سرمایه اولیه چیست؟

سرمایه اولیه نوعی تأمین مالی است که برای تشکیل یک استارت‌آپ استفاده می‌شود. منابع برای به دست آوردن سرمایه اولیه شامل خانواده، دوستان و سرمایه‌گذاران فرشته است. این سرمایه در پوشش هزینه‌های اولیه یک استارت‌آپ، مانند برنامه‌های کسب‌وکار و هزینه‌های عملیاتی، مهم است. سرمایه اولیه به سرمایه خطرپذیر پیشرفت می‌کند، که اولین دو مرحله از چهار مرحله تأمین مالی مورد نیاز برای یک استارت‌آپ برای تثبیت خود به عنوان یک کسب‌وکار است.

نکات کلیدی

• سرمایه اولیه برای استارت‌آپ‌ها ضروری است، زیرا تأمین مالی اولیه لازم برای توسعه یک ایده کسب‌وکار را فراهم می‌کند و هزینه‌هایی مانند برنامه کسب‌وکار، اجاره، تجهیزات و هزینه‌های تحقیق و توسعه را پوشش می‌دهد.
• برخلاف مراحل تأمین مالی دیگر، سرمایه اولیه اغلب از شبکه‌های شخصی، شامل خانواده و دوستان، جمع‌آوری می‌شود، به دلیل طبیعت پرریسک و عدم سابقه استارت‌آپ‌ها.
• سرمایه‌گذاران فرشته، که افراد با دارایی خالص بالا هستند، ممکن است سرمایه اولیه را یا از طریق وام یا با گرفتن سهم مالکیت ارائه دهند و فرصت‌های بیشتری برای رشد و توسعه استارت‌آپ‌ها فراهم کنند.
• هدف اصلی تأمین مالی اولیه، پیشبرد یک ایده کسب‌وکار به مرحله‌ای است که بتواند سرمایه‌گذاران خطرپذیر را جذب کند، که حمایت مالی قابل توجه‌تری برای توسعه بیشتر ارائه می‌دهند.
• یک استارت‌آپ به طور کلی از چهار مرحله تأمین مالی عبور می‌کند: سرمایه اولیه، سرمایه خطرپذیر، تأمین مالی mezzanine و عرضه عمومی اولیه (IPO)، که هر مرحله بر موفقیت مرحله قبلی بنا می‌شود.

درک سرمایه اولیه

یک شرکتی که تازه شروع به کار کرده است ممکن است دسترسی محدودی به تأمین مالی و منابع دیگر داشته باشد. بانک‌ها و سرمایه‌گذاران دیگر ممکن است تمایلی به سرمایه‌گذاری نداشته باشند زیرا سابقه‌ای ندارد یا سابقه تثبیت‌شده‌ای، یا هیچ معیاری از موفقیت ندارد. بسیاری از مدیران اجرایی استارت‌آپ اغلب برای سرمایه‌گذاری‌های اولیه به افرادی که می‌شناسند—خانواده و دوستان—مراجعه می‌کنند. این تأمین مالی به عنوان سرمایه اولیه شناخته می‌شود. سرمایه اولیه—که به آن پول اولیه یا تأمین مالی اولیه نیز گفته می‌شود—به این دلیل چنین نامیده می‌شود که پولی است که توسط یک کسب‌وکار در مراحل نوزادی یا اولیه خود جمع‌آوری می‌شود. لازم نیست مبلغ زیادی باشد. زیرا از منابع شخصی می‌آید، اغلب مبلغ نسبتاً کمی است. این پول عموماً تنها essentials مورد نیاز یک استارت‌آپ را پوشش می‌دهد مانند یک برنامه کسب‌وکار و هزینه‌های عملیاتی اولیه—اجاره، تجهیزات، حقوق و دستمزد، بیمه و/یا هزینه‌های تحقیق و توسعه (R&D). هدف اصلی در این نقطه جذب تأمین مالی بیشتر است. این به معنای جلب علاقه سرمایه‌گذاران خطرپذیر و/یا بانک‌ها است. هیچ‌کدام تمایل به سرمایه‌گذاری مبالغ زیادی در یک ایده جدید که تنها روی کاغذ وجود دارد ندارند مگر اینکه از یک کارآفرین سریالی موفق بیاید.

ملاحظات ویژه

یک استارت‌آپ به طور معمول باید از چهار مرحله متمایز سرمایه‌گذاری عبور کند قبل از اینکه واقعاً تثبیت شود—سرمایه اولیه، سرمایه خطرپذیر، تأمین مالی mezzanine و عرضه عمومی اولیه (IPO). همانطور که در بالا ذکر شد، سرمایه اولیه تمایل دارد فقط کافی باشد تا به یک استارت‌آپ کمک کند تا اهداف اولیه خود را اجرا کند. اگر شرکت در مرحله اولیه موفق باشد، ممکن است علاقه سرمایه‌گذاران خطرپذیر را جلب کند. این سرمایه‌گذاران احتمالاً قبل از اینکه شرکت بیشتر پیش برود، سرمایه‌گذاری سنگینی در شرکت انجام می‌دهند. به اصطلاح تأمین مالی mezzanine گاهی لازم است تا یک شرکت را به مرحله مقدماتی خود حمایت کند. این معمولاً تنها برای کسب‌وکارهایی با سابقه در دسترس است—حتی در آن صورت با نرخ بهره بالا. مرحله نهایی زمانی است که سرمایه‌گذاران اولیه پاداش خود را دریافت می‌کنند. زمانی که یک شرکت جوان با IPO خود عمومی می‌شود، سرمایه کافی برای ادامه رشد و گسترش جمع‌آوری می‌کند.¹²

مهم: سرمایه اولیه یکی از چهار مرحله سرمایه‌گذاری همراه با سرمایه خطرپذیر، تأمین مالی mezzanine و عرضه عمومی اولیه است.

سرمایه اولیه در مقابل سرمایه‌گذاری فرشته

سرمایه‌گذاران فرشته حرفه‌ای گاهی پول اولیه را یا از طریق یک وام یا در ازای مالکیت در شرکت آینده ارائه می‌دهند. این سرمایه‌گذاران عموماً افراد با دارایی خالص بالا (HNWIs) هستند و ممکن است از شبکه شخصی بنیانگذار(ان) استارت‌آپ بیایند. سرمایه‌گذاران فرشته اغلب از نقش عملی در کمک به توسعه یک شرکت از صفر لذت می‌برند. اگر سرمایه‌گذار فرشته کمتر از ۱ میلیون دلار کمک کند، پول معمولاً به شکل وام است. برای کارآفرین، این می‌تواند مشکل جذب سرمایه اولیه کافی را حل کند، با توجه به عدم تمایل مؤسسات مالی و حتی سرمایه‌گذاران خطرپذیر به پذیرش ریسک قابل توجه. زمانی که بیش از ۱ میلیون دلار کمک می‌کند، یک سرمایه‌گذار فرشته معمولاً مالکیت اولیه را ترجیح می‌دهد و به مالک مشترک استارت‌آپ و دارنده سهام ممتاز با حقوق رأی تبدیل می‌شود.

سرمایه اولیه در مقابل سرمایه خطرپذیر

سرمایه اولیه و سرمایه خطرپذیر اغلب به عنوان مترادف استفاده می‌شوند و تمایل به همپوشانی دارند. سرمایه اولیه عموماً برای توسعه یک ایده کسب‌وکار تا نقطه‌ای استفاده می‌شود که بتوان آن را به طور مؤثر به شرکت‌های سرمایه خطرپذیر که مبالغ زیادی پول برای سرمایه‌گذاری دارند، ارائه داد. اگر شرکت‌های سرمایه خطرپذیر ایده را دوست داشته باشند، عموماً در ازای سرمایه‌گذاری در توسعه آن، سهمی در سرمایه‌گذاری جدید دریافت می‌کنند. سرمایه‌گذاران خطرپذیر سهم شیر پول مورد نیاز برای شروع یک کسب‌وکار جدید را ارائه می‌دهند. این یک سرمایه‌گذاری قابل توجه است که برای توسعه محصول، تحقیق بازار و تولید پروتوتایپ پرداخت می‌کند. اکثر استارت‌آپ‌ها در این مرحله دفاتر، کارکنان و مشاوران دارند، حتی اگر هیچ محصول واقعی نداشته باشند.

نمونه سرمایه اولیه Alphabet، شرکت مادر Google، در سال ۲۰۱۶ سرمایه اولیه به Center for Resource Solutions برای یک پروژه برای اجرای برنامه‌های گواهی انرژی تجدیدپذیر در آسیا ارائه داد. هدف مرکز مستقر در سان فرانسیسکو کمک به کسب‌وکارها برای خرید برق از منابع پاک است. Center for Resource Solutions یک سازمان غیرانتفاعی است، اما Google علاقه تجاری در این سرمایه‌گذاری دارد. این شرکت قبلاً بزرگ‌ترین خریدار غیرutility انرژی تجدیدپذیر در جهان است، اما می‌خواهد مراکز داده جهانی خود و در نهایت کل عملیات خود را با انرژی تجدیدپذیر تأمین کند.³⁴

نتیجه‌گیری

سرمایه اولیه تأمین مالی اولیه مورد نیاز برای راه‌اندازی یک کسب‌وکار یا محصول است و عمدتاً از شبکه‌های شخصی مانند خانواده، دوستان یا سرمایه‌گذاران فرشته تأمین می‌شود. این یک گام حیاتی اول قبل از نزدیک شدن به سرمایه‌گذاران خطرپذیر است، که ممکن است بعداً تأمین مالی قابل توجه‌تری ارائه دهند. همچنین شامل ریسک مالی برای استارت‌آپ و سرمایه‌گذاران است، زیرا سابقه مالی و معیارهای موفقیت در این نقطه محدود است. سرمایه اولیه اولین از چهار مرحله—به دنبال آن سرمایه خطرپذیر، تأمین مالی mezzanine و IPO—است تا یک نقشه راه برای تأمین مالی استارت‌آپ ارائه دهد. این از سرمایه خطرپذیر، گام بعدی، متفاوت است، زیرا سرمایه خطرپذیر معمولاً شامل سرمایه‌گذاری‌های بزرگ‌تر، سطح تعهد بالاتر و ایده کسب‌وکار توسعه‌یافته‌تر است. سرمایه‌گذاری Alphabet در Center for Resource Solutions نشان می‌دهد چگونه سرمایه اولیه می‌تواند برای دستیابی به اهداف کسب‌وکار خاص، حتی در بخش غیرانتفاعی، استفاده شود.