به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار طلا پس از هفته‌ها صعود خیره‌کننده و ثبت رکوردهای تاریخی، اکنون در مرحله‌ای حساس از چرخه‌ی خود قرار گرفته است؛ مرحله‌ای که به وضوح نشانه‌های «اصلاح ساختاری» و «بازتعادل قدرت میان خریداران و فروشندگان» را در خود دارد. پس از آن‌که طلای ۲۴ عیار از سطح ۱۴ میلیون تومان عبور کرد و سقف تاریخی جدیدی را به ثبت رساند، این محدوده به‌عنوان آخرین کف معتبر بازار شناخته شد؛ سطحی که مدت ها خریداران با وسواس از آن دفاع می‌کردند و مانع ورود قیمت به کانال‌های پایین‌تر می‌شدند.
اما روندها همیشه جاودانه نمی‌مانند. ضعف خریداران در عبور از سقف‌های تازه، نخستین هشدار جدی برای تغییر مومنتوم بود. در ادامه، تشکیل یک الگوی مثلثی فشرده در محدوده‌ی قله‌ها، زمینه‌ساز آغاز فاز نزولی شد. با شکست ضلع پایینی این مثلث، قیمت سرانجام از محدوده‌ی ۱۴ میلیون تومان عبور کرد و وارد کانال پایین‌تر شد؛ حرکتی که از دید تحلیلگران تکنیکال، به معنی پایان دوره‌ی «صعودهای احساسی» و آغاز «اصلاح منطقی» تلقی می‌شود.
اصلاح عمیق در سایه‌ی سکون دلار
اکنون طلای ۲۴ عیار در محدوده‌ی حدود ۱۳.۶ تا ۱۳.۷ میلیون تومان در نوسان است و فشار فروش، هرچند با شدتی کمتر همچنان ادامه دارد. نکته‌ی مهم اینجاست که این اصلاح در حالی رقم می‌خورد که دلار در بازار داخلی تقریباً بدون نوسان محسوس در محدوده‌ی ۱۰5 تا ۱10 هزار تومان باقی مانده است.
به بیان دیگر، آن‌چه فعلاً طلا را پایین آورده، ریزش اونس جهانی بوده، نه ضعف دلار.
در بازار جهانی، وضعیت حتی نگران‌کننده‌تر است. اونس طلا که تا همین چند وقت اخیر در سقف 4380 دلار معامله می‌شد، حالا به زیر سطح کلیدی ۳۹۰۰ دلار نفوذ کرده و به پایین‌ترین سطوح این مدت رسیده است. این افت عمدتاً تحت تأثیر احتمال توافق موقت تجاری میان آمریکا و چین و چشم‌انداز کاهش تنش‌های اقتصادی بوده است؛ عواملی که تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های امن را کاهش داده‌اند.
واکنش سرمایه‌گذاران داخلی؛ خرید در کف‌های روانی
در چنین فضایی، طبیعی است که بازار داخلی نیز از شوک اونس مصون نماند. با این حال، رفتار سرمایه‌گذاران ایرانی نسبت به گذشته تغییر کرده است: در سال‌های اخیر، طلا از کالایی صرفاً مصرفی به ابزاری سرمایه‌گذاری و سفته‌بازانه تبدیل شده و همین باعث شده خریداران به‌جای ترس از ریزش، منتظر آن بمانند.
این بار هم، درست پس از نفوذ قیمت به زیر سطح ۱۴ میلیون تومان، خریداران تازه‌نفس به‌تدریج وارد بازار شدند و حجم خرید در نزدیکی محدوده‌ی حمایتی ۱۳.۵ میلیون تومان افزایش یافت. اکنون بازار در نقطه‌ای ایستاده که از یک سو، فشار فروش ناشی از ریزش اونس ادامه دارد، و از سوی دیگر، تقاضای سرمایه‌گذاری در سطوح پایین‌تر اجازه‌ی سقوط آزاد را نمی‌دهد.
در آستانه‌ی تغییر فاز؛ نبرد ترس و طمع
نتیجه‌ی این کشمکش، شکل‌گیری فضایی است میان ترس و طمع؛ همان وضعیت کلاسیکی که اغلب مقدمه‌ی حرکات بزرگ در بازار طلاست.
اکنون نه فروشندگان قدرت پیشروی دارند، نه خریداران اعتماد به نفس کافی برای بازگشت. بازار به‌ظاهر آرام، اما در واقع در حال انباشت انرژی برای حرکت بعدی است — حرکتی که جهت آن را داده‌های جهانی اونس و مسیر آتی دلار مشخص خواهند کرد.
چشم‌انداز تکنیکال، سیگنال‌های بازگشت و مسیرهای محتمل پیش رو
نشانه‌های اولیه‌ی بازگشت در کف
در نمودار چهارساعته، طلا پس از ریزش اخیر، در حال تثبیت روی محدوده‌ی ۱۳.۵ تا ۱۳.۶ میلیون تومان است. این سطح از دید تحلیلگران کلاسیک، یک ناحیه‌ی حیاتی محسوب می‌شود.
در اندیکاتور RSI، نفوذ به زیر سطح ۳۰ و سپس بازگشت جزئی به محدوده‌ی ۳۳ دیده می‌شود؛ حرکتی که معمولاً نشانه‌ی پایان فاز فروش افراطی و آغاز جمع‌آوری در کف‌هاست. در همین حال، اندیکاتور MACD نیز اولین نشانه‌های تشکیل یک هیدن دایورجنس مثبت را نشان می‌دهد؛ جایی که کف جدید قیمت بالاتر از کف قبلی است، اما مکدی کف پایین تری ساخته است، نشانه‌ای از کاهش قدرت فروشندگان و آماده شدن بازار برای تنفس.
به زبان ساده، بازار هنوز وارد فاز صعودی نشده، اما موج نزولی اصلی در حال از دست دادن انرژی است.
کندل‌های متوالی با بدنه‌های کوچک و سایه‌های بلند، تصویر کلاسیکی از یک بازار خسته را ترسیم می‌کنند؛ بازاری که در انتظار تلنگری بیرونی است تا جهت خود را تعیین کند.
دلار و اونس؛ دو متغیر سرنوشت‌ساز
در حال حاضر، دو عامل اصلی آینده‌ی طلا را رقم خواهند زد: اونس جهانی و نرخ دلار داخلی.
از یک سو، اونس جهانی که حالا به زیر ۳۹۰۰ دلار سقوط کرده، در محدوده‌ای قرار گرفته که از دید بسیاری از تحلیلگران بین‌المللی، «منطقه‌ی اشباع فروش» محسوب می‌شود. اما بازارهای جهانی هنوز به ثبات نرسیده‌اند و توافق احتمالی آمریکا و چین در زمینه‌ی تجاری، می‌تواند محرک اصلاح نزولی دیگری برای طلا در سطح جهانی باشد. در صورتی که اونس به زیر ۳۸۵۰ دلار نفوذ کند، موج جدیدی از فشار فروش در بازار جهانی شکل خواهد گرفت.
در مقابل، در بازار داخلی، نرخ دلار طی روزهای اخیر در محدوده‌ی ۱۰۵ هزار تومان کف‌سازی کرده و نشانه‌هایی از تمایل به بازگشت آرام دارد. اگر دلار بتواند به بالای ۱۰۶.۵ هزار تومان نفوذ کند، می‌تواند بخش مهمی از افت ناشی از اونس را جبران کند. بنابراین، دلار در حال حاضر نقش ضربه‌گیر اصلاح طلا را بازی می‌کند:
اگر رشد کند، مانع ریزش بیشتر طلا می‌شود؛ و اگر دوباره تضعیف شود، مسیر اصلاح داخلی می‌تواند تا سطوح پایین‌تری ادامه پیدا کند.
سناریوهای محتمل پیش‌رو؛ از تثبیت تا بازگشت
با کنار هم قرار دادن داده‌های فعلی، می‌توان دو مسیر اصلی را برای روزهای آینده متصور بود:
سناریوی اول: توقف ریزش و بازگشت تدریجی
اگر قیمت در محدوده‌ی ۱۳.۵ میلیون تومان حفظ شود و هم‌زمان RSI از محدوده‌ی اشباع فروش بازگردد، احتمال یک رالی اصلاحی کوتاه‌مدت تا محدوده‌ی ۱۳.۸ تا ۱۴ میلیون تومان وجود دارد.
در این سناریو، مقاومت‌های مهم بازار به‌ترتیب در سطوح ۱۳,۸۵۰,۰۰۰ و سپس ۱۴,۱۰۰,۰۰۰ تومان قرار دارند. عبور از مقاومت دوم می‌تواند نخستین سیگنال واقعی تغییر روند باشد.
این مسیر در صورتی تقویت می‌شود که دلار نیز تثبیت بالای ۱۰۶ هزار تومان را تجربه کند یا اونس جهانی از کف ۳۹۰۰ دلاری خود بازگردد. در واقع، ترکیب بازگشت اونس + ثبات دلار = جرقه‌ی احیای تقاضا در بازار داخلی.
سناریوی دوم: ادامه‌ی اصلاح تا کف‌های پایین‌تر
در صورتی که فشار فروش در بازار جهانی ادامه یابد و اونس به زیر ۳۸۵۰ دلار برسد، احتمال دارد طلا در بازار داخلی نیز کف ۱۳.۵ میلیون را از دست بدهد و به سمت ۱۳.۳ تا ۱۳.۲ میلیون تومان حرکت کند.
این سناریو در حال حاضر احتمال کمتری دارد، اما با توجه به وابستگی مستقیم بازار به متغیرهای بین‌المللی، نمی‌توان آن را نادیده گرفت.
در این حالت، خریداران احتمالا تا زمان تثبیت قیمت در سطوح پایین‌تر صبر خواهند کرد و بازار وارد فاز رکودی موقت می‌شود.
جمع‌بندی نهایی؛ نقطه‌ی تصمیم نزدیک است
بازار طلا اکنون در مرحله‌ای حساس و پرابهام قرار دارد؛ جایی که نشانه‌های اولیه‌ی بازگشت دیده می‌شود، اما تأیید نهایی هنوز شکل نگرفته است.
در کوتاه‌مدت، محدوده‌ی ۱۳.۵ میلیون تومان به عنوان خط قرمز حمایتی بازار عمل می‌کند و مادامی که قیمت بالای این سطح باقی بماند، احتمال صعود ملایم و فاز تثبیت بیشتر است تا ریزش ادامه‌دار.
در سوی دیگر، چشم‌ها به اونس جهانی دوخته شده است؛ چراکه هرگونه بازگشت از محدوده‌ی ۳۸۵۰–۳۹۰۰ دلار می‌تواند انرژی تازه‌ای به بازار داخلی تزریق کند.
نظرات کاربران