به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز در بهار امسال، همزمان با آغاز جنگ تجاری جدید دولت ترامپ، فضای غالب در بازارها و محافل اقتصادی چیزی جز انتظار رکود نبود. سرمایهگذاران از سقوط رشد جهانی میگفتند و اقتصاددانها سناریوی یک رکود فراگیر را روی میز گذاشته بودند؛ شوکی که میتوانست زنجیره تجارت، اشتغال و بازارهای مالی را همزمان مختل کند. اما ماهها بعد، تصویر نهایی با آن پیشبینیهای تیره فاصله دارد. اقتصاد جهانی نهتنها فرو نریخت، بلکه با رشدی نزدیک به ۳ درصد، تقریباً همان مسیری را رفت که سال قبل طی کرده بود. بیکاری در اغلب کشورها پایین مانده و بورسها سالی قابلقبول را پشت سر گذاشتهاند.
شکستن میانگینها؛ وقتی عدد کلی واقعیت را پنهان میکند
عملکرد نسبتاً قابلقبول اقتصاد جهانی، بیش از آنکه نشانه یک بهبود فراگیر باشد، حاصل میانگینگیری از مسیرهای کاملاً متفاوت است. پشت رشد ۳ درصدی و بازارهای آرامتر، اقتصادهایی قرار دارند که هرکدام داستان جداگانهای را روایت میکنند؛ برخی در مسیر ترمیم و برخی دیگر گرفتار فرسایش تدریجی. دقیقاً به همین دلیل است که نگاه صرف به رشد یا بیکاری، تصویر گمراهکنندهای میسازد.
در چنین فضایی، معیارهای جدید اهمیت پیدا میکنند: تورم هسته که نشان میدهد فشار قیمتها چقدر ریشهدار شده، «گستره تورم» که عمق گرانی در سبد مصرفکننده را میسنجد و در کنار آن رشد واقعی، وضعیت بازار کار و عملکرد بورسها. کنار هم گذاشتن این شاخصها نشان میدهد مسئله اصلی اقتصاد ۲۰۲۵ کمبود رشد نیست؛ مسئله کیفیت رشد و نابرابری نتایج آن میان کشورهاست.
چرخش برندگان؛ وقتی جنوب اروپا جلو میزند
نتیجه این مقایسه چند شاخصی، یک جابهجایی معنادار در نقشه برندگان اقتصاد جهانی است. اینبار، موتور موفقیت نه در اقتصادهای بزرگ شمالی، بلکه در جنوب اروپا روشن شده است. پرتغال در صدر قرار میگیرد؛ اقتصادی که توانسته همزمان رشد تولید، تورم مهارشده و بازار سهام پررونق را کنار هم بنشاند. اسپانیا و یونان، که در دهه ۲۰۱۰ نماد بحران بودند، حالا در جمع اقتصادهای بالای جدول دیده میشوند؛ نشانهای از ترمیم تدریجی ساختارهای آسیبدیده گذشته.
در سوی دیگر، شمال اروپا تصویر کمجانتری دارد. استونی، فنلاند و اسلواکی در انتهای رتبهبندی قرار گرفتهاند و آلمان، با وجود بهبود نسبی، همچنان زیر فشار بازار کار ضعیف امتیاز از دست میدهد. بریتانیا سالی معمولی و بیرمق را پشت سر گذاشته و آمریکا نیز برخلاف انتظار، در میانه جدول ایستاده است؛ اقتصادی با بازار کار قابلقبول، اما تورمی که اجازه درخشش نمیدهد. از طرفی چند اقتصاد نوظهور مانند کلمبیا، بهعنوان شگفتیهای این دوره خودنمایی میکنند.
جمعبندی تحلیلی؛ اقتصاد مقاوم، اما ناآرام
تصویر نهایی اقتصاد جهانی در ۲۰۲۵ بیش از آنکه آرامشبخش باشد، هشداری آرام است. جهان از رکود عبور کرده، اما نه با اطمینان؛ رشد حفظ شده، اما نامتوازن؛ و بازارها سرپا ماندهاند، اما حساستر از همیشه. تورم، چه آنجا که بیش از حد بالاست و چه آنجا که بیش از حد پایین افتاده، به متغیر مسلط سیاستگذاری تبدیل شده و دست بانکهای مرکزی را بسته است.
برندگان این دوره، نه الزاماً بزرگترین اقتصادها، بلکه کشورهایی بودهاند که میان رشد، ثبات قیمتی و اعتماد بازار توازن برقرار کردهاند. در مقابل، اقتصادهایی که یا به یک موتور خاص وابسته ماندهاند یا از اصلاحات ساختاری عقب افتادهاند، حتی بدون بحران، امتیاز از دست دادهاند. پیام ۲۰۲۵ روشن است: اقتصاد جهانی سقوط نکرده، اما وارد دورهای شده که در آن «دوام آوردن» کافی نیست؛ کیفیت سیاستگذاری و مدیریت تورم، خط تمایز میان برنده و بازنده خواهد بود.















نظرات کاربران