بازده دارایی‌های خالص (RONA) چیست؟

بازده دارایی‌های خالص (RONA) یک معیار عملکرد است که سود خالص یک شرکت را نسبت به کل دارایی‌های خالص آن اندازه‌گیری می‌کند و نشان می‌دهد که شرکت چگونه از این دارایی‌ها برای ایجاد درآمد استفاده می‌کند.

بازده دارایی‌های خالص (RONA) چیست؟

بازده دارایی‌های خالص (RONA) معیاری برای عملکرد مالی است که به صورت سود خالص تقسیم بر مجموع دارایی‌های ثابت و سرمایه در گردش خالص محاسبه می‌شود. سود خالص همچنین به عنوان درآمد خالص شناخته می‌شود. نسبت RONA نشان می‌دهد که یک شرکت و مدیریت آن چگونه دارایی‌ها را در روش‌های اقتصادی ارزشمند به کار می‌گیرند؛ نتیجه نسبت بالا نشان‌دهنده این است که مدیریت از هر دلار سرمایه‌گذاری‌شده در دارایی‌ها، درآمد بیشتری کسب می‌کند. RONA همچنین برای ارزیابی عملکرد یک شرکت در مقایسه با سایر شرکت‌های صنعت خود استفاده می‌شود.

نکات کلیدی

بازده دارایی‌های خالص (RONA) سود خالص یک شرکت را با دارایی‌های خالص آن مقایسه می‌کند تا نشان دهد که شرکت چگونه از این دارایی‌ها برای ایجاد درآمد استفاده می‌کند. نسبت RONA بالا نشان می‌دهد که مدیریت استفاده از دارایی‌های شرکت را به حداکثر رسانده است. درآمد خالص و دارایی‌های ثابت می‌توانند برای اقلام غیرمعمول یا غیرتکراری تنظیم شوند تا نتیجه نسبتی نرمال‌شده به دست آید.

فرمول بازده دارایی‌های خالص

RONA = (سود خالص) / (دارایی‌های ثابت + سرمایه در گردش خالص) سرمایه در گردش خالص = دارایی‌های جاری − بدهی‌های جاری که در آن:

RONA = بازده دارایی‌های خالص سرمایه در گردش خالص = NWC

نحوه محاسبه RONA

سه جزء RONA عبارتند از: سود خالص، دارایی‌های ثابت و سرمایه در گردش خالص. سود خالص در صورت سود و زیان یافت می‌شود و به صورت درآمد منهای هزینه‌های مرتبط با تولید یا فروش محصولات شرکت، هزینه‌های عملیاتی مانند حقوق مدیریت و خدمات عمومی، هزینه‌های بهره مرتبط با بدهی و تمام هزینه‌های دیگر محاسبه می‌شود. دارایی‌های ثابت، اموال ملموس مورد استفاده در تولید، مانند املاک و مستغلات و ماشین‌آلات هستند و شامل goodwill یا سایر دارایی‌های نامشهود موجود در ترازنامه نمی‌شوند. سرمایه در گردش خالص با کسر بدهی‌های جاری شرکت از دارایی‌های جاری آن محاسبه می‌شود. توجه به این نکته مهم است که بدهی‌های بلندمدت بخشی از سرمایه در گردش نیستند و در مخرج هنگام محاسبه سرمایه در گردش برای نسبت بازده دارایی‌های خالص کسر نمی‌شوند. گاهی اوقات، تحلیلگران چند تنظیم در ورودی‌های فرمول نسبت انجام می‌دهند تا نتایج را نرمال کنند، به‌ویژه هنگام مقایسه با شرکت‌های دیگر. به عنوان مثال، در نظر بگیرید که موجودی دارایی‌های ثابت می‌تواند تحت تأثیر انواع خاصی از استهلاک تسریع‌شده قرار گیرد، جایی که تا ۴۰٪ از ارزش یک دارایی ممکن است در اولین سال کامل استقرار آن حذف شود. علاوه بر این، هر رویداد قابل‌توجهی که منجر به زیان بزرگ یا درآمد غیرمعمول شده باشد، باید از سود خالص حذف شود، به‌ویژه اگر این‌ها رویدادهای یک‌باره باشند. دارایی‌های نامشهود مانند goodwill مورد دیگری هستند که تحلیلگران گاهی اوقات از محاسبه حذف می‌کنند، زیرا اغلب صرفاً از یک اکتساب ناشی می‌شوند، نه دارایی‌ای که برای استفاده در تولید کالاها، مانند یک قطعه تجهیزات جدید، خریداری شده است.

RONA چه چیزی را نشان می‌دهد؟

نسبت بازده دارایی‌های خالص (RONA) درآمد خالص یک شرکت را با دارایی‌های آن مقایسه می‌کند و به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا تعیین کنند که شرکت چگونه از دارایی‌های خود سود تولید می‌کند. هرچه درآمد یک شرکت نسبت به دارایی‌هایش بالاتر باشد، شرکت به طور مؤثرتری این دارایی‌ها را به کار می‌گیرد. RONA به‌ویژه برای شرکت‌های سرمایه‌بر که دارایی‌های ثابت بخش عمده‌ای از دارایی‌های آن‌ها را تشکیل می‌دهند، معیار مهمی است. در بخش تولید سرمایه‌بر، RONA همچنین می‌تواند به صورت زیر محاسبه شود: بازده دارایی‌های خالص = (درآمد کارخانه − هزینه‌ها) / دارایی‌های خالص

تفسیر بازده دارایی‌های خالص

هرچه بازده دارایی‌های خالص بالاتر باشد، عملکرد سود شرکت بهتر است. RONA بالاتر به این معناست که شرکت از دارایی‌ها و سرمایه در گردش خود به طور کارآمد و مؤثری استفاده می‌کند، اگرچه هیچ محاسبه واحدی کل داستان عملکرد یک شرکت را بیان نمی‌کند. بازده دارایی‌های خالص تنها یکی از نسبت‌های متعددی است که برای ارزیابی سلامت مالی یک شرکت استفاده می‌شود. اگر هدف از انجام محاسبه، ایجاد یک دیدگاه بلندمدت از توانایی شرکت برای ایجاد ارزش باشد، هزینه‌های غیرعادی ممکن است به رقم سود خالص اضافه شوند. به عنوان مثال، اگر شرکتی سود خالص ۱۰ میلیون دلار داشته باشد اما هزینه غیرعادی ۱ میلیون دلاری متحمل شده باشد، رقم سود خالص می‌تواند به ۱۱ میلیون دلار تنظیم شود. این تنظیم نشانه‌ای از بازده دارایی‌های خالص را ارائه می‌دهد که شرکت می‌تواند در سال بعد انتظار داشته باشد اگر نیازی به تحمل هزینه‌های غیرعادی بیشتر نداشته باشد.

مثال RONA

فرض کنید شرکتی درآمدی به مبلغ ۱ میلیارد دلار و کل هزینه‌ها از جمله مالیات به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار داشته باشد، که سود خالص ۲۰۰ میلیون دلار را به دنبال دارد. این شرکت دارای دارایی‌های جاری به ارزش ۴۰۰ میلیون دلار و بدهی‌های جاری به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار است، که سرمایه در گردش خالص ۲۰۰ میلیون دلار را به دست می‌دهد. علاوه بر این، دارایی‌های ثابت شرکت به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار است. افزودن دارایی‌های ثابت به سرمایه در گردش خالص، ۱ میلیارد دلار را در مخرج هنگام محاسبه RONA به دست می‌دهد. تقسیم سود خالص ۲۰۰ میلیون دلار بر ۱ میلیارد دلار، بازده دارایی‌های خالص ۲۰٪ را برای شرکت به دست می‌دهد.