به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار ارز در روزهای اخیر وارد مرحله‌ای حساس از بازتعادل شده است؛ مرحله‌ای که در آن، نه فروشندگان قدرت ادامه‌ی ریزش دارند و نه خریداران توان آغاز یک موج صعودی تازه. دلار که پس از اصلاح تا محدوده‌ی ۱۰۵ تا ۱۰۶ هزار تومان بار دیگر با حمایت معامله‌گران روبه‌رو شد، دیروز توانست در کانال ۱۰۸ هزار تومان به کار خود پایان دهد، واکنشی قابل‌توجه به محدوده‌ی تقاضایی که پیش‌تر نیز در تحلیل‌ها به‌عنوان منطقه‌ی حمایتی کلیدی به آن اشاره شده بود.
با این حال، هنوز نشانه‌ای از بازگشت پرقدرت خریداران در بازار دیده نمی‌شود. هر بار که قیمت به حوالی ۱۱۰ هزار تومان نزدیک می‌شود، فشار عرضه شدت می‌گیرد و باعث می‌شود روند صعودی دوام نیاورد. این الگوی رفتاری نشان‌دهنده‌ی کمبود مومنتوم خرید و بی‌اعتمادی فعالان بازار به تداوم رشد کوتاه‌مدت است. در واقع، بازار در حال شناسایی کف جدید خود است، اما هنوز برای صعودهای پایدار نیازمند ورود نقدینگی تازه و تثبیت اطمینان سرمایه‌گذاران است.
فشار تقاضا در محدوده‌ی حمایتی؛ دلار به دنبال تعادل تازه
سطح ۱۰۵ هزار تومان اکنون به یکی از معتبرترین نواحی حمایتی بازار تبدیل شده است. برخورد مجدد قیمت با این سطح و بازگشت از آن، نشان می‌دهد که معامله‌گران حقیقی و حتی برخی بازیگران بزرگ بازار، حاضر به عرضه‌ی بیشتر در این محدوده نیستند.
این سطح نه‌تنها از منظر تکنیکال، بلکه از دید روانی نیز اهمیت دارد؛ چراکه افت قیمت به زیر ۱۰۰ هزار تومان در شرایط فعلی، با واقعیت‌های اقتصادی کشور و انتظارات تورمی سازگار نیست. در نتیجه، بسیاری از فعالان حرفه‌ای این محدوده را به‌عنوان کف بالقوه‌ی جدید تلقی می‌کنند.
اما در سمت مقابل، محدوده‌ی ۱۱۰ هزار تومان همچنان به‌عنوان مقاومت سنگین و تعیین‌کننده در برابر رشد قیمت عمل می‌کند. هر تلاشی برای عبور از این سطح تاکنون با فشار فروش و بازگشت سریع قیمت مواجه شده است. بنابراین تا زمانی که دلار نتواند به‌صورت پایدار بالای ۱۱۰ هزار تومان تثبیت شود، نمی‌توان از آغاز فاز صعودی جدید سخن گفت.
اندیکاتورها چه می‌گویند؟ نشانه‌های بهبود آهسته در دل رکود
بررسی داده‌های تکنیکال، نشانه‌هایی از احتمال شکل‌گیری کف میان‌مدت را آشکار می‌کند.
اندیکاتور RSI پس از برخورد به ناحیه‌ی اشباع فروش در محدوده‌ی ۳۰، اکنون در حال بازیابی است و در نزدیکی سطح ۴۵ در نوسان است. این رفتار معمولاً به‌معنای کاهش فشار فروش و آمادگی تدریجی بازار برای بازگشت است.
در اندیکاتور MACD نیز نشانه‌هایی از «هیدن دایورجنس مثبت» مشاهده می‌شود؛ جایی که کف‌های قیمتی پایین‌تر با کف‌های بالاتر در اندیکاتور همراه شده‌اند. این الگو معمولاً حاکی از آن است که فشار فروش در حال تخلیه است و احتمال بازگشت تدریجی خریداران وجود دارد.
با وجود این سیگنال‌ها، حجم معاملات پایین و کندی واکنش بازار نشان می‌دهد که بازار هنوز به انگیزه‌ی بیرونی – نظیر شوک سیاسی، تغییر سیاست پولی، یا افزایش تقاضای فصلی – برای آغاز حرکت بعدی نیاز دارد.
تحلیل میان‌مدت؛ آیا مسیر ۱۱۵ تا ۱۲۰ هزار تومان دوباره فعال می‌شود؟
در نمای بزرگ‌تر، دلار هنوز در یک ساختار صعودی میان‌مدت قرار دارد و شیب روند اصلی هنوز به سمت بالا متمایل است. به‌عبارتی، ریزش‌های اخیر بیشتر اصلاح طبیعی در دل روند اصلی بوده‌اند تا تغییر جهت کامل.
اگر قیمت بتواند در روزهای آینده بالای ۱۰۸ هزار تومان تثبیت شود و سپس از سد ۱۱۰ هزار تومان عبور کند، اولین هدف در محدوده‌ی ۱۱۵ هزار تومان و هدف بعدی در حوالی ۱۱۸ تا ۱۲۰ هزار تومان قرار می‌گیرد. این نواحی، سقف‌های تاریخی اخیر بازار هستند و عبور از آن‌ها می‌تواند مسیر را برای ادامه‌ی رشد در فصل پایانی سال باز کند.
تحلیل بنیادی؛ تعادل شکننده میان سیاست و واقعیت اقتصادی
از منظر بنیادی، بازار ارز در وضعیت انتظار و احتیاط به‌سر می‌برد. در حالی‌که نرخ رسمی ارز در محدوده‌ی کنترل‌شده باقی مانده، بازار آزاد همچنان به شدت به سیگنال‌های سیاسی و انتظارات تورمی حساس است. هرگونه خبر از سمت مذاکرات خارجی و تغییر سیاست‌ها می‌تواند جهت کوتاه‌مدت دلار را تعیین کند.
در هفته‌های اخیر، مهم‌ترین عامل اثرگذار بر دلار، کاهش هیجانات تورمی داخلی و ثبات نسبی نقدینگی در بازار بین‌بانکی بوده است. بانک مرکزی با تزریق هدفمند ارز و مدیریت بازار حواله، موفق شد فشار تقاضا را در بخش تجاری کاهش دهد. این اقدام باعث شد نوسانات نرخ دلار در محدوده‌ی نسبتاً محدودی حبس شود.
اما از سوی دیگر، رشد تدریجی نقدینگی و افزایش هزینه‌های بودجه‌ای دولت می‌تواند در ماه‌های آتی مجدداً پایه‌ی تورمی را تحریک کند؛ عاملی که دیر یا زود اثر خود را بر بازار ارز خواهد گذاشت. بسیاری از تحلیلگران معتقدند که اگر روند فعلی تزریق منابع بدون پشتوانه‌ی درآمدی ادامه یابد، در نیمه‌ی نخست زمستان احتمال رشد دوباره‌ی دلار بسیار بالاست.
احتمال بازگشت نقدینگی به بازار ارز
رفتار بازیگران بزرگ نشان می‌دهد که بازار به دنبال فرصت بازگشت سرمایه‌های کوتاه‌مدت است. در هفته‌ی گذشته، افزایش محسوس تقاضا برای حواله‌های خرد و اسکناس در صرافی‌های مرزی به چشم می‌خورد، نشانه‌ای از بازگشت تدریجی خریداران محتاط.
سناریوهای پیش‌رو
در حال حاضر می‌توان سه سناریوی اصلی برای مسیر دلار در هفته‌های آینده ترسیم کرد:
۱. سناریوی تثبیت (احتمال متوسط رو به بالا)
اگر دلار بتواند بین ۱۰۶ تا ۱۱۰ هزار تومان نوسان متعادل خود را حفظ کند و حجم معاملات کم بماند، بازار عملاً وارد فاز استراحتی می‌شود. در این حالت، جهت بعدی تنها پس از داده‌های اقتصادی جدید مشخص خواهد شد.
۲. سناریوی صعودی (احتمال ۴۰٪)
عبور از مقاومت ۱۱۰ هزار تومان و تثبیت بالای آن، مسیر رشد تا ۱۱8 و سپس 120 هزار تومان را باز می‌کند. تحقق این سناریو معمولاً با افزایش انتظارات تورمی، رشد قیمت طلا و افزایش نقدینگی همراه خواهد بود.
۳. سناریوی اصلاحی (احتمال کم)
در صورتی که حمایت ۱۰۵ هزار تومان شکسته شود و فروشندگان کنترل بازار را به‌دست بگیرند، اصلاح می‌تواند تا ۱۰۲ هزار تومان ادامه یابد. با این حال، در این محدوده انتظار ورود تقاضای سنگین وجود دارد و احتمال بازگشت از آن بالاست.
جمع‌بندی و چشم‌انداز
بازار دلار اکنون در مرحله‌ی آرامش پیش از تصمیم بزرگ قرار دارد. نه نشانه‌ی ریزش جدی دیده می‌شود و نه جهش پرقدرت. تا زمانی که قیمت در محدوده‌ی ۱۰۵ تا ۱۱۰ هزار تومان باقی بماند، می‌توان این دوره را نوعی «انباشت انرژی برای حرکت بعدی» دانست.
در میان‌مدت، چشم‌انداز دلار همچنان صعودی ملایم ارزیابی می‌شود، مگر اینکه سیاست‌گذار ارزی بتواند با ابزارهای پایدار و منابع جدید ارزی تعادل تازه‌ای در عرضه ایجاد کند.
نظرات کاربران