به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز شرکت هواپیمایی ملی استرالیا، «کانتاس»، در حال آمادهسازی برای راهاندازی پروازهای جدیدی با مسافت بیش از ۱۰ هزار مایل است؛ پروازهایی که میتوانند تا ۲۲ ساعت بدون توقف ادامه داشته باشند. برای تحقق این هدف، این شرکت به یک هواپیمای سفارشی و فوقبرد از ایرباس نیاز دارد.
پس از سالها تأخیر، کانتاس هفته گذشته سرانجام از مهمترین بخش پروژه «سانرایز» (Project Sunrise) رونمایی کرد؛ یک فروند هواپیمای ویژه Airbus A350-1000ULR که به مخازن سوخت اضافی، تقویتهای ساختاری، کابینهای فوقلوکس فرست کلاس و یک «منطقه سلامت و تندرستی» مجهز شده است.
این تغییرات گسترده که از دماغه تا انتهای هواپیما را در بر میگیرند، بر اساس سالها تحقیق کانتاس درباره تأثیر پروازهای فوقطولانی بر حرکت، خواب و هوشیاری مسافران طراحی شدهاند تا تحمل نزدیک به یک شبانهروز حضور در آسمان را آسانتر کنند.
ایرباس هماکنون آزمایشهای پروازی این نسخه اصلاحشده از A350-1000ULR را در فرانسه آغاز کرده و در مسیر دریافت تأییدیههای اروپایی قرار دارد.
اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، فروش بلیت نخستین پرواز پروژه سانرایز میان سیدنی و لندن از فوریه ۲۰۲۷ آغاز خواهد شد و نخستین پرواز در اکتبر همان سال انجام میشود.
این مسیر جدید عملاً توقف فعلی کانتاس در میانه راه را حذف کرده و زمان سفر به لندن را حدود چهار ساعت کاهش میدهد.
همچنین این پرواز رکورد فعلی طولانیترین پرواز جهان متعلق به سنگاپور ایرلاینز در مسیر سنگاپور-نیویورک را پشت سر خواهد گذاشت؛ پروازی که حدود ۱۹ ساعت زمان میبرد و نزدیک به ۹۵۰۰ مایل مسافت دارد.
زمان آغاز پروازهای بدون توقف به نیویورک، دومین مقصد برنامهریزیشده پروژه سانرایز، و همچنین سایر مقاصد بینالمللی در سال آینده اعلام خواهد شد.
کانتاس امیدوار است این پروژه با جذب مسافران تجاری و گردشگران سطح بالا که حاضرند برای راحتی بیشتر هزینه کنند، فرصتهای درآمدی جدیدی ایجاد کند.
البته انتظار میرود قیمت بلیتها نیز بالاتر از حد معمول باشد؛ زیرا این هواپیما ظرفیت کمتری دارد و هزینههای سوخت، خدمه و انحصاری بودن مسیرهای بدون توقف افزایش یافته است.
برای مقایسه، بلیت رفتوبرگشت کانتاس به لندن با یک توقف در تابستان معمولاً حدود ۲ هزار دلار قیمت دارد، در حالی که هزینه فرست کلاس میتواند از ۲۰ هزار دلار نیز فراتر رود.
پروژه سانرایز حدود پنج سال از برنامه اولیه عقب افتاده است؛ تأخیرهایی که ناشی از محدودیتهای دوران کرونا، پیچیدگی بازطراحی A350، مشکلات موتورهای Rolls-Royce Trent XWB-97 و چالشهای زنجیره تأمین بودهاند.
با این حال، اجرای این پروژه برای کانتاس جنبهای نمادین نیز دارد. نام «سانرایز» اشارهای به مسیر تاریخی «دو طلوع خورشید» این شرکت در بیش از ۸۰ سال پیش است؛ مسیری که در دوران جنگ جهانی دوم، استرالیا و انگلستان را طی چند روز و با چندین توقف به یکدیگر متصل میکرد.
مخازن سوخت اضافی و سیستم خنککننده جدید
برای دستیابی به این برد بیسابقه، هواپیمای ویژه کانتاس به مجموعهای از اصلاحات کلیدی نیاز داشته است.
از جمله این تغییرات میتوان به یک مخزن سوخت جدید با ظرفیت ۵۳۰۰ گالن در بخش عقب مرکزی هواپیما اشاره کرد که در کنار سه مخزن دیگر در بدنه و بالها قرار میگیرد. ایرباس اعلام کرده این مخازن به حسگرهای بسیار حساسی مجهز هستند که بهطور مداوم جریان سوخت، دما و عملکرد کلی سیستم را پایش میکنند.
هواپیما همچنین از یک سیستم خنککننده جدید در بخش آشپزخانه بهره میبرد که ضمن کاهش وزن، امکان حفظ تازگی مواد غذایی را برای مدت طولانیتری فراهم میکند.
با این حال، تمامی این فناوریهای جدید باید پیش از دریافت مجوزهای نهایی، تحت آزمایشهای دقیق قرار گیرند.
از آنجا که هواپیمای آزمایشی همان نمونهای است که در نهایت به ناوگان کانتاس تحویل داده خواهد شد، ایرباس فضای چندانی برای خطا نداشته و حدود پنج تن تجهیزات پایش و اندازهگیری اختصاصی برای این برنامه ساخته است.
برای مثال، بهمنظور اطمینان از عملکرد مناسب سیستم خنککننده کابین، از مسافران مصنوعی استفاده میشود تا گرمای بدن انسان را شبیهسازی کرده و دمای محیط داخلی هواپیما را تحت نظر بگیرند.
این آزمایشها توسط خلبانان آزمایشی و مهندسان پرواز متخصص ایرباس انجام میشود. همچنین کانتاس برای ناوگان ۱۲ فروندی پروژه سانرایز، بیش از ۳۶۰ خلبان و ۱۲۰۰ مهماندار را آموزش میدهد.
فرست کلاس فوقلوکس و منطقه سلامت
ناوگان جدید کانتاس دارای کابینی کمظرفیت اما متمرکز بر خدمات پریمیوم خواهد بود و تنها ۲۳۸ صندلی خواهد داشت؛ رقمی که بهمراتب کمتر از ظرفیت حدود ۴۰۰ نفری نسخههای معمولی A350-1000 است.
این صندلیها در چهار کلاس مختلف توزیع شدهاند: ۶ صندلی فرست کلاس، ۵۲ صندلی بیزینس کلاس، ۴۰ صندلی پریمیوم اکونومی و ۱۴۰ صندلی اکونومی.
کابین اختصاصی فرست کلاس به درِ کشویی، صندلی راحتی مجزا، تخت خواب ۸۰ اینچی، کمد لباس تمامقد و فضایی برای گفتوگو یا صرف غذا برای دو نفر مجهز خواهد بود؛ فضایی که بیشتر به یک اتاق کوچک هتل شباهت دارد.
بیزینس کلاس نیز به شکل سوئیتهای مجهز به در طراحی شده است. در بخش پریمیوم اکونومی امکاناتی مانند زیرپایی، تکیهگاه پا و پشتسریهای جانبی ارائه میشود. کانتاس همچنین اعلام کرده فضای پای مسافران اکونومی در این هواپیما از تمامی هواپیماهای دیگر این شرکت بیشتر خواهد بود.
فراتر از صندلیها، یک «منطقه سلامت» در فضای باز میان کابین اکونومی و پریمیوم اکونومی ایجاد شده که برای حرکات کششی، راه رفتن و نوشیدن آب طراحی شده است و حتی مسافران اکونومی نیز میتوانند از آن استفاده کنند.
کل کابین همچنین به سیستمهای پیشرفته نورپردازی و تنظیم ریتم شبانهروزی بدن مجهز است. این سیستم شامل ۱۲ سناریوی نوری مختلف مانند «طلوع خورشید»، «غروب خورشید» و «بیداری» است که به مسافران کمک میکند راحتتر با منطقه زمانی مقصد هماهنگ شوند و اثرات جتلگ را کاهش دهند.
کانتاس علاوه بر این، از زمانبندی هوشمند وعدههای غذایی و گزینههای منعطف سرو غذا برای بهبود تجربه سفر استفاده خواهد کرد.
ونسا هادسون، مدیرعامل گروه کانتاس، در بیانیهای اعلام کرد:
«این هواپیما از پایه برای سفرهای فوقطولانی طراحی شده است؛ با کابینی که بر اساس یافتههای علمی ساخته شده و هدف آن مقابله با جتلگ و ارائه تجربهای متناسب با طول این سفرهاست.»














نظرات کاربران