به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از فوربز، اظهارات میشل بومن، معاون نظارت فدرال رزرو، در جلسه کمیته خدمات مالی مجلس نمایندگان در دوم دسامبر ۲۰۲۵، واقعیتی را تأیید کرد که سالها صنعت کریپتو به آن اعتراض داشت: بومن رسماً گفت ناظران بانکی پیشتر بر تصمیمگیری بانکها درباره ارائه خدمات به شرکتهای قانونی کریپتو تأثیر میگذاشتند. او تأکید کرد که این سیاست تحت نظارت او پایان یافته و بانکها باید بتوانند بر اساس ارزیابی ریسک خود، آزادانه به مشتریان قانونی خدمات ارائه دهند. این خبر برای فعالان کریپتو نوعی تأیید دیرهنگام و مهم به شمار میآید.
بازنگری در سیاستهای بانکی
این اظهارات در حالی بیان شد که تغییرات نظارتی سال گذشته بهتدریج محدودیتهای عملی «دبانکینگ» را کاهش دادهاند. در ژوئن ۲۰۲۵، فدرال رزرو استفاده از استاندارد مبهم «ریسک اعتباری شهرتی» را متوقف کرد، معیاری که بازرسها را قادر میکرد بدون مستندسازی بانکها را از همکاری با مشتریان کریپتو منصرف کنند. FDIC نیز در مارس همان سال الزام به اطلاع قبلی برای فعالیتهای کریپتو را لغو کرد و دفتر کنترلدار ارز (OCC) راه را برای بانکها جهت نگهداری رمزارز، پردازش پرداختهای استیبلکوین و مشارکت در شبکههای بلاکچین باز کرد. علاوه بر این، قانون GENIUS چارچوب فدرالی برای استیبلکوینها ایجاد و تبعیض علیه صادرکنندگان مجاز را ممنوع کرد.
اجازه ورود، اما چالش توانایی
با وجود باز شدن درِ قانونی، بانکها هنوز با چالش بزرگی روبهرو هستند: بیشتر آنها زیرساخت، دانش و تجربه لازم برای مدیریت ریسکهای ویژه داراییهای دیجیتال را ندارند. بومن تأکید کرده بانکها باید برنامههای مدیریت ریسک سازمانی، درک هیئتمدیره از ریسکهای کریپتو، سامانههای ضدپولشویی و کنترلهای امنیتی مناسب داشته باشند. رصد تراکنشهای بلاکچینی، بررسی آدرسهای کیفپول، کنترل تحریمها، ارزیابی قراردادهای هوشمند و مدیریت نوسانات سپردهها، نیازمند تخصص و سرمایهگذاری بالاست که اکثر بانکهای سنتی هنوز آماده آن نیستند.
رقابت شدید با فینتک و کریپتو
در همین زمان، شرکتهای نوپای کریپتو و فینتکها با پلتفرمهای آنلاین و سازگار با رمزارز، بخش بزرگی از بازار پرداخت و خدمات مالی را در اختیار گرفتهاند. گزارشها نشان میدهد استیبلکوینها در سال گذشته تراکنشهایی معادل ۹ تریلیون دلار انجام دادهاند؛ رقمی بیش از نصف حجم پرداختی ویزا و پنج برابر پیپال. بانکها اکنون تحت فشارند که برای رقابت، سریع نوآوری و سرمایهگذاری کنند، در غیر این صورت ممکن است از بازار عقب بمانند.
پارادوکس ورود به بازار
ایجاد برنامههای امن و مطابق قوانین برای داراییهای دیجیتال زمانبر و پرهزینه است. بانکها با دو انتخاب روبهرو هستند: اگر آهسته عمل کنند، مشتریان و بازار را از دست میدهند؛ اگر شتابزده وارد شوند، ممکن است بهخاطر نقص در کنترلها با مشکلات نظارتی روبهرو شوند. سخنان بومن تأیید میکند که «دبانکینگ» واقعیت داشته و به نوآوری آسیب زده، اما ورود به بازار کریپتو هنوز ساده نیست و نیازمند زیرساخت و دانش تخصصی است.
جمعبندی: فرصت باز است اما محدود
در حال حاضر، درِ قانونی برای بانکها باز شده است، اما بسیاری از مؤسسات سنتی هنوز آمادگی لازم برای ورود به بازار کریپتو را ندارند. بدون توانایی لازم، این «اجازه» تنها به معنای تماشای فرصتها از بیرون خواهد بود، در حالی که شرکتهای فینتک و بازیگران غیربانکی آینده خدمات مالی را شکل میدهند. دهه پیشرو نشان خواهد داد آیا بانکهای سنتی میتوانند عقبماندگی خود را جبران کنند یا بازار رمزارز و فناوری مالی آنها را پشت سر خواهد گذاشت.















نظرات کاربران