ارزش دفتری ملموس هر سهم چیست؟

ارزش دفتری ملموس هر سهم (TBVPS) چیست؟

ارزش دفتری ملموس هر سهم (TBVPS) روشی است که ارزش یک شرکت را بر اساس هر سهم با اندازه‌گیری حقوق صاحبان سهام بدون احتساب دارایی‌های نامشهود تعیین می‌کند. دارایی‌های نامشهود، دارایی‌هایی هستند که فاقد ماهیت فیزیکی‌اند و بنابراین ارزش‌گذاری آن‌ها دشوارتر از دارایی‌های ملموس است.

TBVPS مشابه نسبت قیمت به ارزش دفتری ملموس (PTBV) است.

نکات کلیدی

• ارزش دفتری ملموس هر سهم (TBVPS) ارزش دارایی‌های ملموس یک شرکت تقسیم بر تعداد سهام جاری آن است.
• TBVPS ارزش بالقوه هر سهم از یک شرکت را در صورت لزوم انحلال دارایی‌هایش تعیین می‌کند.
• دارایی‌هایی مانند اموال و تجهیزات به‌عنوان دارایی‌های ملموس محسوب می‌شوند. دارایی‌های نامشهود مانند حسن نیت در محاسبه TBVPS لحاظ نمی‌شوند.
• یکی از انتقادات به اعتبار TBVPS، عدم دقت در حسابداری دارایی‌های ملموس یک شرکت است.

فرمول TBVPS

$\text{TBVPS} = \frac{\text{حقوق کل سهام} - \text{سهام ممتاز} - \text{دارایی‌های نامشهود}}{\text{تعداد کل سهام جاری}}$

جایی که:

• حقوق کل سهام: شامل حقوق سهامداران عادی در شرکت است.
• سهام ممتاز: کسر می‌شود زیرا سهامداران ممتاز ادعای بالاتری بر دارایی‌ها دارند.
• دارایی‌های نامشهود: مواردی مانند حسن نیت، اختراعات و غیره که غیرفیزیکی هستند.
• تعداد کل سهام جاری: تعداد کل سهامی که در حال حاضر در اختیار سهامداران است.

درک ارزش دفتری ملموس هر سهم

ارزش دفتری ملموس (TBV) یک شرکت، مقداری است که سهامداران عادی می‌توانند انتظار دریافت آن را در صورت ورشکستگی شرکت داشته باشند—که منجر به انحلال دارایی‌های آن به قیمت ارزش دفتری می‌شود. دارایی‌های نامشهود مانند حسن نیت در ارزش دفتری ملموس لحاظ نمی‌شوند، زیرا در زمان انحلال قابل فروش نیستند. با این حال، شرکت‌هایی با ارزش دفتری ملموس بالا معمولاً در صورت ورشکستگی حفاظت بیشتری برای سهامداران در برابر کاهش ارزش فراهم می‌کنند.

ارزش دفتری ملموس هر سهم تنها بر ارزش دارایی‌های ملموس سازمان، مانند ساختمان‌ها و تجهیزات، تمرکز دارد. پس از تعیین ارزش دارایی‌های ملموس، این مقدار بر تعداد سهام جاری شرکت تقسیم می‌شود. مقداری که در این فرآیند تعیین می‌شود، به‌عنوان TBVPS شرکت شناخته می‌شود.

TBV تخمینی از ارزش شرکت در صورت ورشکستگی و اجبار به انحلال کامل دارایی‌هایش ارائه می‌دهد. از آنجا که ویژگی‌های ذاتی خاصی مانند حسن نیت یا دانش کارکنان نمی‌توانند به قیمت فروخته شوند، TBV دارایی‌های نامشهود را شامل نمی‌شود. TBV تنها به اقلام فیزیکی که می‌توانند لمس شوند و با ارزش بازار به‌راحتی قابل تعیین فروخته شوند، اعمال می‌شود.

نکته مهم: برخی پایگاه‌های داده آنلاین و وب‌سایت‌ها به سرمایه‌گذاران بالقوه اجازه می‌دهند پیشرفت TBVPS یک شرکت را در طول زمان بررسی کنند.

الزامات ارزش دفتری ملموس هر سهم

دارایی‌های ملموس یک سازمان می‌توانند شامل هر محصول فیزیکی که شرکت تولید می‌کند و همچنین مواد مورد استفاده برای تولید آن‌ها باشند. به‌عنوان مثال، اگر شرکتی در زمینه تولید دوچرخه فعالیت کند، هر دوچرخه تکمیل‌شده، قطعات استفاده‌نشده دوچرخه یا مواد اولیه‌ای که در فرآیند ساخت دوچرخه استفاده می‌شوند، به‌عنوان دارایی‌های ملموس محسوب می‌شوند. ارزش این دارایی‌ها بر اساس قیمتی که در صورت اجبار شرکت به انحلال، معمولاً در زمان ورشکستگی، به دست می‌آیند، تعیین می‌شود.

علاوه بر دارایی‌های مرتبط با تولید محصول، هر گونه تجهیزات مورد استفاده برای ایجاد محصول نیز می‌تواند شامل شود. این می‌تواند شامل ابزارها یا ماشین‌آلاتی باشد که برای تکمیل تولید لازم است، و همچنین هر املاک و مستغلاتی که برای اهداف تولید مالکیت و استفاده می‌شوند. تجهیزات تجاری اضافی، مانند کامپیوترها و کابینت‌های بایگانی، نیز ممکن است برای اهداف ارزش‌گذاری به‌عنوان دارایی‌های ملموس در نظر گرفته شوند.

انتقاد از TBVPS

ارزش دفتری به نسبت حقوق سهامداران به تعداد سهام جاری اشاره دارد. این ارزش تنها ارزش‌گذاری حسابداری را در نظر می‌گیرد که همیشه بازتاب دقیقی از ارزش‌گذاری بازار کنونی یا آنچه که در طول فروش می‌تواند دریافت شود، نیست.