به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بر اساس معاملات اولیه روز ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶، نرخ برابری یورو به دلار آمریکا در محدوده تقریبی ۱.۱۹۷۵ تا ۱.۱۹۸۸ در حال نوسان است و نسبت به ابتدای روز حدود ۰.۱ تا ۰.۳ درصد رشد را نشان می‌دهد. قیمت بازگشایی بازار در محدوده ۱.۱۹۵ تا ۱.۱۹۸ قرار داشت و سقف روزانه حوالی ۱.۱۹۹ تا ۱.۱۹۹۸ و کف روزانه نزدیک ۱.۱۹۵ ثبت شده است. این رفتار قیمتی در ادامه یک روند صعودی قدرتمند چندماهه شکل گرفته؛ روندی که طی یک سال گذشته بازدهی حدود ۱۵ درصدی و در یک ماه اخیر رشد نزدیک به ۱.۹ درصد را برای این جفت‌ارز رقم زده است.
یورو/دلار در ماه‌های گذشته موفق شد سطوح روانی بسیار مهم ۱.۱۹ و ۱.۲۰ را پشت سر بگذارد و حتی تا نزدیکی سقف‌های اخیر حوالی ۱.۲۰۸ نیز پیشروی کند. با این حال، پس از این حرکت پرشتاب، بازار وارد فاز تثبیت و اصلاح ملایم شد؛ اصلاحی که بیشتر تحت‌تأثیر شناسایی سود معامله‌گران و هم‌زمانی سیگنال‌های متناقض تکنیکال و بنیادی رخ داد، نه تغییر در ساختار اصلی روند.
تحلیل تکنیکال: روند غالب همچنان صعودی
از منظر تکنیکال، جهت کلی بازار در تایم‌فریم‌های روزانه، هفتگی و حتی ماهانه همچنان صعودی ارزیابی می‌شود. نمودار نشان می‌دهد که قیمت در حال تلاش برای خروج نهایی از یک محدوده چندماهه و ساختار صعودی تدریجی است؛ ساختاری که می‌توان آن را به‌صورت یک مستطیل قیمتی بین محدوده ۱.۱۵ تا ۱.۲۰ یا یک روند صعودی پیوسته از کف‌های سال ۲۰۲۲ در حوالی ۰.۹۵۳۴ در نظر گرفت. شکست این محدوده، اگرچه هنوز به‌طور کامل تثبیت نشده، اما نشانه‌های واضحی از تغییر فاز بازار به سمت سطوح بالاتر را ارائه می‌دهد.
در کوتاه‌مدت، مقاومت مهم حوالی ۱.۲۰۸۲ – که منطبق با سطح ۲۶۱.۸ درصد فیبوناچی اکستنشن از یک موج قبلی است – مانع از تداوم حرکت صعودی شد و قیمت نتوانست بالای سطح ۱.۲۰ تثبیت شود. همین موضوع باعث شکل‌گیری فاز تراکم و اصلاح کوتاه‌مدت شد، اما تا این لحظه نشانه‌ای از شکست روند اصلی دیده نمی‌شود.
سیگنال‌های ترکیبی اندیکاتورها و میانگین‌های متحرک
بر اساس داده‌های Investing.com در حوالی ساعت ۰۸:۴۰ به وقت گرینویچ، جمع‌بندی کلی اندیکاتورها همچنان سیگنال «خرید» را نشان می‌دهد. میانگین‌های متحرک وضعیت متعادلی دارند؛ به‌طوری که از مجموع آن‌ها، ۶ سیگنال خرید و ۶ سیگنال فروش دیده می‌شود. میانگین‌های کوتاه‌مدت مانند MA5 و MA10 که حوالی ۱.۱۹۷ تا ۱.۱۹۸ قرار دارند، بیشتر فشار فروش را نشان می‌دهند؛ چرا که قیمت در نزدیکی یا اندکی پایین‌تر از آن‌ها نوسان می‌کند. در مقابل، میانگین‌های بلندمدت‌تر مانند MA100 در محدوده ۱.۱۹۰ و MA200 در حوالی ۱.۱۸۰ همچنان سیگنال خرید قوی صادر می‌کنند و ستون فقرات روند صعودی محسوب می‌شوند.
در بخش اندیکاتورها، وضعیت حتی قوی‌تر است. RSI چهاردهم‌دوره‌ای در حوالی عدد ۴۹.۶ قرار دارد که نه اشباع خرید است و نه اشباع فروش؛ موضوعی که نشان می‌دهد بازار هنوز فضای مانور برای ادامه حرکت دارد. مکدی در محدوده مثبت و با سیگنال خرید ضعیف اما معتبر قرار گرفته، استوکاستیک وضعیت خرید را تأیید می‌کند و اندیکاتورهایی مانند Williams %R نیز متمایل به صعود هستند. در مقابل، شاخص‌هایی مانند CCI و ADX حالت خنثی دارند و ATR پایین، بیانگر کاهش نوسان و ورود بازار به فاز تراکم است؛ فازی که معمولاً پیش‌درآمد یک حرکت جهت‌دار جدید محسوب می‌شود.
سطوح کلیدی قیمت و نقشه حرکت بازار
از منظر تکنیکال، شناسایی سطوح کلیدی حمایت و مقاومت نقش تعیین‌کننده‌ای در درک سناریوهای پیشروی یورو/دلار دارد. در سمت حمایت، محدوده ۱.۱۹۰۰ تا ۱.۱۹۱۰ به‌عنوان اولین ناحیه مهم مطرح است؛ ناحیه‌ای که هم‌زمان با محدوده شکست قبلی و یک گپ تکنیکالی شکل‌گرفته پس از رالی اخیر هم‌پوشانی دارد. حفظ قیمت بالای این سطح، شرط اساسی تداوم سناریوی صعودی کوتاه‌مدت محسوب می‌شود. در سطوح پایین‌تر، محدوده ۱.۱۸۳۵ تا ۱.۱۸۴۹ به‌عنوان حمایت فرعی قرار دارد و از دست رفتن آن می‌تواند اصلاح عمیق‌تری را تا حوالی ۱.۱۸۰۰ فعال کند. در سناریوهای محافظه‌کارانه‌تر، حمایت‌های عمیق‌تر مانند ۱.۱۵۷۶ و حتی میانگین متحرک ۵۵ هفته‌ای در حوالی ۱.۱۴۴ به‌عنوان کف‌های ساختاری روند بلندمدت مطرح هستند.
در سمت مقابل، مقاومت نخست بازار در محدوده روانی و بسیار مهم ۱.۱۹۹ تا ۱.۲۰۰ قرار دارد؛ سطحی که رفتار قیمت در آن، جهت حرکت بعدی را مشخص می‌کند. عبور و تثبیت بالای این ناحیه می‌تواند مسیر را برای حمله مجدد به سقف اخیر ۱.۲۰۸۲ هموار کند. در صورت شکست این سقف، اهداف فیبوناچی بالاتر فعال می‌شوند که محدوده‌های ۱.۲۳ تا ۱.۲۵۸ را به‌عنوان اهداف منطقی موج بعدی صعود معرفی می‌کنند. در سناریوهای بلندپروازانه‌تر، حتی سطوحی نزدیک به ۱.۳۴ نیز در مدل‌های فیبوناچی و اندازه‌گیری موجی مطرح می‌شوند، هرچند تحقق آن‌ها به شرایط بنیادی خاصی نیاز دارد.
چشم‌انداز کوتاه‌مدت: تراکم پیش از حرکت بعدی
در معاملات درون‌روزی، تمایل بازار از حالت کاملاً صعودی به وضعیت خنثی متمایل به صعود تغییر کرده است. این رفتار نشان می‌دهد که بازار پس از برخورد به مقاومت‌های سنگین، در حال هضم رشدهای قبلی است. برای خریداران، شرط اصلی فعال شدن سناریوی افزایشی، تثبیت پایدار قیمت بالای سطح ۱.۲۰ است. در چنین شرایطی، الگوهای اندازه‌گیری حرکت از محدوده تراکم فعلی یا ساختارهای مثلثی، پتانسیل حرکتی در حدود ۴۵۰ پیپ را نشان می‌دهند که می‌تواند قیمت را به سمت محدوده ۱.۲۳ هدایت کند.
در سوی مقابل، فروشندگان تنها در صورتی می‌توانند ابتکار عمل را به دست بگیرند که قیمت به‌طور قاطع به زیر ۱.۱۹ و سپس ۱.۱۸۳۵ نفوذ کند. چنین حرکتی می‌تواند اصلاح عمیق‌تری را فعال کند، اما تا زمانی که این سطوح شکسته نشده‌اند، اصلاح‌ها بیشتر به‌عنوان پول‌بک‌های سالم در دل روند صعودی تعبیر می‌شوند. هرچند برخی اسیلاتورهای کوتاه‌مدت مانند StochRSI نشانه‌هایی از اشباع خرید و حتی سیگنال فروش ارائه می‌دهند، اما این هشدارها در چارچوب روند غالب، بیشتر به اصلاح‌های محدود اشاره دارند تا تغییر جهت اصلی بازار.
تحلیل بنیادی اروپا: ثبات محتاطانه ECB
در جبهه بنیادی، بانک مرکزی اروپا در نشست دسامبر ۲۰۲۵ برای چهارمین بار متوالی نرخ‌های بهره کلیدی را بدون تغییر حفظ کرد. نرخ سپرده در سطح ۲.۰۰ درصد، نرخ بازپرداخت اصلی در ۲.۱۵ درصد و نرخ وام‌دهی نهایی در ۲.۴۰ درصد باقی ماند. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که تورم منطقه یورو در ماه دسامبر به محدوده ۱.۹ تا ۲.۰ درصد سالانه کاهش یافت و عملاً در نزدیکی هدف رسمی ECB قرار گرفت، هرچند تورم هسته همچنان در حوالی ۲.۳ درصد و تورم بخش خدمات در سطح نسبتاً بالای ۳.۴ درصد باقی مانده است.
در کنار آن، داده‌های رشد اقتصادی تصویر نسبتاً بهتری ارائه می‌دهند. رشد تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه سوم به ۰.۳ درصد فصلی بازنگری شد و برآورد رشد سال ۲۰۲۵ به حدود ۱.۴ درصد افزایش یافت. شاخص‌های PMI ترکیبی نیز در محدوده ۵۱ تا ۵۲ قرار دارند که نشان‌دهنده تداوم رشد ملایم اقتصادی است. با این حال، برخی مقامات ECB مانند ویلروا دو گالو و کوخر به اثر تقویتی یورو بر کاهش فشار تورمی اشاره کرده‌اند و به‌طور ضمنی گزینه تسهیل سیاست پولی در آینده را باز گذاشته‌اند؛ هرچند تأکید کرده‌اند که فعلاً تصمیم‌ها کاملاً داده‌محور خواهد بود و عجله‌ای برای کاهش نرخ وجود ندارد.
تحلیل بنیادی آمریکا: توقف حساب‌شده فدرال رزرو
در سوی دیگر، فدرال رزرو آمریکا در نشست ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶ نرخ بهره را در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد حفظ کرد؛ تصمیمی که با رأی ۱۰ به ۲ اتخاذ شد و دو عضو خواستار کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای بودند. این نشست پس از سه مرحله کاهش نرخ بهره در ماه‌های گذشته برگزار شد و حالا فدرال رزرو وارد فاز مکث شده است. جروم پاول در اظهارات خود تأکید کرد که اقتصاد آمریکا همچنان در مسیر رشد «مطلوب» قرار دارد، بازار کار انعطاف‌پذیر است و نرخ بیکاری در حال تثبیت است، اما تورم هنوز به‌طور کامل مهار نشده و نیاز به ارزیابی دقیق‌تری دارد.
پاول همچنین به بهره‌وری بالا و رشد مناسب GDP اشاره کرد و گفت که هنوز نمی‌توان پیروزی نهایی بر تورم را اعلام کرد. به‌ویژه، اثرات تعرفه‌ها و سیاست‌های تجاری به‌عنوان متغیرهایی با عدم‌قطعیت بالا مطرح شدند که می‌توانند در آینده مسیر تورم را تحت‌تأثیر قرار دهند. این موضع محتاطانه باعث شده دلار آمریکا، علی‌رغم برتری نرخ بهره نسبت به یورو، همچنان تحت فشار باقی بماند.
جمع‌بندی نهایی: برتری مومنتوم یورو در برابر دلار
در مجموع، اگرچه اختلاف نرخ بهره همچنان به نفع دلار آمریکاست، اما ضعف ساختاری دلار، ابهامات سیاستی، نگرانی‌های مالی و جذابیت یورو به‌عنوان جایگزین امن‌تر، فعلاً کفه ترازو را به نفع EUR/USD سنگین کرده است. تا زمانی که قیمت بالای حمایت‌های کلیدی باقی بماند، سوگیری کوتاه‌مدت بازار همچنان صعودی خواهد بود و احتمال بازپس‌گیری سطح ۱.۲۰ و حرکت به سمت ۱.۲۳ و بالاتر وجود دارد. با این حال، فشار لفظی احتمالی ECB در برابر تقویت بیش‌ازحد یورو، داده‌های بسیار قوی از اقتصاد آمریکا یا موج جدیدی از شناسایی سود می‌توانند سرعت این حرکت را کاهش دهند. مسیر میان‌مدت این جفت‌ارز، بیش از هر چیز به واگرایی سیاست‌های پولی، مسیر تورم و فضای ریسک جهانی وابسته خواهد بود.
نظرات کاربران