Holdings چیست؟

اصطلاح holdings به محتوای یک سبد سرمایه‌گذاری که توسط یک فرد یا یک نهاد نگهداری می‌شود، گفته می‌شود، مانند صندوق مشترک. Holdings می‌توانند هر نوع محصول سرمایه‌گذاری باشند، از جمله سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های مشترک، گزینه‌ها، قراردادهای آتی و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs). داشتن چندین holding یا کلاس دارایی مختلف می‌تواند به تنوع‌بخشی سبد سرمایه‌گذاری کمک کند. Holdings با انجام معاملات، یعنی خرید و فروش، به دست می‌آیند و فروخته می‌شوند.

نکات کلیدی

• Holdings محتوای یک سبد سرمایه‌گذاری است که توسط یک فرد یا سازمان نگهداری می‌شود.
• Holdings سبد شامل انواع مختلف محصولات سرمایه‌گذاری، از جمله سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های مشترک، گزینه‌ها، قراردادهای آتی و ETF‌ها است.
• تعداد و انواع holdings در یک سبد به میزان تنوع آن کمک می‌کند.
• تنوع‌بخشی یک استراتژی مدیریت ریسک است که ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌های متنوع در یک سبد ایجاد می‌کند.

درک Holdings

همان‌طور که در بالا ذکر شد، holdings دارایی‌هایی هستند که یک سرمایه‌گذار خریداری کرده و در سبد سرمایه‌گذاری خود نگه می‌دارد. سرمایه‌گذاران می‌توانند افراد یا سازمان‌ها باشند، مانند صندوق‌های مشترک یا صندوق‌های بازنشستگی. دارایی‌هایی که به‌عنوان holdings طبقه‌بندی می‌شوند، می‌توانند شامل سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های مشترک، ETF‌ها، گزینه‌ها و مشتقات باشند.

تعداد و انواع holdings در یک سبد به تنوع آن کمک می‌کند. تنوع‌بخشی یک استراتژی مدیریت ریسک است که ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌های متنوع در یک سبد ایجاد می‌کند. یک سبد متشکل از دارایی‌های مختلف، به‌طور متوسط، بازده بلندمدت بالاتری دارد و ریسک هر دارایی یا اوراق خاص را کاهش می‌دهد.

یک سبد سرمایه‌گذاری متنوع به‌خوبی شامل ترکیبی از انواع دارایی‌ها و ابزارهای سرمایه‌گذاری است. این ممکن است شامل ترکیبی از سهام در بخش‌های مختلف، اوراق قرضه با سررسیدهای متفاوت و سایر سرمایه‌گذاری‌ها باشد. سبدی که holdings متمرکز در تعداد محدودی از سهام در یک بخش داشته باشد، به‌عنوان سبدی با تنوع بسیار محدود در نظر گرفته می‌شود.

نسبت holdings در یک سبد تأثیر قابل‌توجهی بر بازده کلی آن دارد. عملکرد بزرگ‌ترین holdings در سبد تأثیر بیشتری بر بازده کل سبد نسبت به holdings کوچک یا متوسط دارد.

مهم:

استراتژی سرمایه‌گذاری، تحمل ریسک و اهداف یک سرمایه‌گذار اغلب تعیین می‌کنند که چه holdingsی در سبد مالی خود دارند.

ملاحظات ویژه

سرمایه‌گذاران خرد معمولاً فهرست holdings مدیران ارشد سرمایه‌گذاری را بررسی می‌کنند تا معاملات آن‌ها را دنبال کرده و امیدوار باشند از موفقیت آن‌ها بهره‌مند شوند. سرمایه‌گذاران ممکن است سعی کنند فعالیت‌های معاملاتی موفق‌ترین مدیران را با خرید سهامی که مدیر طولانی‌مدت خریداری کرده یا به مقدار قابل‌توجهی اضافه کرده و فروش زمانی که مدیر سهم را خارج کرده، تقلید کنند.

این استراتژی همیشه برای سرمایه‌گذار متوسط موفق نیست، به دلیل تأخیر زمانی قابل توجه بین زمان انجام معاملات توسط مدیر و زمانی که holdings صندوق برای عموم منتشر می‌شود.

Holdings مدیران مشهور و کوچک از طریق فایل ارائه‌شده به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) به نام فرم ۱۳F هر سه ماه یک‌بار منتشر می‌شود. سرمایه‌گذاران ۴۵ روز تا پایان سه ماهه فرصت دارند holdings خود برای سه ماهه قبل را گزارش دهند. این الزامات فقط برای موقعیت‌های بلندمدت سهام اعمال می‌شود، به این معنی که سایر holdings مانند موقعیت‌های کوتاه، گزینه‌ها و holdings خارجی افشا نمی‌شوند.

Holdings در مقابل شرکت‌های هولدینگ

Holdings سرمایه‌گذاری با شرکت‌های هولدینگ متفاوت است. شرکت هولدینگ سهام شرکت‌های دیگر را نگه می‌دارد اما خدمات دیگری ارائه نمی‌دهد (مانند تولید کالا یا خدمات) و مستقیماً در تجارت فعالیت نمی‌کند. بلکه صرفاً به‌عنوان وسیله مالکیت سایر شرکت‌ها یا سرمایه‌گذاری‌ها عمل می‌کند. گاهی اوقات، زمانی که قصد دارد یک شرکت هولدینگ خالص باشد، با افزودن واژه holding یا holdings در انتهای نام خود این موضوع را مشخص می‌کند.

نمونه معروف، Berkshire Hathaway است. این شرکت در اوایل قرن نوزدهم به‌عنوان یک شرکت نساجی شروع به کار کرد. در حالی که شرکت در دهه‌های اول موفق بود، پس از جنگ جهانی اول با کاهش صنعت نساجی دچار مشکل شد. وارن بافت در دهه ۱۹۶۰ شروع به خرید سهام شرکت کرد و به اندازه کافی سهام خرید تا کنترل را به دست گرفته و مالک را از کار برکنار کند. از آنجا که آخرین عملیات نساجی شرکت در سال ۱۹۸۵ بسته شد، Berkshire Hathaway به یک شرکت هولدینگ تبدیل شد که برای خرید، نگهداری و فروش سرمایه‌گذاری‌ها در شرکت‌های دیگر استفاده می‌شود. برخی از holdings کلیدی Berkshire Hathaway شامل Benjamin Moore و GEICO هستند.

در برخی موارد، سرمایه‌گذاران ممکن است تصمیم بگیرند یک شرکت با مسئولیت محدود (LLC) ایجاد کنند که بتواند تمام سرمایه‌گذاری‌های آن‌ها را مالک شود. آن‌ها ممکن است این کار را برای کاهش ریسک خود، کاهش مالیات‌ها یا تجمیع سرمایه‌گذاری‌ها با دیگران، مانند شرکای تجاری یا اعضای خانواده، انجام دهند.

چگونه holdings یک صندوق مشترک را پیدا کنیم؟

اکثر صندوق‌های مشترک holdings خود را افشا می‌کنند. می‌توانید با مراجعه به وب‌سایت شرکت صندوق آن‌ها را پیدا کنید. همچنین می‌توانید holdings را در اوراق توضیحی صندوق مشاهده کنید یا از مدیر صندوق بخواهید فهرستی ارائه دهد.

Top Holdings در یک سرمایه‌گذاری چیست؟

Top holdings هر دارایی با بالاترین وزن در یک سبد سرمایه‌گذاری است. می‌توانید top holdings سبد سرمایه‌گذاری خود را با تعیین دارایی‌هایی که بیشترین ارزش دلاری را دارند مشخص کنید. صندوق‌های مشترک معمولاً top holdings خود را بر اساس درصد سرمایه‌گذاری فهرست می‌کنند. برای مثال، بالاترین equity holding صندوق Growth Fund of America در ۳۱ مارس ۲۰۲۴، شرکت Microsoft بود. طبق اوراق توضیحی، ۶.۲٪ از صندوق در این شرکت سرمایه‌گذاری شده بود.

Buy and Hold چیست؟

Buy and hold یک استراتژی سرمایه‌گذاری است. این یک استراتژی بلندمدت و غیرفعال است که در آن سرمایه‌گذار دارایی‌ها را خریداری کرده و حتی زمانی که بازار نوسانات کوتاه‌مدت نشان می‌دهد، نگه می‌دارد. این در مقابل سرمایه‌گذاری فعال است که شامل خرید و فروش مداوم دارایی‌ها و تغییر مداوم holdings است.

جمع‌بندی

هر دارایی که خریداری کرده و در سبد خود نگه می‌دارید، جزو holdings شماست. این شامل سهام، اوراق قرضه، ETF‌ها، صندوق‌های مشترک و حتی نقدینگی می‌شود. اگر می‌خواهید ریسک خود را کاهش دهید (بازار، ارز، اقتصاد و غیره)، مهم است که holdings خود را تنوع دهید. این به معنای سرمایه‌گذاری و نگه داشتن انواع مختلف دارایی‌ها و همچنین گسترش holdings در بخش‌ها و صنایع مختلف است. در صورت عدم اطمینان، با یک متخصص مالی مشورت کنید تا holdings شما به‌طور مؤثر عمل کند.