به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، معتقد است امور مالی غیرمتمرکز تنها زمانی «واقعی» است که ریسک طرف مقابل به‌طور کامل حذف شود. او در گفت‌وگویی عمومی با تحلیلگر بازار رمزارز با نام c-node تأکید کرد بسیاری از محصولات دیفای در ظاهر غیرمتمرکز هستند، اما در عمل همچنان به واسطه‌ها و نهادهای مورد اعتماد وابسته‌اند.
بوترین و c-node هر دو بر این نکته توافق داشتند که صرف ارائه سود یا بازدهی، دیفای را واقعی نمی‌کند. هدف اصلی، مالکیت کامل کاربر بر دارایی و ساختاری است که هیچ بازیگر واحدی نتواند سرمایه را مسدود کند یا سیستم را از کار بیندازد. در غیر این صورت، محصول بیشتر شبیه نسخه‌ای از مالی سنتی است که تنها یک پوشش رمزارزی بر آن اضافه شده است.
چرا سوددهی مبتنی بر یو‌اس‌دی‌سی آزمون دیفای را رد می‌کند
بوترین در بخش مهمی از این بحث، به‌طور مستقیم به استراتژی‌های وام‌دهی مبتنی بر استیبل‌کوین یو‌اس‌دی‌سی اشاره کرد. به گفته او، سپرده‌گذاری یو‌اس‌دی‌سی در پروتکل‌هایی مانند آوه یا کامپاند، ریسک طرف مقابل را حذف نمی‌کند، زیرا یو‌اس‌دی‌سی توسط شرکت سیرکل صادر می‌شود؛ نهادی قانون‌گذاری‌شده که کنترل کامل بر این توکن دارد و می‌تواند در هر لحظه آدرس‌ها را مسدود کند.
این موضوع یک نقطه شکست جدی ایجاد می‌کند. اگر بخش بزرگی از ذخایر یو‌اس‌دی‌سی که به‌عنوان وثیقه استفاده شده، فریز شود، موج لیکوییدیشن‌ها آغاز خواهد شد. حتی اگر قرارداد هوشمند همچنان فعال باقی بماند، دارایی پایه در خارج از زنجیره متوقف می‌شود؛ ریسکی که از کنترل ساختار بلاکچینی خارج است.
بوترین یک معیار ساده مطرح کرد: اگر یک سیستم به وعده یا تصمیم یک شرکت وابسته باشد، دیگر نمی‌توان آن را امور مالی غیرمتمرکز دانست. چنین مدلی تنها نوع ریسک را تغییر می‌دهد، نه اینکه آن را حذف کند.
استیبل‌کوین‌های الگوریتمی؛ زیرساخت واقعی دیفای
بوترین در ادامه گفت استیبل‌کوین‌های الگوریتمی زمانی می‌توانند دیفای واقعی باشند که ریسک طرف مقابل را به‌طور ملموس کاهش دهند. به باور او، طراحی‌هایی که با پشتوانه اتریوم و وثیقه‌گذاری مازاد عمل می‌کنند، بیشتر با معیارهای غیرمتمرکز سازگارند.
در این مدل‌ها، حتی اگر کاربران بدهی خود را درون سیستم نگه دارند و دارایی دلاری را بیرون از آن، باز هم ریسک دلار به بازار منتقل می‌شود و دیگر به یک صادرکننده واحد وابسته نیست. همین موضوع سطح اعتماد لازم را کاهش می‌دهد و ساختار را غیرمتمرکزتر می‌کند.
بوترین همچنین اشاره کرد استیبل‌کوین‌های دارای پشتوانه دارایی‌های واقعی نیز تنها در شرایط بسیار سخت‌گیرانه می‌توانند قابل قبول باشند؛ به‌گونه‌ای که سیستم حتی در صورت شکست یکی از دارایی‌های پشتوانه، همچنان توان پرداخت و ثبات خود را حفظ کند. این امر نیازمند وثیقه‌گذاری عمیق و تنوع گسترده دارایی‌هاست.
دای در برابر یو‌اس‌دی‌سی؛ تفاوت در ماهیت ریسک
بوترین مدل میکردائو و استیبل‌کوین دای را نمونه‌ای نزدیک‌تر به دیفای واقعی دانست. دای در برابر وثیقه رمزارزی مازاد ضرب می‌شود و ریسک آن بیشتر از نوسانات قیمت ناشی می‌شود، نه از اقدام یک صادرکننده متمرکز. در این سیستم، لیکوییدیشن‌ها درون زنجیره انجام می‌شوند و قواعد آن شفاف و عمومی است.
در مقابل، وام‌دهی مبتنی بر یو‌اس‌دی‌سی همچنان در معرض ریسک مداخله بیرونی قرار دارد؛ عاملی که با فلسفه اصلی دیفای در تضاد است.
چرا اتریوم همچنان مرکز دیفای باقی مانده است
در بخش دیگری از این گفت‌وگو، c-node توضیح داد رشد دیفای در اتریوم تا حد زیادی نتیجه رفتار کاربران اولیه این شبکه بوده است. دارندگان اولیه اتریوم از ابتدا دارایی‌های خود را شخصاً نگهداری می‌کردند و به قفل‌کردن سرمایه روی زنجیره باور داشتند.
اما بسیاری از شبکه‌های دیگر چنین پایه‌ای ندارند. در برخی بلاکچین‌ها، بخش بزرگی از سرمایه در اختیار متولیان و نهادهای وابسته به سرمایه‌گذاران خطرپذیر است و این دارایی‌ها به‌راحتی وارد سیستم‌های درون‌زنجیره‌ای نمی‌شوند. همین شکاف باعث شده اتریوم همچنان بر نقدینگی دیفای سلطه داشته باشد، در حالی که سایر شبکه‌ها برای ساخت اعتبار عمیق درون‌زنجیره‌ای با مشکل روبه‌رو هستند.
آینده دیفای فراتر از دلار
بوترین در پایان تأکید کرد گام بعدی دیفای باید فراتر از استیبل‌کوین‌ها باشد و تمرکز بیش از حد بر دلار به‌عنوان واحد حساب کاهش یابد. چشم‌انداز مطلوب او، ایجاد شاخص‌های متنوع درون‌زنجیره‌ای است که با وثیقه غیرمتمرکز پشتیبانی می‌شوند و وابستگی به یک ارز یا صادرکننده خاص را از بین می‌برند.
نظرات کاربران