به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز سنای ایالات متحده پس از هفته‌ها کشمکش سیاسی، در شامگاه دوشنبه با رأی ۶۰ به ۴۰ به طرحی رأی داد که به طولانی‌ترین تعطیلی دولت در تاریخ این کشور پایان می‌دهد. این مصوبه که حاصل توافقی شکننده میان جمهوری‌خواهان و گروهی از دموکرات‌هاست، مسیر بازگشت کارمندان فدرال به محل کار، پرداخت حقوق‌های معوقه و ازسرگیری خدمات عمومی را هموار می‌کند.
این تعطیلی، که از اول اکتبر آغاز شده بود، نه‌تنها بیش از هفت‌صد هزار کارمند دولت فدرال را بدون حقوق گذاشت، بلکه میلیون‌ها آمریکایی را از مزایای تغذیه و خدمات اجتماعی محروم کرد و حتی موجب اختلال در پروازهای داخلی شد. اکنون، با رأی موافق اکثریت سناتورها، بودجه‌ی موقت دولت تا ۳۰ ژانویه تمدید خواهد شد؛ اما همان‌طور که تحلیلگران می‌گویند، این توافق بیشتر به «توقف موقت بحران» شباهت دارد تا پایان واقعی آن.
سازش یا عقب‌نشینی؟ بن‌بست سیاسی در لباس توافق
در ظاهر، تصویب این طرح نشانه‌ای از بازگشت ثبات به واشنگتن است، اما در باطن، حاصل فشارهای فزاینده و شکست هر دو حزب در تحمیل خواسته‌های خود است. دموکرات‌ها که تلاش داشتند تمدید بودجه دولت را به یارانه‌های سلامت برای ۲۴ میلیون آمریکایی گره بزنند، با مقاومت جمهوری‌خواهان روبه‌رو شدند و نهایتاً مجبور شدند بدون تضمین تداوم این حمایت‌ها به طرح رأی دهند. در سوی مقابل، جمهوری‌خواهان با وجود کنترل سنا و مجلس نمایندگان، نتوانستند برنامه‌ی ترامپ برای کوچک‌سازی دولت و تعدیل نیروهای فدرال را به‌طور کامل پیش ببرند و تنها توانستند آن را تا پایان ژانویه به تعویق بیندازند.
با این حال، این توافق بیشتر به یک «آتش‌بس موقت» شباهت دارد تا یک مصالحه‌ی پایدار. بودجه‌ی دولت فقط تا ۳۰ ژانویه تأمین شده و همین به معنای احتمال بازگشت دوباره‌ی تعطیلی در ماه‌های آینده است. بدهی ۳۸ تریلیون دلاری آمریکا و ناتوانی دو حزب در دستیابی به راه‌حلی مشترک برای مهار آن، نشان می‌دهد که بحران ساختاری مالی همچنان پابرجاست و تنها برای مدتی به عقب رانده شده است.
تمدید بحران، نه پایان آن؛ آمریکا در مرز فرسایش مالی
اگرچه کاخ سفید و کنگره تلاش می‌کنند توافق تازه را به عنوان بازگشت نظم به واشنگتن جلوه دهند، اما واقعیت چیز دیگری است: این توافق بیشتر شبیه «توقف اضطراری در مسیر سقوط» است تا راه‌حلی برای نجات. بدهی دولت فدرال اکنون از مرز ۳۸ تریلیون دلار عبور کرده و هزینه‌ی بهره آن به نقطه‌ای رسیده که حتی رشد اقتصادی را تهدید می‌کند. تمدید بودجه تا پایان ژانویه تنها زمان خریده، نه اعتماد.
ترامپ با وجود این توافق، همچنان می‌تواند از ابزارهای اجرایی خود برای حذف مخارج عمومی و کوچک‌سازی دولت استفاده کند، بدون اینکه الزام قانونی جدیدی در برابرش قرار گیرد. در همین حال، اختلاف عمیق میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها بر سر یارانه‌های سلامت و بودجه‌ی اجتماعی، آمریکا را در موقعیتی قرار داده که هر مصالحه‌ای صرفاً تأخیر در بحران بعدی است.
تحلیلگران سیاسی معتقدند که این وضعیت، نه‌تنها شکاف حزبی را عمیق‌تر می‌کند، بلکه اعتبار مالی آمریکا را نیز در بلندمدت زیر سؤال می‌برد. بازارها فعلاً از خبر بازگشایی دولت آرام گرفته‌اند، اما این آرامش، شکننده و موقتی است.
به نظر می‌رسد ایالات متحده در حالی از بزرگ‌ترین تعطیلی تاریخ خود عبور کرده که ریشه‌های همان بحران هنوز در خاک اقتصادش زنده‌اند و تنها به وقت دیگری موکول شده‌اند؛ وقتی که بدهی، سیاست و انتخابات، دوباره بر سر بودجه‌ی فدرال به جنگ بروند.
بحران بودجه یا نشانه فرسایش قدرت؟ بازتاب جهانی یک بن‌بست داخلی
در نگاه نخست، پایان تعطیلی دولت آمریکا صرفاً یک رخداد اقتصادی و اداری به نظر می‌رسد؛ اما در سطح کلان‌تر، بازتابی از فرسایش تدریجی اقتدار سیاسی ایالات متحده است. در کشوری که زمانی الگوی نظم مالی و حکمرانی بود، حالا هر سال جدال بودجه‌ای میان کاخ سفید و کنگره به مرز فلج کامل نظام اداری می‌رسد. نشانه‌ای از فروپاشی اجماع در قلب قدرت.
برای متحدان آمریکا، این بن‌بست پیامی نگران‌کننده دارد: کشوری که در داخل نمی‌تواند بودجه خود را تصویب کند، چگونه می‌تواند در سیاست جهانی نقش ثبات‌آفرین داشته باشد؟
در همین حال، رقبایی مانند چین و روسیه با دقت این وضعیت را رصد می‌کنند؛ زیرا هر نشانه‌ای از ناهماهنگی سیاسی در واشنگتن، دست آن‌ها را برای پیشبرد ابتکارهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی بازتر می‌کند.
در سطح داخلی نیز، شکست مکرر نهادهای سیاسی در مدیریت بحران بودجه، بی‌اعتمادی عمومی را افزایش داده و خطر تقویت جریان‌های پوپولیستی را به همراه دارد. همان جریان‌هایی که از «کوچک‌سازی دولت» سخن می‌گویند، اما در عمل، پایه‌های حکمرانی مدرن آمریکا را تضعیف می‌کنند.
اگرچه بازار سهام آمریکا موقتاً آرام گرفته، اما در عمق ساختار سیاسی و اقتصادی این کشور، بحرانی در حال رسوب است که ممکن است در انتخابات بعدی یا در مذاکرات بودجه‌ای آینده، به شکل طوفانی تازه بروز کند.
به بیان دقیق‌تر، آمریکا تعطیلی دولت را پایان داد، اما بحران اعتماد را نه.
نظرات کاربران