بازگشت محتاطانه قیمت گاز پس از افت فرسایشی

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز  گاز طبیعی یکی از حیاتی‌ترین کالاهای انرژی در اقتصاد جهانی است؛ کالایی که نقشی فراتر از یک سوخت ساده ایفا می‌کند. این منبع انرژی در گرمایش خانگی، تولید برق، فرآیندهای صنعتی و به‌طور فزاینده‌ای در صادرات از طریق گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) کاربرد دارد. در سال‌های اخیر، با تشدید مباحث مربوط به امنیت انرژی، گذار انرژی و کاهش وابستگی به زغال‌سنگ، جایگاه گاز طبیعی بیش از گذشته تقویت شده است.

ایالات متحده آمریکا در حال حاضر بزرگ‌ترین تولیدکننده گاز طبیعی در جهان محسوب می‌شود و هنری هاب (Henry Hub) در ایالت لوئیزیانا به‌عنوان مرجع اصلی قیمت‌گذاری این کالا در بازارهای جهانی شناخته می‌شود. قیمت‌های اعلام‌شده در این نقطه، نه‌تنها بازار داخلی آمریکا، بلکه قراردادهای آتی و بازارهای بین‌المللی LNG را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

تا تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، بازار گاز طبیعی تحت تأثیر هم‌زمان چند نیروی متضاد قرار دارد:
از یک‌سو، سطوح رکوردی تولید و پیش‌بینی‌های آب‌وهوایی نسبتاً ملایم، فشار کوتاه‌مدتی بر قیمت‌ها وارد کرده‌اند؛
و از سوی دیگر، رشد ساختاری تقاضا ناشی از مراکز داده هوش مصنوعی، صادرات LNG و تحولات ژئوپلیتیک، چشم‌انداز بلندمدت این بازار را همچنان صعودی نگه داشته است.

سمت عرضه؛ رکوردهای تاریخی با نشانه‌هایی از احتیاط

تولید گاز طبیعی خشک در ایالات متحده به سطوحی بی‌سابقه رسیده است. برآوردها نشان می‌دهد که میانگین تولید در ماه‌های زمستانی (نوامبر ۲۰۲۵ تا مارس ۲۰۲۶) حدود ۱۰۸٫۵ میلیارد فوت مکعب در روز (Bcf/d) خواهد بود؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال قبل، افزایشی حدود ۴ میلیارد فوت مکعب در روز را نشان می‌دهد.

این رشد عمدتاً حاصل افزایش بهره‌وری در حوضه‌های کلیدی تولید گاز، به‌ویژه پرمیان (Permian) و آپالاچیا (Appalachia) است. در این مناطق، پیشرفت‌های فناورانه در حفاری افقی و شکست هیدرولیکی، امکان استخراج بیشتر از تعداد چاه‌های کمتر را فراهم کرده است. افزون بر این، تولید گاز همراه با استخراج نفت – که به‌ویژه در حوضه پرمیان رایج است – سهم قابل‌توجهی در رشد عرضه ایفا کرده است.

با این حال، نشانه‌هایی از تعدیل سرعت رشد تولید نیز دیده می‌شود. طبق گزارش نظرسنجی سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ فدرال رزرو دالاس، بدبینی نسبی در بخش نفت و گاز و کاهش فعالیت‌های حفاری، می‌تواند در میان‌مدت مانعی برای ادامه رشد شتابان عرضه باشد. بسیاری از تولیدکنندگان، در مواجهه با نوسانات قیمتی و فشار سرمایه‌گذاران برای حفظ جریان نقدی، رویکردی محتاطانه‌تر در توسعه میادین جدید اتخاذ کرده‌اند.

در سطح جهانی نیز، عرضه گاز با موج جدیدی از پروژه‌های LNG تقویت شده است. آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌بینی می‌کند که با ورود ظرفیت‌های جدید به مدار بهره‌برداری، امنیت عرضه و دسترسی‌پذیری گاز در سال‌های آینده بهبود یابد؛ موضوعی که می‌تواند بخشی از شوک‌های قیمتی را مهار کند، هرچند به‌طور کامل مانع نوسانات نخواهد شد.

سمت تقاضا؛ موتورهای جدید مصرف در حال روشن‌شدن‌اند

در جبهه تقاضا، تصویر به‌مراتب پویاتر و ساختاری‌تر است. مصرف داخلی گاز طبیعی در ایالات متحده، تا سال ۲۰۲۶ نسبت به سطوح ۲۰۲۴، رشدی بیش از ۵ درصد را تجربه خواهد کرد. محرک اصلی این رشد، افزایش تقاضای برق است؛ به‌ویژه از سوی مراکز داده عظیم مرتبط با هوش مصنوعی، رایانش ابری و زیرساخت‌های دیجیتال.

این مراکز داده، مصرف‌کنندگان انرژی بسیار پرحجمی هستند و در شرایطی که منابع تجدیدپذیر به‌تنهایی پاسخگوی نیاز پایدار آن‌ها نیستند، گاز طبیعی به‌عنوان گزینه‌ای قابل‌اتکا و نسبتاً پاک‌تر، نقش کلیدی ایفا می‌کند. هم‌زمان، توسعه صنعتی و بازگشت بخشی از زنجیره‌های تولید به خاک آمریکا نیز به افزایش مصرف گاز در بخش صنعت دامن زده است.

در حوزه صادرات، گاز طبیعی آمریکا به یکی از ابزارهای اصلی سیاست انرژی این کشور تبدیل شده است. ظرفیت صادرات LNG ایالات متحده تا سال ۲۰۲۶ به حدود ۲۰ میلیارد فوت مکعب در روز و تا سال ۲۰۲۷ به حدود ۲۲ میلیارد فوت مکعب در روز خواهد رسید. این ارقام، آمریکا را به بازیگری تعیین‌کننده در توازن عرضه و تقاضای جهانی گاز تبدیل می‌کند؛ به‌ویژه در شرایطی که اروپا همچنان به‌دنبال تنوع‌بخشی به منابع انرژی خود است.

از منظر فصلی، تقاضای گرمایشی زمستانی نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. سرمای زودهنگام اوایل دسامبر، مصرف گاز را به‌طور مقطعی افزایش داد. افزون بر این، الگوی آب‌وهوایی لانینیا می‌تواند احتمال سرمای شدیدتر در مناطق شمالی و غربی آمریکا را افزایش دهد؛ سناریویی که در صورت تحقق، فشار صعودی قابل‌توجهی بر قیمت‌ها وارد خواهد کرد.

برآورد کلی نشان می‌دهد که مصرف گاز طبیعی آمریکا در سال ۲۰۲۶ به‌طور میانگین به حدود ۱۰۹ میلیارد فوت مکعب در روز خواهد رسید؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۵ حدود ۱ درصد افزایش را نشان می‌دهد.

ذخایر و موجودی‌ها؛ ضربه‌گیر بازار در برابر شوک‌ها

سطح ذخایر گاز طبیعی همواره یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده نوسانات قیمتی است. طبق داده‌های منتشرشده برای هفته منتهی به ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، میزان گاز ذخیره‌شده در آمریکا به حدود ۳٬۵۷۹ میلیارد فوت مکعب (Bcf) رسیده است. این سطح، حدود ۱ درصد بالاتر از میانگین پنج‌ساله اما ۲ درصد پایین‌تر از سطح سال گذشته قرار دارد.

در همان هفته، برداشت خالص از ذخایر به ۱۶۷ Bcf رسید؛ رقمی که به‌طور معناداری بالاتر از میانگین پنج‌ساله (۹۶ Bcf) و حتی بالاتر از برداشت سال گذشته (۱۳۴ Bcf) است. دلیل اصلی این برداشت سنگین، افزایش روزهای درجه‌گرمایشی (Heating Degree Days) به ۲۰۶ HDD بوده که حدود ۱۹ واحد بالاتر از سطح نرمال محسوب می‌شود.

در سطح منطقه‌ای، ذخایر مناطق شرق و میدوست آمریکا حدود ۵ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارند؛ موضوعی که نشان‌دهنده تنگنای نسبی عرضه در این مناطق است. هرچند سطح کلی ذخایر همچنان نقش ضربه‌گیر را ایفا می‌کند، اما تداوم برداشت‌های بالا در صورت سرمای شدید، می‌تواند بازار را وارد فاز تنش قیمتی کند.

چشم‌انداز قیمتی و برآوردها؛ بازار بین احتیاط و امید

بر اساس گزارش دسامبر «چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی» (STEO) اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، انتظار می‌رود قیمت نقدی هنری هاب در فصل گرمایشی زمستان ۲۰۲۵–۲۰۲۶ به‌طور میانگین حدود ۴٫۳۰ دلار به‌ازای هر میلیون بی‌تی‌یو (MMBtu) باشد؛ رقمی که نسبت به زمستان گذشته حدود ۲۲ درصد افزایش را نشان می‌دهد. این بازنگری عمدتاً ناشی از سرمای زودهنگام ابتدای فصل بوده است.

برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵، پیش‌بینی قیمت به حدود ۳٫۸۷ دلار افزایش یافته و در افق بلندتر، انتظار می‌رود با رشد تولید، قیمت‌ها در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ به حوالی ۴٫۵۰ دلار برسند. با این حال، اختلاف‌نظر میان تحلیل‌گران همچنان بالاست. برخی میانگین قیمت‌ها را در نیمه دوم ۲۰۲۵ حدود ۳٫۶۰ دلار می‌دانند، در حالی که گروهی دیگر رسیدن به محدوده ۴ تا ۴٫۵ دلار تا پایان ۲۰۲۶ را محتمل می‌دانند؛ به‌ویژه اگر رشد تقاضا از سرعت افزایش عرضه پیشی بگیرد.

نکته قابل‌توجه این است که نوسانات قیمت در نیمه اول ۲۰۲۵ نسبت به سال‌های قبل کاهش یافته، اما بازار همچنان به‌شدت به داده‌های آب‌وهوایی و اخبار ژئوپلیتیک حساس است.

ریسک‌ها و ملاحظات کلان؛ تعادل شکننده بازار

در سمت ریسک‌های صعودی، می‌توان به سرمای طولانی‌مدت زمستانی، تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک – به‌ویژه در اروپا یا خاورمیانه – و رشد سریع‌تر از انتظار تقاضای برق ناشی از هوش مصنوعی و الکتریکی‌شدن اقتصاد اشاره کرد. هر یک از این عوامل می‌تواند تعادل بازار را به‌سرعت بر هم بزند.

در مقابل، ریسک‌های نزولی شامل آب‌وهوای ملایم‌تر از انتظار، مازاد عرضه ناشی از تولید بیش‌ازحد و کاهش رشد اقتصادی است که مصرف صنعتی را محدود می‌کند. تغییرات مقرراتی در سیاست‌های انرژی آمریکا نیز می‌تواند بر صادرات LNG و رفتار شرکت‌های خدماتی اثرگذار باشد.

در مجموع، تصویر بنیادی بازار گاز طبیعی حاکی از ثبات همراه با پتانسیل صعودی است؛ بازاری که در کوتاه‌مدت ممکن است تحت فشار قرار گیرد، اما در افق بلندمدت، نسبت به نیازهای رو‌به‌رشد جهانی، همچنان کمتر از ارزش ذاتی خود قیمت‌گذاری شده است.

تحلیل تکنیکال گاز طبیعی؛ بازار در فاز تصمیم‌گیری بین تثبیت و جهش

وضعیت فعلی قیمت؛ بازگشت محتاطانه پس از افت فرسایشی

تا تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، قیمت نقدی گاز طبیعی در هاب هنری حوالی ۴٫۰۸ دلار به‌ازای هر MMBtu معامله می‌شود. این قیمت نسبت به روز قبل حدود ۲٫۴۶ درصد رشد داشته، اما در مقیاس ماهانه همچنان بیش از ۱۲ درصد افت را نشان می‌دهد. این تناقض زمانی، به‌خوبی ماهیت فعلی بازار را توصیف می‌کند: بازاری که در کوتاه‌مدت نشانه‌هایی از بازگشت دارد، اما هنوز زیر سایه فشارهای نزولی هفته‌های گذشته حرکت می‌کند.

دامنه نوسان سالانه گاز طبیعی بین محدوده ۲٫۵۰ تا ۵٫۰۰ دلار بوده است؛ دامنه‌ای وسیع که نشان‌دهنده حساسیت بالای این بازار به متغیرهای بنیادین، به‌ویژه آب‌وهوا و داده‌های ذخایر است. در بازار مشتقات نیز، قرارداد آتی ژانویه ۲۰۲۶ (NGF26) حوالی ۳٫۹۵ دلار تسویه شده که بیانگر انتظارات محتاطانه معامله‌گران نسبت به ادامه زمستان است.

در هفته‌های اخیر، بازار شاهد رالی‌های ناشی از بستن موقعیت‌های فروش (short covering) بوده که به‌سرعت با پیش‌بینی‌های آب‌وهوایی ملایم‌تر خنثی شده‌اند. نتیجه این کشمکش، ورود قیمت به فاز تجمیع و نوسان محدود بوده است؛ فازی که معمولاً پیش‌درآمد یک حرکت جهت‌دار قوی‌تر محسوب می‌شود.

ساختار نموداری؛ کف‌سازی تدریجی یا مکث پیش از افت؟

در نمودار روزانه، قیمت گاز طبیعی پس از افت تا محدوده ۳٫۶۰ دلار در اواسط دسامبر – که منطبق بر سطح ۶۱٫۸ درصد فیبوناچی اصلاحی در ۳٫۶۱ دلار بود – نشانه‌هایی از تثبیت و واکنش حمایتی نشان داده است. این سطح، نه‌تنها از منظر فیبوناچی، بلکه از نظر روانی و تاریخی نیز اهمیت بالایی دارد و واکنش قیمت به آن، مانع از ادامه ریزش شارپ شد.

نکته قابل‌توجه این است که قیمت برای چند روز متوالی زیر میانگین متحرک ۲۰۰ روزه معامله شد؛ موضوعی که در نگاه کلاسیک، نشانه ضعف کوتاه‌مدت تلقی می‌شود. با این حال، بازگشت سریع قیمت به بالای محدوده ۴ دلار، نشان می‌دهد که فروشندگان در سطوح پایین‌تر با کاهش قدرت مواجه شده‌اند.

در بازه زمانی بزرگ‌تر، یک الگوی کنج نزولی (Falling Wedge) که از سقف‌های قبلی شکل گرفته بود، همچنان معتبر است. این الگو ذاتاً ماهیت صعودی دارد و در صورت افزایش مومنتوم، می‌تواند زمینه‌ساز شکست به سمت بالا شود. آنچه فعلاً مانع فعال‌شدن کامل این سناریو شده، نبود یک کاتالیزور قوی – مانند سرمای پایدار یا شوک ذخایری – است.

تایم‌فریم‌های کوتاه‌تر؛ نشانه‌های فشرده‌شدن انرژی بازار

در نمودار چهارساعته، ساختاری شبیه به مثلث صعودی (Ascending Triangle) قابل مشاهده است. کف‌های بالاتر به‌تدریج در حال شکل‌گیری‌اند، در حالی که سقف‌ها در محدوده‌ای نسبتاً ثابت متراکم شده‌اند. این رفتار معمولاً بیانگر فشرده‌شدن انرژی بازار و نزدیک‌شدن به یک حرکت انفجاری است.

در صورت شکست معتبر مقاومت بالایی این الگو، که حوالی ۴٫۷۲ تا ۴٫۷۳ دلار قرار دارد، اهداف قیمتی بالاتری فعال خواهند شد و بازار می‌تواند وارد فاز صعودی پرشتاب‌تری شود. تا آن زمان، نوسان‌های رفت‌وبرگشتی در محدوده فعلی، رفتاری طبیعی و حتی سالم تلقی می‌شود.

اندیکاتورها؛ تعادل شکننده بین خرید و فروش

اندیکاتورهای تکنیکال تصویری خنثی متمایل به بهبود ارائه می‌دهند.
میانگین متحرک ۵۰ روزه حوالی ۳٫۹۰ دلار قرار دارد و به‌عنوان یک حمایت پویا عمل می‌کند. در سوی دیگر، میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در محدوده ۳٫۸۰ دلار نقش کف بلندمدت بازار را ایفا می‌کند. قرار گرفتن قیمت فعلی بالاتر از هر دو میانگین، نشانه‌ای از بازگشت نسبی قدرت خریداران است، هرچند فاصله قیمت با این سطوح هنوز آن‌قدر زیاد نیست که از یک روند صعودی تثبیت‌شده سخن بگوییم.

شاخص RSI در حوالی سطح ۵۰ نوسان می‌کند؛ نه در محدوده اشباع فروش و نه در اشباع خرید. این وضعیت، کاملاً با فاز تراکمی بازار هم‌خوانی دارد. از سوی دیگر، MACD نشانه‌هایی از تضعیف مومنتوم نزولی و احتمال یک تقاطع صعودی را بروز داده است؛ سیگنالی که در صورت تأیید، می‌تواند به‌عنوان جرقه اولیه حرکت بعدی عمل کند.

در مجموع، اسیلاتورها بازار را در وضعیت «انتظار» ارزیابی می‌کنند؛ جایی که یک داده جدید می‌تواند به‌سرعت موازنه را به نفع یکی از طرفین تغییر دهد.

سطوح کلیدی؛ نقشه راه معامله‌گران

از منظر سطوح قیمتی، چند ناحیه کلیدی اهمیت ویژه‌ای دارند:

در سمت حمایت، محدوده ۳٫۸۴ دلار به‌عنوان کف کوتاه‌مدت اخیر شناخته می‌شود. از دست رفتن این سطح، احتمال بازگشت به ۳٫۶۰ دلار و حتی ۳٫۴۰ دلار – که یک سطح روانی و کف تاریخی مهم محسوب می‌شود – را افزایش می‌دهد. این سناریو بیشتر در صورت تداوم پیش‌بینی‌های آب‌وهوایی ملایم یا افزایش غیرمنتظره ذخایر محتمل خواهد بود.

در سمت مقاومت، نخستین مانع جدی در محدوده ۴٫۲۰ دلار قرار دارد. عبور پایدار از این سطح می‌تواند قیمت را به سمت ۴٫۵۰ دلار هدایت کند؛ سطحی که هم‌زمان یک مقاومت تکنیکال و یک ناحیه روانی مهم است. در صورت شکست قاطع این ناحیه، هدف بعدی بازار می‌تواند محدوده ۴٫۷۳ دلار باشد که با سقف الگوی مثلث صعودی هم‌پوشانی دارد. عبور از این سطح، عملاً سناریوی صعودی میان‌مدت را فعال کرده و راه را برای حرکت به سمت ۵٫۰۰ دلار هموار می‌کند.

سناریوهای محتمل؛ بازار به کدام سمت متمایل است؟

در کوتاه‌مدت، محتمل‌ترین سناریو نوسان خنثی متمایل به صعود است، مشروط بر آنکه حمایت ۳٫۸۴ دلار حفظ شود. کاهش نقدشوندگی در تعطیلات و حساسیت بالای بازار به داده‌های آب‌وهوایی، می‌تواند باعث حرکات ناگهانی اما کوتاه‌عمر شود.

در سناریوی صعودی، تشدید سرما یا گزارش‌های برداشت سنگین‌تر از انتظار، می‌تواند ماشه حرکت به سمت ۴٫۵۰ و بالاتر را بکشد. در مقابل، اگر الگوهای آب‌وهوایی ملایم‌تر تثبیت شوند و ذخایر با سرعت مناسبی بازسازی شوند، سناریوی نزولی با اهداف زیر ۳٫۶۰ دلار دوباره روی میز قرار می‌گیرد.

در افق بلندمدت‌تر، شکست پایدار بالای ۴٫۵۰ دلار می‌تواند نشانه‌ای از تغییر فاز بازار و آغاز یک روند صعودی جدید باشد؛ روندی که در صورت هم‌راستایی با رشد تقاضای ساختاری، حتی دستیابی مجدد به محدوده‌های بالای ۵ دلار را نیز دور از ذهن نمی‌کند.

جمع‌بندی نهایی؛ بازار آرام پیش از طوفان؟

گاز طبیعی در نقطه‌ای ایستاده که هم از منظر بنیادی و هم تکنیکال، پتانسیل تغییر فاز را دارد. عرضه بالا و نگرانی‌های کوتاه‌مدت، مانع از جهش سریع قیمت شده‌اند، اما در مقابل، رشد ساختاری تقاضا، سطح ذخایر و نشانه‌های تکنیکال کف‌سازی، اجازه ریزش‌های عمیق و پایدار را نیز نمی‌دهند.

بازار فعلاً در حال تنظیم انتظارات است؛ فازی که اغلب پیش از حرکات بزرگ شکل می‌گیرد. برای معامله‌گران و تحلیل‌گران، این دوره بیش از آنکه زمان تصمیم‌های هیجانی باشد، زمان رصد دقیق داده‌ها و آماده‌سازی برای حرکت بعدی است؛ حرکتی که می‌تواند با یک تغییر ساده در دمای هوا یا یک گزارش ذخایر، جهت خود را به‌طور کامل آشکار کند.