به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز جفت‌ارز EUR/USD در معاملات ابتدایی جلسه آسیایی روز سه‌شنبه توانست در حوالی سطح 1.1795 جایگاه مثبتی حفظ کند؛ حرکتی که بیش از هر چیز ریشه در تضعیف نسبی دلار آمریکا دارد. منشأ این ضعف، افزایش عدم‌قطعیت پیرامون سیاست‌های تعرفه‌ای ایالات متحده است؛ عاملی که بار دیگر ریسک‌های سیاست‌گذاری تجاری را به کانون توجه بازار بازگردانده است. در شرایطی که معامله‌گران ارزی به‌شدت نسبت به ثبات چارچوب‌های تجاری حساس هستند، هرگونه ابهام در مسیر سیاست‌های تعرفه‌ای می‌تواند به سرعت در قیمت‌گذاری دلار منعکس شود.
رأی اخیر دیوان عالی ایالات متحده که بخش قابل‌توجهی از تعرفه‌های وضع‌شده توسط رئیس‌جمهور وقت، دونالد ترامپ، را لغو کرد، فضای جدیدی از تردید را ایجاد کرده است. با این حال، سیگنال‌های سیاسی حاکی از آن است که عقب‌نشینی معناداری از رویکرد سخت‌گیرانه تجاری در کار نخواهد بود. دولت اعلام کرده قصد دارد تعرفه‌ای جدید به میزان 15 درصد را از روز شنبه اعمال کند. این دوگانگی—لغو بخشی از تعرفه‌ها از سوی دستگاه قضایی و هم‌زمان عزم دولت برای اعمال تعرفه‌های تازه—بازار را در وضعیتی از سردرگمی سیاستی قرار داده است.
همین فضای مبهم، فشار فروش ملایمی را بر شاخص دلار وارد کرده و به یورو مجال داده است تا در برابر ارز آمریکا قدری تقویت شود. در بازار ارز، «عدم‌قطعیت» اغلب به اندازه خودِ سیاست‌ها اهمیت دارد؛ زیرا سرمایه‌گذاران در مواجهه با محیط‌های پیش‌بینی‌ناپذیر، تمایل دارند ریسک دلاری خود را کاهش دهند یا دست‌کم در کوتاه‌مدت از ورود به موقعیت‌های سنگین خودداری کنند.
واکنش اروپا؛ تعلیق احتمالی توافق تجاری و افزایش تنش‌های دیپلماتیک
در سوی دیگر آتلانتیک، مقام ارشد تجاری پارلمان اروپا اعلام کرده است که اتحادیه اروپا ممکن است روند تصویب توافق تجاری با آمریکا را متوقف کند تا زمانی که جزئیات روشن‌تری از سیاست تجاری دولت آمریکا دریافت کند. این موضع‌گیری، نه‌تنها نشان‌دهنده افزایش تنش در روابط تجاری دو طرف است، بلکه بر نااطمینانی موجود در بازارهای جهانی نیز می‌افزاید.
از منظر جریان سرمایه، هرگونه تعلیق یا بازنگری در توافق‌های تجاری می‌تواند چشم‌انداز رشد اقتصادی را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، در کوتاه‌مدت آنچه بیشتر اهمیت دارد، تغییر در انتظارات سیاستی است. اگر بازار به این جمع‌بندی برسد که سیاست‌های تجاری آمریکا بی‌ثبات یا متغیر است، دلار ممکن است بخشی از جذابیت خود به‌عنوان ارز ذخیره امن را موقتاً از دست بدهد و این مسئله به نفع یورو تمام شود.
موضع بانک مرکزی اروپا؛ سیاست‌گذاری «چابک» در محیط متعادل ریسک‌ها
در حوزه سیاست پولی، رئیس بانک مرکزی اروپا، کریستین لاگارد، تأکید کرده است که این نهاد باید در تعیین نرخ‌های بهره «چابک» عمل کند، هرچند در حال حاضر از منظر موقعیت سیاستی در وضعیت مناسبی قرار دارد. او بار دیگر تصریح کرده که تصمیم‌گیری درباره نرخ بهره به‌صورت «جلسه به جلسه» انجام خواهد شد و توازن ریسک‌ها در حال حاضر «به‌طور کلی متعادل» ارزیابی می‌شود.
این اظهارات حاوی دو پیام مهم برای بازار است. نخست آنکه بانک مرکزی اروپا خود را متعهد به مسیر از پیش تعیین‌شده‌ای نکرده و انعطاف‌پذیری را حفظ کرده است؛ دوم آنکه هنوز نشانه‌ای از نگرانی شدید نسبت به انحراف تورم یا رشد دیده نمی‌شود. چنین موضعی، در مقایسه با فضای نامطمئن سیاست تجاری آمریکا، می‌تواند برای یورو تا حدی حمایت‌کننده باشد؛ زیرا ثبات نسبی سیاست پولی در اروپا در برابر تردیدهای سیاستی در آمریکا قرار می‌گیرد.
شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا؛ قطب‌نمای بعدی دلار
در ادامه هفته، انتشار داده‌های شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) آمریکا برای ماه ژانویه در کانون توجه قرار خواهد گرفت. این شاخص، که تصویری از فشارهای تورمی در سطح تولید ارائه می‌دهد، می‌تواند سرنخ‌هایی درباره مسیر آتی نرخ‌های بهره فدرال رزرو فراهم کند. اقتصاددانان انتظار دارند آهنگ تورم تولیدکننده نسبت به ماه قبل اندکی تعدیل شود؛ سناریویی که در صورت تحقق، ممکن است فشار بیشتری بر دلار وارد کند و به EUR/USD اجازه دهد در سطوح بالاتر تثبیت شود.
با این حال، اگر داده‌ها فراتر از انتظارات و به اصطلاح «داغ‌تر» منتشر شود، بازار احتمالاً بار دیگر سناریوی نرخ‌های بهره بالاتر برای مدت طولانی‌تر را در قیمت‌ها لحاظ خواهد کرد. چنین نتیجه‌ای می‌تواند در کوتاه‌مدت از دلار حمایت کرده و بخشی از رشد اخیر یورو را خنثی کند. بنابراین، مسیر کوتاه‌مدت این جفت‌ارز به‌شدت به داده‌های تورمی پیش‌رو گره خورده است.
خوانش تکنیکال EUR/USD؛ تقابل اصلاح کوتاه‌مدت با بستر صعودی بلندمدت
عقب‌نشینی از 1.1835؛ آغاز فاز اصلاحی یا صرفاً تنفس بازار؟
پس از آنکه EUR/USD در نزدیکی محدوده 1.1835 با فشار عرضه مواجه شد، این جفت‌ارز در ادامه معاملات با موجی از فروش‌های پیرو (follow-through selling) در جلسه آسیایی سه‌شنبه همراه شد و تا حوالی 1.1775–1.1770 عقب نشست؛ کاهشی در حدود 0.15 درصد در روز. این حرکت در ظاهر می‌تواند نشانه‌ای از تقویت نسبی دلار باشد، اما در چارچوب وسیع‌تر، بیشتر به یک اصلاح تکنیکال پس از رشد قبلی شباهت دارد تا تغییر کامل فاز روند.
نکته مهم اینجاست که این عقب‌نشینی پس از برخورد به یک مقاومت کوتاه‌مدت شکل گرفته و هنوز نشانه‌ای قطعی از شکست ساختار صعودی بزرگ‌تر ارائه نکرده است. بازار در حال حاضر در نقطه‌ای ایستاده که مرز میان «اصلاح سالم» و «آغاز موج نزولی تازه» را تعیین می‌کند. این مرز، عمدتاً با سطوح فیبوناچی و رفتار قیمت نسبت به میانگین متحرک‌های کلیدی تعریف می‌شود.
سطوح فیبوناچی؛ تمرکز بر 61.7 درصد و کف نوسانی اخیر
از منظر تکنیکال، معامله‌گران نزولی اکنون چشم به شکست پایدار زیر سطح 61.7 درصد اصلاح فیبوناچی از موج صعودی اخیر دوخته‌اند؛ موجی که از حمایت مهم میانگین متحرک ساده 200 روزه (200-day SMA) در ژانویه آغاز شد. این میانگین، که در تحلیل روندهای میان‌مدت و بلندمدت نقش حیاتی دارد، پیش‌تر به‌عنوان یک کف تکنیکال معتبر عمل کرده و واکنش صعودی قدرتمندی را رقم زده بود.
در صورت تثبیت قیمت زیر سطح 61.7 درصد، توجه بازار به کف نوسانی هفته گذشته در محدوده 1.1745–1.1740 جلب خواهد شد. شکست این ناحیه می‌تواند دروازه‌ای برای ازسرگیری اصلاح نزولی از محدوده 1.2100 باشد؛ سطحی که بالاترین قیمت از ژوئن 2021 محسوب می‌شود و ماه گذشته لمس شد. از منظر ساختاری، چنین حرکتی به معنای تعمیق فاز اصلاحی در دل یک روند بزرگ‌تر خواهد بود و می‌تواند اهداف پایین‌تری را فعال کند.
MACD و RSI؛ نشانه‌های فشار نزولی در حال تقویت
اندیکاتورهای مومنتوم نیز در حال حاضر به نفع سناریوی اصلاحی سیگنال می‌دهند. هیستوگرام MACD در ناحیه منفی عمیق‌تر شده و این بدان معناست که خط MACD زیر خط سیگنال و در نزدیکی سطح صفر قرار دارد؛ وضعیتی که نشان‌دهنده افزایش تدریجی فشار فروش است. این آرایش معمولاً در مراحل ابتدایی شکل‌گیری یک موج اصلاحی مشاهده می‌شود، به‌ویژه زمانی که بازار از سقف‌های کوتاه‌مدت بازمی‌گردد.
در همین حال، شاخص قدرت نسبی (RSI) در سطح 46 قرار گرفته که پایین‌تر از خط میانی 50 است. این عدد حاکی از مومنتوم نزولی ملایم است، اما هنوز وارد ناحیه اشباع فروش نشده‌ایم. نبود شرایط اشباع فروش به این معناست که از منظر تکنیکی، فضای بیشتری برای افت وجود دارد بدون آنکه بازار فوراً مستعد یک بازگشت تکنیکال قوی باشد. بر این اساس، حرکت به سمت سطح 78.6 درصد فیبوناچی در حوالی 1.1695 می‌تواند به‌عنوان سناریوی بعدی مطرح شود، اگر فشار نزولی ادامه یابد.
میانگین متحرک 200 روزه؛ ستون حمایتی روند بلندمدت
با وجود این نشانه‌های کوتاه‌مدت نزولی، تصویر بزرگ‌تر همچنان حاوی مؤلفه‌های حمایتی است. میانگین متحرک 200 روزه در حال حاضر با شیبی ملایم صعودی در محدوده 1.1658 قرار دارد. شیب رو به بالای این میانگین نشان می‌دهد که بستر بلندمدت بازار هنوز صعودی است و افت‌های اخیر تا زمانی که بالای این سطح باقی بمانند، در چارچوب اصلاح تلقی می‌شوند نه چرخش کامل روند.
حفظ قیمت بالای 200-day SMA به معنای آن است که سوگیری کلی بازار هنوز به نفع یورو است، هرچند در کوتاه‌مدت شاهد نوسانات اصلاحی باشیم. تنها در صورتی که این میانگین با شکست قاطع و تثبیت زیر آن از دست برود، می‌توان درباره تغییر جدی در ساختار روند سخن گفت.
جمع‌بندی؛ بازار در نقطه تعادل میان داده‌های بنیادین و سیگنال‌های تکنیکال
در مجموع، EUR/USD در تقاطع دو نیروی مهم قرار دارد: از یک سو، عدم‌قطعیت تجاری آمریکا و انتظار برای داده‌های PPI که می‌تواند نوسان‌های بنیادین ایجاد کند؛ و از سوی دیگر، سیگنال‌های تکنیکالی که از تقویت فشار اصلاحی حکایت دارند اما هنوز بستر صعودی بلندمدت را مخدوش نکرده‌اند.
اگر داده‌های تورمی آمریکا ضعیف‌تر از انتظار منتشر شود، احتمال بازگشت قیمت به سمت مقاومت‌های 1.1835 و حتی بالاتر وجود دارد. اما در صورت تقویت دلار از محل داده‌های قوی یا تغییر انتظارات نرخ بهره، شکست سطوح 1.1740 و سپس 1.1695 می‌تواند مسیر اصلاح را هموار کند. در نهایت، تا زمانی که قیمت بالای میانگین 200 روزه باقی بماند، هر افتی را باید در چارچوب یک اصلاح در روند بزرگ‌تر ارزیابی کرد، نه آغاز یک بازار نزولی تمام‌عیار.
نظرات کاربران