فشار فروش یا آغاز رالی؟ اتریوم به حساس‌ترین محدوده قیمتی رسید

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز  بازار رمزارزها در معاملات امروز با افزایش محسوس فشار فروش و غلبه فضای احتیاط بر رفتار سرمایه‌گذاران نهادی و معامله‌گران خرد همراه شده است. در این میان، اتریوم با ثبت افتی نزدیک به ۴.۳ درصد طی ۲۴ ساعت گذشته، در محدوده ۱,۸۷۴ دلار معامله می‌شود؛ افتی که در دامنه قیمتی ۱,۸۶۶ تا ۱,۹۷۵ دلار شکل گرفته و هم‌زمان با افزایش حجم معاملات به محدوده ۱۲ تا ۱۳ میلیارد دلار، ارزش بازار این رمزارز را در حوالی ۲۲۶ میلیارد دلار تثبیت کرده است.

از منظر ساختار کلی بازار، اتریوم پس از آنکه سطوح نزدیک به ۲,۰۰۰ دلار را آزمایش کرد و در هفته‌های اخیر عملکردی نسبتاً بهتر از بیت‌کوین به نمایش گذاشت، اکنون تحت تأثیر عقب‌نشینی گسترده دارایی‌های پرریسک، بخشی از رشد اخیر خود را واگذار کرده است. کاهش نسبت ETH/BTC به محدوده ۰.۰۲۹۶ نیز بازتابی از همین تغییر موازنه در بازار است. در شرایطی که احساسات کوتاه‌مدت معامله‌گران از وضعیت خنثی به فضای محتاطانه تغییر یافته، تداوم ثبات اتریوم در افق میان‌مدت بیش از هر عامل دیگری به حفظ محدوده حمایتی ۱,۸۰۰ دلار و بازگشت جریان تقاضای نهادی وابسته خواهد بود.

تحلیل بنیادی

سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو و محدودیت نقدینگی جهانی همچنان مانع شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار در اتریوم است

سیاست پولی ایالات متحده همچنان مهم‌ترین متغیر اثرگذار بر بازار دارایی‌های پرریسک محسوب می‌شود. کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC) در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نرخ بهره هدف را در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد بدون تغییر حفظ کرده و اظهارات مقامات این نهاد، در کنار داده‌های بازار سواپ، نشان می‌دهد که بانک مرکزی آمریکا فعلاً قصدی برای آغاز یک چرخه انبساطی یا کاهش تهاجمی نرخ بهره ندارد. در مقابل، تأکید سیاست‌گذاران بر حفظ نرخ‌های بهره در سطوح فعلی برای مدت طولانی‌تر، شرایط نقدینگی جهانی را همچنان محدود نگه داشته و از شکل‌گیری موج‌های پرقدرت ورود سرمایه به بازار رمزارزها جلوگیری کرده است.

این فضای انقباضی باعث شده است سرمایه‌گذاران نسبت به پذیرش ریسک با احتیاط بیشتری عمل کنند؛ موضوعی که به‌طور سنتی یکی از موانع اصلی آغاز روندهای صعودی قدرتمند در بازار دارایی‌های دیجیتال به شمار می‌رود.

از سوی دیگر، شاخص دلار آمریکا (DXY) طی هفته‌های اخیر اگرچه نوساناتی دوطرفه را تجربه کرده، اما در مجموع ساختاری باثبات و متمایل به صعود داشته است. تقویت دلار معمولاً به‌عنوان عاملی بازدارنده برای دارایی‌های دلاری شناخته می‌شود و اتریوم نیز از این قاعده مستثنی نیست. همبستگی بالای بازار رمزارزها با بیت‌کوین، که اکنون در محدوده ۶۳,۴۰۰ دلار معامله می‌شود و روندی اصلاحی را پشت سر می‌گذارد، نشان می‌دهد فضای حاکم بر بازار بیش از گذشته بر پایه مدیریت ریسک، ارزیابی نقدینگی و انتخاب‌های گزینشی سرمایه‌گذاران شکل گرفته و از رفتارهای هیجانی فاصله گرفته است.

در مجموع، شرایط اقتصاد کلان در مقطع کنونی از شکل‌گیری یک روند صعودی پرشتاب و یک‌طرفه حمایت نمی‌کند و بیشتر بازتاب‌دهنده فضایی آمیخته با عدم قطعیت و نوسانات محدود است. هرچند ورود سرمایه‌های نهادی توانسته تا حدی کف تقاضای ساختاری برای اتریوم ایجاد کند، اما تا زمانی که نقدینگی جهانی به‌طور واقعی افزایش پیدا نکند، متغیرهای کلان اقتصادی به‌تنهایی قادر نخواهند بود موتور محرک یک رالی صعودی پایدار در این بازار باشند.

ارتقاهای فنی نقشه‌راه اتریوم و توسعه لایه دوم، بنیان بنیادی شبکه را بیش از پیش تقویت می‌کنند

روند توسعه پروتکل اتریوم مطابق برنامه زمان‌بندی‌شده و بدون وقفه ادامه دارد و این شبکه همچنان در مسیر اجرای مهم‌ترین به‌روزرسانی‌های زیرساختی خود حرکت می‌کند. ارتقاهای «گلمستردام» (Glamsterdam) و «هگوتا» (Hegotá) که برای نیمه دوم سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده‌اند، با تمرکز بر افزایش مقیاس‌پذیری، ارتقای توان پردازش تراکنش‌ها و بهینه‌سازی عملکرد شبکه، یکی از مهم‌ترین گام‌های تکاملی اتریوم در سال جاری محسوب می‌شوند. این به‌روزرسانی‌ها علاوه بر توسعه فرآیند تفکیک پیشنهاددهنده از سازنده (PBS)، یکپارچگی عمیق‌تری میان شبکه اصلی و راهکارهای لایه دوم (L2) ایجاد خواهند کرد و جایگاه اتریوم را به‌عنوان لایه اصلی تسویه حساب و زیرساخت داده در اقتصاد غیرمتمرکز بیش از گذشته تثبیت می‌کنند.

گسترش زیرساخت‌های لایه دوم طی ماه‌های اخیر موجب شده بخش قابل توجهی از تراکنش‌های روزمره و فعالیت کاربران از شبکه اصلی (Mainnet) به این راهکارهای مقیاس‌پذیر منتقل شود. در حال حاضر، مجموع ارزش قفل‌شده (TVS) در اکوسیستم لایه دوم اتریوم در میانه کانال ۳۰ میلیارد دلار قرار دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد شبکه اصلی دیگر صرفاً نقش یک بستر اجرای متراکم را ایفا نمی‌کند، بلکه به ستون اصلی امنیت، اجماع و دسترس‌پذیری داده‌ها در کل اکوسیستم اتریوم تبدیل شده است. این تحول ساختاری، پایداری بلندمدت شبکه را تقویت کرده و ظرفیت رشد آینده آن را افزایش می‌دهد.

همزمان، ارزش کل قفل‌شده (TVL) در پروتکل‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) مبتنی بر شبکه اصلی اتریوم در محدوده ۴۱ میلیارد دلار تثبیت شده است. هرچند این رقم همچنان جایگاه برتر اتریوم در اکوسیستم دیفای را نشان می‌دهد، اما در عین حال بیانگر تحول ساختاری بازار نیز هست؛ بازاری که در آن بخش مهمی از فعالیت‌های عملیاتی و برنامه‌های کاربردی به سمت شبکه‌های لایه دوم و سایر زنجیره‌های مکمل منتقل شده‌اند، در حالی که اتریوم همچنان نقش هسته مرکزی این اکوسیستم را حفظ کرده است.

بهینه‌سازی ساختار لیدو و ارتقای هسته شبکه، کارایی اکوسیستم استیکینگ اتریوم را افزایش داده است

یکی از مهم‌ترین تحولات عملیاتی ماه‌های اخیر در اکوسیستم اتریوم، اجرای ارتقای Core 2026 در پروتکل لیدو (Lido) از طریق ماژول Curated v2 بوده است. این ارتقا که در ادامه بهبودهای نسخه «پکترا» (Pectra) عملیاتی شده، فرآیند تجمیع و یکپارچه‌سازی اعتبارسنج‌ها (Validators) را وارد مرحله جدیدی کرده است. هدف اصلی این تغییرات، کاهش تعداد نودهای فعال بدون خدشه وارد شدن به امنیت یا تمرکززدایی شبکه است؛ اقدامی که در نهایت موجب افزایش بهره‌وری عملیاتی و بهبود بازدهی فرآیند استیکینگ خواهد شد.

اگرچه این تغییرات تأثیر مستقیم و فوری بر قیمت اتریوم ندارند، اما از منظر زیرساختی یکی از مهم‌ترین تحولات مثبت سال جاری به شمار می‌روند. کاهش هزینه‌های ارتباطی میان نودها، افزایش کارایی الگوریتم اجماع و بهبود عملکرد اعتبارسنج‌ها، توان عملیاتی شبکه را در مواجهه با حجم بالای تراکنش‌ها افزایش داده و ریسک‌های مرتبط با استیکینگ در مقیاس بزرگ را به حداقل رسانده است.

در همین حال، نرخ سهام‌گذاری (Staking Ratio) در شبکه اتریوم به سطوحی تاریخی نزدیک شده و اکنون حدود ۳۴ درصد از کل عرضه این دارایی، معادل بیش از ۴۰ میلیون واحد ETH، در قراردادهای هوشمند قفل شده است. این حجم قابل توجه از دارایی‌های استیک‌شده، عرضه در گردش اتریوم در صرافی‌ها را به میزان محسوسی کاهش داده و یک عامل حمایتی مهم در سمت عرضه ایجاد کرده است؛ عاملی که در صورت افزایش تقاضا، می‌تواند شدت و سرعت حرکت‌های صعودی قیمت را به شکل قابل توجهی تقویت کند.

جریان ورود سرمایه به صندوق‌های ETF اسپات اتریوم همچنان پشتوانه‌ای مهم برای تقاضای نهادی است

صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) اسپات اتریوم در ایالات متحده همچنان یکی از مهم‌ترین کانال‌های ورود سرمایه نهادی به این بازار محسوب می‌شوند. ارزش دارایی‌های تحت مدیریت این صندوق‌ها اکنون در محدوده ۱۱ تا ۱۴ میلیارد دلار قرار دارد؛ رقمی که نشان‌دهنده تثبیت جایگاه این ابزارهای مالی در میان سرمایه‌گذاران حرفه‌ای است. بررسی جریان ورود و خروج سرمایه نیز حاکی از آن است که رفتار سرمایه‌گذاران نهادی طی هفته‌های اخیر ترکیبی از روزهای ورود قابل توجه سرمایه و دوره‌های کوتاه‌مدت خروج سرمایه بوده است. با این حال، در برخی مقاطع، میزان سرمایه جذب‌شده توسط صندوق‌های اسپات اتریوم حتی از صندوق‌های مبتنی بر بیت‌کوین نیز فراتر رفته که بیانگر افزایش تدریجی توجه نهادهای مالی به این دارایی دیجیتال است.

در میان این صندوق‌ها، ETF اسپات اتریوم شرکت بلک‌راک با نماد ETHA همچنان نقش محوری در جذب سرمایه‌های جدید ایفا می‌کند و در روزهایی که جریان ورود سرمایه تقویت می‌شود، بخش قابل توجهی از نقدینگی نهادی را به خود اختصاص می‌دهد. مجموع ورود سرمایه از زمان آغاز فعالیت این صندوق‌ها همچنان در محدوده مثبت قرار دارد و این موضوع نشان می‌دهد که بازار به یک کانال پایدار و نهادینه‌شده برای جذب سرمایه دست یافته است؛ هرچند حجم این ورودی‌ها هنوز به اندازه‌ای نیست که بتواند به‌تنهایی بر فضای محتاطانه ناشی از شرایط اقتصاد کلان غلبه کند.

در همین حال، داده‌های مربوط به ذخایر صرافی‌های متمرکز نیز تصویر قابل توجهی ارائه می‌دهند. روند خروج مستمر اتریوم از صرافی‌ها و انتقال آن به کیف‌پول‌های سرد یا پروتکل‌های استیکینگ همچنان ادامه دارد؛ رفتاری که بیش از آنکه نشانه آمادگی برای فروش باشد، با استراتژی‌های انباشت بلندمدت سرمایه‌گذاران بزرگ همخوانی دارد. این روند نشان می‌دهد بازیگران نهادی و سرمایه‌گذاران بزرگ همچنان چشم‌انداز بلندمدت اتریوم را مثبت ارزیابی می‌کنند و به توسعه آینده این شبکه خوش‌بین هستند.

تثبیت کارمزدهای گس در پایین‌ترین سطوح، ساختار اقتصادی اتریوم را وارد مرحله‌ای تازه کرده است

کارمزد انجام تراکنش‌ها و اجرای قراردادهای هوشمند در شبکه اصلی اتریوم طی ماه‌های اخیر به پایین‌ترین سطوح تاریخی خود رسیده است. در اغلب ساعات شبانه‌روز، کارمزد گس کمتر از ۰.۱ گوِی (Gwei) ثبت می‌شود و حتی در برخی بازه‌ها به محدوده ۰.۰۶ تا ۰.۰۷ گوِی نیز کاهش یافته است. در نتیجه، هزینه انجام یک تراکنش ساده اکنون به کمتر از یک سنت رسیده؛ موضوعی که حاصل توسعه فناوری مقیاس‌پذیری مبتنی بر Blob و بلوغ روزافزون راهکارهای لایه دوم است.

کاهش چشمگیر هزینه‌های تراکنش، محیطی بسیار مطلوب برای توسعه‌دهندگان و کاربران اکوسیستم اتریوم فراهم کرده است. در شرایط کنونی، کاربران می‌توانند بدون نگرانی از جهش‌های ناگهانی کارمزد، تعامل مستمر با برنامه‌های غیرمتمرکز را ادامه دهند. این در حالی است که در چرخه‌های صعودی گذشته، افزایش شدید هزینه‌های گس یکی از مهم‌ترین موانع رشد اکوسیستم اتریوم به شمار می‌رفت؛ مانعی که اکنون تا حد زیادی برطرف شده و ظرفیت توسعه کاربردهای جدید را افزایش داده است.

البته این تحول، پیامدهای اقتصادی خاص خود را نیز به همراه داشته است. کاهش قابل توجه کارمزدها موجب شده نرخ سوزاندن (Burn) اتریوم نیز کاهش یابد و در نتیجه، ویژگی ضدتورمی (Deflationary) عرضه نسبت به دوره‌های گذشته تضعیف شود. در شرایط فعلی، تعادل میان میزان توکن‌های سوزانده‌شده و پاداش پرداختی به اعتبارسنج‌ها به گونه‌ای شکل گرفته که عرضه کل اتریوم تنها رشد بسیار محدودی را تجربه می‌کند؛ وضعیتی که اگرچه فشار انقباضی شدیدی بر عرضه وارد نمی‌کند، اما با توجه به تثبیت استفاده واقعی از شبکه و افزایش فعالیت اکوسیستم، همچنان از منظر پایداری اقتصادی یک عامل مثبت و سازنده ارزیابی می‌شود.

تحلیل تکنیکال

ساختار قیمتی اتریوم در تایم‌فریم‌های بالاتر همچنان در فاز اصلاح و تجمیع قرار دارد

بررسی نمودارهای هفتگی و روزانه اتریوم نشان می‌دهد که این رمزارز همچنان فاصله قابل توجهی با سقف تاریخی سال ۲۰۲۵ در محدوده ۴,۹۵۰ دلار دارد و پایین‌تر از میانگین‌های متحرک بلندمدت معامله می‌شود. چنین آرایشی در ساختار قیمت، بیانگر آن است که بازار هنوز در مرحله‌ای از اصلاح و تجمیع قرار دارد؛ فازی که از ابتدای سال ۲۰۲۶ بر رفتار قیمتی اتریوم سایه انداخته است. ناکامی قیمت در تثبیت بالای مقاومت روانی ۲,۰۰۰ دلار نیز موجب شد روند صعودی کوتاه‌مدت جای خود را به نوسانات فرسایشی و حرکت در یک دامنه محدود بدهد.

در افق میان‌مدت، ساختار بازار ترکیبی از تشکیل کف‌های بالاتر (Higher Lows) و ناتوانی قیمت در عبور پایدار از سقف‌های محدوده ۲,۰۰۰ دلار را نشان می‌دهد. این آرایش، شکل‌گیری یک الگوی تراکمی یا کانال خنثی گسترده را تأیید می‌کند؛ الگویی که معمولاً مقدمه یک حرکت قدرتمند در یکی از دو جهت بازار است. اصلاح اخیر از سقف‌های محلی نیز موجب شده موازنه کوتاه‌مدت تا حدودی به نفع فروشندگان تغییر کند و خریداران در موقعیتی تدافعی قرار گیرند.

در تایم‌فریم‌های کوتاه‌تر نیز نشانه‌های کاهش مومنتوم به‌وضوح دیده می‌شود. پس از برخورد قیمت به مقاومت‌های بالاتر، شیب حرکت صعودی کاهش یافته، خطوط روند کوتاه‌مدت شکسته شده‌اند و قدرت خریداران نسبت به هفته‌های گذشته افت محسوسی داشته است. این رفتار قیمتی نشان می‌دهد که برای بازگشت اتریوم به مدار صعود، بازار نیازمند ورود نقدینگی تازه، افزایش حجم معاملات و مشارکت فعال سرمایه‌گذاران نهادی خواهد بود.

محدوده ۱,۸۵۰ تا ۱,۸۷۰ دلار همچنان مهم‌ترین سنگر دفاعی خریداران محسوب می‌شود

در شرایط فعلی، محدوده ۱,۸۵۰ تا ۱,۸۷۰ دلار مهم‌ترین سطح حمایتی کوتاه‌مدت اتریوم به شمار می‌رود؛ ناحیه‌ای که در جریان اصلاح اخیر توانسته از افت بیشتر قیمت جلوگیری کند و بار دیگر به‌عنوان کف معتبر بازار عمل کند. این محدوده در گذشته نیز بارها محل واکنش مثبت خریداران بوده و اکنون حفظ آن برای جلوگیری از فعال شدن موج جدید سفارش‌های حد ضرر و افزایش فشار فروش، اهمیت بسیار زیادی دارد.

چنانچه فشار فروش در روزهای آینده تشدید شود و قیمت با حجم معاملات بالا به زیر سطح ۱,۸۵۰ دلار نفوذ کند، حمایت کلیدی بعدی در محدوده ۱,۸۰۰ دلار قرار خواهد داشت. از دست رفتن این سطح می‌تواند ساختار تکنیکال بازار را به‌طور محسوسی تضعیف کند و مسیر حرکت قیمت را به سمت محدوده میانی کانال ۱,۷۰۰ دلار هموار سازد؛ منطقه‌ای که در گذشته به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کف‌های فاز تجمیع عمل کرده است.

اهمیت سطح ۱,۸۰۰ دلار تنها به دلایل تکنیکال محدود نمی‌شود، بلکه این ناحیه از منظر روان‌شناسی بازار نیز جایگاهی ویژه دارد. بسیاری از معامله‌گران حرفه‌ای شکست قطعی این حمایت را به منزله پایان فاز خنثی میان‌مدت و آغاز موج تازه‌ای از فشار فروش ارزیابی می‌کنند. به همین دلیل، رفتار قیمت در اطراف این محدوده با دقت بسیار بالایی از سوی فعالان بازار دنبال می‌شود و می‌تواند مسیر حرکت اتریوم در هفته‌های آینده را مشخص کند.

سطوح مقاومتی ۱,۹۴۰ تا ۲,۰۰۰ دلار همچنان مهم‌ترین مانع بازگشت روند صعودی هستند

در مسیر صعود، نخستین مانع جدی پیش روی اتریوم در محدوده ۱,۹۴۰ تا ۱,۹۷۰ دلار قرار دارد؛ ناحیه‌ای که پیش‌تر به‌عنوان یک حمایت معتبر عمل می‌کرد، اما پس از شکست، اکنون به یک محدوده عرضه فعال و مقاومت مهم تبدیل شده است. عبور از این منطقه تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که افزایش محسوسی در حجم معاملات خرید ایجاد شود و کندل‌های روزانه با قدرت بالای این محدوده بسته شوند؛ در غیر این صورت، احتمال افزایش مجدد فشار فروش در برخورد با این مقاومت همچنان بالا خواهد بود.

در سطوح بالاتر، محدوده روانی و تکنیکال ۲,۰۰۰ دلار مهم‌ترین سد پیش روی خریداران محسوب می‌شود. این سطح در کنار مقاومت ۲,۱۰۰ دلار، یک ناحیه مقاومتی متراکم را تشکیل داده که از حمایت میانگین‌های متحرک نمایی ۵۰ و ۲۰۰ روزه نیز برخوردار است و همین موضوع بر اهمیت آن افزوده است. عبور پایدار از این محدوده و تثبیت قیمت بالای ۲,۰۰۰ دلار، می‌تواند ساختار تکنیکال اتریوم را به‌طور محسوسی تغییر دهد و آغازگر یک فاز صعودی جدید باشد.

بسیاری از تحلیلگران معتقدند تنها در صورتی که قیمت بتواند با قدرت از مقاومت ۲,۰۰۰ دلار عبور کرده و بالای سطح ۲,۱۰۰ دلار تثبیت شود، اهداف بعدی در محدوده ۲,۳۰۰ دلار فعال خواهند شد. تا پیش از تحقق این سناریو، هرگونه رشد قیمت در نزدیکی مقاومت‌های یادشده همچنان می‌تواند با افزایش عرضه و بازگشت فروشندگان همراه شود.

شاخص‌های مومنتوم و حجم معاملات همچنان از تداوم فضای خنثی بازار حکایت دارند

بررسی شاخص قدرت نسبی (RSI) در نمودار روزانه نشان می‌دهد این اندیکاتور همچنان در محدوده خنثی و حوالی کانال ۵۰ تا ۶۰ واحد در نوسان است. این وضعیت نشان می‌دهد که بازار نه در شرایط اشباع خرید قرار دارد و نه به محدوده اشباع فروش وارد شده است؛ بنابراین در حال حاضر هیچ‌یک از دو گروه خریداران یا فروشندگان برتری قاطعی در اختیار ندارند و احتمال ادامه نوسانات در دامنه فعلی همچنان بالاست.

شاخص مکدی (MACD) نیز تصویری مشابه ارائه می‌دهد. اگرچه طی هفته‌های گذشته نشانه‌هایی از تقاطع‌های مثبت و افزایش مومنتوم صعودی مشاهده شده بود، اما هم‌زمان با اصلاح اخیر قیمت، خطوط مکدی به حالت افقی درآمده و در هیستوگرام نیز واگرایی‌های منفی ضعیفی شکل گرفته است. این تغییرات بیانگر کاهش تدریجی قدرت خریداران و افت شتاب روندهای صعودی کوتاه‌مدت است.

از سوی دیگر، حجم معاملات روزانه اتریوم که در محدوده ۱۲ تا ۱۳ میلیارد دلار قرار دارد، هم‌زمان با کندل‌های نزولی افزایش یافته است. این رفتار حجمی نشان می‌دهد بخش مهمی از افت اخیر قیمت ناشی از تسویه موقعیت‌های اهرمی و خروج معامله‌گران کوتاه‌مدت بوده و هنوز نشانه‌ای از انباشت گسترده و پرقدرت توسط سرمایه‌گذاران نهادی در این محدوده مشاهده نمی‌شود.

بازار مشتقات همچنان در فاز تخلیه اهرم و انتظار برای محرک بعدی قرار دارد

داده‌های بازار مشتقات نشان می‌دهد سود باز (Open Interest) قراردادهای آتی اتریوم در صرافی‌های بزرگ همچنان در سطوحی بالاتر از ۲۰ میلیارد دلار قرار دارد. در مقابل، نرخ‌های تأمین سرمایه (Funding Rate) طی معاملات اخیر عمدتاً در محدوده خنثی تا مثبت ضعیف نوسان کرده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد هیجان معاملات اهرمی نسبت به هفته‌های گذشته کاهش یافته و توازن نسبی میان خریداران و فروشندگان برقرار است.

افت قیمت به زیر سطح ۱,۹۰۰ دلار طی روزهای اخیر موجب لیکوئید شدن بخش قابل توجهی از موقعیت‌های خرید اهرمی (Long Liquidations) شد و همین مسئله فشار فروش کوتاه‌مدت را افزایش داد و قیمت را تا محدوده حمایتی ۱,۸۷۰ دلار پایین آورد. با وجود این، نسبت موقعیت‌های خرید و فروش در بازار مشتقات همچنان در وضعیت متعادلی قرار دارد و هنوز نشانه‌ای از برتری مطلق یکی از دو سمت بازار دیده نمی‌شود.

این تعادل در بازار مشتقات نشان می‌دهد احتمال وقوع فشارهای شدید ناشی از «لانگ اسکوئیز» یا «شورت اسکوئیز» در کوتاه‌مدت کاهش یافته است. در نتیجه، معامله‌گران اکنون بیش از هر زمان دیگری چشم‌انتظار یک محرک بنیادی جدید، تغییر در شرایط اقتصاد کلان یا ورود موج تازه‌ای از نقدینگی هستند تا جهت حرکت بعدی بازار مشخص شود.

سناریوی معاملاتی و رفتار احتمالی قیمت

رفتار قیمتی اتریوم نشان می‌دهد معامله‌گرانی که بر مبنای سناریوهای بازگشتی فعالیت می‌کنند، همچنان محدوده حمایتی ۱,۸۵۰ تا ۱,۸۷۰ دلار را مهم‌ترین ناحیه تصمیم‌گیری بازار می‌دانند. در صورتی که قیمت در این محدوده با افزایش حجم معاملات، ورود خریداران و بهبود شاخص‌های مومنتوم همراه شود، احتمال حرکت به سمت مقاومت ۱,۹۴۰ تا ۱,۹۷۰ دلار و سپس آزمون مجدد سطح روانی ۲,۰۰۰ دلار افزایش خواهد یافت.

در مقابل، اگر فشار فروش تشدید شود و قیمت حمایت کلیدی ۱,۸۰۰ دلار را با قدرت از دست بدهد، سناریوی صعودی فاقد اعتبار خواهد شد و مسیر حرکت بازار می‌تواند به سمت محدوده ۱,۷۵۰ دلار و حتی سطوح پایین‌تر تغییر جهت دهد.

جمع‌بندی و چشم‌انداز

اتریوم در واپسین روزهای ژوئیه ۲۰۲۶ در یکی از حساس‌ترین مقاطع ساختاری خود قرار گرفته است؛ جایی که ضعف تکنیکال کوتاه‌مدت با قدرت بنیادی بلندمدت در تقابل قرار دارد. از یک سو، سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو، محدودیت نقدینگی جهانی و اصلاح قیمت تا محدوده ۱,۸۷۴ دلار، نشان‌دهنده تداوم فضای محتاطانه میان سرمایه‌گذاران است. تا زمانی که مقاومت کلیدی ۱,۹۵۰ تا ۲,۰۰۰ دلار با قدرت شکسته نشود، احتمال تداوم نوسانات اصلاحی و حتی بازگشت قیمت به محدوده ۱,۸۰۰ دلار همچنان وجود خواهد داشت.

در مقابل، شاخص‌های بنیادی شبکه همچنان تصویری امیدوارکننده ارائه می‌کنند. کاهش چشمگیر کارمزدهای گس، قفل شدن نزدیک به ۳۴ درصد از کل عرضه اتریوم در فرآیند استیکینگ، رشد مستمر اکوسیستم لایه دوم، تداوم ورود سرمایه‌های نهادی از طریق ETFهای اسپات و اجرای ارتقاهای مهمی مانند گلمستردام و هگوتا، همگی نشان می‌دهند که زیرساخت‌های این شبکه همچنان در مسیر تقویت قرار دارند و چشم‌انداز بلندمدت آن از پشتوانه بنیادی قدرتمندی برخوردار است.

در سناریوی صعودی، تثبیت قیمت بالای ۲,۰۰۰ دلار، همراه با افزایش ورود سرمایه به ETFها و کاهش فشار ناشی از شاخص دلار، می‌تواند مسیر حرکت اتریوم را به سوی مقاومت‌های ۲,۱۰۰ و سپس ۲,۳۰۰ دلار هموار کند. در مقابل، از دست رفتن حمایت ۱,۸۰۰ دلار، احتمال ورود بازار به یک فاز اصلاحی عمیق‌تر و حرکت به سمت محدوده ۱,۷۰۰ دلار را افزایش خواهد داد. در نهایت، نتیجه تقابل میان ضعف تکنیکال کوتاه‌مدت و قدرت بنیادی بلندمدت، مسیر بعدی حرکت دومین رمزارز بزرگ جهان را مشخص خواهد کرد.