به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار جهانی نفت در روزهای اخیر شاهد نوسانات قابل‌توجهی بوده است؛ روندی که ریشه در تحولات دیپلماتیک میان ایالات متحده و ایران دارد. قیمت‌های نفت در روز سه‌شنبه با کاهشی اندک اما پیوسته مواجه شد و افت روز دوشنبه را تداوم بخشید، چراکه سرمایه‌گذاران در جستجوی نشانه‌های شفاف‌تری از احیای جریان نفت از طریق تنگه هرمز هستند.
این گزارش به بررسی ابعاد مختلف این تحولات، از مذاکرات صلح و لغو تحریم‌ها گرفته تا وضعیت ذخایر استراتژیک آمریکا و تحلیل تکنیکال بازار نفت می‌پردازد.
عقب‌نشینی قیمت‌ها در سایه خوشبینی دیپلماتیک
معاملات روز سه‌شنبه نشان داد که بهای نفت خام برنت و وست‌تگزاس اینترمدیت هر دو با کاهش مواجه شدند. این افت در ادامه ریزش روز دوشنبه رخ داد؛ روزی که ایالات متحده پس از مذاکرات صلح اولیه با ایران، یک معافیت تحریمی صادر کرد و مقامات نیز از کاهش تنش‌ها در لبنان خبر دادند.
دلیل اصلی این کاهش قیمت‌ها، افزایش تدریجی جریان نفت از طریق تنگه هرمز است. تحلیلگران ING در یادداشتی تأکید کردند که «افزایش تدریجی جریان نفت از طریق تنگه هرمز همچنان بر بازار سنگینی می‌کند». داده‌های ردیابی کشتی‌ها نشان می‌دهد که روز دوشنبه دو نفت‌کش با حجم قابل‌توجهی از تنگه هرمز عبور کرده‌اند؛ نشانه‌ای از افزایش تردد پس از کاهش چشمگیر روز یکشنبه.
نیل کراسبی، رئیس تحقیقات اسپارتا کالیتی‌ز، در این باره گفت: «تردد در روزهای اخیر به‌شدت افزایش یافته است و بازار این را به عنوان معیاری برای پیشرفت فیزیکی و دیپلماتیک تلقی خواهد کرد. به نظر می‌رسد تا زمانی که تغییری رخ ندهد، در این فضای نزولی/خوش‌بینانه گیر کرده‌ایم».
معافیت تحریمی؛ گامی بزرگ با چالش‌های بزرگ
در تحولی بی‌سابقه، خزانه‌داری آمریکا مجوزی موقت صادر کرد که به ایران اجازه می‌دهد نفت خام و محصولات پتروشیمی خود را تولید، بفروشد و تحویل دهد. این معافیت که ستون‌های مرکزی تحریم‌های طولانی‌مدت واشنگتن را که اقتصاد تهران را تحت فشار قرار داده بود، از بین می‌برد.
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، این اقدام را نتیجه مذاکرات «سازنده و مستمر» با ایران در سوئیس دانست. در مقابل، ایران متعهد شده است که تنگه هرمز را باز نگه دارد و به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اجازه بازگشت دهد.
با این حال، این خوشبینی با چالش‌های جدی روبرو شده است. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد که ایران با پذیرش بازرسان هسته‌ای موافقت کرده است، اما سخنگوی وزارت امور خارجه ایران تأکید کرد که تهران «هیچ تعهد جدیدی» در مورد بازرسی‌های هسته‌ای نداده است. این تناقض آشکار، شک و تردید قابل‌توجهی را در بازار ایجاد کرده است.
تیم واترر، تحلیلگر ارشد بازار در کی‌سی‌ام تریید، در این باره می‌گوید: «شک و تردید گسترده‌ای در بازار وجود دارد که ریشه در بی‌اعتمادی عمیق بین واشنگتن و تهران دارد. این نشان می‌دهد که هرگونه بازگشت به قیمت‌های پیش از جنگ، به جای فوری، با تأخیر همراه خواهد بود».
تهدیدهای ترامپ و اصرار ایران بر حاکمیت تنگه هرمز
در حالی که دیپلماسی در جریان است، اظهارات تند مقامات دو طرف همچنان بر فضای بازار سایه افکنده است. رئیس‌جمهور آمریکا روز دوشنبه در بیانیه‌ای هشداردهنده گفت که در صورت پایبند نبودن ایران به توافق، هر اقدامی را که لازم بداند انجام خواهد داد.
از سوی دیگر، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس و مذاکره‌کننده ارشد ایران، روز سه‌شنبه تأکید کرد که تنگه هرمز تحت حاکمیت تهران باقی خواهد ماند و به وضعیت پیش از جنگ بازنمی‌گردد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که ایران روز شنبه بار دیگر تنگه هرمز را به روی تردد کشتی‌ها بسته بود و سپس با آغاز مذاکرات، این محدودیت را برداشت.
ونس در توصیف مذاکرات گفت که «زمینه بسیار خوبی برای توافق نهایی فراهم شده است» و تیم‌ها درباره بازگشایی تنگه هرمز و «کاهش تنش‌ها برای آتش‌بس منطقه‌ای» گفتگو کرده‌اند. میانجی‌های قطری و پاکستانی نیز در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که دو طرف بر سر «نقشه راهی برای دستیابی به توافق نهایی طی دو ماه» به توافق رسیده‌اند.
ذخایر استراتژیک آمریکا در پایین‌ترین سطح دهه‌های اخیر
در کنار تحولات دیپلماتیک، وضعیت ذخایر استراتژیک نفت آمریکا نیز یکی از عوامل کلیدی تأثیرگذار بر بازار است. بر اساس داده‌های دولتی، ذخایر نفت خام در ذخیره استراتژیک نفت آمریکا در هفته گذشته به پایین‌ترین سطح از دهه هشتاد میلادی کاهش یافته است.
این کاهش چشمگیر نتیجه آزادسازی‌های گسترده از این ذخایر در ماه‌های اخیر است. تصمیم دولت برای آزادسازی حجم وسیعی از این ذخایر به عنوان بخشی از تلاش هماهنگ آژانس بین‌المللی انرژی برای تثبیت بازارهای انرژی پس از اختلالات ناشی از درگیری در خاورمیانه، نقش مهمی در این کاهش داشته است.
گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهد که ذخایر نفت خام تجاری آمریکا کاهش یافته که فراتر از انتظارات تحلیلگران بود. این کاهش‌ها در حالی رخ می‌دهد که تحلیلگران انتظار دارند ذخایر نفت خام آمریکا در هفته گذشته همراه با ذخایر فرآورده‌های نفتی و بنزین کاهش یافته باشد.
دورنمای بازار؛ تعلیق میان خوشبینی و واقعیت
با وجود کاهش قیمت‌ها، بازار همچنان در حالت تعلیق به سر می‌برد. خوشبینی ناشی از پیشرفت مذاکرات و افزایش تردد نفت‌کش‌ها در تنگه هرمز، با بی‌اعتمادی تاریخی و اظهارات متناقض مقامات دو طرف متوازن شده است.
تحلیلگران پیش‌بینی کرده‌اند که قیمت‌ها در محدوده‌های مشخصی در نوسان باشند و روند کلی بازار به سمت ضعف بیشتر گرایش دارد. عواملی مانند تأیید افزایش تولید اوپک‌پلاس در ماه آینده و کاهش پیش‌بینی تقاضا، فشار بیشتری بر قیمت‌ها وارد می‌کند.
با این حال، فصل سفرهای تابستانی و پایین بودن سطح ذخایر، کف حمایتی برای قیمت‌ها فراهم کرده و از ریزش عمیق‌تر جلوگیری می‌کند. همانطور که یکی از تحلیلگران ارشد اشاره کرده است: «مذاکرات راه طولانی در پیش دارد و بازار ممکن است پیش از افزایش واقعی عرضه، اشباع عرضه را منعکس کند. بازار نفت همواره تمایل به واکنش افراطی داشته است».
نتیجه‌گیری
بازار جهانی نفت در روزهای اخیر شاهد تلاقی دو نیروی متضاد بوده است: از یک سو، خوشبینی ناشی از پیشرفت مذاکرات صلح ایران و آمریکا، لغو موقت تحریم‌های نفتی و افزایش تدریجی تردد در تنگه هرمز که فشار نزولی بر قیمت‌ها وارد کرده است؛ از سوی دیگر، بی‌اعتمادی تاریخی، اظهارات متناقض مقامات دو طرف، اصرار ایران بر حاکمیت بر تنگه هرمز و تهدیدهای رئیس‌جمهور آمریکا که ریسک‌های ژئوپلیتیکی را زنده نگه داشته است.
در سطح بنیادی، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا در پایین‌ترین سطح دهه‌های اخیر قرار دارد و ذخایر تجاری نیز روند کاهشی را نشان می‌دهد که می‌تواند در میان‌مدت از قیمت‌ها حمایت کند. با این حال، افزایش تولید اوپک‌پلاس و چشم‌انداز بازگشت نفت ایران به بازارهای جهانی، فشار نزولی قابل‌توجهی را بر قیمت‌ها حفظ کرده است.
در کوتاه‌مدت، بازار در انتظار نشانه‌های شفاف‌تری از پیشرفت مذاکرات و جریان پایدار نفت از تنگه هرمز خواهد بود. هرگونه اختلال جدید در مذاکرات یا تشدید تنش‌ها در منطقه می‌تواند به‌سرعت معادلات بازار را دگرگون کند و قیمت‌ها را به سمت صعودی سوق دهد. اما تا زمانی که نشانه‌های قاطع‌تری از توافق نهایی و ثبات در منطقه ظاهر نشود، به نظر می‌رسد نفت در دامنه‌ای نزولی-متعادل باقی بماند و هر گونه افزایش قیمت، بیشتر در قالب یک اصلاح موقتی تلقی خواهد شد تا آغاز یک روند صعودی پایدار.
نظرات کاربران