به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کریپتواسلیت، استیبل‌کوین‌های کنونی، بازتابی از سیستم مالی آمریکا هستند و با پشتوانه دلار، تابع سیاست‌های پولی این کشور عمل می‌کنند. این وابستگی برای برخی کشورها سودمند است، اما برای بسیاری در آسیا، چالشی استراتژیک ایجاد می‌کند.
باور رایج در دنیای دارایی‌های دیجیتال این است که یک ارز دیجیتال واحد، پرداخت‌ها و تجارت جهانی را در انحصار خود می‌گیرد. برخی تصور می‌کنند استیبل‌کوین‌های دلاری، با نقدینگی بالا و جایگاه جهانی دلار، به لایه تسویه اصلی جهان تبدیل خواهند شد. اما واقعیت‌های اقتصادی آسیا روایتی متفاوت را ترسیم می‌کند: آینده‌ای که در آن نیازهای فوری و عملی اقتصادهای بومی، مسیر نوآوری را هدایت می‌کند.
در سایه دلار
دلار آمریکا سایه‌ای سنگین بر اکوسیستم دارایی‌های دیجیتال انداخته است. استیبل‌کوین‌های مانند USDT و USDC، که به دلار وابسته‌اند، حجم عمده معاملات رمزارزی را به خود اختصاص داده و دروازه ورود به این بازارها هستند. پس از انتخابات آمریکا در سال ۱۴۰۳، حمایت از رمزارزهایی با پشتوانه اوراق بدهی دولتی آمریکا افزایش یافت، که نشان‌دهنده نفوذ عمیق دلار در این حوزه است.
با این حال، نشانه‌هایی از تغییر این روند دیده می‌شود. نوسانات سیاست‌های تجاری و تعرفه‌ای آمریکا، بازده اوراق خزانه‌داری را بالا برده و ریسک این دارایی‌ها را برای شرکت‌ها و دولت‌های غیرآمریکایی تغییر داده است. افزایش ذخایر طلای بانک‌های مرکزی، گواهی بر این تغییر نگرش است.
کشورهای متحد آمریکا، از اروپا تا آسیای جنوب شرقی، در حال بازنگری وابستگی سیاست‌های تجاری و پولی خود به دلار هستند. دلارزدگی، یا وابستگی اقتصادهای بومی به دلار، همواره برای بازارهای نوظهور هشداری جدی بوده است. بحران مالی آسیا در دهه ۱۹۹۰، نتیجه وام‌گیری به دلار و درآمد به ارزهای بومی بود. اکنون، استیبل‌کوین‌های دلاری در بسیاری از اقتصادهای نوظهور، مسیری سریع به سوی دلارزدگی تلقی می‌شوند.
مهم‌تر از همه، سیاست پولی باید در خدمت رشد اقتصاد بومی باشد. بانک‌های مرکزی مدرن برای احیای اقتصاد ملی به ابزارهایی نیاز دارند که بتوانند کنترل کنند. پذیرش رمزارزهای دلاری، توانایی بانک‌های مرکزی آسیایی را برای بهره‌گیری از نرخ ارز به عنوان سپری در برابر شوک‌های خارجی، به‌ویژه در تضاد با چرخه اقتصادی آمریکا، محدود می‌کند. بانک تسویه بین‌المللی (BIS) نیز خطر «جایگزینی ارزی» را هشدار داده است.
تکثر استیبل‌کوین‌های: فرصتی برای آسیا
اقتصادهای نوظهور آسیایی می‌توانند از اشتیاق جهانی به استیبل‌کوین‌های برای تقویت قدرت پولی بومی خود بهره ببرند. بانک‌های مرکزی باید مزایای ریل‌های پرداخت سریع، ارزان و ۲۴ ساعته استیبل‌کوین‌های را از دارایی‌های دلاری جدا کنند تا استقلال مالی خود را حفظ کنند.
برخی کشورها این فرصت را غنیمت شمرده‌اند. اداره پولی سنگاپور با نهایی کردن چارچوب نظارتی برای استیبل‌کوین‌های تک‌ارزی، راه را برای صدور رمزارز با پشتوانه دلار سنگاپور هموار کرده است. این رمزارز، تسویه پرداخت‌های تجاری را سریع‌تر و ارزان‌تر کرده و پرداخت‌های برون‌مرزی در منطقه را ساده می‌سازد.
ژاپن نیز با اصلاح قانون خدمات پرداخت، به بانک‌ها و شرکت‌های مورد اعتماد اجازه صدور استیبل‌کوین‌های با پشتوانه ین را داده است. شرکت‌های SBI، سرکل، ریپل و استارتیل برنامه‌ریزی برای عرضه رمزارز ین‌محور کرده‌اند، و مونکس و JPYC نیز در حال توسعه گزینه‌های بومی هستند.
در فیلیپین، استیبل‌کوین‌های راه‌حلی فوری برای چالش حواله‌های ماهانه ۳ میلیارد دلاری ارائه می‌دهند. یک کسب‌وکار کوچک می‌تواند با استفاده از استیبل‌کوین‌های تنظیم‌شده، پرداخت‌های خارجی را بدون کارمزد شبکه‌های کارت و در چند دقیقه دریافت کند، که تحولی در سرعت و هزینه تراکنش‌هاست.
با تنظیم و توسعه استیبل‌کوین‌های بومی، بانک‌های مرکزی آسیایی می‌توانند کنترل سیستم‌های مالی خود را حفظ کرده و آینده دیجیتال را فعالانه شکل دهند. این مدل می‌تواند در کریدورهای تجاری پررونق آسیا تکرار شود، شبکه‌ای از استیبل‌کوین‌های با قابلیت همکاری ایجاد کند که تسویه را تسریع کرده و وابستگی به دلار در تجارت درون‌آسیایی را کاهش دهد.
این فرصت برای کنگلومراهای تجاری بزرگ آسیا، که در اقتصادهای قرن بیستم ژاپن، کره، هنگ‌کنگ، اندونزی، فیلیپین و هند نقش کلیدی داشتند، بسیار جذاب است. این شرکت‌ها از استیبل‌کوین‌های بومی برای کاهش اصطکاک در جریان کالاها و سرمایه بهره می‌برند. حتی بازرگانان بومی و کسب‌وکارهای کوچک و متوسط نیز با حذف کارمزدها و ریسک تسویه شبکه‌های کارت سنتی، از این تحول سود می‌برند.
فصل آینده استیبل‌کوین‌های
استیبل‌کوین‌های کنونی به سیستم پولی آمریکا وابسته‌اند، اما این وضعیت اجتناب‌ناپذیر نیست. بانک‌های مرکزی و تنظیم‌کنندگان مالی از پاکستان تا کره در تلاشند تا نوآوری‌های استیبل‌کوین‌های را بدون پذیرش دلارزدگی به اقتصاد خود وارد کنند. سنگاپور، با ارز بومی قوی و نقش برجسته در تجارت جهانی، نمونه‌ای موفق از این رویکرد است.
نوآوری به معنای خلق سیستم‌های کارآمدتر است، نه تکرار ساختارهای قدیمی. سیاست‌گذاران مالی آسیا می‌توانند ریل‌های پرداخت سریع را از دارایی‌های پشتوانه جدا کنند، فضای سیاست‌گذاری پولی را حفظ کنند و بر کریدورهای پرداخت درون‌آسیایی با ارزش بالا تمرکز کنند. آینده‌ای با تکثر استیبل‌کوین‌های هنوز به طور کامل محقق نشده است، اما این داستان، مانند هر افسانه دیگری، ارزش پیگیری دارد و نویدبخش تحولی در اقتصاد دیجیتال آسیاست.
نظرات کاربران