد یا آن را سرمایه‌گذاری کند.

اگر سال مالی شراکت با سال مالی شریک متفاوت باشد چه اتفاقی می‌افتد؟

این می‌تواند به افزایش غیرعمدی درآمد برای شریک منجر شود، زیرا پرداخت‌های تضمینی که پس از پایان سال مالی شراکت اما قبل از پایان سال مالی شریک انجام می‌شوند، به عنوان درآمد در سال مالی بعدی شریک محاسبه می‌شوند، نه در سالی که عملاً انجام شده‌اند.

نتیجه‌گیری

پرداخت‌های تضمینی به شرکا به عنوان جبرانی برای زمان، خدمات یا استفاده از سرمایه عمل می‌کنند و مانند حقوق عمل می‌کنند و امنیت مالی را بدون توجه به موفقیت شراکت فراهم می‌کنند. با این حال، آن‌ها ملاحظات مالیاتی متمایزی ایجاد می‌کنند. برای مدیریت مؤثر این پیامدهای مالیاتی و جلوگیری از جریمه‌ها یا بارهای احتمالی، شرکا و شراکت‌ها باید پرداخت‌ها را با دقت ساختاربندی کنند. درک این ظرایف، از جمله تأثیر بالقوه تفاوت‌های سال مالی و قوانین مالیاتی محلی، برای همه طرف‌های درگیر حیاتی است.