به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس‌دات‌کام، با وجود بسته ماندن بخش عمده تنگه هرمز طی پنج ماه گذشته، قیمت نفت برخلاف هشدار بسیاری از تحلیلگران در اسفندماه، به سطوح ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه صعود نکرده است. حتی با وجود آنکه بیش از ۱۰ درصد از عرضه جهانی نفت خام به‌ناگهان از بازار حذف شد، قیمت‌ها به رکوردهای تازه نرسیدند و حتی نتوانستند برای مدتی طولانی بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه باقی بمانند.
بر پایه این گزارش، سه عامل کلیدی مانع از جهش بی‌سابقه قیمت نفت شدند. نخست، دولت‌ها با برداشت از ذخایر راهبردی، از جمله در چارچوب توافق آژانس بین‌المللی انرژی برای عرضه چهارصد میلیون بشکه ذخیره، بخشی از یک میلیارد بشکه نفتی را که در سه ماه نخست بحران هرگز از خلیج‌فارس خارج نشد، جبران کردند. دوم، کشورهای آسیایی با اجرای تدابیر صرفه‌جویی سوخت و کاهش ظرفیت پالایش، مصرف خود را محدود کردند.
با این حال، بزرگ‌ترین ضربه‌گیر بازار، رفتار چین در واردات نفت خام بوده است. بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان پیش از آغاز جنگ ایران، تا سقف یک میلیارد و چهارصد میلیون بشکه در ذخایر تجاری و راهبردی خود انباشته کرده بود؛ ذخیره‌ای عظیم که به این کشور اجازه داد با بسته شدن تنگه هرمز و جهش قیمت‌ها، واردات خود را به‌شدت کاهش دهد. پکن به‌عنوان خریداری فرصت‌طلب، در بحبوحه بحران خاورمیانه از بازار نقدی کناره گرفت و با کاهش تقاضای وارداتی خود، به‌تنهایی بخشی از عرضه از دست‌رفته را جبران کرد.
به نظر می‌رسد بازار توان چین در انعطاف‌پذیری واردات نفت خام را دست‌کم گرفته بود؛ کشوری که توانست در ماه ژوئن، خرید خود را تا چهل درصد نسبت به سطوح پیش از جنگ کاهش دهد. در همین دوره، چین همچنین شاهد رشد چشمگیر استفاده از خودروهای برقی، گرایش گسترده به مصرف زغال‌سنگ و افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در تولید برق بوده است. سیاست وارداتی پکن در ماه‌های اخیر که بی‌تردید متاثر از تصمیم مقامات این کشور بوده، موجب شد در سه ماه گذشته حدود چهار میلیون بشکه در روز نفت خام کمتر به پالایشگاه‌های چینی برسد و از این رهگذر، سقفی بر قیمت‌های جهانی نفت گذاشته شود.
بر اساس برآورد اداره اطلاعات انرژی آمریکا، چین تا پایان سال دوهزار و بیست و پنج میلادی با در اختیار داشتن یک میلیارد و سیصد و نود و هفت میلیون بشکه، بزرگ‌ترین انباشت ذخایر نفتی جهان را داشت؛ رقمی بیش از مجموع ذخایر راهبردی آمریکا، ژاپن، اروپای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، عربستان سعودی، کره جنوبی، ایران، امارات متحده عربی و هند. با توجه به شفافیت اندک چین در گزارش‌دهی ذخایر نفتی، این ارقام برآوردی هستند، هرچند کاهش شدید واردات این کشور میان فروردین و تیرماه، صحت آن‌ها را تایید می‌کند.
واردات نفت خام چین در ماه ژوئن به کف یک‌دهه اخیر رسید و چهارمین ماه متوالی افت را رقم زد؛ روندی که در پی قیمت‌های بالا و محدودیت عرضه از خاورمیانه شکل گرفت. به گفته اما لی، تحلیلگر ارشد بازار نفت چین در شرکت ووتکسا، واردات دریایی این کشور در ماه ژوئن به کمی بیش از شش میلیون بشکه در روز کاهش یافت که پایین‌ترین سطح ماهانه از سال دوهزار و شانزده به این‌سو محسوب می‌شود؛ در همین حال، واردات از خاورمیانه نیز به دو میلیون بشکه در روز افت کرد، در حالی که این رقم در ماه مه نیز با حدود سه میلیون بشکه در روز، در پایین‌ترین سطح یک‌دهه اخیر قرار داشت.
با این حال، واردات نفت خام چین در تیرماه امسال با بهره‌گیری از سه هفته گشایش نسبی تنگه هرمز پس از یادداشت تفاهم آمریکا و ایران و همچنین افزایش خرید نفت روسیه، حدود یک میلیون و پانصد هزار بشکه در روز نسبت به کف ماه ژوئن بهبود یافت. با توجه به کاهش قیمت نفت به هفتاد دلار در هر بشکه پس از این توافق و تخفیف تولیدکنندگان خاورمیانه‌ای برای محموله‌های تیر و مرداد آسیا، واردات چین ممکن است در ماه‌های آینده نیز روند صعودی خود را حفظ کند؛ هرچند از سرگیری درگیری‌ها و افزایش تهدید علیه کشتیرانی در تنگه هرمز و اکنون در تنگه باب‌المندب دریای سرخ می‌تواند این روند را با اختلال روبه‌رو سازد.
نظرات کاربران