به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کوین‌تلگراف، مدیران حوزه رمزارز معتقدند که ایجاد شهری خودمختار مبتنی بر سیستم‌های رمزنگاری‌شده و غیرمتمرکز از نظر فنی ممکن است، اما چالش‌های بزرگی به همراه دارد. در سال‌های اخیر، تلاش‌های متعددی برای ساخت «شهرهای رمزارزی» — مناطق ویژه‌ای که بر پایه فناوری بلاک‌چین عمل می‌کنند — انجام شده، اما اکثر این پروژه‌ها با شکست مواجه شده‌اند. مدیران رمزارزی معتقدند دلایل این ناکامی‌ها را می‌دانند.
یکی از پروژه‌های برجسته، ایکان سیتی بود که توسط خواننده سنگالی-آمریکایی، ایکان، در سال ۲۰۱۸ معرفی شد. این پروژه قرار بود شهری هوشمند با اقتصاد مبتنی بر رمزارز و بودجه ۶ میلیارد دلاری باشد، اما در نهایت در تیرماه ۱۴۰۴ رسماً متوقف شد.
جزیره ساتوشی، پروژه‌ای برای خرید جزیره‌ای در نزدیکی وانواتو، در سال ۱۴۰۰ با هدف ایجاد خانه‌ای برای حرفه‌ای‌های رمزارز در اقتصادی بلاک‌چینی آغاز شد. آخرین به‌روزرسانی این پروژه در تیرماه ۱۴۰۴ منتشر شد و همچنان در تلاش برای راه‌اندازی خدمات ضروری و اخذ مجوز از ذی‌نفعان جزیره بود.
همچنین در سال ۲۰۱۸، طرحی بلندپروازانه برای ساخت شهری مبتنی بر بلاک‌چین به نام پوئرتوپیا در پایگاه نیروی دریایی روزولت رودز در سیبا اعلام شد، اما سال‌هاست که هیچ پیشرفت قابل‌توجهی گزارش نشده است.
شهرهای رمزارزی مشکلات نادرستی را هدف قرار داده‌اند
آری ردبورد، رئیس سیاست‌گذاری جهانی شرکت تحلیل بلاک‌چین TRM Labs، در گفت‌وگو با کوین‌تلگراف اظهار داشت که بسیاری از پروژه‌های شهرهای رمزارزی به دلیل تمرکز بر اهداف غیرممکن شکست می‌خورند.
بسیاری از این پروژه‌ها به دنبال ساخت شهری کاملاً جدید هستند که با اقتصادی مبتنی بر بلاک‌چین، تأمین مالی از طریق توکن‌ها و خودمختاری کامل از جامعه جهانی عمل کند. اما ردبورد معتقد است فرصت واقعی در مدرن‌سازی اقتصادهای موجود نهفته است — استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل ریسک، شناسایی تقلب و تصمیم‌گیری هوشمندانه‌تر، و بهره‌گیری از بلاک‌چین برای ایجاد لایه‌ای از اعتماد که شفافیت و پاسخگویی را تضمین کند.
او گفت: «ایده شهر رمزارزی در حال حاضر در جریان است. مسئله، ارتقای سیستم‌هایی است که به آن‌ها وابسته‌ایم. با افزایش پذیرش نهادی و وضع قوانین شفاف‌تر توسط دولت‌ها، زیرساخت مالی جهان به سمت زنجیره‌ای شدن حرکت می‌کند.»
به گفته او، هر شهری به مرور به یک شهر رمزارزی تبدیل خواهد شد، نه از طریق ایدئولوژی، بلکه با فناوری — راه‌هایی سریع‌تر، ایمن‌تر و شفاف‌تر برای انتقال ارزش.
شهر رمزارزی خالص ممکن، اما دشوار است
کدان استادلمن، مدیر ارشد فناوری پلتفرم بلاک‌چین کومودو، به کوین‌تلگراف گفت که شهرهای خودمختار مبتنی بر سیستم‌های رمزنگاری‌شده و غیرمتمرکز در فضاهای بدون حاکمیت، مانند آب‌های بین‌المللی، امکان‌پذیر هستند.
او معتقد است موفقیت چنین شهری نیازمند استفاده از بلاک‌چین برای تضمین شفافیت، امنیت و انطباق‌پذیری در بخش‌های مختلف، از جمله انرژی و غذا، است. همچنین به تعهد شدید و دیدگاهی متمرکز از سوی ساکنان نیاز دارد که حاضر باشند تا زمان تکمیل پروژه، از امکانات مدرن چشم‌پوشی کنند.
با این حال، چنین شهری با تهدیداتی مانند فشار دولت‌ها برای جمع‌آوری مالیات و اجرای قوانین محلی مواجه خواهد شد و در برابر حملات احتمالی بی‌دفاع خواهد بود. استادلمن افزود: «حتی اگر فردی جزیره‌ای بخرد، در برابر حمله دزدان دریایی چه می‌تواند بکند؟ در جزیره نه پلیس وجود دارد، نه ارتش و نه بیمارستان. یک شهر خودمختار این خطرات را چند برابر می‌کند.»
او پیشنهاد کرد که منابع عظیم حوزه رمزارز بهتر است برای بهبود دنیای موجود به کار گرفته شود.
ایده بهتر: منطقه رمزارزی در شهرهای مدرن
ولادیسلاو گینزبورگ، بنیان‌گذار و مدیرعامل پلتفرم زیرساخت بلاک‌چین وان‌سورس، به کوین‌تلگراف گفت که استفاده از رمزارزها در یک شهر-دولت مدرن مانند دبی، با حمایت دولت، گزینه‌ای عملی‌تر از ساخت شهری از صفر است.
او توضیح داد: «برخی شهرها، مانند کی‌یف و دبی، در دیجیتالی کردن خدمات دولتی بسیار موفق بوده‌اند، بنابراین گام اول کاملاً ممکن است.» مایا وویینوویچ، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت خزانه‌داری اتریوم FG Nexus، نیز معتقد است که شهر رمزارزی بدون حمایت دولت با چالش‌های حقوقی مالکیت و حاکمیت مواجه خواهد شد.
او گفت: «مسیر واقع‌بینانه، ایجاد محله‌های رمزارزی در مناطق تحت حمایت دولت است که مسائل مجوز، مبارزه با پول‌شویی و مهاجرت در آن‌ها حل شده باشد.» او افزود که عناصر موفقیت شامل همکاری با دولت، سرمایه‌گذاری چند میلیارد دلاری مرحله‌ای، قوانین شفاف رمزارزی و حضور کارفرمایان کلیدی در حوزه‌های هوش مصنوعی، رمزارز و زیست‌فناوری است.
شان رن، هم‌بنیان‌گذار پلتفرم بلاک‌چین مبتنی بر هوش مصنوعی سahara AI، معتقد است شهری که بخواهد از کنترل و مقررات دولتی فرار کند، محکوم به شکست است. اما ایجاد منطقه‌ای هدفمند در یک شهر موجود برای آزمایش فناوری‌های جدید، مانند حقوق مالکیت توکن‌شده یا مدیریت داده‌های هوش مصنوعی، شانس موفقیت بیشتری دارد.
او گفت: «فرصت واقعی در ایجاد باغ‌های محصور برای نخبگان فناوری نیست، بلکه در ایجاد فضاهای آزمایشی نظارتی است که درس‌های آن به سیاست‌های ملی بازخورد داده شود.» به گفته او، شهری که برای آزمایش مسئولانه قوانین آموزش هوش مصنوعی، استانداردهای منشأ داده یا اقتصادهای مبتنی بر توکن طراحی شده باشد، می‌تواند ارزش واقعی خلق کند.
نظرات کاربران