بازگشت یورو/دلار به مدار صعود؛ وقتی ضعف دلار دوباره تعیین‌کننده می‌شود

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز  جفت‌ارز EUR/USD در آغاز معاملات روز دوشنبه، حوالی سطح 1.1740 در حال معامله است و نسبت به روز قبل حدود 0.25 درصد رشد را به ثبت رسانده است. این حرکت صعودی، بیش از آنکه ناشی از یک عامل مقطعی باشد، حاصل هم‌زمانی دو جریان مهم در بازارهای جهانی ارز است: از یک‌سو، بازگشت تقاضا به یورو و از سوی دیگر، تداوم فشار ساختاری بر دلار آمریکا. سرمایه‌گذاران در شرایطی که فضای اقتصاد کلان ایالات متحده با ابهام‌های فزاینده پولی و اقتصادی مواجه است، به‌تدریج در حال بازتنظیم موقعیت‌های خود هستند و همین تغییر آرایش پرتفوی‌ها، زمینه‌ساز تقویت یورو در برابر دلار شده است.

دلار آمریکا در هفته‌های اخیر نتوانسته از حمایت‌های سنتی خود بهره‌مند شود. داده‌های اقتصادی منتشرشده از ایالات متحده، به‌ویژه در حوزه بازار کار، نشانه‌هایی از کاهش تدریجی شتاب اقتصادی را مخابره کرده‌اند. این داده‌ها اگرچه هنوز از ورود اقتصاد آمریکا به رکود حکایت نمی‌کنند، اما به‌وضوح نشان می‌دهند که فاز انقباض پولی فدرال رزرو اثر خود را بر متغیرهای واقعی اقتصاد گذاشته است. همین موضوع باعث شده انتظارات بازار نسبت به آینده سیاست پولی آمریکا تغییر کند و دلار، بخش قابل‌توجهی از جذابیت خود را از دست بدهد.

دلار آمریکا زیر فشار؛ اقتصاد در حال خنک‌شدن و سایه سیاست پولی

محرک اصلی حرکت اخیر EUR/USD را باید در سمت دلار جست‌وجو کرد. بازارها به‌طور فزاینده‌ای نگران کندشدن رشد اقتصادی آمریکا هستند؛ نگرانی‌ای که ریشه آن در داده‌های اخیر بازار کار نهفته است. کاهش سرعت ایجاد اشتغال، افزایش تدریجی نرخ بیکاری و نشانه‌هایی از افت فشار دستمزدی، همگی به این معناست که موتور اشتغال آمریکا، که طی دو سال گذشته یکی از ستون‌های اصلی قدرت دلار بود، در حال از دست دادن بخشی از توان خود است.

این نشانه‌ها، انتظارات مربوط به سیاست پولی فدرال رزرو را به‌طور مستقیم تحت‌تأثیر قرار داده‌اند. در حالی که تا چند ماه پیش، سناریوی غالب بازار حفظ نرخ‌های بهره بالا برای مدت‌زمان طولانی بود، اکنون وزن سناریوی تسهیل پولی به‌تدریج افزایش یافته است. معامله‌گران به این جمع‌بندی رسیده‌اند که فضای کافی برای تداوم سیاست‌های انقباضی وجود ندارد و فدرال رزرو ناچار خواهد شد، زودتر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، به سمت کاهش نرخ بهره حرکت کند. همین تغییر انتظارات، سقف پتانسیل بازگشتی دلار را محدود کرده است.

در کنار عوامل اقتصادی، نااطمینانی‌های سیاسی و مالی در واشنگتن نیز بر فشارهای وارد بر دلار افزوده است. اختلافات بودجه‌ای، نگرانی‌ها درباره پایداری مالی دولت و نبود چشم‌انداز روشن در سیاست‌گذاری مالی، باعث شده اعتماد سرمایه‌گذاران به دلار آمریکا بیش از گذشته آسیب ببیند. مجموعه این عوامل، دلار را در موقعیتی شکننده قرار داده و زمینه را برای تقویت ارزهای رقیب، به‌ویژه یورو، فراهم کرده است.

یورو در مسیر ثبات؛ مزیت شفافیت سیاست پولی در اروپا

در سوی مقابل، یورو از فضایی به‌مراتب باثبات‌تر بهره می‌برد. بانک مرکزی اروپا پس از نشست اخیر خود، پیام روشنی به بازارها ارسال کرده است: سیاست پولی در «نقطه مناسبی» قرار دارد و نیازی به تغییر فوری نرخ‌های بهره احساس نمی‌شود. کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، با تأکید بر اینکه سیاست فعلی پاسخ‌گوی شرایط اقتصادی منطقه یورو است، عملاً بر تداوم وضعیت موجود در افق میان‌مدت مهر تأیید زد.

این پیام ثبات، در شرایطی که بازارهای جهانی تشنه شفافیت هستند، اهمیت مضاعفی دارد. بانک مرکزی اروپا نه‌تنها از تغییرات ناگهانی در سیاست پولی سخن نمی‌گوید، بلکه با ارائه برآوردهایی اندکی خوش‌بینانه‌تر نسبت به رشد اقتصادی و تورم، افق دید سرمایه‌گذاران را روشن‌تر کرده است. این شفافیت، ریسک تصمیم‌گیری را کاهش می‌دهد و به یورو اجازه می‌دهد در برابر ارزی مانند دلار، که با عدم‌قطعیت‌های فزاینده مواجه است، عملکرد بهتری داشته باشد.

اظهارات مقامات دیگر بانک مرکزی اروپا نیز در همین راستا بوده است. آن‌ها با ارائه ارزیابی متعادل‌تری از ریسک‌های رشد و تورم، تلاش کرده‌اند تصویر باثبات‌تری از اقتصاد منطقه یورو ترسیم کنند. اگرچه فعالیت اقتصادی در اروپا همچنان ضعیف توصیف می‌شود، اما نبود شوک‌های منفی بزرگ و پیش‌بینی‌پذیری سیاست پولی، مزیتی است که در مقایسه با فضای پرابهام آمریکا، به نفع یورو تمام می‌شود.

تفاوت دو سوی آتلانتیک؛ چرا این شکاف به سود EUR/USD است؟

آنچه در نهایت به نفع جفت‌ارز EUR/USD عمل می‌کند، نه صرفاً قدرت ذاتی یورو، بلکه تضاد آشکار میان وضعیت سیاست پولی در اروپا و آمریکا است. در ایالات متحده، بازار با مجموعه‌ای از سناریوهای متناقض روبه‌روست: از یک‌سو، نگرانی درباره رکود و از سوی دیگر، ابهام درباره زمان و سرعت کاهش نرخ بهره. این عدم‌قطعیت، تصمیم‌گیری را برای سرمایه‌گذاران دشوار کرده و تمایل به نگهداری دلار را کاهش داده است.

در مقابل، اروپا تصویری شفاف‌تر ارائه می‌دهد. سیاست پولی ثابت، انتظارات نسبتاً کنترل‌شده تورمی و نبود فشار برای تغییر فوری نرخ‌ها، فضایی ایجاد کرده که در آن یورو می‌تواند به‌عنوان ارزی با ریسک کمتر تلقی شود. همین تفاوت بنیادین، سوگیری صعودی EUR/USD را تقویت کرده و باعث شده بازار، حتی در نبود داده‌های بسیار مثبت از اروپا، به سمت خرید یورو متمایل شود.

تمرکز بازار بر داده‌های آمریکا؛ محرک‌های بعدی از کجا می‌آیند؟

در کوتاه‌مدت، نگاه سرمایه‌گذاران به داده‌های آتی اقتصاد آمریکا دوخته شده است؛ به‌ویژه آمارهای مرتبط با رشد اقتصادی و تورم. این داده‌ها می‌توانند مسیر انتظارات نسبت به سیاست پولی فدرال رزرو را تغییر دهند و به‌طور مستقیم بر جهت حرکت دلار اثر بگذارند. اگر نشانه‌های بیشتری از افت فشار تورمی یا کندشدن رشد مشاهده شود، بازار با اطمینان بیشتری کاهش نرخ بهره را قیمت‌گذاری خواهد کرد و این سناریو، به نفع ادامه تقویت EUR/USD خواهد بود.

در مقابل، تنها در صورتی که داده‌ها به‌طور معناداری قوی‌تر از انتظار ظاهر شوند، می‌توان به بازگشت موقت دلار امیدوار بود. با این حال، در شرایط فعلی، مزیت نسبی سیاست پولی اروپا در برابر آمریکا همچنان عامل غالب است و تا زمانی که این وضعیت تغییر نکند، یورو از حمایت ساختاری برخوردار خواهد بود.

تصویر تکنیکال EUR/USD؛ روند صعودی همچنان غالب است

از منظر تکنیکال، جفت‌ارز EUR/USD موفق شده به روند نزولی چهارروزه خود پایان دهد و در ساعات معاملاتی آسیا حوالی سطح 1.1720 معامله شود. بررسی نمودار روزانه نشان می‌دهد که سوگیری کلی بازار همچنان صعودی است. قیمت کمی بالاتر از کانال صعودی خود قرار دارد؛ موضوعی که بیانگر حفظ ساختار روند مثبت است.

شاخص قدرت نسبی ۱۴روزه (RSI) در سطح 61.63 قرار دارد که به‌وضوح در محدوده صعودی تعریف می‌شود. قرارگیری RSI بالای سطح 60، نشان‌دهنده وجود مومنتوم مثبت و فشار خرید پایدار است. این وضعیت معمولاً به بازار اجازه می‌دهد سطوح مقاومتی نزدیک را مورد آزمون قرار دهد، بدون آنکه بلافاصله با فشار فروش سنگین مواجه شود.

میانگین‌های متحرک؛ تأیید نظم صعودی بازار

میانگین متحرک نمایی ۹روزه (EMA) همچنان در حال افزایش است و بالاتر از میانگین متحرک ۵۰روزه قرار دارد. این آرایش صعودی میانگین‌ها، یکی از کلاسیک‌ترین نشانه‌های تداوم روند مثبت محسوب می‌شود. تا زمانی که قیمت بالای هر دو میانگین باقی بماند، مسیر کم‌مقاومت بازار به سمت بالا ارزیابی می‌شود و هر اصلاح جزئی، بیشتر به‌عنوان فرصت خرید تلقی خواهد شد تا نشانه تغییر روند.

این هم‌راستایی تکنیکال، در کنار عوامل بنیادی حمایتی، تصویر نسبتاً منسجمی از بازار ارائه می‌دهد؛ تصویری که نشان می‌دهد حرکت اخیر EUR/USD نه صرفاً یک نوسان کوتاه‌مدت، بلکه بخشی از یک ساختار صعودی بزرگ‌تر است.

سطوح کلیدی پیش‌رو؛ مقاومت‌ها و حمایت‌های تعیین‌کننده

در مسیر صعودی، نخستین هدف مهم بازار، سطح روانی 1.1800 است؛ محدوده‌ای که با سقف دوماهه 1.1804، ثبت‌شده در 16 دسامبر، هم‌راستا است. عبور پایدار از این ناحیه، می‌تواند راه را برای حرکت به سمت سقف کانال صعودی در حوالی 1.1860 هموار کند. در صورت شکست این محدوده نیز، اهداف بلندپروازانه‌تری در محدوده 1.1918 مطرح می‌شود؛ سطحی که بالاترین قیمت جفت‌ارز از ژوئن 2021 تاکنون محسوب می‌شود.

در سمت مقابل، حمایت اولیه بازار در محدوده میانگین متحرک ۹روزه، حوالی 1.1713، قرار دارد که با کف کانال صعودی در نزدیکی 1.1710 هم‌پوشانی دارد. شکست این ناحیه، می‌تواند مومنتوم کوتاه‌مدت را تضعیف کند و فشار نزولی را افزایش دهد. در این صورت، نگاه‌ها به سمت میانگین متحرک ۵۰روزه در 1.1648 معطوف خواهد شد و پس از آن، کف سه‌هفته‌ای 1.1589 که در اول دسامبر ثبت شده، به‌عنوان حمایت بعدی مطرح می‌شود.

جمع‌بندی نهایی؛ مزیت یورو در برابر دلارِ مردد

در جمع‌بندی کلی، جفت‌ارز EUR/USD در شرایطی قرار دارد که هم از منظر بنیادی و هم از دید تکنیکال، از حمایت قابل‌توجهی برخوردار است. ضعف ساختاری دلار آمریکا، ناشی از نگرانی‌های اقتصادی، انتظارات تسهیلی سیاست پولی و نااطمینانی‌های سیاسی، در کنار ثبات و شفافیت سیاست پولی بانک مرکزی اروپا، کفه ترازو را به نفع یورو سنگین کرده است.

تا زمانی که این عدم‌تقارن میان دو سوی آتلانتیک حفظ شود، مسیر غالب EUR/USD به سمت بالا ارزیابی می‌شود. اگرچه نوسانات مقطعی و اصلاح‌های کوتاه‌مدت اجتناب‌ناپذیرند، اما تصویر کلی بازار نشان می‌دهد که یورو در حال حاضر از مزیت نسبی برخوردار است و هر عقب‌نشینی محدود، می‌تواند مقدمه‌ای برای ادامه حرکت صعودی در افق میان‌مدت باشد.