منافع تضمین‌شده چیست؟

منافع تضمین‌شده چیست؟

منافع تضمین‌شده به‌طور کلی به سهام یا مشارکت شخصی در یک پروژه، سرمایه‌گذاری یا نتیجه اشاره دارد. در حوزه مالی، منافع تضمین‌شده به حق قانونی یک فرد یا نهاد برای دسترسی به دارایی‌های ملموس یا غیرملموس مانند پول، سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و سایر اوراق بهادار در آینده اطلاق می‌شود. معمولاً یک دوره انتظار یا دوره تضمین (vesting period) وجود دارد که طی آن فرد مدعی نمی‌تواند به دارایی دسترسی پیدا کند.

نکات کلیدی

• منافع تضمین‌شده به سهام شخصی یک فرد در یک سرمایه‌گذاری یا پروژه اشاره دارد، به‌ویژه جایی که امکان سود یا زیان مالی وجود دارد.

• در اصطلاحات مالی، منافع تضمین‌شده اغلب به توانایی ادعای قانونی دارایی‌هایی اشاره دارد که برای استفاده بعدی کنار گذاشته شده یا تخصیص یافته‌اند.

• منافع تضمین‌شده در برنامه‌های بازنشستگی مانند 401(k) رایج است، اما کارمند تنها پس از یک دوره انتظار مشخص می‌تواند وجوه تطبیقی را مطالبه کند.

شناخت منافع تضمین‌شده

اصطلاح منافع تضمین‌شده بسته به زمینه می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد. منافع تضمین‌شده برای افرادی وجود دارد که ادعا یا حقی برای مالکیت یک دارایی دارند، بدون وابستگی به چیز دیگری، حتی اگر در حال حاضر مالک آن دارایی نباشند. بنابراین، یک منافع زمانی تضمین‌شده می‌شود که عنوان یا حق دارایی در حال حاضر یا در آینده قابل انتقال به شخص دیگری باشد. این به این معناست که فرد یا نهادی می‌تواند در یک دارایی ملموس یا غیرملموس منافع تضمین‌شده داشته باشد، اگر هیچ شرطی برای مالکیت آن وجود نداشته باشد.

مدت زمانی که فرد یا نهاد باید قبل از اعمال مالکیت بر دارایی منتظر بماند، به‌عنوان دوره تضمین شناخته می‌شود. این دوره معمولاً توسط شرکت یا فردی که عنوان دارایی را در اختیار دارد، تعیین می‌شود. برای مثال، برخی شرکت‌ها ممکن است دوره‌های تضمین سه تا پنج ساله برای کارکنان در طرح‌های تقسیم سود تعیین کنند. در برخی موارد، هیچ دوره تضمینی وجود ندارد، به این معنا که منافع بلافاصله منتقل می‌شود.

نکته مهم

دوره‌های تضمین مشخص می‌کنند که یک فرد چه زمانی می‌تواند از منافع تضمین‌شده خود در دارایی یا وجوه استفاده کند.

منافع تضمین‌شده می‌تواند در نهادهای متعددی در سراسر چشم‌انداز مالی، از جمله طرح‌های بازنشستگی و برنامه‌های 401(k)، و همچنین سهام و گزینه‌ها وجود داشته باشد. مشارکت‌ها در طرح بازنشستگی کارکنان اغلب با شرایط خاصی همراه است که تعیین می‌کند چه زمانی می‌توان وجوه را برداشت کرد.

این طرح‌ها تحت این شرط هستند که شرکت‌کننده حق دارد در آینده از موجودی حساب برداشت کند. در این مورد، شرکت‌کننده یا سرمایه‌گذار حق تضمین‌شده‌ای نسبت به درآمدها دارد. دوره تضمین بسته به طرح بازنشستگی متفاوت است تا شرکت‌کننده به وجوه دسترسی پیدا کند.

همچنین ممکن است محدودیت‌هایی در میزان برداشت وجود داشته باشد که به درصد مشخصی در هر سال تضمین‌شده بستگی دارد. برای مثال، پس از گذراندن دوره تضمین پنج‌ساله، پیتر مجاز بود هر سال متوالی ۲۰٪ از صندوق بازنشستگی خود را برداشت کند.

ملاحظات ویژه

کارمندی که به طرح 401(k) پول واریز می‌کند، ممکن است در صورت ارائه تطبیق توسط کارفرما، در تطبیق شرکت نیز منافع تضمین‌شده داشته باشد. شرکت‌هایی که مشارکت‌های کارکنان در 401(k) را تطبیق می‌دهند، معمولاً برنامه‌های تضمین مشخصی دارند.

این برنامه‌ها میزان تطبیقی را که کارمند بر اساس سال‌های خدمت خود مستحق آن است، تعیین می‌کنند. برای مثال، یک شرکت ممکن است پس از یک سال خدمت، ۲۰٪ از وجوه تطبیقی را به کارمند اختصاص دهد. اگر پیتر به 401(k) با تطبیق شرکت کمک کند، پس از پنج سال خدمت کاملاً تضمین‌شده خواهد بود و به کل تطبیق شرکت مستحق می‌شود. اما اگر پس از سه سال شرکت را ترک کند، تنها می‌تواند ۶۰٪ از تطبیق شرکت را با خود ببرد.

برخی شرکت‌ها چرخه‌های تضمینی دارند که تطبیق را به بخش‌هایی تقسیم نمی‌کنند. به عبارت دیگر، کارمند پس از کار کردن برای مدت زمان مشخصی در شرکت، کاملاً تضمین‌شده می‌شود. فرض کنید پیتر برای شرکتی کار می‌کند که در آن کارکنان واجد شرایط پس از پنج سال خدمت کاملاً تضمین‌شده می‌شوند. اگر پیتر پس از سه سال شرکت را ترک کند، هیچ بخشی از وجوه تطبیقی شرکت را با خود نمی‌برد. بنابراین، برای شرکت‌کنندگان در 401(k) مهم است که به برنامه‌های تضمین شرکت خود توجه کنند.

منافع تضمین‌شده در برابر منافع در انتظار

منافع تضمین‌شده نباید با منافع در انتظار (vested in interest) اشتباه گرفته شود. این اصطلاح، برخلاف منافع تضمین‌شده، به نهادهایی مانند امانت‌ها (trusts) اعمال می‌شود. ذی‌نفع یک امانت در صورتی که نیازی به برآورده کردن هیچ شرطی برای اجرایی شدن منافع خود نداشته باشد، دارای منافع در انتظار است. در این مورد، گیرنده حق کنونی برای بهره‌مندی آینده دارد، مانند حقی به دارایی زمانی که منافع ذی‌نفع دیگر پایان یابد. در این حالت، آن ذی‌نفع به دارایی دسترسی پیدا می‌کند وقتی ذی‌نفع اصلی فوت کند.