مسیر تدریجی به فرمولی اشاره دارد که ترکیب تخصیص دارایی‌های یک صندوق هدف‌دار را بر اساس تعداد سال‌های باقی‌مانده تا تاریخ هدف تعیین می‌کند. این مسیر تدریجی تخصیص دارایی را ایجاد می‌کند که معمولاً با نزدیک شدن به تاریخ هدف محافظه‌کارانه‌تر می‌شود (یعنی شامل دارایی‌های درآمد ثابت بیشتری و سهام کمتری می‌شود).
چگونگی عملکرد مسیر تدریجی
صندوق هدف‌دار، صندوقی است که توسط یک شرکت سرمایه‌گذاری ارائه می‌شود و به دنبال رشد دارایی‌ها در یک بازه زمانی مشخص برای هدفی خاص (مانند بازنشستگی) است و با گذشت زمان به‌طور خودکار محافظه‌کارانه‌تر می‌شود. هر خانواده از صندوق‌های هدف‌دار مسیر تدریجی متفاوتی دارد که تعیین می‌کند ترکیب دارایی‌ها با نزدیک شدن به تاریخ هدف چگونه تغییر می‌کند. برخی از این مسیرها شیب تندی دارند و تنها چند سال قبل از تاریخ هدف به‌طور چشمگیری محافظه‌کارانه‌تر می‌شوند. برخی دیگر رویکردی تدریجی‌تر دارند. ترکیب دارایی‌ها در تاریخ هدف نیز می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. برخی از صندوق‌های هدف‌دار فرض می‌کنند که سرمایه‌گذار به دلیل تمایل به خرید مستمری در زمان بازنشستگی، به درجه بالایی از ایمنی و نقدینگی نیاز دارد. سایر صندوق‌های هدف‌دار فرض می‌کنند که سرمایه‌گذار این وجوه را نگه می‌دارد و بنابراین ترکیب دارایی‌ها شامل سهام بیشتری است که نشان‌دهنده افق زمانی طولانی‌تر است. صندوق‌های هدف‌دار در میان کسانی که برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کنند، محبوب شده‌اند. این صندوق‌ها بر این فرض ساده استوار هستند که هرچه سرمایه‌گذار جوان‌تر باشد یا افق زمانی تا بازنشستگی طولانی‌تر باشد، ریسک بیشتری می‌تواند بپذیرد که به تبع آن بازده مورد انتظار را افزایش می‌دهد. برای مثال، پرتفوی یک سرمایه‌گذار جوان باید عمدتاً شامل سهام باشد. در مقابل، یک سرمایه‌گذار مسن‌تر پرتفوی محافظه‌کارانه‌تری با سهام کمتر و سرمایه‌گذاری‌های درآمد ثابت بیشتر خواهد داشت.
انواع مسیرهای تدریجی مسیر تدریجی کاهشی
سرمایه‌گذاری که از مسیر تدریجی کاهشی استفاده می‌کند، هر سال که به بازنشستگی نزدیک‌تر می‌شود، تخصیص سهام خود را به‌تدریج کاهش می‌دهد. برای مثال، در سن ۵۰ سالگی، سرمایه‌گذاری که ۴۰٪ از پرتفوی خود را به سهام اختصاص داده است، ممکن است هر سال تخصیص سهام خود را ۱٪ کاهش دهد. سپس تخصیص دارایی‌های ایمن‌تر، مانند اسناد خزانه، را افزایش می‌دهد.
مسیر تدریجی
ثابت پرتفویی که از مسیر تدریجی ثابت استفاده می‌کند، همان تخصیص‌ها را حفظ می‌کند. برای مثال، یک سرمایه‌گذار ممکن است ۶۵٪ سهام و ۳۵٪ اوراق قرضه نگه دارد. اگر این تخصیص‌ها به دلیل تغییرات قیمتی در دارایی‌ها تغییر کند، پرتفوی دوباره متعادل می‌شود.
مسیر تدریجی صعودی
پرتفوی‌هایی که از این رویکرد استفاده می‌کنند، در ابتدا تخصیص بیشتری به اوراق قرضه نسبت به سهام دارند. تخصیص سهام با سررسید اوراق قرضه افزایش می‌یابد، به شرطی که ارزش سهام در پرتفوی کاهش نیابد. برای مثال، پرتفوی یک سرمایه‌گذار ممکن است در ابتدا با تخصیص ۷۰٪ اوراق قرضه و ۳۰٪ سهام شروع شود. پس از سررسید بخش بزرگی از اوراق قرضه، پرتفوی ممکن است شامل ۶۰٪ سهام و ۴۰٪ اوراق قرضه شود.
نظرات کاربران